Babis Tsokas - Fishy Images

Introduction: I met Babis some time ago and I found out really quickly that he was a very nice person, a serious aquarist and a computer expert. I also knew that he kept (mainly) discus, which meant that he was willing to go that extra mile and keep fish which require a very different chemistry as compared to the water that comes out of the tap in Athens. Quite recently I met him with his family in the Attica Zoological Park which I visit regularly to take pictures for my own pleasure. I noticed that he was carrying a digital camera so I asked him if he is really involved in photography. It is rather obvious that his answer was "yes". We exchanged some photos and then I saw some of the pictures you see below. Needless to say, I asked him if he wanted to create a portfolio with his photos for our website. He hesitated initially but I am happy to say that he was eventually persuaded. I am really happy he did and I hope you will enjoy his page. You can click on any of the photos below to see a high resolution picture.

20x20x20cm, total: 8lt, net: ~6lt
Filter: None
Heater: 10 W (winter time only)
Fauna: Betta Splendens (Fighter Fish - Crown Tail)

Betta Splendens

Betta Splendens

40x25x20cm, total: 20lt, net: <16lt
Filter: Rena Filstar (220lt/h)
Heater: 25 W
DIY Canopy (Plexiglas) - 1x15 W Arcadia Freshwater + reflector
DIY CO2 (0,5lt bottle) - Fertilizer: Floreal - Ferreal
Flora: Microsorum pteropus, Ludwigia arcuata, Limnophila sessiliflora, Rotala rotundifolia, Echinodorus tenellus, Anubias barteri var. nana
Fauna: Paracheirodon innesi, Otocinclus affinis, Tateurndina ocellicauda, Palaeomonetes sp. (Ghost Shrimp)
 

Paracheirodon innesi

Otocinclus affinis,

Paracheirodon innesi

50 x 40 x 30 cm, total: 60lt, net: <50 lt
Filter: ΕΗΕΙΜ Professionell 2224 (700lt/h)
Heater: 100 W
DIY Canopy - 2x15 W Arcadia Freshwater + 1x15W Arcadia Original Tropical
DIY CO2 (1,5lt bottle) - Fertilizer: Floreal - Ferreal
Flora: Crinum calamistratum, Limnophila sessiliflora, Ceratopteris thalictroides, Rotala rotundifolia
Fauna: Epalzeorhynchus frenatus, Barbus tetrazona, Puntius conchonius, Ancistrus sp.

Epalzeorhynchus frenatus

Ancistrus sp.

Barbus tetrazona

An afternoon - a few years ago - as I returned home from work, I saw a fishbowl with a goldfish in it on the kitchen table. Although the fish seemed a bit different compared to the goldfish I had seen till then it was not different enough for me to care about it. My first thought about it was, “look what my wife spends money on…”, but I decided to let it go this time.

The next few months, whenever my eyes accidentally fell on the goldfish, it looked to me as interesting as the fishbowl around it. It goes without saying that I never cared enough to feed it, or change its water, things that I seriously doubt I knew that had to be done at that time.

After some time we had to leave on vacation so we decided to leave the goldfish under my wife’s sister attention, to take care of it as long as we were away. When we returned we found the goldfish in a jar of jam (thank god with water inside it and not jam), because the fishbowl had broken. We replaced that jar with a bigger one, and that was the goldfish’s “tank” for the next couple of months. We stopped changing its water every day and we started to change it whenever it got milky enough so that the fish was hardly visible in the jar, and generally its living conditions started declining.

Suddenly, on a nice morning and without having shown any interest on the poor creature till then, I decided to go to the local pet shop and purchase a bigger tank and whatever else the owner told me to buy. I ended up with a  9-liter plastic container ( the ones they put the turtles in, but I didn’t know that at the time…), colored gravel, some plastic plants and an air pump that when plugged it made an awful train-like noise.

Having set up the “aquarium” according to my taste, I put the goldfish in the tank (things such as acclimatization were like science-fiction to me), and I could not believe my eyes.

The previously motionless and colorless little creature, had a shining orange color, was very energetic exploring its tank and liked playing with the bubbles from the pump. I was astounded…It was ‘alive’…Not only had it understood the change in its environment but it responded to it in such a cute and lovable manner that was breathtaking to me.

Some time afterwards I decided to get my fish a “roommate” so I got another Goldfish (black moor). But a few months later as the regular attention started becoming less and less regular there started to be some problems. My ignorance combined with the totally wrong advices from the local pet shop made an “explosive” combination with my two fish as its victims. (At that time information such as “biological filter”, “water parameters” and fish diseases were not only out of my field of knowledge but I readily doubted their existence).

Without having realized it the “aquarium disease” had stated knocking on my door….

Despite the first failure my wife and I decided to try again, visiting this time a “big” pet shop, which sold the whole range from fishes to snorkeling equipment, to be on the safe side. I was thinking about purchasing an aquarium a little bigger than the one we already had, but my wife finally convinced me to buy a 60-liter aquarium (this was the last time that she insisted on buying a bigger aquarium than the one I suggested). I still remember that she thought that if we bought that "huge" aquarium we would never have to buy another one (if she only knew what was waiting on the shelf for her…..)

This aquarium was also set up in the wrong way from the very beginning. In it were two goldfish which suffered a lot due to our ignorance and the wrong information we were given from the pet shop keeper until they left this world a few months after we purchased them.

The weird thing is that despite all these incidents, my need for beautiful and healthy aquariums was increasing. And when, my wife again, accidentally discovered a specialized (on fish) pet shop, we went there and finally we got our first correct information on how to set up an aquarium correctly, and what were the things we really needed to buy and not the things that were going to leave the biggest profit to the shop. We were lucky enough to have walked into Hydrocosmos.

From that point on, and after we started enjoying our first correctly set up and healthy aquarium, everything came normally….

A second 60-liter aquarium a few months after the first one, many smaller for various uses, a bigger 500-liter aquarium, lots of DIY constructions, much more reading (books and web), lots of whining that our house was too small for all these aquariums (guess who?), a rack with three 125-liter aquariums a year after, meeting many hobbyists and lots of interesting conversations, more reading etc… 

After this adventurous beginning, my relationship with the hobby continues…smoothly. I enjoy the company of my Symphysodon Discus in most of my aquariums, along with some species that are compatible with them (Corydoras sterbai, Sturisoma aureum, Hemigramus bleheri, Ancistrus sp.). I also have an 8-liter aquarium that is devoted to my beloved Betta Splenders Crown Tail.

I was searching for one or two of the most important characteristics of the hobby that make it so important to me to close this small description . Unfortunately, it is evident that there are more than one or two. There are loads of things that the hobby has offered me all these years, and I am sure that they will offer me much more throughout the years that are about to come. I will just mention some things off the top of my head. The observation of the aquatic life, of the attitude of all the different species, and the care I provide them so I can make their life in a limited space such as an aquarium as good as I can. The knowledge I have gained concerning the protection of the threatened by our activities environment. The study and the design of the new “microenvironment” I am about to create. The search for suitable sources of correct information. The construction of equipment (as much as my hands and my skills can do). Meeting people that are willing to share their love and knowledge for this hobby. Photographing the aquariums and their inhabitants*. The observation of life through the “screen” of the aquarium in the night with all the lights in the room closed.

The time of disappointments and big losses seems like a distant memory, which has been followed by the satisfaction and the constant struggle to offer the best possible conditions to my hosted friends.

* Fish keeping also "reactivated" my interest in photography, my other neglected hobby. During those years, tanks were setup and broke down while the combinations of fish kept in them changed and I wanted to keep some informal notes about all those things. What would be better than some nice photos ? Moreover, this was far easier than setting up tanks to me, since I have been a photographer for more than 20 years. Most of the pictures shown in this page are shot on film (Fujocolor Superia Reala) using a Nikon F4 and Nikkor lenses (Nikkor AF 105mm f/2.8 Macro, Nikkor AF 180mm f/2.8 ED) and a Speedlight SB24 flash unit.

Επιστρέφοντας ένα απόγευμα στο σπίτι μου απο την δουλειά πριν λίγα χρόνια, βλέπω πάνω στο τραπέζι της κουζίνας μια στρογγυλή γυάλα με ένα χρυσόψαρο. Λίγο διαφορετικό απο αυτά που γνώριζα μέχρι τότε (Carrassius auratus - Οranda), αλλά εξίσου... αδιάφορο με όλα τ' άλλα. Η πρώτη σκέψη μου ήταν, που πάει η γυναίκα μου και ξοδεύει λεφτά... Αλλά είπα να το αφήσω ασχολίαστο εκείνη την φορά.

Το επόμενο διάστημα όποτε τυχαία το βλέμα μου έπεφτε πάνω στο χρυσόψαρο, μου φαινόταν τόσο "ζωντανό" κι ενδιαφέρων, όσο η γυάλα που το περιέβαλε. Εννοείται οτι δεν ασχολήθηκα ποτέ μέχρι τότε να το ταΐσω ή να του αλλάξω νερό, κάτι που αμφιβάλλω αν γνώριζα τότε οτι ήταν απαραίτητο.

Πέρασε αρκετός καιρός, κι όταν έπρεπε να φύγουμε για διακοπές, αφήσαμε την γυάλα στην αδερφή μου για να το "φροντίζει" όσο θα λείπουμε. Όταν επιστρέψαμε βρήκαμε το χρυσόψαρο μέσα σε ένα βάζο απο μαρμελάδα (με νερό ευτυχώς, αντί για μαρμελάδα), γιατί η γυάλα είχε σπάσει. Αντικαταστήσαμε το βάζο εκείνο με ένα μεγαλύτερο, κι εκεί φιλοξενήθηκε για τους επόμενους μήνες. Το νερό του άλλαζε όταν πλέον απο την θολούρα διακρινόταν δύσκολα το ζωντανό εκεί μέσα, και η εν γένει ποιότητα της διαβίωσης του πήγαινε απο το κακό στο χειρότερο.

Εντελώς ξαφνικά μια μέρα, και χωρίς προηγουμένως να έχει υπάρξει κάποιο άλλο ενδιαφέρον μου προς αυτό το πλάσμα, αποφάσισα να πάω στο κοντινό pet shop για να του αγοράσω ένα μεγαλύτερο ενυδρειάκι, κι οτι άλλο μου προτείνουν οι "ειδικοί". Κατέληξα με ένα 9lt πλαστικό δοχείο (απο αυτά που βάζουν χελωνάκια, αλλά τότε δεν το ήξερα), χρωματιστό χαλίκι, μερικά πλαστικά διακοσμητικά και φυτά και μια αεραντλία που όταν την έβαζες στην μπρίζα, έκανε σαν τραίνο.

Όταν το έστησα λοιπόν σύμφωνα με τα γούστα μου κι έβαλα το χρυσόψαρο μέσα, (έννοιες όπως "προσαρμογή", ήταν τότε για μένα... επιστημονική φαντασία), τις επόμενες ώρες δεν πίστευα στα μάτια μου απο αυτό που έβλεπα.

Το νωθρό και άτονο εκείνο πλασματάκι, είχε πάρει ένα καταπληκτικό πορτοκαλί χρώμα, με ζωηράδα και περιέργεια εξερευνούσε το νέο του περιβάλλον, και τρελαινόταν να πηγαίνει πάνω απο τις φυσαλίδες του αέρα, να αφήνεται παιχνιδιάρικα να το ανεβάσουν στην επιφάνεια και να ξαναβουτάει πάλι για να το επαναλάβει. Δεν πίστευα στα μάτια μου. Ήταν "ζωντανό"... Όχι απλά είχε αντιληφθεί την αλλαγή στο περιβάλλον του, αλλά ανταποκρινόταν σε αυτή με μια τόσο χαριτωμένη ζωντάνια. Το θέαμα με είχε αφήσει άφωνο.

Το επόμενο διάστημα του πήρα κι άλλο ένα χρυσόψαρο για νά 'χει παρέα (Black Moor), αλλά μετά απο μερικούς μήνες, που η τακτική του φροντίδα άρχισε να ατονεί, άρχισαν και τα προβλήματα. Η άγνοια η δική μου απο την μια πλευρά κι οι εντελώς λάθος συμβουλές του γειτονικού pet shop απο την άλλη, έκαναν έναν "εκρηκτικό" συνδυασμό, με τελικά θύματα τα δυό ψαράκια μου. (Τότε πληροφορίες όπως "βιολογικό φιλτράρισμα", "μετρήσεις παραμέτρων νερού", "ασθένειες ψαριών", όχι απλώς ήταν παντελώς έξω απο το γνωστικό μου πεδίο, αλλά αμφέβαλα σθεναρά οτι υπήρχαν καν).

Χωρίς να το έχω συνειδητοποιήσει ακόμη τότε, η "έξη" για τα ενυδρεία και την υδρόβια ζωή, είχε αρχίσει να μου χτυπάει την πόρτα.

Αποφασίσαμε με την γυναίκα μου παρά την πρώτη "αποτυχία", να δοκιμάσουμε ξανά, επισκεπτόμενοι αυτή την φορά ένα "μεγάλο" κατάστημα σε μια κεντρική λεωφόρο, το οποίο πούλαγε απο τροπικά ψάρια μέχρι μάσκες και βατραχοπέδιλα, για να είμαστε πιο σίγουροι. Σκεφτόμουν να πάρω ένα ενυδρείο λίγο μεγαλύτερο απο το 9lt που είχαμε πρίν, αλλά η γυναίκα μου με έπεισε και πήραμε τελικά ένα 60lt . (Η πρώτη και τελευταία φορά που πρότεινε εκείνη για αγορά, μεγαλύτερο ενυδρείο απο οτι εγώ). Θυμάμαι σαν τώρα το "αφοπλιστικό" επιχείρημά της, οτι αν παίρναμε αυτό το "τεράστιο" ενυδρείο τότε, δεν θα χρειαζόταν ποτέ στο μέλλον να αγοράσουμε άλλο, και να ξοδέψουμε ξανά χρήματα (που να ήξερε όμως τι της επιφύλασσε το μέλλον...)

Κι αυτό στήθηκε λάθος εξ αρχής, και σε αυτό μπήκαν δυό ταλαίπωρα χρυσόψαρα, τα οποία υπέστησαν τις συνέπειες της δικής μας άγνοιας και της κακής πληροφόρησης απο το κατάστημα, μέχρι να εγκαταλείψουν τα εγκόσμια μετά απο μερικούς μήνες.

Παρόλα αυτά η επιθυμία για όμορφα και υγιή ενυδρεία, αντί να ελαττώνεται, παραδόξως αυξανόταν. Κι έτσι (η γυναίκα μου και πάλι), ανακάλυψε τυχαία ένα εξειδικευμένο κατάστημα για ψάρια και ενυδρεία (κι εγώ ανακάλυψα οτι υπήρχαν και τέτοια καταστήματα, κι οχι μόνο pet shops - λίγο απ' όλα). Εκεί πήραμε τις πρώτες έγκυρες πληροφορίες για το πώς να στήσουμε σωστά ένα ενυδρείο, αλλά και τις κατάλληλες συμβουλές για τις αγορές που θα χρειαζόμασταν πραγματικά να κάνουμε, κι οχι εκείνες που θα άφηναν το μεγαλύτερο κέρδος στο κατάστημα. Ευτυχώς, σταθήκαμε τυχεροί που συναντήσαμε τον "Υδρόκοσμο".

Απο εκεί και μετά, κι αφού αρχίσαμε να απολαμβάνουμε το πρώτο υγιές και όμορφο ενυδρείο μας, τα υπόλοιπα ήρθαν φυσιολογικά...
Ένα δεύτερο 60lt μετά απο λίγους μήνες, κι άλλα μικρότερα διαφόρων χρήσεων, ένα μεγαλύτερο 500lt ενάμιση χρόνο αργότερα, πολλές DIY κατασκευές, πολύ περισσότερο διάβασμα (απο βιβλία και web ), γκρίνιες οτι δεν χωράει το σπίτι μας κι άλλο ενυδρείο (μαντέψτε απο ποιόν), ένα rack με τρία ενυδρεία των 125lt μετά απο άλλο ενάμιση χρόνο περίπου, γνωριμία με άλλους φίλους χομπίστες κι ενδιαφέρουσες συζητήσεις, και πάλι διάβασμα κ.ο.κ.

Μετά απο αυτό το "περιπετειώδες" ξεκίνημα, η ενασχόληση πλέον με το χόμπυ συνεχίζεται... ομαλά. Έχω την τύχη να απολαμβάνω την παρουσία των αγαπημένων μου δίσκων (Symphysodon Discus), στα περισσότερα απο τα ενυδρεία μου, μαζί με κάποια συμβατά με αυτούς είδη (Corydoras Sterbai, Sturisoma Aureum, Hemigrammus bleheri, Ancistrus sp.). Επίσης ένα 8lt ενυδρείο είναι αφιερωμένο στον αγαπημένο μου μονομάχο (Betta Splendens - Crown Tail).

Αναζητώντας - για να κλείσω την μικρή αυτή περιγραφή - ένα-δυό απο τα πιο σημαντικά χαρακτηριστικά αυτού του χόμπυ, που το κάνουν τόσο αγαπητό σε μένα, στάθηκε αδύνατο να αρκεστώ μόνο σε τόσα. Είναι πολύ περισσότερα εκείνα που μου προσέφεραν τα ενυδρεία όλα αυτά τα χρόνια, κι είμαι βέβαιος οτι θα μου προσφέρουν ακόμη περισσότερα στα χρόνια που θα έρθουν. Θα αναφέρω όσα έρχονται τώρα στο μυαλό μου, χωρίς σειρά αξιολόγησης: Η παρατήρηση της υδρόβιας ζωής, της συμπεριφοράς τόσο πολλών διαφορετικών πλασμάτων κι η φροντίδα για την όσο καλύτερη διαβίωσή τους σε τόσο περιορισμένους χώρους. Η γνώση αλλά και η ευαισθητοποίηση για την προστασία του απειλούμενου απο τις δραστηριότητές μας, φυσικού περιβάλλοντος. Η μελέτη κι ο σχεδιασμός κάθε νέου "μικροπεριβάλλοντος" που προτίθεμαι να δημιουργήσω. Η αναζήτηση των κατάλληλων πηγών για αξιόπιστη πληροφόρηση. Οι κατασκευές εξοπλισμού (όσων μπορούν τα χέρια και το μεράκι μου). Η γνωριμία μου με ανθρώπους που είναι διατεθειμένοι να μοιραστούν την αγάπη και την γνώση τους για το χόμπυ. Η φωτογράφηση των ενυδρείων και των "κατοίκων" τους*. Η παρατήρηση της "ζωής" μέσα απο την "οθόνη" των ενυδρείων μου, το βράδυ με όλα τα φώτα του δωματίου κλειστά.

Η εποχή των απογοητεύσεων και των μεγάλων απωλειών μοιάζει μακρυνή ανάμνηση πια, την οποία έχει διαδεχθεί η ικανοποίηση που πηγάζει απο την συνειδητή προσπάθεια για να προσφέρω το καλύτερο δυνατό στους "φιλοξενούμενούς" μου.

* Το χόμπυ του ενυδρείου ξύπνησε και το "ξεχασμένο" χόμπυ της φωτογραφίας. Καθώς οι "συνθέσεις" άλλαζαν, ενυδρεία στήνονταν και ξεστήνονταν για διάφορους λόγους, θέλησα να κρατήσω κάποιες "άτυπες" σημειώσεις για όλα αυτά. Και τι καλύτερο απο μερικές καλές φωτογραφίες. Άλλωστε κάτι τέτοιο ήταν και πιο εύκολο για μένα απο τα ίδια τα ενυδρεία, αφού με την φωτογραφία "καταπιάνομαι" περισσότερο απο 20 χρόνια τώρα. Οι περισσότερες απο τις συγκεκριμένες φωτογραφίες είναι τραβηγμένες σε negative film Fujicolor Superia Reala, με μια Nikon F4, φακούς Nikkor AF 105mm f/2.8 Macro, Nikkor AF 180mm f/2.8 ED και Flash Speedlight SB24.

Text and photos by Babis Tsokas. Translation in English by John G. Reclos