HOME

GEORGE RECLOS

FRANK PANIS

FRANCESCO ZEZZA

PATRICIA SPINELLI

ARTICLES

FISH INDEX

PROFESSIONALS

AQUARIUM CONSERVATION PROGRAMME (ACP)

PHOTO GALLERY

LINKS

BOOK REVIEW

AWARDS

MARINE TANK

DISCOVER MEDITERRANEAN

SIDE EFFECTS

HOBBYIST'S GALLERY

MACRO & NATURE PHOTOGRAPHY

DISASTERS WITH DAVE

MCH-DUTCH

MCH-DEUTSCH

ARTIKELN

MCH PO POLSKU

ARTYKUŁY

ΑΡΧΙΚΗ

ΑΡΘΡΑ

ΕΙΔΗ ΨΑΡΙΩΝ

ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΕΣ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

ΒΡΑΒΕΙΑ

 

 

 

Κάνοντας τις Αφρικάνικες Κιλίδες σας να συνυπάρχουν «αρμονικά»
Από τον Στέφανο Φλούντζη


Ναι ναι, σωστά διαβάσατε ¨αρμονικά¨. Βέβαια φαντάζομαι πως καταλαβαίνετε ότι
  εννοούμε αρμονικά μέσα στα λογικά πλαίσια που μπορούν να διέπουν την σχέση αυτών των κάπως ευέξαπτων σχετικά ψαριών! Αφορμή για αυτό το άρθρο στάθηκε η συζήτηση που είχα, πριν από αρκετό καιρό, με τον ιδιοκτήτη ενός καταστήματος, το μαγαζί του οποίου μάλιστα ειδικεύεται στο εμπόριο τροπικών ψαριών και ο οποίος, όπως μου είχε  αναφέρει τότε,  ούτε που του πέρναγε από το μυαλό να ασχοληθεί κάποια στιγμή με τις Αφρικάνικες Κιχλίδες και ακόμη ειδικότερα με τα γνωστά μας mbuna από την λίμνη Malawi! Τα λόγια του μου είχαν προκαλέσει εντύπωση, καθώς μου είχε πει ότι  ¨Φίλε μου τα ψάρια αυτά είναι φονιάδες, βάζεις μέσα σε ένα όμορφο ενυδρείο δέκα από αυτά και σε δυο μέρες τα μισά είναι νεκρά. λόγω υπερβολικής βίας ¨. Μέσα σε ένα όμορφο ενυδρείο ε; Ήταν όμως σωστά στημένο ή του έφτανε το ότι ήταν απλά όμορφο; Ότι και αν προσπάθησα μετά να του εξηγήσω ήταν εντελώς μάταιο, ο άνθρωπος αυτός ήταν πλέον απολύτως πεπεισμένος ότι τα ψάρια αυτά ήταν "φονιάδες". Για να μην καταλήξετε και εσείς σε αυτό το συμπέρασμα παραθέτω πιο κάτω κάποιες σημαντικές παραμέτρους που πρέπει να γνωρίζει κανείς όταν σκοπεύει να ασχοληθεί με τις Αφρικάνικες Κιχλίδες!

1ον) Το μέγεθος του ενυδρείου! Αν και αυτό που καθορίζει σε μεγάλο ποσοστό το μέγεθος του ενυδρείου που θα επιλέξουμε είναι το τελικό μέγεθος που πρόκειται να φτάσουν τα ψάρια που θα βάλουμε μέσα σε αυτό, ένας άλλος επίσης πολύ σημαντικός παράγοντας είναι το να έχουμε υπολογίσει από πριν αν μέσα εκεί θα χωράνε να φτιαχτούν τόσες σπηλιές ώστε να μπορούν να κρυφτούν όλα τα ψάρια, με ασφάλεια και άνεση! Όχι μόνο τώρα που τα ψάρια μας είναι μικρά, αλλά και αργότερα που θα μεγαλώσουν. Πως μπορούμε να το επιτύχουμε αυτό; Μα πολύ απλά, φτιάχνοντας τόσες σπηλιές ώστε να μπορούν να κρυφτούν όλα μας τα ψάρια και παρ αυτά να υπάρχουν και κάποιες που θα παραμένουν άδειες! Καλά είναι ανάγκη να είναι τόσες πολλές; Ναι είναι, ειδικά αν πρόκειται να φιλοξενήσουμε μέσα εκεί και mbuna - ξέρετε ποια εννοώ, αυτά τα ψάρια "φονιάδες".

2ον) Η αναλογία αρσενικών - θηλυκών! Ο γενικός κανόνας που βρίσκω όταν διαβάζω κάποια άρθρα που ασχολούνται με αυτό το θέμα είναι ότι το ιδανικό για πολλούς είναι 3 θηλυκές για κάθε αρσενικό ίδιου είδους! Τα  άρθρα αυτά αναφέρονταν κυρίως στα mbuna της λίμνης Malawi, τις περισσότερες (για να μην πω σχεδόν όλα και ειδικά όσον αφορά τα Rock Fish ) κιχλίδες της λίμνης Victoria και για αρκετές από τις κιχλίδες της λίμνης Tanganyika! Για τα συγκεκριμένα λοιπόν είδη εγώ θα διαφωνήσω με αυτόν τον κανόνα  και αυτό γιατί δεν έμεινα ικανοποιημένος στο 90% των περιπτώσεων στις οποίες τον εφάρμοσα! Σχεδόν όλα τα πρώτα γκρουπ που ξεκινήσαμε με βάση αυτόν τον κανόνα ¨στράβωσαν¨ στην πορεία και μιλάμε για αρκετά είδη ανάμεσα στα οποία ήταν είδη όπως τα Pseudotropheus demasoni, Maylandia callainos, Pseudotropheus saulosi, Labidochromis caeruleus, Maylandia lombardoi, Tropheus moorii Bemba, Tropheus duboisi Maswa, Cyprichromis leptosoma, Pundamilia nyererei και αρκετά ακόμη! Οφείλουμε εδώ να πούμε ότι το μόνο γκρουπ από τα πρώτα εκείνα που στήθηκε με μόνο τρεις θηλυκές για έναν αρσενικό και συνεχίζει ακάθεκτο και χωρίς προβλήματα είναι αυτό με τα Labeotropheus trewavasae! Σύμπτωση; Ίσως, η πείρα μας πάντως στην εφαρμογή αυτού του κανόνα πάνω στα υπόλοιπα είδη μας δείχνει ότι αυτή η αναλογία για Harem Spawners είναι πολύ μικρή! Η αιτία είναι ξεκάθαρη, αν κάποια στιγμή για τον οποιοδήποτε λόγο πάθει κάτι μία από τις θηλυκές και την χάσουμε (πράγμα καθόλου απίθανο ή σπάνιο), ο αρσενικός μένει αυτόματα με μόνο δύο θηλυκές και αυτό με απλά λόγια μεταφράζετε σε πρόβλημα. Και το πρόβλημα αυτό γίνετε ακόμη μεγαλύτερο αν δεν είμαστε σε θέση να αντικαταστήσουμε άμεσα το ψάρι που χάθηκε! Γιατί τότε, αργά ή γρήγορα, θα δείτε και τις άλλες δύο θηλυκές του γκρουπ σας να χάνονται και μάλιστα χωρίς να είστε σε θέση να κάνετε κάτι! Η μόνη λύση που υπάρχει σε μια τέτοια κατάσταση είναι να χωρίσετε τον αρσενικό από τις θηλυκές έως ότου να βρείτε το ψάρι που χάσατε και να το συμπληρώσετε ξανά στο γκρουπ σας. Γιατί όμως να μπείτε σε όλη αυτήν την διαδικασία την στιγμή που μπορείτε από πριν να έχετε λάβει τα μέτρα σας; Όπως λέει και μια σοφή παροιμία ¨Η πρόληψη είναι καλύτερη της αντιμετώπισης¨ και προτιμότερη θα συμπλήρωνα εγώ. Για αυτό και εμείς λοιπόν συνιστούμε, και αυτό εφαρμόζουμε και εμείς οι ίδιοι, τουλάχιστον, NAI ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ, πέντε θηλυκές για κάθε αρσενικό που ανήκει στα harem spawners! Υπάρχουν βέβαια και κάποιες εξαιρέσεις ακόμη και στα harem spawners, όπως για παράδειγμα αυτή του είδους Lam.callipterus το οποίο έχει παρατηρηθεί στην φύση σε αναλογία ενός αρσενικού με 25 ή και ακόμη παραπάνω θηλυκές! Είναι αυτονόητο πιστεύω πως η αναλογία του 1 προς 5 που συνιστούμε πιο πάνω δεν έχει εφαρμογή στο συγκεκριμένο είδος ή και σε άλλα παρόμοια. Ευτυχώς υπάρχουν και κάποια είδη που μπορούν να κρατηθούν σαν ζευγάρια ή και σε αναλογία δυο μόνο θηλυκών ανά αρσενικό, για αυτούς που θέλουν μικρά γκρουπ και περισσότερη ποικιλία ή που δεν έχουν αρκετό χώρο στα ενυδρεία τους! Τέτοια είδη είναι τα Aulonocara species, τα Cyrtocara moorii, τα Neolamprologus brichardi κ.α.

3ον) Η συμβατότητα μεταξύ των ειδών. Και για να το πούμε και με πιο απλά λόγια, κατά πόσο κάνουν μαζί τα είδη που φιλοξενούμε στο ενυδρείο μας! Μήπως τα ψάρια που φιλοξενούμε στο ενυδρείο μας τα έχουμε επιλέξει με μοναδικό κριτήριο το πόσο μας αρέσουν και το πόσο όμορφο αισθητικά αποτέλεσμα παρουσιάζουν και αδιαφορούμε για το γεγονός ότι κάποια από αυτά μπορεί στο φυσικό τους περιβάλλον  να είναι θανάσιμοι αντίπαλοι. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι αυτό ανάμεσα στα Cyphotilapia frontosa και τα Cyprichromis leptosoma τα οποία και αποτελούν την κύρια μορφή τροφής των πρώτων! Έτσι λοιπόν είναι αναγκαίο να κάνουμε μία μικρή έρευνα για το ψάρι που θέλουμε να αποκτήσουμε, πριν ακόμη το αγοράσουμε, σχετικά με τις διατροφικές του συνήθειες, τους φυσικούς του εχθρούς και γενικότερα τον τρόπο που ζει και κινείται! Το να τα μάθουμε όλα αυτά από πριν μπορεί να μας βοηθήσει να επιλέξουμε ψάρια που να ζουν σε διαφορετικά επίπεδα μέσα στην λίμνη αλλά και μέσα στο ενυδρείο μας. Ως γνωστόν υπάρχουν ψάρια που κινούνται στο επίπεδο του βυθού, κάποια άλλα που κινούνται στα υψηλότερα πάντα επίπεδα και μία τρίτη ομάδα ψαριών που κινούνται ανάμεσα στα δύο προηγούμενα επίπεδα! Το να επιλέξουμε για το ενυδρείο μας ψάρια που να ανήκουν και στα τρία προαναφερθέντα επίπεδα, που ωστόσο να είναι συμβατά μεταξύ τους, θα βοηθήσει στην μείωση της μεταξύ τους επιθετικότητας καθ΄ότι έτσι θα υπάρχει μικρότερος ανταγωνισμός με αφορμή την κατανομή των περιοχών (βράχων-σπηλιών) ανά επίπεδο.

4ον) Το αίσθημα της σταθερότητας και της σιγουριάς! Τι εννοούμε; Εννοούμε το να κρατάμε το ενυδρείο μας με τέτοιον τρόπο ώστε να προκαλούμε στα ψάρια μας το λιγότερο δυνατό άγχος! Πως το επιτυγχάνουμε αυτό; Με πολύ απλό τρόπο, κρατώντας ένα σταθερό πρόγραμμα σχετικά με όλα όσα πρέπει να γίνουν στο ενυδρείο, σε τέτοιο βαθμό ώστε όλα αυτά να γίνονται πλέον εκ μέρους μας σχεδόν μηχανικά ! Oι σταθερές ώρες ταΐσματος, οι σταθερές αλλαγές νερού (το να εξασφαλίζουμε για τα ψάρια μας την σωστή ποιότητα νερού παίζει καθοριστικό ρόλο), οι σταθερές ώρες φωτισμού του ενυδρείου, η σταθερή θερμοκρασία (στον βαθμό που αυτό είναι δυνατόν) όλα αυτά είναι στοιχεία που μπορούν να βοηθήσουν στην ελάττωση του άγχους των ψαριών που θα έχει σαν επακόλουθο και την μείωση (ελάττωση) της επιθετικότητας που δείχνουν μεταξύ τους τα ψάρια .

5ον) Η προτίμηση στα νεαρά ψάρια . Έχω παρατηρήσει επανειλημμένα αρκετούς χομπίστες να προτιμούν την προσθήκη ενήλικων ψαριών στα ενυδρεία τους, ένα λάθος στο οποίο είχα υποπέσει και εγώ όταν πρωτοξεκίνησα να ασχολούμαι με τις Αφρικάνικες Κιχλίδες! Βέβαια αυτή τους η προτίμηση μπορεί να φαίνεται λογική αν αναλογιστεί κανείς τα εντυπωσιακά χρώματα και τον έντονο χαρακτήρα που παρουσιάζουν αυτά τα μεγαλύτερης ηλικίας άτομα. Όμως αυτό που δυστυχώς δεν υπολογίζουν είναι ότι τέτοια ενήλικα ψάρια έχουν ήδη αναπτύξει έναν ισχυρό χαρακτήρα και ότι όσα περισσότερα τέτοια ψάρια έχουμε σε ένα ενυδρείο, τόσο αυξάνονται και οι πιθανότητες για τσαμπουκάδες και καβγάδες με απώτερο σκοπό την κατανομή των θηλυκών και των σπηλιών-περιοχών του ενυδρείου. Είναι προτιμότερο λοιπόν να επιλέγουμε νεαρά άτομα ( τόσο νεαρά ώστε θα ήταν ιδανικό αν δεν είναι ακόμη αναπαραγωγικά ικανά)  με σκοπό να γνωριστούν μεταξύ τους, να συνηθίσουν το ένα τον χαρακτήρα του άλλου και να έχουν όλο τον χρόνο που χρειάζονται για να καταλάβουν το τι τους επιτρέπεται και να ορίσουν τον χώρο και τα όρια τους μέσα στο ενυδρείο!

6ον) Προτεραιότητα στα λιγότερο επιθετικά ψάρια. Καταλαβαίνω ότι είναι λίγο δύσκολο να μάθει κανείς ποιο ψάρι είναι λιγότερο επιθετικό σε σχέση με κάποιο άλλο ειδικά όταν μιλάμε για ένα είδος σαν αυτό των Αφρικανικών Κιχλίδων! Είναι όμως σημαντικό επειδή τοποθετώντας πρώτα τα λιγότερο επιθετικά ψάρια στο ενυδρείο, τους δίνουμε περισσότερο χρόνο για να εξοικειωθούν με το περιβάλλον και να οριοθετήσουν τις περιοχές και τα όριά τους χωρίς να χρειαστεί να αντιμετωπίσουν ταυτόχρονα των συναγωνισμό και την επιθετικότητα των άλλων ψαριών, αυξάνοντας κατά αυτόν τον τρόπο τις πιθανότητες επιβίωσης τους! Και για περισσότερη ασφάλεια θα ήταν κατάλληλο να αφήσουμε να περάσει περίπου μία εβδομάδα πριν τοποθετήσουμε μέσα τα υπόλοιπα ψάρια!

Πιστεύω ότι ακολουθώντας αυτές τις απλές μεθόδους θα καταφέρεται να κρατήσετε τις. κάπως ευέξαπτες Αφρικάνικες Κιχλίδες με επιτυχία στο ενυδρείο σας, χωρίς να σας δημιουργήσουν ιδιαίτερα προβλήματα! Ιδιαίτερα προβλήματα όχι, αλλά είμαι σίγουρος πως με την ''ιδιαίτερη'' συμπεριφορά τους θα καταφέρουν να αιχμαλωτίσουν αρκετές φορές την προσοχή σας. Αυτός είναι άλλωστε και ο κύριος λόγος που κάνει αυτό το είδος ψαριών τόσο ξεχωριστό! Είναι θέμα χαρακτήρα, πώς να το κάνουμε!

Σε περίπτωση που κάποιος διαφωνεί ή θέλει να σχολιάσει ή να προσθέσει κάτι στα όσα έχω γράψει, μπορεί να το κάνει στέλνοντάς μου την γνώμη του στην παρακάτω ηλεκτρονική διεύθυνση icecuter@in.gr

Η επιμέλεια του Ελληνικού MCH γίνεται εξ' ολοκλήρου από τον Ανδρέα Ηλιόπουλο, στον οποίο οφείλεται άλλωστε και η ύπαρξη της ελληνικής έκδοσης.

Back ] Up ] Next ]

Site Search 

Contact us

       

Malawi Cichlid Homepage © 1999-2006. All rights reserved.