HOME

GEORGE RECLOS

FRANK PANIS

FRANCESCO ZEZZA

PATRICIA SPINELLI

ARTICLES

FISH INDEX

PROFESSIONALS

AQUARIUM CONSERVATION PROGRAMME (ACP)

PHOTO GALLERY

LINKS

BOOK REVIEW

AWARDS

MARINE TANK

DISCOVER MEDITERRANEAN

SIDE EFFECTS

HOBBYIST'S GALLERY

MACRO & NATURE PHOTOGRAPHY

DISASTERS WITH DAVE

MCH-DUTCH

MCH-DEUTSCH

ARTIKELN

MCH PO POLSKU

ARTYKUŁY

ΑΡΧΙΚΗ

ΑΡΘΡΑ

ΕΙΔΗ ΨΑΡΙΩΝ

ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΕΣ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

ΒΡΑΒΕΙΑ

 

 

 

Πληροφορίες περί της διατήρησης κιχλίδων της λίμνης Malawi - 2

 Διατροφικές ανάγκες Θα πρέπει κανείς πάντοτε να λαμβάνει υπ' όψιν το γεγονός πως τα ψάρια της ομάδας m'buna απαιτούν φυτικές τροφές (herbivores), ενώ τα μη-m'buna διατράφονται κυρίως με τροφές -
κατεψυγμένες αλλά ακόμη και ζωντανές - υψηλής περιεκτικότητας σε πρωτεϊνες (omnivores, carnivores ή piscivores). Το να αποτυγχάνει κανείς να συμμορφώνεται με τις ιδιαίτερες διατροφικές ανάγκες των κιχλίδων Malawi που κατέχει, μπορεί να έχει σαν αποτέλεσμα το ξέσπασμα της ασθένειας Malawi bloat, η οποία επιδέχεται δύσκολα θεραπευτικών αγωγών και που συνήθως είναι θανατηφόρα. Για τούτο και η συχνή προτροπή του να διατηρεί κανείς τα m'buna σε ξεχωριστά δικά τους συστήματα ενυδρείων. Οι πελλέτες καλής ποιότητας και τα flakes θα εξυπηρετήσουν. Μην ταϊζεται τις ίδιες τροφές συνέχεια, αλλά προσφέρετέ τους εναλλάξ διάφορες τροφές σε όσο συχνότερη συχνότητα είναι δυνατό. Προσωπικά ταϊζω τα δικά μου ζώα τριών (3) διαφορετικών τύπων τροφές καθημερινά και τελευταία διαθέτω δέκα (10) είδη τροφών. Τα Tubifex και τα bloodworms πρέπει να χορηγούνται σπανίως (ας πούμε μία φορά την εβδομάδα). Ειδικά τα σκουλήκια Tubifex πρέπει να αποφεύγονται εντελώς αφού έχει αναφερθεί πως "κουβαλάνε" διάφορους  μικροοργανισμούς που μπορεί να βλάψουν τα ψάρια σας. Μία φορά την εβδομάδα καλό είναι να τα αφήνεται εντελώς νηστικά. [Σ.τ.Μ. Τα σκουλήκια της οκογένειας TUBIFICIDAE, είναι επί το πλείστον λάρβες δινομαστιγωτών εντόμων ( πχ της "δρακόμυγας" λιβελούλης") που διαβιούν σε πολύ ρυπασμένους υγρότοπους, λόγω της ικανότητας που έχει η αιμοσφαιρίνη αυτών των ζώων να συγκρατεί μεγάλες ποσότητες οξυγόνου. Αυτά τα ζώα μάλιστα χρησιμοποιούνται από τους υδροβιολόγους σαν δείκτες ρύπανσης. Συνήθως απαντώνται σε σημεία εκβολών λιμάτων κτηνοτροφικών μονάδων, ή γενικότερα λιμάτων. Όσο για τα bloodworms, παρ' ότι "καλλιεργούνται" συστηματικά δεν είναι πάντοτε ασφαλή μιας και δεν υποβάλλονται σε "βομβαρδισμό" με ακτίνες για να αποστειρωθούν ή αποστειρώνονται πλημελώς (ειδικά στις χώρες της ανατολικής και βορειοανατολικής Ευρώπης). Το τριάντα τοις εκατό (30%) των ανθρώπων παρουσιάζουν αλεργικά συμπτώματα στην επαφή τους με τέτοιες τροφές, μερικοί μάλιστα αρκετά σοβαρά, που μπορεί να χρείζουν και ιατρικής βοήθειας, ενώ κάποιοι αρκεί να βρεθούν σε κλειστό χώρο που έχουν αποθηκευθεί τέτοιες τροφές για να εμφανίσουν τα συμπτώματα. Τα συμπτώματα αυτά είναι τα τυπικά αλεργικά και εκδηλώνονται συνήθως με φαγούρα, τσούξιμο στα μάτια, εκτεταμένα εξανθήματα (συνήθως στα χέρια) και δύσπνοια στις σοβαρές περιπτώσεις. Προσωπικά τέτοιες τροφές δεν θα τάιζα ποτέ μου και κανένα είδος ψαριού, αφού υπάρχουν σαφώς πολύ καλύτερες και ασφαλέστατες κατεψυγμένες, ζωντανές, προετοιμασμένες και τεχνητές τροφές.]


 Αναπαραγωγικές ανάγκες Εδώ σας έχουμε καλά νέα. Εάν ακολουθηθούν οι συστάσεις που αφορούν στη χημεία του νερού, χορηγούνται καλής ποιότητας τροφές και η συχνότητα φίλτρανσης είναι ΕΝ ΤΑΞΕΙ, οι αφρικάνικες κιχλίδες σας θα αναπαραχθούν άμεσα. Στην πραγματικότητα θα αναπαράγονται σε πυκνούς ρυθμούς και γρήγορα θα καταλήξει με ένα σπίτι με πολλά μικρά ενυδρεία γεμάτα γόνο (εάν κανείς σχεδιάσει να μεγαλώσει τα παραγόμενα ιχθύδια). Προσωπικά επιλέγω τα είδη που επιθυμώ, απομακρύνοντας τα επωάζωντα θηλυκά, ενώ παράλληλα αφήνω τα υπόλοιπα να ελευθερώσουν τα ιχθύδιά τους στο κυρίως σύστημα διατήρησής τους. Τα περισσότερα από τα δεύτερα τρώγονται από τα ενήλικα, αλλά παρ' όλα αυτά ένα ποσοστό της τάξεως του είκοσι τοις εκατό (20%) καταφέρνουν να επιβιώσουν. Με τη συχνότητα της μίας αναπαραγωγής ανά μήνα για κάθε ένα από τα είδη μου, το ενυδρείο μου με όγκο τα πεντακόσια λίτρα (500 l), γεμίζει σε διάστημα μικρότερο του ενός έτους. Τα m'buna μου ξεκίνησαν να αναπαράγονται πριν από επτά (7) μήνες. Αυτή τη στιγμή έχω πενήντα νεαρά ψάρια - από τέσσερα (4) διαφορετικά είδη - που κολυμπούν τριγύρω.


 Οι στοματεπωάζουσες Κιχλίδες Εν γένει οι κιχλίδες της λίμνης Malawi, στοματεπωάζουν και στοματεκκολάπτονται. Τα θηλυκά αποθέτουν τα ωάριά τους επάνω σε πέτρες ή στην άμμο, τα οποία γονιμοποιούνται από τά αρσενικά. Εν συνεχεία τα θηλυκά θα πάρουν τα γονιμοποιημένα πλέον ωάρια στο στόμα τους όπου και τα επωάζουν έως ότου αυτά εκκολαυθούν. Ελευθερώνουν το γόνο τους δέκα οκτώ με είκοσι πέντε (18 - 25) μέρες αργότερα (αναλόγως του είδους και της θερμοκρασίας του περιβάλλοντος). Τα ιχθύδια μπορούν να κολυμπούν ελέυθερα και να βρίσκουν την τροφής τους αμέσως μετά την απελευθέρωσή τους (στα περισσότερα άλλωστε είδη έχουν μήκος ενός εκατοστομέτρου κατά την απελευθέρωσή τους). Αναλόγως του είδους οι μητέρες μπορεί να προσέχουν τα μικρά τους για αρκετές ημέρες μετά την απελευθέρωσή τους. Συνήθως τα ιχθύδια περνούν κάμποσες από τις πρώτες τους νύχτες στο στόμα της μητέρας τους (ή καταφεύφουν εκεί για ασφάλεια εάν απειληθούν) για κάμποσο διάστημα. Γι' αυτό και είναι εύκολη η αναπαραγωγή αφρικανικών Κιχλίδων από τη λίμνη Malawi.

Μετά το ζευγάρωμα είναι δυνατό να εντοπίσει κανείς την μητέρα που "κουβαλάει", ακόμη κι αν δεν τύχει να δείτε καν τη διαδικασία. Θα διαπιστώσεται πως αρνείται να προσλαβμάνει τροφή, η στοματική της κοιλότητα θα δείχνει γεμάτη, ενώ τη βλέπει κανείς να κάνει "μασητικές" κινήσεις, κάθε λίγο και λιγάκι. Μπορεί κανείς να αφήσει τη στοματεπωάζουσα θηλυκιά στο κυρίως σύστημα για δέκα τέσσερεις (14) ημέρες και μετά να την απομονώσει σε ένα ξεχωριστό ενυδρείο (εάν σκοπέυει να μεγαλώσει όλα τα ιχθύδια) ή μπορεί κανείς να εφαρμόσει τη μέθοδο του "stripping". Τα θηλυκά άτομα που προέρχονται από μητέρες που είχαν υποστεί "stripping", συνήθως τρώνε τα αβγά τους στα πρώτα τους ζευγαρώματα, πράγμα που αποτελεί καλή δικαιολόγια για να μη χρησιμοποιεί κανείς αυτή τη μέθοδο στα θηλυκά άτομα στοματεπωαζώντων ειδών. Τα θηλυκά εκτός από το να καταπίνουν μπορεί και να φτύσουν τα αβγά τους εάν απειληθούν, τρομάξουν ή καθώς κανείς προσπαθεί να τα συλλάβει με απόχες. Εάν παραμείνουν ανενόχλητα ενδέχεται πολύ σοβαρά να ξαναπάρουν το γενετικό υλικό ξανά στο στόμα τους. Εφ' όσον τα στοματεπωάζοντα θηλυκά δεν προσλαμβάνουν σχεδόν καθόλου τροφή για τρεις (3) εβδομάδες, καλό είναι να τα αφήνει κανείς μόνα τους σε άν ενυδρείο για δέκα (10) ημέρες, να τα διατρέφει με τροφές υψηλής ποιότητας και μεγάλης περιεκτικότητας σε πρωτεϊνες ώστε να κερδίσουν το χαμένο τους βάρος και να περιέλθουν πάλι σε καλή κατάσταση.


 Η μέθοδος stripping (= βίαιη απομάκρυνση του γενετικού υλικού ή "έκδυση") στα θηλυκά Με σκοπό την αύξηση της παραγωγής γόνου (τη συχνότητα ζευγαρώματος) από την πλευρά των θηλυκών ζώων, ώστε το δυνατόν γρηγορότερα να τα επιστρέφουν για να ζευγαρώσουν ξανά με τα αρσενικά, κάποιοι άνθρωποι συνηθίζουν να αποσπούν με τη βία το γενετικό υλικό από το στόμα τους. Περιμένουν δέκα τέσσερεις (14) ημέρες (ώστε τα ιχθύδια να είναι αρκετά σχηματισμένα ώστε να είναι δυνατή η επιβίωσή τους) και συλλαμβάνουν το στοματεπωάζον θηλυκό, ανοίγουν το στόμα του και ο γόνος βγαίνει. Αυτό είναι απαραίτητο όταν ένα θηλυκό ασθενεί και πρέπει να του χορηγηθεί θεραπευτική αγωγή ή έχει μακρύ παρελθόν σχετικά με την κατάπωση των αβγών του μετά τη δέκατη τέταρτη ημέρα, ενώ ο εκτροφέας θέλει πολύ να πάρει το γόνο του ώστε να διατηρήσει περεταίρω το είδος. Σε καμιά άλλη περίπτωση δεν θα πρέπει κανείς να κάνει stripping και υπάρχουν πάμολλοι λόγοι γι' αυτό. Υπάρχουν αναφορές που εκφράζουν τον ισχυρισμό πως τα θηλυκά που προέρχονται από μητέρες που υπεστησαν stripping δεν επωάζουν τα αβγά τους, αλλά τα καταπίνουν. Τα αρσενικά που προέρχονται από αυτήν τη μέθοδο αναφέρεται πως παρουσιάζουν ξεθωριασμένα χρώματα, αυξάνονται δυσκολότερα, είναι πιο καχεκτικά και λιγότερο ανθεκτικά στις ασθένειες. Η στοματεπώαση είναι μια πολύ πιο πολύπλοκη διαδικασία που πήρε εκατομμύρια χρόνια για να τελειοποιηθεί από τη φύση . Σίγουρα άπτεται πολύ περισσοτέρων πραγμάτων από μόνες την επώαση αβγών και την εκκόλαψη των ιχθυδίων ή τον απλό αερισμού του γενετικού υλικού. Η στοματεπώαση είναι ακόμη περιστροφή του γενετικού υλικού, τακτοποίηση, διδασκαλία και προστασία. Τελικά πρόκειται για το φυσικό τρόπο που παράγεται γόνος. Προσωπικά προτιμώ να χάνω τα ιχθύδια, έως ότου τα θηλυκά ζώα μου αποφασίσουν να τα επωάσουν και να τα ελευθερώσουν με φυσικό τρόπο. Επί το πλείστον αυτό έχει επιτυχία, άλλωστε βρίσκομαι σ' αυτόν το χώρο για να περνάω καλά και όχι για να κερδίζω χρήματα.


 Αύξηση ιχθυδίων Η άυξηση των ιχθυδίων είναι αρκετά εύκολη υπόθεση. Οι περισότεροι συγγραφείς συνιστούν τάισμα με νεοεκκολαυφέντες ναύπλιους από Artemia salina (brine shrimp). Είμαι βέβαιος πως αυτή η διατροφή κάνει θαύματα. Παρ' όλα αυτά έως τώρα δεν είχα το χρόνο να "στήνω" συστήματα εκκόλαψης και αύξησης κάθε τόσο, αφού τα ενυδρεία μου απορροφούν πολύ χρόνο για να τα φροντίζω. Έχω δει πως το τάισμα με το Baby Food της Tetra (τον τύπο "E" για τα ωοτόκα είδη), πέντε  φορές (5 x) ημερησίως για τις πρώτες δέκα (10) μέρες είναι μια καλή αρχή. Εν συνεχεία ταϊζω δις (2 x) ημερησίως με Baby Food και τρις (3x) ημερησίως το Growth της ίδιας εταιρείας για διάστημα ενός (1) μηνός. Έπειτα ταϊζω απλά με λεπτοτριμμένα flakes και πελλέτες (που ταϊζω και τα ενήλικα ζώα) τέσσερις φορές (4 x) τη μέρα. Σ' αυτό το σημείο συνήθως βασίζομαι σε μία αυτόματη συσκευή ταϊσματος για να φροντίσει για το τάισμά των μικρών.

Εάν κανείς μεγαλώνει πολλά ιχθύδια ταυτοχρόνως, καλύτερα να διαθέτει πρώτα το χρόνο του για μερικές αλλαγές νερού και προετοιμασία και μετά να ταϊζει όλη τη μέρα. Ταϊζοντας με τον τρόπο που περιέγραψα, πολύ τροφή παραμένει αφάγωτη και το φορτίο των ρύπων είναι τεράστιο. Πάντοτε έχω ένα επί πλέον ζευγάρι φίλτρων με σφουγγάρι να λειτουργούν στα κυρίως ενυδρεία μου, έτσι έχω πάντα στη διάθεσή μου φίλτρα που έχουν αποικηθεί με χρήσιμα βακτηρίδια και μπορούν να χρησιμοποιηθούν άμεσα σαν ώριμα βιολογικά φίλτρα. Αυτό φτάνει για να διατηρούμαι στην ασφαλή πλευρά, αλλά οι ογκώδεις, συχνές μερικές αλλαγές νερού παραμένουν απαραίτητη προϋπόθεση. Αλλάζω το ενενήντα τοις εκατό (90%), δύο (2) φορές την εβδομάδα για τις πρώτες δύο (2) εβδομάδες άυξησης. Εν συνεχεία αλλάζω το ογδόντα τοις εκατό (80%), δύο (2) φορές την εβδομάδα για τις επόμενες δύο (2) εβδομάδες άυξησης. Όσο τα ιχθύδια αυξάνονται γίνονται ικανότερα να εντοπίζουν την τροφή τους, οπότε και ρυθμίζω ανάλογα τις ποσότητες με αποτέλεσμα να μειώνεται δραματικά η ποσότητα των υπολειμάτων τροφής (που αποσυντίθενται). Κατά τη διάρκεια του δεύτερου μήνα πραγματοποιώ δύο (2) μερικές αλλαγές τη βδομάδα της τάξεως του πενήντα τοις εκατό (50%) έκαστη. Αργότερα ακολουθούν μερικές αλλαγές της τάξεως του τριάντα πέντε τοις εκατό (35%) σε εβδομαδιαία βάση, έως ότου αυξηθούν τόσο ώστε να μπορώ να τα διαθέσω ή να τα εισάγω στα κυρίως συστήματά μου.

Απολύτως απαραίτητο είναι να παίρνει κανείς μετρήσεις της αμμωνίας. Ένα πεντακάθαρο και διαυγές νερό μπορεί να βρήθει στην αμμωνία. Εάν κανείς διαπιστώσει υψηλές συγκεντρώσεις αμμωνίας θα πρέπει να πραγματοποιεί καθημερινές μερικές αλλαγές νερού της τάξεως του ενενήντα τοις εκατό (90%), έως ότου λάβει μηδενικές ενδείξεις. Κατόπιν και σταδιακά μπορεί να επανέλθει κανείς στις προαναφερθείσες ακολουθίες. Ακολουθώντας αυτά τα απλά (αλλά χρονοβόρα) βήματα έχω απώλειες μικρότερες του ένα τοις εκατό (1%) έως τον έβδομο μήνα ζωής των ιχθυδίων μου. Οι περσσότερες μάλιστα από αυτές τις απώλειες είναι αποτέλεσμα εισόδου των νεογνών στα φίλτρα όπου και πεθαίνουν από ασιτία.

Η επιμέλεια του Ελληνικού MCH γίνεται εξ' ολοκλήρου από τον Ανδρέα Ηλιόπουλο, στον οποίο οφείλεται άλλωστε και η ύπαρξη της ελληνικής έκδοσης.

Back ] Up ] Next ]

Site Search 

Contact us

       

Malawi Cichlid Homepage © 1999-2006. All rights reserved.