HOME

GEORGE RECLOS

FRANK PANIS

FRANCESCO ZEZZA

PATRICIA SPINELLI

ARTICLES

FISH INDEX

PROFESSIONALS

AQUARIUM CONSERVATION PROGRAMME (ACP)

PHOTO GALLERY

LINKS

BOOK REVIEW

AWARDS

MARINE TANK

DISCOVER MEDITERRANEAN

SIDE EFFECTS

HOBBYIST'S GALLERY

MACRO & NATURE PHOTOGRAPHY

DISASTERS WITH DAVE

MCH-DUTCH

MCH-DEUTSCH

ARTIKELN

MCH PO POLSKU

ARTYKUŁY

ΑΡΧΙΚΗ

ΑΡΘΡΑ

ΕΙΔΗ ΨΑΡΙΩΝ

ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΕΣ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

ΒΡΑΒΕΙΑ

 

 

 

Πληροφορίες περί της διατήρησης κιχλίδων της λίμνης Malawi - 3

 Aquascape (= τεχνητό μικροπεριβάλλον) Αρχικά να αναφέρουμε πως η ίδια η λίμνη Malawi έχει βραχώδεις ακτές και αμμώδες (λασπώδες) βένθος, ενώ η βλάστηση δεν είναι και πολύ συνηθισμένη. Από την άλλη πλευρά τα περισσότερα ψάρια που κατάγονται από αυτή τη λίμνη και που διατηρούνται στα ενυδρεία μας έχουν γεννηθεί και μεγαλώσει στην αιχμαλωσία, οπότε θα πρέπει να προσέχει κανείς τους παράγοντες που ενδέχεται να τα επηρεάσουν λόγω των γενετικών πληροφοριών που κουβαλάνε, αλλά δεν χρειάζεται να είναι και τόσο αυστηρός σε ότι έχει σχέση με τη διαμόρφωση των ενυδρείων. Τα m'buna βόσκουν στην άλγη (κυρίως για ανεύρεση οστρακοδέρμων) που φυτρώνει στους βράχους του συστήματος, σκάβουν για να ζευγαρώσουν και καταφεύγουν κάτω από βράχους. Τα μη-m'buna θα κάνουν ακριβώς τα ίδια με εξαίρεση τη βόσκηση στις άλγες. Έτσι το aquascape θα πρέπει να συμπεριλαμβάνει όσους περισσότερους βράχους και πέτρες είναι εφικτό (για να δημιουργούνται κρυψώνες) και αμμώδη υπόστρωμα. Εναλλακτικά κανείς θα μπορούσε να χρησιμοποιεί κοραλλιογενή άμμο (που σταθεροποιεί τη χημική υπόσταση του νερού και αυξάνει τη σκληρότητά του) ή λεπτόκοκκα φίνα χαλίκια.

Οι βράχοι και οι πέτρες δεν πρέπει να έχουν κοφτερές άκρες που θα μπορούσαν να τραυματίσουν τα ζώα. Εάν τις συλλέγει κανείς μόνος του, καλύτερα να μαζεύει τις στρογγυλεμένες από την τριβή τους μέσα στο νερό. Τα φυτά μπορούν να προσδώσουν στο αισθητικό αποτέλεσμα και θα αποτελέσουν και καταφύγιο πολλών μωρών m'buna ΚΑΙ θα απομακρύνουν τα νιτρτρικά άλατα. Μπορούν δηλαδή να παίξουν πολλαπλό ρόλο σε ένα σύστημα, ακόμη κι αν δεν αποτελούν μέρος των φυσικών υγροτόπων αυτών των κιχλίδων. Όταν έστειλα κάποτε μία φωτο του ενυδρείου στο οποίο στεγάζω τα είδη m'buna μου στον ιταλό φίλο μου Francesco Zezza
(χομπίστας επίσης ερωτευμένος με τις αφρικάνικες κιχλίδες), μου απάντησε ότι "στο ενυδρείο σου φύονται συνολικά μάλλον περισσότερα φυτά από όσα εγώ είδα κάνοντας καταδύσεις στη λίμνη Malawi". Γνωρίζω βεβαίως πως έχει δίκαιο. Πιστεύω όμως πως το φυτεμένο μου σύστημα είναι πιο ευχάριστο στην όψη, παρουσιάζει εντονότερα τα κίτρινα και κόκκινα χρώματα αυτών των κιχλίδων, ενώ παράλληλα είναι ένας εργαζόμενος βιότοπος.

Τα περισσότερα είδη m'buna μπορεί να επιτεθούν στα φυτά και να φάνε τα τρυφερά φύλλα και βλαστάρια τους, ενώ όλα τα είδη μπορεί να τα ξεριζώσουν κατά τη διάρκεια του σκαψίματος. Τα φυτά θα πρέπει να ασφαλίζονται στη θέση τους προσθέτωντας πέτρες στην περιοχή γύρω από τις ρίζες τους. Καλό είναι να χρησιμοποιούνται κάποια είδη ανθεκτικών και σκληρών φυτών όπως είδη των γενών Vallisneria, Cryptocoryne ή Anubias. Μπορεί κανείς να χρησιμοποιήσει μερικά ραγδαία αυξανόμενα είδη στα αρχικά στάδια του ενυδρείου, ώστε ενδεχομένως να περιφρουρήσει τα ξεσπάσματα αλγών. Μεταξύ τ'ετοιων ειδών συμπεριλαμβάνονται τα είδη Egeria densa, Hygrophila corymbosa κλπ. Μην επιλέγεται το είδος Vallisneria gigantea, εκτός κι αν διαθέτετε εάν πραγματικά μεγάλο σύστημα, αφού το όνομά του είδους και μόνο υπονοεί μεγάλο μέγεθος φυλλώματος που μπορεί να φτάσει πάνω από τα δύο μέτρα (2 m) μήκους και αυξάνεται ραγδαία. Όσο τα φυτά τόσο και οι πέτρες και οι βράχοι πρέπει να ασφαλίζονται, αλλιώς οι πέτρινοι σωροί μπορεί να καταρρεύσουν λόγω των σκαπτικών δραστηριοτήτων των ζώων αυτών με αποτέλεσμα να σπάσουν τα κάθετα τζάμια ή το γυάλινο φύλλο του πυθμένα. Μπορεί κανείς να χρησιμοποιήσει γι' αυτόν το σκοπό σιλικόνη ή να τοποθετήσει φύλλα φελιζόλ στη βάση του ενυδρείου και μετά να τοποθετήσει τους βράχους και/ή τις πέτρες - καλύπτοντας το φελιζόλ - πριν γεμισει το σύστημα με νερό ώστε να μην επιπλέει το υλικό.

Να έχετε κατά νου πως αυτά τα ζώα θα αλλάξουν τη διαμόρφωση με τρόπο που να εξυπηρετεί τις ανάγκες τους. Αυτό θα είναι μία μάχη που δεν μπορείτε να κερδίσετε. Συνεχώς θα μετακινούν ποσότητες από το υλικό του υποστρώματος προς τα σημεία που τα βολεύουν ή θα ξεριζώνουν ένα συγκεκριμένο φυτό κάθε φορά που θα το ξαναφυτεύετε. Οι κιχλίδες επιδεικνύουν χαρακτηριστική ευαισθησία σε σχέση με τον περιβάλλοντα χώρο τους, κυρίως λόγω της συνήθειάς τους να εγκαθιδρύουν ζωτικές περιοχές κυριαρχίας τους. Κάθε φυτό ή πέτρα αποτελεί κάποιο όριο και έτσι αντιμετωπίζεται. Όταν πραγματοποιείτε τις μερικές αλλαγές νερού διαθέσετε λίγο χρόνο για να καταμετρήσετε τα ψάρια σας και να δείτε τι ακριβώς συμβαίνει στο πίσω μέρος του ενυδρείου. Θα εκπλαγείτε διαπιστώνοντας το τι μπορούν να κάνουν αυτές οι καλλονές μέσα σε μία (1) μόλις εβδομάδα. Κάποτε χρειάστηκα διάστημα τριών (3) εβδομάδων μέχρι να ανακαλύψω το κουφάρι του δεύτερου αρσενικού ατόμου του είδους Melanochromis auratus που πίστευα πως παρέμενε κρυμμένο. Το κυρίαρχο αρσενικό μου το σκότωσε και άφησε το πτώμα κάτω από ένα βράχο. Πρόσφατα σοκαρίστηκα βλέποντας ένα βράχο βάρους είκοσι πέντε κιλών (25 kg) να στέκεται στον αέρα μετά από την απομάκρυνση όλου του υποστρώματος που τον υποβάσταζε. Αξιοσημείωτο έργο που το ψάρι σπατάλησε περισότερο από έναν μήνα για να τομ πραγματοποιήσει. Βραχυπρόθεσμα το πρόβλημα λύθηκε τοποθετώντας πέντε (5) περίπου κιλά υποστρώματος στο σημείο. Δεν χρειάζεται να πω βέβαια πως ο ύποπτος ευρέθη (Melanochromis chipokae) και ήδη έχει καταπιαστεί εκ νέου με την ίδια ασχολία.


 Χώρος (μέγεθος συστήματος) Όταν η συζήτηση φτάνει στο θέμα της στέγασης των αφρικανικών κιχλίδων μπορεί κανείς  να πει απλά "όσο μεγαλύτερο, τόσο το καλύτερο". Πολλοί ακουαρίστες διατηρούν τέτοια ζώα σε συστήματα που ξεπερνούν κατά πολύ τα χίλια λίτρα (1.000 l) σε όγκο, ενώ δε φαίνεται να σπανίζουν και συστήματα όγκου δύο χιλιάδων λίτρων (2.000 l). Η αγορά ένός μικρού όγκου σύστηματος είκοσι - τριάντα λίτρων (20 l - 30 l) είναι άχρηστη αγορά, αφού τέτοιοι όγκοι είναι ακατάλληλοι για διατλήρηση κιχλίδων Malawi, εκτός πιθανώς των πλέον μικρόσωμων ειδών. Αυτός άλλωστε είναι και ο κυριότερος λόγος που αυτά τα είδη δεν ενδείκνυνται για αρχαρίους. Aλλωστε θα πρέπει κανείς να μπει στη διαδικασία να μάθει τα βασικά της διατήρησης υδρόβιων οργανισμών στην αιχμαλωσία με τη βοήθεια ενός συστήματος community και εν συνεχεία να προσωρήσει σε μεγαλύτερων όγκων συστήματα με πιο απαιτητικά είδη υδρόβιων ζώων και φυτών. Βάσει των προσωπικών μου εμπειριών το μικρότερο σε όγκο σύστημα που θα επιτρέψει σε κάποιον ακουαρίστα να διατηρεί έναν αξιοπρεπή πληθυσμό κιχλίδων της λίμνης Malawi, δύνοντάς του παράλληλα και τη δυνατότητα να παραητηρεί τη μοναδική τους συμπεριφορά αλλά και τις αναπαραγωγικές τους διαδικασίες είναι ένα σύστημα όγκου τριακοσίων πενήντα λίτρων (350 l). Προσωπικά έχω αυτόπτης μάρτυρας της αλλαγής
στη συμπεριφορά πολλών ειδών όταν τα στέγασα σε ενυδρείο όγκου χιλίων τριακοσίων λίτρων (1300 l), ώς τελική τους διαμονή, από σύστημα όγκου πεντακοσίων λίτρων (500 l). Πολλά φιλήσυχα και μη ενεργητικά είδη
απεδείχθησαν πολύ δραστήρια και επιθετικά. Ψάρια που μέχρι τότε δεν είχαν αναπαραχθεί ζευγάρωσαν αμέσως. Ήταν φανταστικό το γεγονός να βλέπει κανείς είδη που διατηρούσε έναν (1) ολόκληρο χρόνο στο αρχικό σύστημα να ζευαγαρώνουν κατά τη διάρκεια της πρώτης εβδομάδας στέγασής τους στο καινούργιο, παρά τη διαφορά του περιβάλλοντος χώρου, την άμεση προσαρμογή και τη χρήση του επί πλέον χώρου.

Σκοπός μου είναι να διατηρώ τα ογκώδη συστήματά μου όσο πιο άδεια γίνεται, αν και ο πειρασμός ελοχεύει πάντοτε ... Έχω μόλις είκοσι ένα (21) άτομα στο όγκου χιλίων τριακοσίων λίτρων (1300 l) σύστημά μου και δε σκοπεύω να αυξήσω τον πληθυσμό σε πάνω από τα τριάντα πέντε (35) ζώα. Όταν κανείς επιλέγει ή κατασκευάζει το ενυδρείο του καλύτερα να αποκτά ένα σύστημα που είναι κοντότερο αλλά βαθύτερο. Όταν διαμορφώνεται το μικροπεριβάλλον με πέτρες, δέκα (10) επί πλέον εκατοστόμετρα μπορεί να κάνουν μία τεράστια διαφορά. Συνιστώ ως το απολύτως μικρότερο βάθος τα πενήντα εκατοστόμετρα (50 cm), ώστε να επιτρέπεται να διαμορφωθεί ένα καλό και λειτουργικό μικροπεριβάλλον. Μ' αυτό το είδος και μέγεθος συστημάτων, πρέπει να λαμβάνεται ιδιαίτερη προσοχή, ώστε να είναι κανείς σίγουρος πως το πάτωμα μπορεί
να ανθέξει το βάρος. ΄Ενα σύστημα όγκου τριακοσίων πενήντα λίτρων (350 l) γεμάτο νερό, υλικό υποστρώματος και βράχια μπορεί να ζυγίζει τελικά πάνω από εξακόσια κιλά (600 kg). Εάν υποθέσουμε πως οι διαστάσεις του είναι ενάμισι μέτρο (150 cm) μήκους x πενήντα εκατοστόμετρα (50 cm) βάθους (δηλαδή 0,750 τετρ. μέτρα), αυτόματα έχουμε κατανομή οκτακοσίων κιλών ανά τετραγωνικό μέτρο (800 kg/ m), βάρος πολύ μεγαλύτερο από όσο μπορούν να ανθέξουν τα περισσότερα πατώματα (οι φέροντες τοίχοι μπορεί να ανθέξουν σε κάπως παραπάνω βάρος). Η τοποθέτηση ενός τέτοιου συστήματος σε ειδική βάση (μεταλλική ή τσιμεντένια) που διαχέει ομοιόμορφα το βάρος είναι απαραίτητη. Πάντα να χρησιμοποιείτε κάποιο είδος πλαστικού αφρώδους ανάμεσα στο ενυδρείο και τη βάση. Ακόμη θα πρέπει κανείς να τοποθετεί ενυδρεία σε συμπαγείς επιφάνειες (μαρμάρινες ή πέτρινες) αλλά όχι ξύλινες.


 Η ιεραρχία στην κοινωνία των αφρικανικών κιχλίδων Οι αφρικανικές κιχλίδες, ακόμη και μέσα στον περιορισμένο χώρο ενός ενυδρείου, δημιουργούν κάποιου είδους ιεραρχία. Εάν διατηρήσετε για ένα διάστημα
τέτοια ζώα αυτό θα το δείτε να μορφοποιείται. Αυτό μάλιστα συμβαίνει και ανάμεσα στα άτομα διαφορετικών ειδών, αλλά και ενδοφυλετικά. Οπότε ένα αρσενικό άτομο συνήθως καταλαμβάνει τη θέση του υπέρκυρίαρχου ζώου του συστήματος (πράγμα που σημαίνει πως δεν υπάρχει περίπτωση να προκληθεί από κανένα άλλο ψάρι σ' αυτό το ενυδρείο ΚΑΙ ενδέχεται να υβριδίσει, εφ' όσον του δοθεί ευκαιρία). Ένα τέτοιο ζώο, συνήθως αντιπαρατίθεται δυναμικά με τα υπόλοιπα αρσενικά που είναι παρόντα (ασχέτως είδους), καταδιώκει κάθε άλλο ψάρι που το πλησιάζει και όχι μόνο κατά τη διάρκεια της αναπαραγωγικής διαδικασίας. Αυτά, λίγο έως πολύ, είναι τα δείγματα κυριαρχίας που το αναγκάζουν να επιδεικνύει συνεχώς τη δύναμή του. Εάν αυτό το υπέρ-κυρίαρχο ζώο αρρωστήσει ή αποδυναμωθεί, τότε ένα άλλο θα έλθει να πάρει τη θέση του. Αυτό είναι γεγονός, ειδικότερα ανάμεσα στα είδη των κιχλίδων m'buna και παρουσιάζεται πολύ εντονότερα μεταξύ των επιθετικότερων ειδών. Είναι περίεργο αλλά από τη στιγμή που κάποιο ζώο χάσει τη θέση υπέρ-κυριαρχίας του, δύσκολα την επανακτά. Τα ψάρια που ανήκουν σε ηπιότερης συμπεριφοράς είδη δεν συμμετέχουν σ' αυτό το παιγνίδι εξουσίας.

Ένα άλλο είδος ιεραρχίας υφίσταται ενδοφυλετικά. Το κυρίαρχο άτομο επιδεικνύει συνεχώς τη δύναμή του, ειδικά έναντι των υπολοίπων ανταγωνιστικών αρσενικών του ίδιου είδους. Κάποιες φορές αυτό μπορεί να επεκταθεί και στα θηλυκά, αν και χρειάζεται πολλή και έντονη προσπάθεια για να το διαπιστώσει κανείς παρατηρώντας το στενά. Εν ολίγοις, φαίνεται πως  η θέση κάθε ενός ατόμου στην ιεραρχία είναι ξεκάθαρη και το καθένα τους την αναγνωρίζε εντός των ορίων της, αλλά και δύσκολα αυτή θα αλλάξει, εκτός και κάποιο ζώο κατακτήσει υψηλότερη θέση και πάντα κάνοντας χρήση βίας για να το επιτύχει. Ένας καλός τρόπος για να το παρατηρήσει κανείς είναι όταν έχει ένα ψάρι προσβεβλημένο από ασθένεια. Παρατηρείται πως το ασθενές ζώο παρενοχλείται από σχεδόν όλα τα υπόλοιπα ψάρια του συστήματος. Αυτό δεν είναι βαρβαρότητα, απλά είναι ένα κοινό συμβάν και γνώρισμα κάθε κοινωνικού συνόλου. Τα ψάρια, σ' αυτήν την περίπτωση, ανακατανέμουν την ιεραρχία και εργά ή γρήγορα το άρρωστο ζώο θα φτάσει στην χαμηλότερη βαθμίδα της. Εάν δεν του εφαρμοστεί θεραπευτική αγωγή θα πεθάνει σίγουρα, είτε λόγω της ασθένειας ή εξ' αιτίας του εκφοβισμού του από τους συγκατοίκους του. Η ιεραρχία μπορεί να παρατηρηθεί ευκολότερα όταν δεν υπάρχει αναπαραγωγική δραστηριότητα στο σύστημα. Όταν ζευγαρώνουν, το αναπαραγωγικό αρσενικό άτομο θα κυνηγήσει κάθε άλλο, σαν να "ξεχνά" προς στιγμήν τη δομή της ιεραρχίας. Αμέσως μετά το ζευγάρωμα η ισορροπία αποκαθίσταται εκ νέου.


 Νέες προσθήκες - επανένταξη ενός ψαριού στο σύστημα Οποτεδήποτε ένα ψάρι εισάγεται σε ένα σύστημα ξεκινάει από την αρχή, από την τελευατία δηλαδή βαθμίδα της ιεραρχίας. Κατά τη διάρκεια των δύο (2)
πρώτων εβδομάδων του θα το κυνηγούν, ενώ αυτό δεν θα αναταποδίδει την επιθετικότητα σαν να προσπαθεί να κατανοήσει την υπάρχουσα δομή της μικροκοινωνίας του συστήματος, ώστε να δει πού θα μπορούσε να σταθεί εντός της. Όταν επί τέλους εγκλιματιστεί θα αρχίσει να προκαλεί τα άτομα που βρίσκονται στις χαμηλότερες βαθμίδες και αφού καταφέρει να αναριχηθεί κάμποσες θέσεις θα βρει τη θέση του ανάμεσα στα υπόλοιπα ζώα. Είναι εκπληκτικό να βλέπει κανείς πως όταν το αρσενικό Maylandia lombardoi μου προκάλεσε το κυρίαρχο αρσενικό Melanochromis auratus και κέρδισε τη μάχη, κανένα από τα υπόλοιπα M. auratus δεν τόλμησε να το αμφισβητήσει. Αντιθέτως, όταν έχασε τη μάχη με το υπέρ-κυρίαρχο αρσενικό Melanochromis chipokae, όλα τα υπόλοιπα M. chipokae, συμπεριλαμβανομένων και των θηλυκών ζώων, αντιπαρατίθονταν μαζί του από καιρού εις καιρόν (πραγματικά δεν μπορώ να καταλάβω ποιός ξεκίνησε τους καυγάδες). Μετά από βραχύ διάστημα έγινε κατανοητό, σε όλα τα άτομα του συστήματος, πως η θέση του M. lombardoi έπεται μόνο έναντι του M. chipokae.

Το ίδιο ακριβώς θα συμβεί και σε ένα ψάρι που για οποιονδήποτε λόγω απομακρύνθηκε από το σύστημα και επέστρεψε μετά από κάνα δυο εβδομάδες. Πρέπει να επανακτήσει τη θέση του, τουλάχιστον ανάμεσα στα ζώα του είδους του. Γι' αυτό κανείς θα πρέπει να προσέχει και να παίρνει ειδικά μέτρα πριν την επανεισαγωγή ψαριών σε ένα σύστημα. Καλύτερα η επανένταξη ενός ζώου να γίνεται κατά το τάισμα, ώστε να δοθεί η ευκαιρία στο ψάρι να βρει μια κρυψώνα, όσο τα υπόλοιπα είναι απασχολημένα με την πρόσληψη τροφής. Μία άλλη περίπτωση είναι να επανεντάσσεται το ζώο με σβησμένα τα φώτα, ώστε να εξοικονομήσει τον απαραίτητο χρόνο. Εάν διαπιστώσετε πως ένα ψάρι παρενοχλείται και το κυνηγούν συνεχώς καλύτερα να απομακρύνεται εγκαίρως. Σε αντίθετη περίπτωση το ψάρι, αργά ή γρήγορα, θα πεθάνει, πράγμα που πιθανώς να απειλήσει και τη ζωή των υπολοίπων κατοίκων του συστήματος.


 Διττανθρακικό νάτριο (μαγειρική σόδα, NaHCO3) - Ανθρακική Σκληρότητα (KH) Αυτό είναι το ... επτασφράγιστο μυστικό αναφορικά με τις νοτιοανατολικοαφρικάνικες κιχλίδες. Το μόνο που χρειάζεται κανείς για να έχει ένα καλά σταθεροποιημένο - χημικώς - σύστημα είναι το διττανθρακικό νάτριο (που πωλείται σατην αγορά με το κοινό όνομα μαγειρική σόδα). Ένα (1) γεμάτο κουταλάκι του γλυκού ανά εκατόν πενήντα λίτρα (150 l) νερού θα δημιουργήσει σταθεροποίηση με τιμές pH σχεδόν μεταξύ pH = 8,1 και pH = 8,5, ανάλογα με την αρχική τιμή του pH που έχει το νερό του δικτύου του και την επιφάνεια της κίνησης του νερού. Όσο ταχύτερη είναι η κίνηση του νερού τόσο υψηλότερες τιμές pH παίρνει κανείς. Εάν μειωθεί η κίνηση, παραμένμει στο νερό περισσότερο διαλυμένο διοξείδιο του άνθρακα, οπότε θα σημειωθεί και πτώση των τιμών του pH στο pH = 8,1 με pH = 8,2. Έχω έξι (6) εσωτερικά φίλτρα με δυνατότητα κυκλοφορίας εννιακοσίων λίτρων ανά ώρα (900 l/h) έκαστο και δύο (2) επί κεφαλής αντλίες νερού, με δυνατότητα κυκλοφορίας δύο χιλιάδων τριακοσίων λίτρων ανά ώρα (2.300 l/h) έκαστη, για να δημιουργώ πολύ ισχυρό κυματισμό, με αποτέλεσμα να απελευθερώνεται ξανά, στον ατμοσφαιρικό αέρα, σχεδόν όλο το διοξείδιο του άνθρακα και το pH μου να κυμαίνεται και πάλι μεταξύ pH = 8,4 (μετά από μία περίπου ώρα από το τάισμα λόγω της περίσσειας διοξειδίου του άνθρακα που προέρχεται από τα χρήσιμα βακτηρίδια των αποικιών των φίλτρων) και pH = 8,5, αφού το διττανθρακικό νάτριο παράγει το σταθεροποιητή με την μέγιστη δυνατότητα, όπου στο υδατικό διάλυμα με τιμή  pH = 8,2, δύσκολα παρατηρούνται μειώσεις, υπό κανονικές συνθήκες (αυτό βέβαια προϋποθέτει πως δεν θα παραμελούνται οι μερικές αλλαγές νερού). Αυτό θα φέρει τις τιμές ΚΗ μεταξύ ΚΗ = 11 dKH και ΚΗ = 12 dKH. Συμβουλευτείτε παρακαλώ τον Πίνακα της Ανθρακικής σκληρότητας. Σ' αυτόν τον πίνακα θα μάθετε πως υφίστατι σχέση μεταξύ της περιεκτικότητας σε διοξείδιο του άνθρακα για κάθε τιμή του διδύμου pH/KH. Ο πίνακας αυτός είναι σημαντικόςλόγω του γεγονότος πως δείχνει ποιές ακριβώς είναι οι ασφαλείς τιμές pH για τα ψάρια σας, αλλά και με ποιές τιμές του τα φυτά σας θα ευδοκιμήσουν. Προσέξτε παρακαλώ πως έχει διαφανεί πως τα ψάρια μπορούν να αντέξουν συγκεντρώσεις διοξειδίου του άνθρακα, έως και σαράντα μερών στο εκατομμύριο (40 ppm), αν και οι περισσότεροι συγγραφείς δεν αποδέχονται τιμές άνω των είκοσι πέντε μερών στο εκατομμύριο (25 ppm). Ακόμη θα διαπιστώσει κανείς τα ευεργετικά αποτελέσματα της μαγειρικής σόδας. Σε εξαιρετικά υψηλές τιμές ΚΗ, θα δει κανείς πως η προσθήκη υπερβολικής ποσότητας διοξειδίου του άνθρακα δεν μπορεί να αλλάξει την τιμή του pH με αξιοσημείωτο τρόπο. Αυτό παρείναι σημαντικό αφού το διοξείδιο του άνθρακα που παράγεται σε ένα ενυδρείο ακόμη κι αν ο διοκτήτης δεν το εκχύει ο ίδιος. Μία άλλη παρατήρηση είναι πως στα επίπεδα των τιμών του pH που είναι κοινά για τις νοτιοανατολικοαφρικάνικες κιχλίδες (πάνω από pH = 8,0) η πραγματική περιεκτικότητα σε διοξειδίου του άνθρακα στο νερό είναι πολύ χαμηλή. Πρακτικά δεν ανιχνεύεται
διοξείδιο του άνθρακα σε διαλύματα με τιμή pH υψηλότερη από pH = 9,0.

Το Ανθρακικό ασβέστιο (CaCO3) - Γενική Σκληρότητα (GH), μία μέτρηση της περιεκτικότητας Ανθρακικού ασβεστίου στο νερό ενός συστήματος ενυδρείου. Το Ανθρακικό ασβέστιο είναι δυσδιάλυτο στο νερό, όπου συνήθως απαντάται στην πλέον υδατοδιαλυτή μορφή του ως διττανθρακικό ασβεστίο [Ca(HCO3)2]. Εάν κανείς θέλει να γνωρίζει πόσα γραμμάρια ανθρακικού ασβεστίου ισοδυναμούν στον δεδομένο όγκο του ενυδρείου του θα πρέπει να συμβουλεύεται τον Πίνακα της Γενικής Σκληρότητας. Ο πίνακας εκφράζει όγκους τόσο σε λίτρα (l) όσο και σε γαλόνια (US g) για την διευκόλυνσή σας.
 

Θερμοκρασία Δείτε επίσης τον  Πίνακα μετατροπών της Θερμοκρασίας

Η επιμέλεια του Ελληνικού MCH γίνεται εξ' ολοκλήρου από τον Ανδρέα Ηλιόπουλο, στον οποίο οφείλεται άλλωστε και η ύπαρξη της ελληνικής έκδοσης.

Back ] Up ] Next ]

Site Search 

Contact us

       

Malawi Cichlid Homepage © 1999-2006. All rights reserved.