HOME

GEORGE RECLOS

FRANK PANIS

FRANCESCO ZEZZA

PATRICIA SPINELLI

ARTICLES

FISH INDEX

PROFESSIONALS

AQUARIUM CONSERVATION PROGRAMME (ACP)

PHOTO GALLERY

LINKS

BOOK REVIEW

AWARDS

MARINE TANK

DISCOVER MEDITERRANEAN

SIDE EFFECTS

HOBBYIST'S GALLERY

MACRO & NATURE PHOTOGRAPHY

DISASTERS WITH DAVE

MCH-DUTCH

MCH-DEUTSCH

ARTIKELN

MCH PO POLSKU

ARTYKU£Y

ΑΡΧΙΚΗ

ΑΡΘΡΑ

ΕΙΔΗ ΨΑΡΙΩΝ

ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΕΣ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

ΒΡΑΒΕΙΑ

 

 

 

ΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΣ ΥΠ’ ΟΨΙΝ ΤΙΣ ΑΝΤΛΙΕΣ ΑΕΡΑ

 του Αντωνίου Τ. Ανδρόνογλου

ΤΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΑΡΘΡΟ ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ ΣΤΟ ΤΕΥΧΟΣ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ ΤΟΥ 2002 ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ FAMA

Μην απορρίπτετε τις Αντλίες Αέρα!

           Όπως θα προσπαθήσω να εξηγήσω, οι Αντλίες Αέρα είναι ένα πολύ σημαντικό κομμάτι του εξοπλισμού συστημάτων ενυδρείων για διαφόρους λόγους και δεν θα πρέπει να θεωρούνται απαρχαιωμένες. Απλά χρειάζεται κανείς να αντιληφθεί όλες τις πλευρές της χρήσης τους, που μπορεί να μην είναι ευθύς εξ’ αρχής αντιληπτές.

Νερό ΚΑΙ Αέρας.

           Θα συμφωνήσουμε όλοι μας ότι τα ψάρια χρειάζονται νερό κι αέρα. Για να επιτευχθεί αυτό αγωνίζεται ο καθένας μας να εξασφαλίσει καθαρό και υγιές νερό χρησιμοποιώντας τις διάφορες τεχνικές φίλτρανσης και τις μερικές αλλαγές νερού, ενώ παράλληλα κυκλοφορούμε το νερό με τη βοήθεια αντλιών νερού ή συσκευές που παράγουν φυσαλίδες αέρα.

           Η κίνηση φέρνει το νερό κοντά στην επιφάνεια της ίδιας της στήλης του, όπου αντιδρά με τον περιβάλλοντα ατμοσφαιρικό αέρα επιτυγχάνοντας ανταλλαγή αερίων. Αυτό σημαίνει πως το νερό θα πρέπει να απορροφήσει το Οξυγόνο του ατμοσφαιρικού αέρα και ταυτόχρονα να απελευθερώσει στο περιβάλλον Διοξείδιο του Άνθρακα [Σ.τ.Μ. και βεβαίως Αμμωνία]. Δεν υπάρχει ουσιαστική διαφορά στις μεθόδους κυκλοφορίας του νερού, αφ’ ης στιγμής αυτή η κυκλοφορία γίνεται με τρόπους που ικανοποιούν το μάτι και εφ’ όσον δεν ενοχλούν τα ψάρια ή τους υπόλοιπους φιλοξενούμενους οργανισμούς ενός συστήματος.

           Όταν το νερό έρχεται στην κορυφή της ίδιας του της στήλης και αντιδρά με τον αέρα πετυχαίνοντας να κάνει ανταλλαγή αερίων, θα πρέπει να έλθει σε επαφή με καθαρό αέρα, πλούσιο σε περιεκτικότητα Οξυγόνου, ώστε να μπορέσει να απορροφήσει όσο περισσότερο από το πολύτιμο αέριο είναι δυνατόν, ενώ ταυτόχρονα να μπορεί να απελευθερώσει όσο περισσότερο Διοξείδιο του Άνθρακα [Σ.τ.Μ. και Αμμωνία] γίνεται στο περιβάλλον.

           Και έως εδώ όλα βαίνουν καλώς. Ας εξετάσουμε τώρα λίγα πρωταρχικά στοιχεία από τη Φυσική επιστήμη. Γνωρίζουμε πως το Διοξείδιο του Άνθρακα είναι βαρύτερο από το Οξυγόνο, οπότε και κατακρατάται εγγύτερα στον πυθμένα κάθε δοχείου. Το εν λόγω δοχείο μπορεί να είναι είτε ένα μπουκάλι αεριούχου ποτού, μία σπηλιά, ένα υπόγειο κτιρίου ή κάθε τι που μπορεί να εξυπηρετήσει ως δεξαμενή και φυσικά το επάνω μέρος ενός ενυδρείου.

Η αλήθεια είναι πως πολλά συστήματα ενυδρείων διαθέτουν στεγανά καπάκια για να εμποδίζονται τα ψάρια να πηδούν εκτός συστήματος, να μειώνεται η εξάτμιση και ακόμη να εμποδίζονται χέρια ή αντικείμενα γενικότερα να εισέλθουν απρόσκλητα. Τα καπάκια ή τα καλύμματα – εφ’ όσον υφίστανται και συστήματα φωτισμού – δεν αφήνουν περιθώριο για αέρα σ’ έναν τέτοιο εσώκλειστο χώρο. Έτσι μετά από κάποιο χρονικό διάστημα (πολύ ή λίγο) βρίσκεται κανείς με ένα στρώμα Διοξειδίου του Άνθρακα ακριβώς πάνω από την επιφάνεια του νερού. Και θα ρωτήσει κανείς: «και είναι καλό αυτό για την ανταλλαγή των αερίων μαζών;». «ΟΧΙ βέβαια», είναι η απάντηση. Αυτό το φαινόμενο, στην πραγματικότητα, ανατρέπει το σκοπό της ανταλλαγής των αερίων, εκτός κι αν κανείς θέλει να σταματήσει τη λειτουργία του δοσομετρικού συστήματος διάχυσης Διοξειδίου του Άνθρακα στο σύστημά του!

           Το στρώμα Διοξειδίου του Άνθρακα μπορεί να αποσυμφορηθεί από την επιφάνεια του νερού δια της μεθόδου της ζωηρής ανατάραξης στην επιφάνεια του νερού. Επίσης θα διαχυθεί, πολύ αργά, μέσω των ανοιγμάτων που διαθέτει κάθε σκέπαστρο ενυδρείου. Ακόμη μπορεί να εκτοπιστεί από την κίνηση του αέρα που προκαλούν οι ριπές των φυσαλίδων αέρα. Από τις παραπάνω αναφερόμενες μεθόδους, ο εκτοπισμός του Διοξειδίου του Άνθρακα με την κίνηση του αέρα είναι η ασφαλέστερη και η πλέον δόκιμη μέθοδος. Αλλά κανείς θα πρέπει να αναλογιστεί για το τι θα εκτοπίσει αυτό το στρώμα Διοξειδίου του Άνθρακα. Εάν κανείς χρησιμοποιήσει αντλίες νερού, το χαρακτηριστικό φαινόμενο venturi (εάν χρησιμοποιείται κάτι τέτοιο), συνήθως τραβάει αέρα από την κάτω πλευρά των καλυμμάτων ή των σκεπάστρων. Αυτό δεν είναι και το καλύτερο σημείο για να τραβήξει κανείς αέρα, λόγω της υψηλής περιεκτικότητάς του σε Διοξείδιο του Άνθρακα. Οι αντλίες αέρα όμως σχεδόν πάντοτε τραβάνε αέρα από το χώρο εκτός του σκέπαστρου, φέρνοντας καλύτερης ποιότητας αέρα στην επιφάνεια της στήλης του νερού, σε σχέση πάντα με την περιεκτικότητα του τελευταίου σε Διοξείδιο του Άνθρακα.

Η Μέγιστη Κίνηση του Αέρα.

           Ακόμη και μία μεσαίου μεγέθους Αντλία Αέρα θα δημιουργήσει φυσαλίδες με όγκο αέρα που υπερβαίνει κατά πολύ αυτόν που παράγουν οι αντλίες νερού με σύστημα venturi. Το αποτέλεσμα αυτής της διαδικασίας είναι πως δημιουργείται αναταραχή των αερίων μαζών και επιτυγχάνεται το εκτόπισμα του στάσιμου και ρυπασμένου αέρα από την επιφάνεια του νερού.

           Τώρα ας σκεφτούμε για το πού θα πρέπει να τοποθετείται μία Αντλία Αέρα και από πού θα κάνει την εισρόφησή της. Συνήθως κανείς τις τοποθετεί μέσα στον ανάλογο θάλαμο του σκάφους του ενυδρείου, ή ακόμη και σε ένα ράφι επάνω από το ενυδρείο – εφ’ όσον ακολουθηθούν οι οδηγίες του κατασκευαστή τους – και πάνω από την στάθμη του νερού βεβαίως.

           Αυτό σημαίνει πως έτσι οι αντλίες αέρα θα προσροφούν αέρα από το γύρω περιβάλλον. Είναι άραγε αυτό αρκετό; Εάν ο αέρας του περιβάλλοντος χώρου είναι ρυπασμένος από καπνό, οσμές κλπ, τότε καλύτερα να τοποθετηθεί η αντλία μας έξω από αυτόν το χώρο, ή έξω από το σπίτι, ώστε να προσροφούν το αέρα του ευρύτερου περιβάλλοντος. Μέχρι εδώ αυτή είναι η άριστη περίπτωση, μις και κανείς έτσι χρησιμοποιεί τον πλέον φρέσκο αέρα για ανταλλαγή αερίων. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί μόνο με μία Αντλία Αέρα, αφού οι αντλίες νερού που είναι εφοδιασμένες με σύστημα venturi δεν μπορούν να το πράξουν! Ακόμη και για τις περιπτώσεις που κανείς μπορεί να κάνει χρήση εξοπλισμού υψηλής τεχνολογίας, μία ταπεινή Αντλία Αέρα μπορεί να προσφέρει σημαντικότατες υπηρεσίες. Έχω χρησιμοποιήσει Αντλίες Αέρα για να τροφοδοτώ trickle filters (= φίλτρα στάλαξης), skimmers εξοπλισμένα με επί κεφαλής αντλίες νερού συστήματος venturi, ακόμη και skimmers εξοπλισμένα με επί κεφαλής αντλίες νερού με φτερωτές needle wheels.

           Κατανοώ πως μερικοί άνθρωποι βρίσκουν τις φυσαλίδες αέρα δυσειδείς και δεν μπορώ να διαφωνήσω. Παρ’ όλα αυτά εάν οι φυσαλίδες είναι εντελώς ανεπιθύμητες σε ένα δεδομένο σύστημα, θα πρέπει κανείς να σκεφτεί πώς θα εκτοπίζεται ο εγκλωβισμένος αέρας από την επιφάνεια του νερού, αφού οι αντλίες νερού δε μπορούν να κάνουν και πολλά πράγματα σχετικά, επάνω από την επιφάνεια του νερού, ειδικά όταν πρόκειται για συστήματα με καλύμματα ή σκέπαστρα.

Έχετε το νου σας σ’ αυτό το Διοξείδιο του Άνθρακα!

           Κάποιες φορές τα συμπτώματα της συσσώρευσης Διοξειδίου του Άνθρακα κοντά στην επιφάνεια μπορεί να περάσουν απαρατήρητα ή να ερμηνευτούν σαν κάτι διαφορετικό από την ύπαρξη αυτού ακριβώς του  προβλήματος.

           Εάν αυτό το αέριο παραμένει κοντά στην επιφάνεια του νερού, τότε η τιμή του pH μπορεί απότομα να μειωθεί τη νύχτα, τα ψάρια να αποκτήσουν αναπνευστικές δυσκολίες, ή ακόμη μπορεί να παρουσιαστούν ανεξήγητες απώλειες. Πολύ εύκολα μπορεί να παρερμηνευτεί όλη η παραπάνω κατάσταση που εξέθεσα, αλλά εάν κανείς δεν τροφοδοτεί με φρέσκο αέρα το ενυδρείο του, μπορεί αυτό ακριβώς να είναι η αιτία όλων αυτών των ενδεχόμενων.

           Κάποιοι άλλοι θα διαφωνήσουν σχετικά με το εάν η περιεκτικότητα του νερού σε Οξυγόνο είναι μικρότερη από την περιεκτικότητα του αέρα σε Οξυγόνο, οπότε θα χρειάζεται πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα ώστε να καταναλωθεί όλο το Οξυγόνο του στάσιμου αέρα που βρίσκεται εγκλωβισμένος πάνω από την επιφάνεια του νερού. Μπορεί πράγματι να είναι έτσι, αλλά εάν συγκρίνει κανείς το δεδομένο ότι το Διοξείδιο του Άνθρακα είναι βαρύτερο του Οξυγόνου, οπότε επικάθεται κοντά στην επιφάνεια του νερού, το γεγονός πως το Διοξείδιο του Άνθρακα μειώνει τις τιμές του pH, επίσης το γεγονός πως το pH συνήθως μειώνεται τη νύχτα και εν συνεχεία σκεφτεί όπως σκέφτομαι εγώ, θα προτιμήσει να είναι ασφαλής παρά περίλυπος!

Μη σταματάτε την άντληση Αέρα!

           Σκεφτείτε την αναλογία. Ας πούμε πως βρίσκεται κανείς μέσα σε ένα δωμάτιο με κλειστές πόρτες και κλειστά παράθυρα, αλλά με ανακύκλωση αέρα μέσω κλιματισμού. Δεν νομίζω πως περιμένει κανείς μέχρι να εξαντληθεί όλο το Οξυγόνο αυτού του κλειστού χώρου, για να ανοίξει ένα παράθυρο να προσλάβει φρέσκο αέρα.

           Τα ψάρια όμως δεν μπορούν να μιλήσουν και να απαιτήσουν φρέσκο αέρα, αλλά θα προσβληθούν από stress και ίσως πεθάνουν. Η κατάσταση θα γίνει πιο επικίνδυνη στη διάρκεια της νύχτας, όταν κάθε ζωντανό ον αναπνέει Διοξείδιο του Άνθρακα. Μία απλή, φθηνή και απολύτως αναγκαία συσκευή μπορεί να λύσει αυτό το πρόβλημα. Μία συσκευή παραγωγής φυσαλίδων αέρα ή ακόμη μία ελεύθερη έξοδος μιας μικρής Αντλίας Αέρα πάνω από την επιφάνεια του νερού, εάν κανείς αντιτίθεται στη θέα των φυσαλίδων, μπορεί να είναι επαρκής.

           Έτσι ένα ρεύμα φυσαλίδων δεν πρόκειται να καθορίσει ένα σύστημα ενυδρείου – σκεφτείτε τι γίνεται επάνω από την επιφάνεια του νερού και αν κανείς αποφασίσει να προχωρήσει άνευ Αντλίας Αέρα, τότε πρέπει να μηχανευτεί κάποιον τρόπο να διαχειριστεί τις συσσωρεύσεις του Διοξειδίου του Άνθρακα στο στρώμα της στάσιμης αέριας μάζας που βρίσκεται κοντά στην επιφάνεια του νερού.

            Για όλους τους υπόλοιπους, οι παραδοσιακές συσκευές παραγωγής φυσαλίδων θα σας παρέχουν γαλήνη στην ψυχή!

Μπορείτε να επικοινωνήσετε με τον συγγραφέα στην ψηφιακή διεύθυνση andronoglou@hotmail.com

Η επιμέλεια του Ελληνικού MCH γίνεται εξ' ολοκλήρου από τον Ανδρέα Ηλιόπουλο, στον οποίο οφείλεται άλλωστε και η ύπαρξη της ελληνικής έκδοσης.

Back ] Up ] Next ]

Site Search 

Contact us

       

Malawi Cichlid Homepage © 1999-2006. All rights reserved.