HOME

GEORGE RECLOS

FRANK PANIS

FRANCESCO ZEZZA

PATRICIA SPINELLI

ARTICLES

FISH INDEX

PROFESSIONALS

PHOTO GALLERY

LINKS

BOOK REVIEW

AWARDS

MARINE TANK

DISCOVER MEDITERRANEAN

SIDE EFFECTS

HOBBYIST'S GALLERY

MACRO & NATURE PHOTOGRAPHY

DISASTERS WITH DAVE

MCH-DUTCH

MCH PO POLSKU

ARTYKU£Y

ΑΡΧΙΚΗ

ΑΡΘΡΑ

ΕΙΔΗ ΨΑΡΙΩΝ

ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΕΣ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

ΒΡΑΒΕΙΑ

 

 

 

Η ασθένεια  του Ποταμού Αμαζονίου (ας πούμε …)

Ένα άρθρο του Francesco Zezza

Όχι κυρίες και κύριοι! ΔΕΝ υπάρχει καμιά περίπτωση να μιλήσω αυτή τη φορά για κιχλίδες της λίμνης Malawi!!!

Η αλήθεια είναι πως μόλις επέστρεψα (και συγκεκριμένα στις 6 Αυγούστού του 2000), από ένα ταξίδι στο Περού. Νοιώθω λοιπόν την ανάγκη να θεραπεύσω την «ασθένεια του ποταμού» Αμαζονίου που με προσέβαλε. Δεν είμαι σίγουρος για την πραγματική ύπαρξη της ασθένειας αλλά … καλύτερα να κρίνετε από μόνοι σας

Πριν συνεχίσω θα αναφέρω κάποια στοιχεία για το τι κάνει η (πρώην) ασημένια Arowana μου. Άλλωστε το να ρίχνουμε και καμιά ματιά σε άλλες περιοχές δεν κάνει κακό, έτσι δεν είναι;

Ο «Μικρός» (ο επί λέξη “Junior” κατά τον γράφοντα) έχει έως τώρα άνετα υπερβεί τα δύο περίπου πόδια (60 περίπου εκατοστόμετρα) σε μήκος και είναι μια χαρά, αλλά είναι ένα πραγματικά «σκληρό παλικάρι» στο ενυδρείο. Προσπαθεί με κάθε τρόπο και σε κάθε ευκαιρία να καταπιεί/δαγκάσει/τσιμπολογίσει ένα Astronotus ocellatus (κοινώς λεγόμενο Oscar) με τελικό μήκος γύρω στο ένα πόδι, που μοιράζονται το ενυδρείο του (αποφάσισα τελικά πως μπορεί να είναι αρσενικό άτομο, αν και τίποτε δεν θα πρέπει να θεωρείται ως δεδομένο)!

Φωτο 1

Ζει σε ένα ενυδρείο με όγκο 500 περίπου αμερικάνικα γαλόνια (γύρω στα 2.000 λίτρα), στο κατάστημα καλλωπιστικών ψαριών και ειδών ενυδρείων από το οποίο προμηθεύομαι (μακάρι να είχα ένα τέτοιο ενυδρείο στην κατοχή μου!) και το οποίο επισκέπτομαι όσο συχνά μπορώ. Το ενυδρείο (φωτο 1: έτσι ΑΚΡΙΒΩΣ θα πρέπει να είναι το ενυδρείο που στεγάζει Arowanas: ΤΕΡΑΣΤΙΟΣ όγκος, μεγάλος χώρος για να κολυμπά το ψάρι, ΜΕΓΑΛΟΙ συγκάτοικοι, καθόλου φυτά, περιβάλλον που αποτελείται κυρίως από βράχια και ρίζες, άμμος με ΜΕΓΑΛΟΥΣ κόκκους) του υποστηρίζεται από ένα κολοσσιαίο wet-dry φίλτρο (αν μπορούσε ας γινόταν και αλλιώς). Ο όγκος του φίλτρου είναι 55 αμερικάνικα γαλόνια (200 περίπου λίτρα) και τροφοδοτείται από αντλία νερού με δυνατότητα κυκλοφορίας πάνω από 500 αμερικάνικα γαλόνια ανά ώρα (να σημειωθεί πως πρέπει να ανεβάζει το νερό σε ύψος επτά περίπου ποδών, δύο δηλαδή μέτρων περίπου, λόγω της περίεργης θέσης του ενυδρείου. Στη φωτο 2 έχετε την ευκαιρία να συνειδητοποιήσετε τόσο την περίεργη θέση κολύμβησης (και να εκτιμήσετε το μέγεθος) του Arowana, όσο και το να δείτε στο φόντο την έξοδο νερού από το ενυδρείο προς το στέλεχος του wet-dry φίλτρου.

Φωτο 2

Στη φωτο 3 γίνεται σαφές γιατί ένα τέτοιο ψάρι χρειάζεται ένα πραγματικά ΜΕΓΑΛΟ ενυδρείο και ΜΕΓΑΛΟΣΩΜΟΥΣ συγκατοίκους . Επί τη ευκαιρία να αναφέρω πως πριν λίγους μήνες ο «Μικρός» κατάπιε ένα ημιελήνικο Cyphotilapia frontosa (το κακόμοιρο) που τόλμησαν – λανθασμένα κατά την προσωπική μου άποψη – να εισάγουν στο ενυδρείο του, πιστεύοντας ότι το μέγεθός του ήταν το κατάλληλο. Και ήταν πράγματι το κατάλληλο μέγεθος, για να χωράει όμως στο στόμα του «Μικρού»! Το να ταΐζει κανείς αυτόν τον τύπο, από οικονομικής απόψεως, δεν είναι και πολύ εύκολο, ενώ πρακτικά είναι απλούστατο, αφού θα καταβροχθίσει οτιδήποτε (και ζωντανό και προπαρασκευασμένες τροφές και οτιδήποτε τέλος πάντων χωράει στο στόμα του). Γαρίδες, κρέας, χρυσόψαρα (διαλέγετε τα υγιή!), «γατόψαρα» (έχει απολαύσει κάποιες φορές plecostomus!), κιχλίδες (ναι μπορεί να καταβροχθίσει και κιχλίδες), τροφή σε πελλέτες (αν και χρειάζεται σοβαρή προσπάθεια να προσαρμοστεί σε συνθετικές τροφές άμα συνηθίσει στις ζωντανές). Είναι μία πραγματική «μηχανή» που καταναλώνει τροφή! Για λόγους υγείας φροντίστε να κρατάτε τα Arowana σας νηστικά τουλάχιστον μία φορά την εβδομάδα. Το υπερβολικό τάισμα τους προκαλεί πτώση των βλεφάρων (δεν είναι στ’ αλήθεια αρρώστια, αλλά είναι πολύ αντιαισθητικό θέαμα!) και παρ’ ότι προσέχαμε με τον “Junior”, το δεξί του βλέφαρο δείχνει λίγο πεσμένο, οπότε, αυστηρά, κάθε Κυριακή μένει νηστικός …

φωτο 3

φωτο 4

Να αναφέρουμε λίγα λόγια για θέμα «συγκάτοικοι» (εφ’ όσον έχετε αρκετό χώρο ώστε να στεγάσετε και συγκατοίκους μαζί με το Arowana σας). Θα πρέπει να επιλέξετε ψάρια που να είναι ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΙ συγκάτοικοι και όχι το «επόμενο γεύμα» του Arowana …

Ξεκινάμε από το δεδομένο ότι πολύ λίγα ψάρια αντέχουν την παρέα ενός όμορφου, ισχυρού Arowana. Ανάμεσά τους συγκαταλέγονται τα μεγάλα «γατόψαρα» του Αμαζονίου, όπως για παράδειγμα τα Pseudoplatystoma species (πχ P. fasciatum) ή τα Sorubium lima, οι μεγάλες κιχλίδες της νότιας Αμερικής, όπως λόγου χάρη τα Astronotus ocellatus (στη φωτο 4 φαίνεται ένα από τα δύο που ζούσαν στο ενυδρείο του «Μικρού». Κοιτάξτε το μέγεθός του!), τα Colossoma species (πχ C. macropomum, κοινώς Pacu ή γιγάντιο Pacu. Στη φωτο 5 φαίνεται ένα τέτοιο ψάρι το οποίο βέβαια θα υπερβεί σε μέγεθος το Arowana, αλλά είναι φρουτοφάγο και χορτοφάγο). Αυτό το θέμα μας οδηγεί στο τελευταίο θέμα θα ήθελα να θέσω προς συζήτηση.

φωτο 5

Για να κάνω ακόμα χειρότερα τα πράγματα θα αναφέρω πως στο φυσικό περιβάλλον, κάθε Arowana, Pseudoplatystoma ή Oscar θα φαει τα υπόλοιπα δύο εάν του δοθεί η ευκαιρία (εννοείται πως θα πρέπει να χωρούν στο στόμα του)! Το να ανακατεύεις ταιριαστά ενήλικα τέτοια ψάρια είναι ακριβή υπόθεση, αφού η τιμές ενήλικων τέτοιων ψαριών είναι υψηλές και μία απώλεια θα είναι αρκετά λυπηρή. [Σ.Τ.Μ. όχι και στην Ελλάδα όμως, όπου ενήλικα Oscars, Pacus αλλά ακόμα και Arowanas, αλλά και διάφορα άλλα – κάποιες φορές σπανιότατα – είδη, μπορεί ακόμη και να χαρίζονται, αφού οι ανίδεοι ιδιοκτήτες τους τα αγόρασαν κάποτε από τους επίσης ανίδεους ή αισχροκερδείς προμηθευτές τους μικρά και τα τοποθέτησαν σε επίσης μικρά ενυδρεία. Αφού τα ψάρια μεγαλώσουν και τους φάνε οτιδήποτε βάλουν στα ενυδρεία τους, μπαίνουν στη διαδικασία να τα χαρίσουν ή να τα πουλήσουν ζητώντας μόνο συμβολικές τιμές. Βέβαια αυτό βολεύει τους χομπίστες και τους αφοσιωμένους ακουαρίστες, αρκεί τα ψάρια να είναι υγιή.]

Σε κάθε περίπτωση πάντως καλό είναι να έχετε στο μυαλό σας πως κάθε τέτοιο ψάρι βλέπει τους υπόλοιπους συγκατοίκους του σαν τροφή, οπότε εάν αντιμετωπίσετε κάποιες απώλειες μην κατηγορήσετε το ζώο, κατηγορήστε τον ΕΑΥΤΟ ΣΑΣ!!

Πρέπει να ομολογήσω πως τώρα νοιώθω κάπως καλύτερα, ακόμη και αν μου λείπει η ζούγκλα του Αμαζονίου. Εν πάση περιπτώσει θα τελειώσω αυτό το άρθρο με μία ερώτηση προς όλους σας:

«Τι θα λέγατε εάν σας πρότεινα να δώσετε μία ευκαιρία σε κάποιο Arowana να κατοικήσει σε κάποιο ενυδρείο σας;»

Κάνετε κλικ εδώ για να διαβάσετε την εμπειρία μου στο μεγάλωμα ενός «κουταβιού» Arowana.

Η επιμέλεια του Ελληνικού MCH γίνεται εξ' ολοκλήρου από τον Ανδρέα Ηλιόπουλο, στον οποίο οφείλεται άλλωστε και η ύπαρξη της ελληνικής έκδοσης.

Back ] Up ] Next ]

Site Search 

Contact us

       

Malawi Cichlid Homepage © 1999-2006. All rights reserved.