HOME

GEORGE RECLOS

FRANK PANIS

FRANCESCO ZEZZA

PATRICIA SPINELLI

ARTICLES

FISH INDEX

PROFESSIONALS

PHOTO GALLERY

LINKS

BOOK REVIEW

AWARDS

MARINE TANK

DISCOVER MEDITERRANEAN

SIDE EFFECTS

HOBBYIST'S GALLERY

MACRO & NATURE PHOTOGRAPHY

DISASTERS WITH DAVE

MCH-DUTCH

MCH PO POLSKU

ARTYKU£Y

ΑΡΧΙΚΗ

ΑΡΘΡΑ

ΕΙΔΗ ΨΑΡΙΩΝ

ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΕΣ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

ΒΡΑΒΕΙΑ

 

 

 

Κάνοντας τα ψάρια σας να ζευγαρώσουν – Τα βασικά

Ένα άρθρο του Αντρέα Ηλιόπουλου

Κάθε ακουαρίστας, γυναίκα ή άντρας, που σέβεται τον εαυτό του, τα είδη που διατηρεί στην αιχμαλωσία και το ίδιο το hobby, έχει σίγουρα προσπαθήσει να ενθαρρύνει τα ψάρια του ώστε να ζευγαρώσουν. Και τι καλύτερο από το να διατηρεί κανείς ψάρια σε αναπαραγωγικά ζεύγη ή αναπαραγωγικές ομάδες που παράγουν απογόνους; Ας ισχυριστεί κάποιος ότι το να παρακολουθεί τα μέλη μίας οικογένειας ψαριών – γονείς και γόνος – να περιφέρονται μέσα σε ένα ενυδρείο δεν ήταν η ευτυχέστερη στιγμή της εμπλοκής του με την ασχολία της διατήρησης ψαριών στην αιχμαλωσία.

Αλλά ας δούμε τι πραγματικά κάνει τα ψάρια να ζευγαρώνουν.

Στο φυσικό περιβάλλον, η αναπαραγωγή λαμβάνει χώρα κατά τη διάρκεια συγκεκριμένων περιόδων μέσα στο έτος.

Κατά τη διάρκεια αυτών των περιόδων, πολλές παράμετροι αλλάζουν δραματικά, οπότε κάποια αόρατη δύναμη αναγκάζει τα σεξουαλικά ώριμα άτομα να ζευγαρώσουν.

Αυτές τις περιόδους υπάρχει στους φυσικούς υγρότοπους εμφανώς μία αυξημένη παρουσία τροφής, καθώς υδρόβιοι η ημιυδρόβιοι οργανισμοί (πχ. έντομα), επίσης αναπαράγονται κατά το ίδιο χρονικό διάστημα. Μπορεί εξ’ άλλου να υπάρχουν εκτεταμένες βροχοπτώσεις, οπότε και η χημική σύσταση των νερών είναι εντελώς διάφορη από ότι όλες τις υπόλοιπες εποχές. Η θερμοκρασία μπορεί να αυξάνεται και οι ώρες που υπάρχει φως να γίνονται περισσότερες από τα κανονικά επίπεδα. Τέλος μία «αναπαραγωγική φρενίτιδα», εμπλουτίζει τα νερά με αυτήν την ανεπαίσθητη οσμή που διεγείρει κάθε γενετικό κύτταρο που βρίσκεται τριγύρω.

Τι λοιπόν πρόκειται να γίνει εάν αντιγράψουμε αυτές τις συνθήκες μέσα στα ενυδρεία μας;

Μα θα ζευγαρώσουν τα ψάρια μας βέβαια.

Εάν θέλετε να αναπαραχθούν τα ψάρια σας τότε «προετοιμασία» είναι η μαγική λέξη. Καλό είναι να κρατάτε τα αρσενικά και τα θηλυκά άτομα ξεχωριστά, πριν την αναπαραγωγική περίοδο και να τα βάζετε πάλι μαζί όταν είναι καλοταϊσμένα και αρκετά δυναμωμένα για να αντεπεξέλθουν στο stress της αναπαραγωγής. Κρατήστε τα άτομα που θα χρησιμοποιήσετε σαν γονείς μακριά από τον πολύ κόσμο.

Μερικές αλλαγές νερού με ελαφρά πιο κρύο, πιο μαλακό και ίσως και πιο όξινο νερό συνιστώνται ανεπιφύλακτα. Ελαφριά αύξηση της θερμοκρασίας επίσης συνιστάται και καλό είναι να συνοδεύεται με αύξηση και της φωτοπεριόδου για να είναι περισσότερο δραστική.

Στεγάζεται τα αναπαραγωγικά σας ζεύγη ή ομάδες σε ενυδρεία που βρίσκονται κοντά το ένα στο άλλο. Έχω παρατηρήσει πως αυτό βοηθάει.

Και τέλος το μείζονος σημασίας θέμα της διατροφής. Χρειάζεστε πολύ τροφή, άπαχη τροφή, ζωντανή τροφή. Θεωρώ πως οι ζωντανές τροφές είναι πολύ σημαντικές και φαίνεται πως όταν χρησιμοποιούνται σε συνδυασμό με όλα τα υπόλοιπα που ανέφερα παραπάνω, θα έχετε τα καλύτερα αποτελέσματα.

Αλλά καλύτερα ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Τα πάντα είναι ένα μικρό μέρος μιας μεγάλης και σύνθετης αλυσίδας ακολουθιών φυσικών γεγονότων, που θα πρέπει να αντιγράψουμε ώστε να πετύχουμε τις ίδιες συνθήκες που λαμβάνουν χώρα στο φυσικό περιβάλλον.

Αρχικά θα πρέπει να συλλέξουμε τον αναπαραγωγικό μας πληθυσμό. Επιλέγουμε πάντοτε άτομα που είναι νεαρά και υγιή και έπειτα από μία περίοδο καραντίνας, αρχίζουμε να τα διατρέφουμε με ποικιλία ποιοτικών τροφών και τα μεγαλώνουμε κάτω από την δική μας προσωπική επίβλεψη. Όταν ο σεξουαλικός τους διμορφισμός καταστεί εμφανής καλύτερα να χωρίσουμε τα άτομα των δύο φύλων μεταξύ τους. Όταν πρόκειται για επιθετικά ή ψάρια με έντονες περιοχικές συμπεριφορές, είναι καλύτερα να εισάγουμε στο ενυδρείο αναπαραγωγής πρώτα τα θηλυκά άτομα, ώστε να εγκαθιδρύσουν τις περιοχές τους και να μάθουν να κινούνται άνετα μέσα στο ενυδρείο και έπειτα να εισάγουμε και τα αρσενικά άτομα στον ίδιο χώρο ώστε να ενοχλήσουν, όσο είναι αυτό δυνατό, λιγότερο τα λιγότερο επιθετικά θηλυκά. Ταΐζουμε και τα δύο φύλα με τροφές που θα κατανάλωναν και στο φυσικό τους περιβάλλον, ή αρκετά συναφείς με αυτές.

Οι ζωντανές τροφές είναι εξαιρετικές γι’ αυτήν την περίπτωση και πολλές από αυτές είναι πολύ εύκολο να «καλλιεργηθούν» από εμάς τους ίδιους. Οι φρέσκιες τροφές είναι επίσης πολύ καλές και είναι και φτηνές, οι δε παρασκευασμένες μπορούν επίσης να παραχθούν από εμάς εφ’ όσον πολτοποιήσουμε και ανακατέψουμε διάφορα κατάλληλα φαγώσιμα υλικά. Οι συνταγές που μπορεί κανείς να βρει σε βιβλία, σημειώσεις και πολυμέσα θα μπορούσαν να γεμίσουν πολλά menus  και πιάτα, που θα ζήλευαν ακόμη και διάσημα εστιατόρια.

Διατηρείτε το νερό πεντακάθαρο, σταθερά απομακρύνετε τα θρύμματα με σιφώνιο, διατηρείτε τα φίλτρα στο ανώτατο σημείο καλής λειτουργίας τους και προσπαθείτε να κρατάτε μακριά το stress από τα αναπαραγωγικά σας άτομα.

Ταυτόχρονα και σταδιακά, αυξάνετε τη φωτοπερίοδο και τη θερμοκρασία, οπότε ενεργοποιείται ο πιο έντονος μεταβολισμός τους. Τώρα μπορείτε να βάλετε μαζί τα δύο φύλα, για να προσαρμοστούν στο ενυδρείο για την αναπαραγωγή. Όταν όλα μέχρις εδώ πάνε καλά και αρχίσει να εμφανίζεται έντονα αναπαραγωγική συμπεριφορά, κάνετε μερικές αλλαγές νερού με νερό που πληροί τις ιδιότητες που περιέγραψα παραπάνω. Είναι σίγουρο πως τα ψάρια μετά από αυτά θα ζευγαρώσουν.

Για ακόμη καλύτερα αποτελέσματα μπορείτε να χρησιμοποιείτε έναν καταιονητήρα (ψεκαστήρι) για να εισάγετε το φρέσκο νερό της μερικής αλλαγής στο ενυδρείο, ώστε να δώστε στα ψάρια την ψευδαίσθηση της βροχής. Από αυτό το σημείο οι ζωντανές τροφές είναι ιδεώδεις, αφού η κίνηση των ζωντανών τροφών, διεγείρουν το ένστικτο του θηρευτή, που φαίνεται να σχετίζεται με την αναπαραγωγική συμπεριφορά.

«Στήστε» τα αναπαραγωγικά σας ενυδρεία ώστε να είναι κατάλληλα διαμορφωμένα ανάλογα με τα είδη που θέλετε να αναπαράγετε. Μην νομίσετε ποτέ πως θα μπορούσατε να κάνετε ένα αναπαραγωγικό ζευγάρι ή αναπαραγωγική ομάδα να σας δώσει απογόνους σε μικρότερο χώρο από ότι πραγματικά απαιτεί το συγκεκριμένο είδος.

Η «διακόσμηση» ενός αναπαραγωγικού ενυδρείου θα πρέπει να είναι όσο πιο απέριττη γίνεται, ώστε αφ’ ενός να υπάρχει καταφύγιο για τα ψάρια αλλά ταυτόχρονα να υπάρχει και καλός οπτικός έλεγχος από τον ακουαρίστα.

Προσπαθείτε να αφήνετε τα αβγά, τις νύμφες και προνύμφες, αλλά και τα ιχθύδια με του γονείς – εάν αυτό είναι εφικτό – γιατί με την τεχνητή εκκόλαψη τα ιχθύδια δεν προσλαμβάνουν αρκετές πληροφορίες για τους φυσικό τρόπο φροντίδας του γόνου, με αποτέλεσμα να γίνονται κακοί γονείς όταν έλθει η ώρα τους (γνωρίζουμε όλοι μας τα προβλήματα που παρουσιάζονται με τα θηλυκά των στοματεπωαζώντων ειδών που έχουν υποστεί το λεγόμενο «γδύσιμο», την βίαιη δηλαδή αφαίρεση αβγών ή λαρβών από το στόμα των θηλυκών ατόμων).

Μετά το ζευγάρωμα χωρίστε τους γονείς εάν υπάρχει κίνδυνος για να υποστούν stress ή να σκοτώσουν ο ένας τον άλλο. Αυτό μπορεί να συμβεί με κάποια είδη, ειδικά εάν μόνο ο ένας εκ των δύο γονέων φροντίζει τα αβγά και τις λάρβες στη φύση (πχ Betta splendens), ή εάν τα αρσενικά θέλουν να ζευγαρώσουν ξανά με ένα ήδη γεννημένο ή φροντίζον μωρά, θηλυκό άτομο, (κιχλίδες της κεντρικής Αμερικής ή κιχλίδες των λιμνών τις κατακρημνισιγενούς κοιλάδας της νοτιοανατολικής Αφρικής).

Πάντα υπάρχει η πιθανότητα, κάποια άτομα να μην είναι συμβατά μεταξύ τους, ή δεν μπορείτε πάντα να γνωρίζεται εάν αυτά τα δύο άτομα που έχετε ή αγοράσατε είναι πραγματικό ζευγάρι (ιδιαιτέρως εάν το συγκεκριμένο είδος δεν παρουσιάζει σεξουαλικό διμορφισμό, ή εάν τα άτομα είναι πολύ νεαρά για να τα ξεχωρίσει κανείς). Μπορείτε να μειώσετε τέτοιους κινδύνους, αποκτώντας έξι έως οκτώ άτομα του είδους που επιθυμείτε να αναπαράγετε και να τα αφήσετε μεγαλώνοντας να διαμορφώσουν μεταξύ τους συμβατά αναπαραγωγικά ζευγάρια.

Να είστε υπομονετικοί, αφού μερικά είδη χρειάζονται μήνες ή και ένα δύο χρόνια για να ωριμάσουν σεξουαλικά και ν’ αρχίσουν να αναπαράγονται.

Φυσικά δεν θα πρέπει να τα αντιμετωπίζετε σαν αναπαραγωγικές μηχανές, αλλά θα πρέπει να τους παρέχετε περιόδους ξεκούρασης (και περισσότερο στα θηλυκά άτομα), με διαλείμματα στην αναπαραγωγή τους, ή αλλάζοντας κάποιο από τα μέλη του αναπαραγωγικού ζευγαριού ή της ομάδας, με άλλο μέλος που είχατε στην κατοχή σας γι’ αυτόν τον σκοπό. Αυτό επίσης σας παρέχει και τη δυνατότητα να έχετε γονιδιακή ποικιλία, ώστε η ποιότητα της παραγωγής σας να είναι καλύτερη.

Μιλάτε στα ψάρια σας. Μπορεί να σας ακούγεται ηλίθιο ή άμυαλο αυτό, αλλά τα ψάρια είναι πολύ έξυπνα ζώα και έχουν την δυνατότητα να αντιλαμβάνονται πως αυτός ο τεράστιος «τύπος» δεν είναι μόνο η πηγή που τους προσφέρει μόνο την τροφή τους, αλλά είναι αυτός που ενδιαφέρεται γι’ αυτά και επικοινωνεί, τρόπον τινά, μαζί τους.

Μπορείτε να συμπεράνετε πως επιλέγοντας τον σωστό και υγιή πληθυσμό, πως προετοιμάζοντάς τον με τον καλύτερο τρόπο χρησιμοποιώντας φυσικές μεθόδους, και επικοινωνώντας με τα ψάρια σας, θα έχετε επιλέξει τους χρυσούς κανόνες για να επιτύχετε να αναπαραχθούν τα ψάρια σας.

Δεν θα σας ευχηθώ καλή τύχη, αφού όλα αυτά δεν έχουν καμιά σχέση με το τυχαίο, αλλά είναι αποτελέσματα μεθοδολογίας και σωστού σχεδιασμού.

Η επιμέλεια του Ελληνικού MCH γίνεται εξ' ολοκλήρου από τον Ανδρέα Ηλιόπουλο, στον οποίο οφείλεται άλλωστε και η ύπαρξη της ελληνικής έκδοσης.

Back ] Up ] Next ]

Site Search 

Contact us

       

Malawi Cichlid Homepage © 1999-2006. All rights reserved.