HOME

GEORGE RECLOS

FRANK PANIS

FRANCESCO ZEZZA

PATRICIA SPINELLI

ARTICLES

FISH INDEX

PROFESSIONALS

AQUARIUM CONSERVATION PROGRAMME (ACP)

PHOTO GALLERY

LINKS

BOOK REVIEW

AWARDS

MARINE TANK

DISCOVER MEDITERRANEAN

SIDE EFFECTS

HOBBYIST'S GALLERY

MACRO & NATURE PHOTOGRAPHY

DISASTERS WITH DAVE

MCH-DUTCH

MCH-DEUTSCH

ARTIKELN

MCH PO POLSKU

ARTYKU£Y

ΑΡΧΙΚΗ

ΑΡΘΡΑ

ΕΙΔΗ ΨΑΡΙΩΝ

ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΕΣ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

ΒΡΑΒΕΙΑ

 

 

 

Δημιουργώντας ένα σύστημα ενυδρείου για να στεγαστούν Κιχλίδες της Κεντρικής Αμερικής - I

ένα άρθρο του Γιάννη Ρεκλού και του Γιώργου Ρεκλού

Η δημιουργία ενός «διαφορετικού» συστήματος ενυδρείου πάντα αποτελεί τη χαρά του hobby. Ειδικότερα ένα νέο σύστημα που θα στεγάσει κάποιο είδος που ποτέ στο παρελθόν δεν έχουμε διατηρήσει, είναι και πρόκληση και πειρασμός, με την καλή έννοια του όρου. Φέτος το καλοκαίρι, ο Γιάννης αποφάσισε πως μετά από τα τέσσερα χρόνια με ένα ενυδρειάκι όγκου σαράντα πέντε (45) λίτρων ήταν αρκετά, οπότε θα μπορούσε να μεταβεί σε ενυδρείο μεγαλύτερου όγκου που θα στεγάζει και διαφορετικά είδη. Εφ’ όσον επέλεξε μάλιστα να διατηρήσει ένα ζευγάρι του είδους  Parachromis managuensis (παλαιότερο όνομα Nandopsis managuensis), έπρεπε να ψάξουμε για ένα μεγαλύτερο σύστημα, που θα χωρούσε όμως στο δωμάτιό του και έτσι επιλέξαμε ένα ενυδρείο όγκου τριακοσίων εξήντα (360) λίτρων με ωφέλιμο όγκο νερού τα τριακόσια (300) λίτρα. Αν και αυτό το ενυδρείο είναι αρκετά μικρό για το συγκεκριμένο είδος ψαριών, θεωρούμε πως με ογκώδεις μερικές αλλαγές νερού και το κατάλληλο μικροπεριβάλλον, ένα ζευγάρι από αυτά τα ψάρια θα διαβίωνε χαρούμενα σε αυτό και πιθανώς να ζευγαρώσει κιόλας. Αυτή η προϋπόθεση μας οδήγησε να προχωρήσουμε σε δημιουργία τέτοιου μικροπεριβάλλοντος, ώστε να διευκολύνεται η συμβίωση ενός θηλυκού ψαριού μεγέθους είκοσι πέντε με τριάντα εκατοστομέτρων (25 cm – 30 cm) μήκους, δίνοντάς του την ευκαιρία να προφυλαχτεί από ένα αρσενικό που μπορεί να φτάσει σε μήκος πάνω ίσως και από τα σαράντα εκατοστόμετρα (40 cm). Επιπροσθέτως το μικροπεριβάλλον θα έπρεπε – κατά τη γνώμη μας – να δημιουργηθεί από φυσικά υλικά (αυτήν ακριβώς την αρχή χρησιμοποιούμε σε κάθε μας σύστημα, άλλωστε) και να είναι αισθητικά αποδεκτό. Ακόμη έπρεπε να φροντίσουμε ώστε τα φιλοξενούμενα ζώα να έχουν στη διάθεσή τους αρκετό χώρο, έτσι αποκλείσαμε τις πέτρες σαν υλικό. Το ενυδρείο – σε σχέση με τις διαστάσεις του – ήταν  οριακό, οπότε έπρεπε να διαφυλάξουμε όσο χώρο μπορούσαμε για τα ψάρια. Αρκετές παράμετροι που θα έπρεπε να λάβουμε υπ’ όψιν μας, αλλά είχαμε όλο το χρόνο με το μέρος μας. Αρχικά αποκτήσαμε το σκάφος του ενυδρείου και τα ψάρια, τα οποία διατηρήσαμε σε ξεχωριστά ενυδρεία, αφού το θηλυκό ήταν πολύ μεγαλύτερο (με μήκος γύρω στα είκοσι εκατοστόμετρα) από το αρσενικό (που αριθμούσε μόλις εννέα εκατοστόμετρα μήκους). Να υπογραμμίσουμε εδώ πως δεν είχαμε καθορίσει με απόλυτη ασφάλεια το φύλο των δύο ζώων με τη βοήθεια της μεθόδου venting (= έλεγχος του ουρογενετικού πόρου, που στις κιχλίδες παρουσιάζει σημαντικές διαφορές ανάμεσα στα δύο φύλα) ή άλλης αξιόπιστης εξέτασης, αλλά βασιστήκαμε γι’ αυτό σε παρατηρήσεις της συμπεριφοράς των ζώων. Φυσικά μπορεί να κάνουνε εντελώς λάθος και αυτό που εμείς θεωρούμε ως αρσενικό να είναι θηλυκό άτομο ή ακόμη χειρότερα και τα δύο ζώα να είναι του ιδίου φύλου. Εν συνεχεία κάναμε πολλά σχέδια στο χαρτί και μετρήσεις του διαθέσιμου χώρου του σκάφους του συστήματος, ώστε να διαμορφώσουμε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τα στοιχεία που θα χρησιμοποιούσαμε για να δημιουργήσουμε αυτό το μικροπεριβάλλον. Μετά από έναν (1) μήνα περίπου ήμασταν έτοιμοι να προχωρήσουμε στη διαδικασία. Εδώ θα σας παραθέσουμε έναν κατάλογο βημάτων που εμείς ακολουθήσαμε και ελπίζουμε να σας αρέσει το τελικό αποτέλεσμα. Οι «κιχλίδες-ιαγουάροι» μας πάντως φαίνονται ευχαριστημένες από αυτό το αποτέλεσμα!

Αυτό είναι το ολοκαίνουργο ενυδρείο με διαστάσεις ένα μέτρο και είκοσι εκατοστόμετρα επί πενήντα εκατοστόμετρα επί εξήντα εκατοστόμετρα (120 cm x 50 cm x 60 cm).

Αν και το μήκος του σκάφους του συστήματος θα έπρεπε να είναι κάπως μεγαλύτερο, αυτός ήταν ο μεγαλύτερος χώρος που μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε στο δωμάτιο του Γιάννη. Ακόμη αυτό το σύστημα πωλείται με δύο λάμπες φθορισμού εγκατεστημένες εργοστασιακά καθώς και με ένα (αρκετά αποτελεσματικό) σύστημα εσωτερικής φίλτρανσης με κυκλοφορία της επί κεφαλής αντλίας νερού τα χίλια διακόσια λίτρα ανά ώρα (1.200 l/hr). Στο σύστημα θα προστεθεί ένα δεύτερο εσωτερικό φίλτρο, με δυνατότητα κυκλοφορίας εννιακοσίων λίτρων ανά ώρα (900 l/hr), που θα τοποθετηθεί στην ακριβώς απέναντι πλευρά του εργοστασιακού εσωτερικού συστήματος φίλτρανσης. Οι μεγαλόσωμες κιχλίδες της κεντρικής Αμερικής είναι άτσαλοι φαγάδες και η αξιόπιστη φίλτρανση είναι αναγκαία.

Η παρουσία δεκάδων καλωδίων πίσω από το ενυδρείο δεν είναι και ότι καλύτερο, όταν κανείς «τραβάει» και φωτο ή προσπαθεί να χαρεί το αποτέλεσμα της δημιουργίας του. Ένα φόντο αφίσας ενυδρείων χρησιμοποιήθηκε για να καλύψει την πίσω και τις πλαϊνές πλευρές σ’ αυτό το ενυδρείο

Τα ψάρια νοιώθουν ασφαλέστερα, όταν τρεις από τις πλευρές του συστήματος που φιλοξενούνται είναι καλυμμένες και τα P. managuensis δεν αποτελούν εξαίρεση σ’ αυτόν τον κανόνα. Η βασική μας ιδέα σχετικά με το aquascape ήταν να χρησιμοποιήσουμε πέτρες σαν φόντο, υπό μορφήν αφίσας και όχι προσθέτοντας πραγματικές πέτρες, εκτός από μία μεγάλη επίπεδη πέτρα για να χρησιμοποιηθεί σαν τόπος αναπαραγωγής από τα ζώα, καθώς και μπόλικο bogwood επάνω σε υπόστρωμα άμμου. Ακόμη όμως και σ’ αυτό το φυσικό «στήσιμο» τα P. managuensis απαντώνται να ελλοχεύουν ανάμεσα στις ρίζες bogwood.

Το φόντο στερεώθηκε στη θέση του με μαύρου χρώματος κολλητική ταινία. Προσέξαμε ιδιαιτέρως να κολληθεί καλά το επάνω μέρος της αφίσας, ώστε να μην είναι δυνατόν να περάσει σταγόνα νερού μεταξύ του πίσω τζαμιού και της αφίσας. Προγενέστερες εμπειρίες μας έχουν διδάξει πως εάν γίνει κάτι τέτοιο, το αποτέλεσμα θα είναι σχηματισμοί αλάτων που θα φαίνονται δια μέσου του πίσω γυαλιού.

Το εσωτερικό του σκάφους του συστήματος, με την αφίσα τοποθετημένη στη θέση της. Τώρα πρέπει να πάμε στην καθαυτό δημιουργία του μικροπεριβάλλοντος.

Η επιμέλεια του Ελληνικού MCH γίνεται εξ' ολοκλήρου από τον Ανδρέα Ηλιόπουλο, στον οποίο οφείλεται άλλωστε και η ύπαρξη της ελληνικής έκδοσης.

Back ] Up ] Next ]

Site Search 

Contact us

       

Malawi Cichlid Homepage © 1999-2006. All rights reserved.