HOME

GEORGE RECLOS

FRANK PANIS

FRANCESCO ZEZZA

PATRICIA SPINELLI

ARTICLES

FISH INDEX

PROFESSIONALS

PHOTO GALLERY

LINKS

BOOK REVIEW

AWARDS

MARINE TANK

DISCOVER MEDITERRANEAN

SIDE EFFECTS

HOBBYIST'S GALLERY

MACRO & NATURE PHOTOGRAPHY

DISASTERS WITH DAVE

MCH-DUTCH

MCH PO POLSKU

ARTYKU£Y

ΑΡΧΙΚΗ

ΑΡΘΡΑ

ΕΙΔΗ ΨΑΡΙΩΝ

ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΕΣ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

ΒΡΑΒΕΙΑ

 

 

 

Περιβαλλοντική προσαρμογή κιχλίδων (που συνελλέγησαν από το φυσικό τους περιβάλλον) στην αιχμαλωσία

Ένα άρθρο του Francesco Zezza

Εδώ είμαστε λοιπόν! …το αεροπλάνο πετάει πίσω στην πατρίδα. Όσο ξεκουράζομαι στην πολυθρόνα μου δεν μπορώ να αντισταθώ ώστε να μην σκέπτομαι τη Λίμνη (Malawi), όσο απομακρύνομαι όλο και περισσότερο από αυτήν, την «εξερεύνησή» μας (με τον Erling), τα παιδιά και τον «αρχηγό» τους (τον Jannadi), τον καταδυτικό εξοπλισμό, το ζεστό αφρικάνικο ήλιο, το ζεστό νερό της λίμνης και φυσικά … τις κιχλίδες της. Τόσο αυτές τις κιχλίδες που παρέμειναν στη λίμνη, όσο και αυτές  που είναι πακεταρισμένες και αποθηκευμένες στο χώρο φόρτωσης του αεροπλάνου και μάχονται την δυσκολότερη «μάχη» της ζωής τους: το ταξίδι πίσω στην πατρίδα (τη δική μας πατρίδα βέβαια).

Δεν ξέρω εάν η συλλογή άγριων δειγμάτων είναι «σωστή» ή όχι, ούτε και να το «κρίνω» μπορώ. Άλλωστε αυτό είναι άσχετο με το σκοπό αυτού του άρθρου και θα πρέπει να ληφθεί υπ’ όψιν σας πως κάποιοι άνθρωποι βγάζουν το ψωμί τους από αυτό, συλλέγοντας, πουλώντας και εξάγοντας ψάρια στην αγορά του hobby. Απλά θέλω να πω τι ακριβώς σημαίνει το να φέρνει κανείς πίσω στην ιδιαίτερη πατρίδα του «πιασμένες άγριες» κιχλίδες, άσχετα εάν τις συνέλεξε μόνος του είτε τις απέκτησε αγοράζοντάς τις από κάποιον τοπικό έμπορο … Εγώ πάντως τα έκανα και τα δύο.

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Όταν θα πάρετε τα ψάρια (θα είστε βέβαια ακόμη στη λίμνη) επιθεωρήστε τα προσεκτικά. Προσέξτε για σημάδια που θα σας πληροφορούν για την «κατάσταση της υγείας» τους: Αυτό μεταξύ άλλων σημαίνει έλεγχο για εμφανή παράσιτα (βρήκαμε μερικά μέσα και στα δύο βράγχια ψαριών και μάλιστα σε μέγεθος φασολιού, παρ’ όλα αυτά τα ψάρια έδειχναν να είναι σε τέλεια κατάσταση), πληγές, γρατσουνιές κλπ. Έπειτα αντισταθείτε στην ιδέα να κρατήσετε ψάρια που είναι αρκετά «μεγάλα». Αυτό σημαίνει πως πρέπει να τα επιστρέψετε στη λίμνη, αφού για μεγάλα ψάρια θα χρειαστεί και ο ανάλογα μεγάλος «χώρος» στα κιβώτια συσκευασίας και οι πιθανότητες επιβίωσής τους κατά το ταξίδι θα είναι μικρότερες. Συμβουλή: το καλύτερο είναι να προτιμήσετε ημιενήλικα άτομα, σε ηλικία που να επιτρέπεται η αναγνώριση των φύλων τους ή απλά γόνο. Επίσης βάλτε τα καινούργια σας κατοικίδια σε σκιερές λιμνούλες και ταΐζετέ τα ελαφρά, με το ίδιο είδος τροφής που θα τα ταΐζετε και στην αιχμαλωσία (πρέπει να συνηθίσουν την τροφή σε «κονσέρβα» ώστε να μειωθεί το stress τους όταν μπουν στο ενυδρείο σας στο σπίτι). Δύο ημέρες (μία εφ’ όσον πρόκειται για μωρά ψάρια) πριν την αναχώρηση σταματήστε τα ταΐσματα, ώστε να καθαρίσει εντελώς η πεπτική οδός τους εκεί και όχι μέσα στις σακουλές κατά τη διάρκεια του ταξιδιού … 

Σε αυτό το σημείο, για λόγους ακριβείας, ας ρίξουμε και μια γρήγορη ματιά στην απαιτούμενη γραφειοκρατία για την εξαγωγή τους από τη χώρα σύλληψής τους:

Δήλωση κτηνιάτρου (ότι δηλαδή τα ψάρια είναι υγιή).

Τιμολόγιο (θα πρέπει να πιστοποιήσετε την «αξία» τους στην ιδιαίτερη πατρίδα σας όταν φτάσετε. Τουλάχιστον αυτό απαιτείται από την Ιταλική νομοθεσία).

Έγγραφα εξαγωγής (τα παίρνετε από τον εμπορικό ανταποκριτή και/ή τις τελωνιακές αρχές, ώστε να τα επιδείξετε στις τελωνιακές αρχές τις χώρας σας).

Αυτά τα έγγραφα χρειάζονται (τουλάχιστον στην Ιταλία), για να τα εκτελωνίσει κανείς, συμπεριλαμβανομένης δήλωσης CITES (την παίρνετε μόλις δώσετε τα στοιχεία σας στο αεροδρόμιο) και δηλώνει πως τα ψάρια σας «μπορούν να πωληθούν» σε οποιοδήποτε μέρος του κόσμου και περιλαμβάνει επίσης έναν καινούργιο κτηνιατρικό έλεγχο (προφυλάξεις για την υγεία) άμα τη αφίξη τους στη χώρα προορισμού τους. Αρκετά με τη χαρτοδουλειά, ας ξαναγυρίσουμε στα ψάρια. Την ημέρα της αναχώρησης τα ψάρια θα πρέπει να συσκευαστούν ως εξής:

Να τοποθετηθούν σε πλαστικές σακούλες σε αριθμούς που το μέγεθός τους και το μέγεθος της κάθε σακούλας επιτρέπει. Οι σακούλες θα πρέπει να είναι γεμάτες με φρέσκο, καθαρό νερό, κατά το ένα τρίτο του όγκου τους και το υπόλοιπο να γεμίσει με ΚΑΘΑΡΟ οξυγόνο. Αυτό είναι πολύ σημαντικό ώστε να προσφέρετε στα ψάρια όσο το δυνατόν περισσότερο οξυγόνο για το ταξίδι, το οποίο μπορεί να κρατήσει από 36 έως και 48 ώρες. Αποφύγετε να στριμώξετε πολλά ψάρια σε κάθε σακούλα, γιατί θα αυξήσετε τις πιθανότητες να μην φτάσει κανένα ψάρι ζωντανό.

Προσθέστε Μπλε του Μεθυλενίου στο νερό της μεταφοράς (για να απολυμάνετε μικροπληγές και γρατσουνιές που πιθανόν να γίνουν κατά τη διάρκεια του ταξιδιού) και ένα ηρεμιστικό (η δοσολογία είναι ανάλογη με το μέγεθος των ψαριών, αλλά συγχωρήστε με που δεν μπορώ να σας πω συγκεκριμένη δοσολογία, αλλά για το μόνο που είμαι βέβαιος είναι πως δεν θα πρέπει σε καμιά περίπτωση να χρησιμοποιήσετε κάτι τέτοιο σε ιχθύδια …).

Τοποθετήστε τις σακούλες στα κιβώτια και φροντίστε να χρησιμοποιήσετε ένα πραγματικό θερμομονωτικό υλικό. Η ανταπόκριση της πτήση μας ήταν προγραμματισμένη από το αεροδρόμιο του Λονδίνου. ΄Ηταν αρχές Οκτωβρίου, πρωί και κάμποσες ώρες αναμονής (μόνο επτά!!) στο αεροδρόμιο. Δεν χρειάζεται να είναι κανείς μεγαλοφυΐα για να καταλάβει πως οι αποθήκες που φυλάσσονται τα εμπορεύματα θα είναι αρκετά κρύες. Κλείστε τα κιβώτια όσο καλύτερα γίνεται.

Η υπηρεσία αερομεταφορών θα κολλήσει βέβαια στα κιβώτιά σας τις κλασσικές ηλίθιες αυτοκόλλητες ταμπέλες: «Ζωντανά ψάρια», «Παρακαλώ βιαστείτε», «Κρατείστε τα ζεστά» και τα τοιαύτα. Μη χαίρεστε. Καλύτερα να Ανησυχείτε με αυτές τις ταμπελίτσες, αφού κανείς δεν πρόκειται να προσέξει, παρά την ύπαρξή τους. Τελεία! Οπότε να είστε πολύ προσεκτικοί με το πακετάρισμα και να βασίζεστε στις δικές και μόνο σωστές κινήσεις προετοιμασίας και πρόνοιας, για να γυρίσετε πίσω στο σπίτι σας χαρούμενοι.

Εν τέλει εσείς (και οι κιχλίδες σας) φτάνετε σπίτι. Θα πρέπει να υπάρχουν έτοιμα ενυδρεία καραντίνας για να υποδεχτούν τα νεοφερμένα ψάρια, που έχουν ήδη «στρώσει» σωστά. Αυτό βέβαια πρέπει να έχει προηγηθεί του ταξιδιού σας και θα πρέπει να έχετε φροντίσει ώστε να διαθέτετε αρκετό χώρο για τον αριθμό των ψαριών και τα μεγέθη που θα φέρεται πίσω.

ΠΡΟΣΟΧΗ! Ποτέ δεν είναι αρκετός ο διαθέσιμος χώρος! Πριν από αυτό το ταξίδι (στα 1999), είχα φροντίσει να με περιμένουν στη Ρώμη περίπου 280 λίτρα «παλιού» και «στρωμένου» νερού, αλλά και πάλι βρέθηκα πως «υπολειπόμουν στρωμένου νερού».

Κατ’ αρχάς ξεπακετάρουμε τα ψάρια, τελεία και παύλα! Αφού τα φροντίσετε και τα τοποθετήσετε στα ενυδρεία τους θα έχετε όσο χρόνο θέλετε για να πείτε ένα «γεια» σε οποιονδήποτε γνωστό ή φίλο σας. Ανοίξτε προσεκτικά τις σακούλες και μαλακά αδειάστε το περιεχόμενό τους (ψάρια και νερό) σε καθαρούς πλαστικούς κουβάδες (όσο περισσότερους έχετε τόσο το καλύτερο) και αναταράξτε το ελαφρά για να αυξήσετε κάπως την οξυγόνωση, μετά προσθέστε σιγά-σιγά φρέσκο καθαρό νερό (όπως όταν μεταφέρετε ψάρια από το τοπικό μαγαζί πώλησης καλλωπιστικών ψαριών). Αυτή η δουλειά μπορεί να κρατήσει αρκετά αλλά να είστε και προσεκτικοί και βιαστικοί ταυτόχρονα. Το στενάχωρο κομμάτι είναι η απομάκρυνση των τυχόν νεκρών (μην περιμένετε να μην έχετε κάποιες απώλειες!). Παρατηρήστε τα υπόλοιπα σχολαστικά: θα ξαναβρούν την κανονική στάση κολύμβησης εάν την έχουν χάσει.

Τώρα είστε έτοιμοι να μεταφέρετε τα ψάρια στα ενυδρεία καραντίνας. Έχετε υπ’ όψιν πως τα ενυδρεία καραντίνας πρέπει να είναι «γυμνά», που σημαίνει πως το νερό πρέπει να βρίσκεται στην καλύτερη δυνατή ποιότητα, κατάλληλο για τα νέα σας κατοικίδια (από πλευράς χημείας, θερμοκρασίας κλπ), να είναι σωστά εξοπλισμένο και να υποστηρίζεται από αποτελεσματικό εξοπλισμό και μέσα φίλτρανσης και θέρμανσης με ένα λεπτό στρώμα άμμου στο βυθό. Πήλινα γλαστράκια θα παίξουν το ρόλο των κρυψώνων , αλλά είναι καλύτερα εάν μπορείτε να τα αποφύγετε. Για κιχλίδες της λίμνης Malawi βασιστείτε στον πίνακα της χημείας νερού που έχω φτιάξει, βάσει των μετρήσεων που πήρα όταν ήμουν στη λίμνη. Τοποθετήστε τα ψάρια στα ενυδρεία ακολουθώντας τους γνωστούς «βασικούς κανόνες»: τα δείγματα ιδίου μεγέθους να μπουν στο ίδιο ενυδρείο και μην αναμιγνύετε m’buna με utaka (κάθε έξυπνος χομπίστας θα πρέπει να το γνωρίζει αυτό …). Καλύτερα να έχετε και ένα «αναπληρωματικό» ενυδρείο καραντίνας για παν ενδεχόμενο.

Όταν τα ψάρια είναι πλέον στα ενυδρεία τους αφήστε τα στην ησυχία τους (κρατήστε τα φώτα σβηστά) και ελέγχετέ τα σε τακτά χρονικά διαστήματα για πιθανές ανωμαλίες στη συμπεριφορά, θέση κολύμβησης, αναπνοές κλπ. Κατά βάση αυτά τα ψάρια είναι ασθενούντα (από την σκοπιά ενός χομπίστα). Στο φυσικό περιβάλλον τους είναι πολύ φυσιολογικό να τα δείτε να ξύνονται στις πέτρες κλπ … Τα παράσιτα που προσβάλλουν τα ψάρια στη λίμνη είναι στ’ αλήθεια πιο δραστικά, από αυτά που αναπτύσσονται στα ενυδρεία, γι’ αυτό τα ψάρια θα πρέπει να μένουν σε καραντίνα για ένα διάστημα στην αρχή της απόκτησής τους …

Ας κάνουμε τώρα μία ανακεφαλαίωση για το πώς θα πρέπει να δουλέψει κανείς με άγρια πιασμένα ψάρια (παρακαλώ να θυμάστε πως την επομένη της άφιξης θα πρέπει να ξαναρχίσετε τα ταΐσματα, αλλά πολύ ελαφρά!). Τουλάχιστον αυτή είναι η προσωπική μου εμπειρία. Ακολούθησα την ίδια διαδικασία το 1997, όταν γύρισα στην Ιταλία από τις Τανζανικές ακτές της λίμνης Malawi και το ίδιο έκανα και το 1999, όταν επέστρεψα με άγρια πιασμένα ψάρια από το νότιο τμήμα της λίμνης. Αναλυτικά:

ΠΡΩΤΗ ΗΜΕΡΑ (ΑΦΙΞΗ)

Χορήγηση Μπλε του Μεθυλενίου στα ενυδρεία καραντίνας. Από όσο είμαι σε θέση να γνωρίζω δεν υπάρχει κίνδυνος υπερβολικής δόσης, αλλά να είστε κάπως συντηρητικοί!

Προσθήκη αλατιού (Χλωριούχο νάτριο ή καλύτερα, συνθετικά αλάτια για θαλασσινά ενυδρεία) σε αναλογία 5 έως 10 γραμμάρια στο λίτρο σε συνολική χωρητικότητα (περίπου μια γεμάτη κουταλιά της σούπας αλάτι για κάθε 10 λίτρα νερού). Το αλάτι θα ενισχύσει την ηλεκτροαγωγιμότητα. Διαλύστε το σε αρκετό νερό και προσθέστε το πραγματικά αργά στα ενυδρεία. Εγώ πάντως χρησιμοποιώ σωληνάκι αέρα (αυτό που χρησιμοποιώ για να συνδέω τις αερόπετρες με τις αντλίες αέρα) για να προσθέσω τα τριάντα περίπου λίτρα διαλύματος ακόμη και αν χρειαστεί να κάνω ακόμη και δύο ώρες. Να είστε υπομονετικοί και να χρησιμοποιήσετε ακόμη και ένα βανάκι-ρυθμιστή ροής για ακόμη πιο αργή χορήγηση του διαλύματος!

Τα φώτα να παραμείνουν «ΣΒΗΣΤΑ».

ΔΕΥΤΕΡΗ ΗΜΕΡΑ

Μερική αλλαγή νερού (προσέξτε την αναλογία των αλατιών).

Χορήγηση Πράσινου του Μαλαχίτη (προσέξτε τη δοσολογία που προτείνεται στη συσκευασία του «φαρμάκου»).

Παρατηρήστε τα ψάρια για να δείτε τις διαθέσεις τους (εάν όλα πηγαίνουν καλά τα ψάρια σ’ αυτό το σημείο θα προσλαμβάνουν κανονικά τροφή).

Τα φώτα να παραμείνουν «ΣΒΗΣΤΑ».

ΤΡΙΤΗ ΗΜΕΡΑ

Δεν χρειάζεται να κάνετε τίποτε, παρά να παρατηρήσετε τα ψάρια.

Τα φώτα να παραμείνουν «ΣΒΗΣΤΑ»

ΤΕΤΑΡΤΗ ΗΜΕΡΑ

Μερική αλλαγή νερού (προσοχή στην αναλογία των αλατιών).

Χορήγηση πράσινου του Μαλαχίτη (προσοχή στην συνιστώμενη δόση που αναγράφεται στη συσκευασία του «φαρμάκου) για δεύτερη φορά.

Παρατηρήστε προσεκτικά τα ψάρια για να δείτε τις διαθέσεις τους.

Τα φώτα να παραμείνουν «ΣΒΗΣΤΑ».

ΠΕΜΠΤΗ ΗΜΕΡΑ

Δεν έχετε να κάνετε κάτι συγκεκριμένο από το να παρατηρήσετε τα ψάρια σας

Τα φώτα να παραμείνουν «ΣΒΗΣΤΑ».

ΕΚΤΗ ΗΜΕΡΑ

Μερική αλλαγή νερού (προσοχή στην αναλογία των αλατιών).

Χορηγήστε κάποιο αντιβακτηριδιακό (προσοχή στη αναγραφόμενη δοσολογία που συνιστάται στη συσκευασία του «προϊόντος»).

Παρατηρήστε προσεκτικά τις διαθέσεις των ψαριών.

Τα φώτα να παραμείνουν «ΣΒΗΣΤΑ».

ΕΒΔΟΜΗ ΗΜΕΡΑ

Δεν έχετε να κάνετε τίποτε, παρά να τα παρακολουθήσετε.

Τα φώτα να παραμείνουν «ΣΒΗΣΤΑ».

ΟΓΔΟΗ ΗΜΕΡΑ

Μερική αλλαγή νερού (προσοχή στην δοσολογία των αλατιών).

Χορηγήστε δεύτερη δόση αντιβακτηριδιακού (προσοχή στην αναγραφόμενη δοσολογία που προτείνεται στη συσκευασία του «προϊόντος»).

Παρατηρήστε προσεκτικά τη διάθεση των ψαριών σας.

Τα φώτα να παραμείνουν «ΣΒΗΣΤΑ».

ΕΝΑΤΗ ΗΜΕΡΑ

Παρατηρήστε τα μόνο.

Τα φώτα να παραμείνουν «ΣΒΗΣΤΑ».

ΔΕΚΑΤΗ ΗΜΕΡΑ

Αρχίστε να φιλτράρετε (για τουλάχιστον τρεις ημέρες) μέσω ενεργού άνθρακα για να απομακρύνεται όλα τα εναπομείναντα ίχνη των φαρμάκων που χρησιμοποιήσατε από το νερό των ενυδρείων.

Τα φώτα να παραμείνουν «ΣΒΗΣΤΑ».

Σ’ αυτό το σημείο η περιβαλλοντική προσαρμογή τελειώνει. Συνεχίστε όμως να κρατάτε τα ψάρια στις καραντίνες με το «αλατισμένο» νερό για κανέναν μήνα ακόμη. Μετά ξεκινήστε να μειώνετε τις ποσότητες αλατιών. Πάντα να σκέφτεστε πως δεν θα πρέπει να μειώσετε αυτές τις συγκεντρώσεις πολύ γρήγορα γιατί θα προκληθούν σοβαρές αυξομειώσεις της ηλεκτροαγωγιμότητας του νερού. Όταν τα ψάρια σας θα βρίσκονται πλέον σε «απολύτως» γλυκό νερό και πάλι, μπορείτε να τα μεταφέρετε στα ενυδρεία που τελικά προορίζονται γι’ αυτά (στα ενυδρεία επίδειξης ή στα ενυδρεία αναπαραγωγής, στην αίθουσα ενυδρείων σας, εάν τυχαίνει να διαθέτετε τέτοια). Ο καθημερινός έλεγχος την κατάσταση της υγείας του κάθε ατόμου (γι’ αυτό και στην αρχή προέτεινα την έλλειψη dιcor ή τη διατήρησή του στα απολύτως απαραίτητα) είναι απολύτως αναγκαίος (ακόμη και δύο φορές καθημερινά, εάν σας είναι δυνατόν). Όταν τελικά και διαπιστωμένα τα ψάρια επιστρέψουν στη φυσιολογική τους κατάσταση, αυξήστε την ποσότητα τροφής τους (και χορηγήστε τους και καινούργιες τροφές). Μπορείτε να αρχίσετε να τους δίνετε δύο ή και περισσότερες διαφορετικές τροφές σε καθημερινή βάση!

Στην περίπτωση που έχετε άσχημα «προσβεβλημένα» ψάρια, καλό θα είναι εάν χρησιμοποιήσετε εναλλακτικές και περισσότερο «επιστημονικές» μεθόδους. Μπορείτε λοιπόν είτε να ακολουθήσετε τα δικά μου προτεινόμενα βήματα ή τα βήματα που παραθέτω εν συνεχεία. Παρεμπιπτόντως τα ψάρια που έφερα πίσω μαζί μου το ’99, πέρασαν και τις δύο διαδικασίες:

ΠΡΩΤΗ ΗΜΕΡΑ (ΑΦΙΞΗ)

Χορήγηση Μετρονιδαζόλης στα ενυδρεία. Χρησιμοποίησα την αναλογία 500mg για κάθε 200 λίτρα νερού (διαλύστε τη αρχικά σε ένα λίτρο νερού και χορηγήστε το ανάλογα με το όγκο του κάθε ενός ενυδρείου).

Χορήγηση Θειικού χαλκού (CuSO4) στα ενυδρεία. Χρησιμοποίησα την αναλογία 65mg για κάθε 200 λίτρα νερού. Διέλυσα πριν την ποσότητα σε ένα λίτρο νερού πριν την χορηγήσω ανάλογα με τον όγκο κάθε ενός ενυδρείου.

Τα φώτα να παραμείνουν «ΣΒΗΣΤΑ».

ΔΕΥΤΕΡΗ ΗΜΕΡΑ

«Ξεκουραστείτε» και παρατηρήστε τα κατοικίδιά σας για να διαπιστώσετε τις αντιδράσεις τους.

Τα φώτα να παραμείνουν «ΣΒΗΣΤΑ».

ΤΡΙΤΗ ΗΜΕΡΑ

Επανάληψη της χορήγησης Μετρονιδαζόλης. Χρησιμοποίησα την ίδια αναλογία (500mg για κάθε 200 λίτρα νερού) που αρχικά διέλυσα σε ένα λίτρο νερού και τη χορήγησα ανάλογα με το όγκο νερού του κάθε ενός ενυδρείου.

Τα φώτα να παραμείνουν «ΣΒΗΣΤΑ».

ΤΕΤΑΡΤΗ ΗΜΕΡΑ

«Ξεκουραστείτε» και παρατηρήστε τα κατοικίδιά σας για να διαπιστώσετε τις αντιδράσεις τους.

Τα φώτα να παραμείνουν «ΣΒΗΣΤΑ».

ΠΕΜΠΤΗ ΗΜΕΡΑ

Μεγάλες μερικές αλλαγές νερού (περίπου ίσες με το 50% του όγκου νερού κάθε ενυδρείου.

Τα φώτα να παραμείνουν «ΣΒΗΣΤΑ».

ΕΚΤΗ ΗΜΕΡΑ

Ξεκινήστε να φιλτράρετε (για τουλάχιστον τρεις ημέρες) μέσω ενεργού άνθρακα για να απομακρύνετε τα εναπομείναντα ίχνη των φαρμάκων από το νερό.

Τα φώτα να παραμείνουν «ΣΒΗΣΤΑ».

Όταν ξεμπερδέψετε με τις φαρμακευτικές αγωγές (όποια μέθοδο και εάν ακολουθήσατε) και ενώ θα παραμένουν τα ψάρια σε κατάσταση καραντίνας, είναι καλό να αφήσετε τα καινούργια σας παιδιά να συνηθίζουν τη φωτοπερίοδο που συνήθως χρησιμοποιείτε στα ενυδρεία σας. Αυτό θα πρέπει να γίνει επίσης βήμα-βήμα.

Να θυμάστε: όταν χορηγείτε φάρμακα κρατάτε τα ψάρια σε ενυδρεία χωρίς αναμμένα φώτα, ώστε να μειώσετε το stress (αλλά και γιατί κάποια φάρμακα, ιδιαίτερα τα αντιβιοτικά είναι φωτοευαίσθητα). Κρατήστε τα ψάρια σε «αλατισμένο» νερό για διάστημα περίπου ενός μήνα και μετά από αυτό το διάστημα αρχίστε σταδιακά να μειώνετε τη συγκέντρωση αλατιού στο νερό, ώστε να ξανακάνετε το νερό και πάλι φυσιολογικά «γλυκό». Όταν βέβαια λέω «γλυκό» νερό, εννοώ την ποιότητα νερού που έχετε στα κυρίως ενυδρεία σας. Εάν το νερό στα κυρίως ενυδρεία σας περιέχει ποσότητες αλατιών, τότε θα πρέπει να κρατάτε σταθερές αυτές τις συγκεντρώσεις και στα ενυδρεία καραντίνας. Αυτό σας επιτρέπει να μεταφέρετε τα ψάρια σας στους τελικούς χώρους διατήρησής τους. Επί τέλους τελειώσατε. Ήταν μία χρονοβόρα και επίπονη διαδικασία, κάποιες φορές μάλιστα εμπεριείχε και πικρίες (εννοώ όταν αντικρίζατε ένα νεκρό «φίλο»), αλλά άξιζε τελικά τον κόπο.

Θεωρώ πως οι υγιείς άγριες πιασμένες κιχλίδες που κολυμπάνε χαρούμενα στα ενυδρεία σας, δίνουν ικανοποίηση που δεν αντισταθμίζεται με καμιά τιμή και κανένα είδος κόπου.

ΤΕΛΙΚΟ ΣΧΟΛΙΟ: Η δεύτερη διαδικασία (αυτή με τη χρήση αντιβιοτικών) μου προετάθη από τον Γιώργο Ι. Ρεκλό (που πολλές φορές συγγράφουμε από κοινού) και βασίζεται στην εμπειρία του ως φαρμακοποιού και ανοσολόγου (Ph.D.). Θα ήθελα να τον ευχαριστήσω γι’ αυτές τις πολύτιμες συμβουλές του!

Η επιμέλεια του Ελληνικού MCH γίνεται εξ' ολοκλήρου από τον Ανδρέα Ηλιόπουλο, στον οποίο οφείλεται άλλωστε και η ύπαρξη της ελληνικής έκδοσης.

Back ] Up ] Next ]

Site Search 

Contact us

       

Malawi Cichlid Homepage © 1999-2006. All rights reserved.