HOME

GEORGE RECLOS

FRANK PANIS

FRANCESCO ZEZZA

PATRICIA SPINELLI

ARTICLES

FISH INDEX

PROFESSIONALS

PHOTO GALLERY

LINKS

BOOK REVIEW

AWARDS

MARINE TANK

DISCOVER MEDITERRANEAN

SIDE EFFECTS

HOBBYIST'S GALLERY

MACRO & NATURE PHOTOGRAPHY

DISASTERS WITH DAVE

MCH-DUTCH

MCH PO POLSKU

ARTYKU£Y

ΑΡΧΙΚΗ

ΑΡΘΡΑ

ΕΙΔΗ ΨΑΡΙΩΝ

ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΕΣ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

ΒΡΑΒΕΙΑ

 

 

 

... μήπως ονειρεύεστε ακόμη ένα ενυδρείο;

Ένα άρθρο του Francesco Zezza

Παραδεχτείτε το! Όσα ενυδρεία κι αν διαθέτει κανείς πάντα του λείπει ένα. Ένα παραπάνω «μικροπεριβάλλον» που χρειάζεται να παρατηρήσει κανείς, ή ακόμη ανάγκη στέγασης για ένα καινούργιο «άγνωστο είδος (για παράδειγμα «το δέκατο είδος του γένους Pseudotropheus που διατηρώ …»), ή τέλος μία συγκεκριμένη ιδιοσυγκρασία και συμπεριφορά κάποιου είδους που αξίζει να ερευνηθεί διεξοδικότερα. Αυτό βέβαια τελικά θα έχει σαν αποτέλεσμα και δημοσιεύσεις της αποκτημένης γνώσης στο διαδίκτυο. Ας αντιμετωπίσουμε θαρραλέα την αλήθεια: Εάν ποτέ απαντήσει κανείς σας «Όχι!» στην ερώτηση «Μήπως χρειάζεται άλλο ένα ενυδρείο;» θα είναι σίγουρα ένας κατάπτυστος ψεύτης (έτσι τουλάχιστον εγώ θα χαρακτήριζα τον εαυτό μου). Ας έλθουμε τώρα στην αληθινή ιστορία :

Αυτήν ακριβώς την περίοδο διατηρώ εννέα ενυδρεία. Εσείς; Κάποια από αυτά τα έχω ακόμη στο πατρικό μου σπίτι, μιας και έχω έλλειψη χώρου στο σπίτι που ζούμε με τη Stefania (για όσους δεν γνωρίζουν το έτερό μου ήμισυ). Παρ’ όλα αυτά, κάθε μέρα συλλαμβάνω τον εαυτό μου να σκέφτεται το παραπανίσιο ενυδρείο. Εσείς δεν το σκέφτεστε; «Λοιπόν αυτά τα ψάρια τα έχω περίπου τρία χρόνια στο ενυδρείο μου και θεωρώ μικρό το διάστημα που τα διατηρώ, ώστε αυτό να με ωθήσει να τα ξεφορτωθώ». Ούτε που μου περνάει κάτι τέτοιο από το μυαλό και φράσεις σαν «Αυτό το θηλυκό Aulonocara θα έπρεπε να έχει απελευθερώσει το γόνο που κρατάει στο στόμα πριν καμία εβδομάδα», ή ακόμη  «Ελπίζω πως αυτό το είδος Pseudotropheus θα αποφασίσει, αργά ή γρήγορα, να αναπαραχθεί» (εδώ βέβαια αναφέρομαι στο κουαρτέτο των P. gracilior, που διατηρώ). «Τι λέτε για άλλο ένα ενυδρείο;» Νομίζω πως γνωρίζετε την παραπάνω ιστορία αρκετά καλά.

Εν τω μεταξύ, ο συνολικός όγκος του «προς φίλτρανση νερού» συνεχώς αυξάνεται (προσωπικά έχω ανεβάσει αυτόν τον όγκο περίπου στα χίλια οκτακόσια λίτρα, μέχρι στιγμής), ενώ παράλληλα αυξάνεται και ο λογαριασμός του ηλεκτρικού. Όλως τυχαίως γίνεται κανείς ο καλύτερος φίλος του ιδιοκτήτη του γειτονικού του καταστήματος πώλησης καλλωπιστικών ψαριών κλπ κλπ κλπ. Αρκεί μάλλον η εισαγωγή, ας προχωρήσουμε τώρα στην πραγματική προσωπική μου ιστορία!!

Στο υπόγειο του σπιτιού που μένω, υπάρχει μια γωνιά που καταλαμβάνεται από πέτρες, ρίζες, σακουλές με άμμο ή χαλίκια κλπ. Αυτή λοιπόν η γωνιά όλο και αυξάνει τον όγκο της σε καθημερινή σχεδόν βάση. Εφ’ όσον και οι δύο μας (η Stefania και εγώ) έχουμε αποφασίσει πως ένα «ψαρόσπιτο» δεν είναι η πρώτη μας προτεραιότητα, αποφασίσαμε επίσης να ακολουθήσουμε την αρχή του Γιώργου (βλ. σε άλλες σελίδες αυτού του site) που λέει «όχι παραπάνω από ένα ενυδρείο για κάθε ένα δωμάτιο», που όμως μας έχει αναγκάσει να έχουμε ενυδρείο ακόμη και στο μπάνιο! Συρτάρια και ντουλάπια γεμάτα ενυδρειακό εξοπλισμό που αυξάνει (μήπως πρέπει να πω συσσωρεύεται;) διαρκώς και παντού και, αργά ή γρήγορα, μία μέρα αυτός ο σωρός «μνημείων» θα καταρρεύσει. Όπως ξέρετε ασχολούμαι και με το MCH (ευτυχώς όχι μόνος, γιατί δεν θα άντεχα με τίποτε όλη αυτήν την προσπάθεια), οπότε θα πρέπει και να προσθέτω ύλη, καθότι αυτή η διαδικασία του να «μοιράζομαι» με διεγείρει. Θα έπρεπε να είναι φανερό, έως τώρα, πως οι Κιχλίδες της λίμνης Malawi είναι του κεντρικού ενδιαφέροντός μου. Μεγάλος αριθμός από m’buna και Utaka (Haps), κολυμπάνε εδώ κι εκεί, η συμπεριφορά τους εξακολουθεί να παραμένει ένα μυστήριο, οπότε όλο και κάποιο καινούργιο βιβλίο θα χρειαστώ … Και μετά τι; «Να το αγοράσουμε αγάπη μου τον επόμενο μήνα; Έχω ήδη υπερβεί το όριο της πιστωτικής μου κάρτας γι’ αυτόν το μήνα …». Σχεδόν όλοι αυτοί οι χαριτωμένοι τύποι είναι μαζικά παραγωγικοί, που αδιαμφισβήτητα οδηγείται κανείς στο: «Πού στο δαίμονα θα βάλω τώρα τα νέα ιχθύδια των Copadichromis;» και άλλα τινά. Υποθέτω πως ξέρετε για τι πράγμα μιλάω.

Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, η Stefania, κατά τη διάρκεια του ταξιδιού μας στον Αμαζόνιο (έχω υποσχεθεί να κάνω εκτενή αναφορά γι’ αυτό σύντομα), ερωτεύτηκε, ο θεός να τα φυλάει, τα «αγγελόψαρα» (Pterophyllum scalare scalare) και με πιέζει να διατηρήσουμε και κάποιους Δίσκους επίσης! Φέραμε μαζί μας στην Ιταλία λίγα «αγγελόψαρα» από τον Αμαζόνιο. Η περίοδος που τα κρατήσαμε σε καραντίνα ήταν κάτι σαν εφιάλτης, αφού όλα μας τα ενυδρεία ήταν γεμάτα και – όταν επιστρέψαμε – καθόμασταν αποσβολωμένοι ανάμεσα σε κάμποσες σακούλες μεταφοράς ψαριών γεμάτες Corydoras, Κιχλίδες νάνους (Apistogramma) της Λατινικής Αμερικής και κάθε είδους ψάρια της οικογένειας των Λορικαριιδών (LORICARIIDAE) που μπορείτε να βάλετε με το νου σας, επίσης κάμποσες Χαρακίδες (CHARACIDAE) κλπ. Ακόμη αναρωτιέμαι πώς και γιατί μπλέξαμε έτσι, μπορείτε να το πιστέψετε; Αυτή όλη η ιστορία κατέληξε με αναπροσαρμογές των σχεδίων που ήδη είχαμε κάνει (συμπεριλαμβανομένου και ενός μικρού ενυδρείου ακόμη) και τώρα (ναι είναι αλήθεια), υπάρχει ένα ολοκαίνουργιο ενυδρείο, όγκου τριακοσίων εξήντα λίτρων (360 l) με είδη από τον Αμαζόνιο, στο δωμάτιο του πιάνου. Καλά έως εδώ, ας ασχοληθούμε και λίγο με τις Λορικαριίδες. Δεν θα αναφέρω τα δύο τεράστια – πάνω από τριάντα εκατοστόμετρα (30 cm +), έκαστο – δείγματα που κολυμπούν στο ενυδρείο μου, όγκου επτακοσίων πενήντα λίτρων (750 l), απλά θα τα θεωρήσω ως δεδομένα. Πρόκειται για πολύ ενδιαφέροντα ψάρια, δεν νομίζετε; Συνέλεξα λίγα δείγματα μόνος μου κατά τη διάρκεια της εξερεύνησης του ποταμού Orosa του Perù. Όταν επιστρέψαμε – οποία σύμπτωσις – μου προσεφέρθη ένα «αναπαραγωγικό ζευγάρι» Ancistrus species, σε τιμή που δεν μπορούσα να αρνηθώ. Είπα τότε στον εαυτό μου: « η αναπαραγωγή των bristlenoses pleco θα πρέπει να είναι πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία. Αφού ήδη έχω τέτοια δείγματα στις σακούλες μεταφοράς και το ζευγάρι αυτό είναι φτηνό …». Καταλαβαίνετε μάλλον τα υπόλοιπα. Κατέληξα με ένα (άλλο ένα για την ακρίβεια!) βιβλίο και ένα ενυδρείο όγκου διακοσίων λίτρων (200 l) αφιερωμένο σε αυτά τα ψάρια …

Τι διάβολο θα κάνω το ζευγάρι των Thorichthys meeki; Πάντα αντάλλασσα τα ιχθύδιά τους με τροφές στο γειτονικό κατάστημα πώλησης καλλωπιστικών ψαριών (και ομολογουμένως σε καλές τιμές), αλλά πού … πού θα τα βάλω τώρα; Εντάξει, εντάξει!!! Ας βάλω και ένα ακόμη ενυδρείο εκατόν τριάντα λίτρων (130 l) στα δεξιά του διπλού ενυδρείου μου, που έως τώρα έχουν καταλάβει τα Thorichthys meeki, για χάρη των … ούτε και ‘γω ξέρω ποιών τώρα. Τέλος για να «δέσει το γλυκό», κατέληξα να «στήσω» ένα ακόμη ενυδρείο για τα ωοζωοτόκα μου!

Θεέ μου! Θα πρέπει το συντομότερο να ανταλλάξω κάμποσα ιχθύδια … για να πως την αλήθεια δεν έχω καθόλου ιχθύδια αυτή τη στιγμή και ούτε έχω καθόλου χώρο!!! Ενδιαφέρεται κανείς για ψάρια σε … ΕΞΕΦΤΕΛΙΣΤΙΚΑ ΧΑΜΗΛΕΣ ΤΙΜΕΣ!

 «Αγάπη μου» - να ‘σαι καλά Stefania – «έρχεται η Άνοιξη … δεν θα ήταν όμορφα να μπορούσαμε να βλέπαμε και κάποια ψάρια στον κήπο; Τι λες;» … Εισέπραξα ένα σιωπηλό χαμόγελό της σαν απάντηση! Μία παλιά μπανιέρα πρόκειται να γίνει η καινούργια λίμνη για τα «χρυσόψαρά» μας. Και η δουλειά συνεχίζεται …

Οι μερικές αλλαγές νερού προγραμματίστηκαν, επί τέλους και χωρίστηκαν επί μέρους σε ομάδες: αλκαλικά νερά, όξινα νερά, ενυδρεία που διατηρώ είδη που η χημεία του νερού δεν με απασχολεί ιδιαίτερα (επί το πλείστον με γεννημένα στην αιχμαλωσία δείγματα). Αυτός είναι και ο μοναδικός τρόπος για να μάθει ή να θυμάται κανείς τι ακριβώς πρέπει να κάνει. Ξέρετε πώς είναι όταν η συζήτηση έλθει στο θέμα των μερικών αλλαγών νερού, της χημείας του νερού και τα συναφή τους θέματα … συσκευασίες τροφών, κάθε είδους τροφών που μπορεί κανείς να φανταστεί, υπάρχουν παντού τριγύρω (αυτή που κάποια δεδομένη στιγμή χρειάζομαι, τυχαίνει ΠΑΝΤΟΤΕ να βρίσκεται κοντά δίπλα σε ένα άσχετο ενυδρείο!). Δις της εβδομάδος – πέρα από την ευχαρίστηση που έχω από τη συνάντησή μας – επισκέπτομαι και το σπίτι της μητέρας μου για να ελέγξω/συντηρήσω και τα εκεί ενυδρεία μου. Ο καταψύκτης είναι ξέχειλος από κατεψυγμένες «ψαροτροφές» (bloodworms, λάρβες μαύρων κουνουπιών, Daphnia, για να απαριθμήσω και κάποιες από αυτές), δίπλα ακριβώς από το δικό μας ανθρώπινο φαγητό, (πακεταρισμένες ξεχωριστά ασφαλώς – ειλικρινά δεν θα εκτιμούσα καθόλου σούπα από bloodworms για δείπνο!!!). Πρέπει συνεχώς να σημειώνω το οτιδήποτε κάνω σχετικά με τα ενυδρεία μου για να μην μου διαφύγει κάτι από όλα. Η τελευταία φαεινή μου ιδέα ήταν να προσαρμόσω στην αιχμαλωσία (conditioning) ένα αρκετά σπάνιο και αντίστοιχα, αρκετά ακριβό δείγμα του είδους Pseudacanthicus leopardus (L114), ένα μέλος της οικογένειας των Λορικαριιδών από τη Βραζιλία (οι φωτογραφίες είναι στο δρόμο, μην ανησυχείτε!). Ένα ψάρι ντροπαλό και «κρυπτόβιο» (πιασμένο άγριο), μικρότερο των δύο εκατοστομέτρων (2 cm). Να λοιπόν και ένα ενυδρείο όγκου τριάντα λίτρων (30 l) γι’ αυτό το ψάρι, ώστε να διατηρηθεί σωστά σε κατάσταση καραντίνας και να προσαρμοστεί στην αιχμαλωσία  (ξέρετε τώρα: μετρονιδαζόλη και τα ρέστα …). Σχεδόν τελειώσαμε … προ το παρόν βέβαια (και προς το μέλλον, θα προσέθετα!). Δεν είναι δυνατόν! Κάποια ζευγάρια killifish του είδους Fundulopanchax nigerianus, σύντομα καταφθάνουν. Πού θα τα βάλω και αυτά …;

Και, προς θεού, να μην ξεχάσω την τελευταία μου (άλλο ένα βρωμερό ψέμα!) ευχή!: «Θα ήθελα να έχω ένα σαλάχι του γλυκού νερού.» … Να δω πού θα βρώ χώρο να αποθηκεύσω αυτές τις δυο πολυθρόνες. Στο κάτω κάτω της γραφής χρειάζομαι πεντακόσια (500 l) ακόμη λίτρα … Αγάπη μου, νομίζεις ότι τρελαίνομαι σιγά σιγά;

Μη … Αγάπη μου, ΤΙ κάνεις εκεί; … Άφησέ το κάτω!!! Αστειεύομαι, αστειεύομαι. Στ’ ορκίζομαι πως αστειεύομαι! ΑΛΗΘΕΙΑ σου λέω. Όχι άλλα ενυδρεία, ίσως μάλιστα διώξω και ένα από αυτά που ήδη έχω! Όχι άλλα ενυδρεία … σίγουρα!

Εσείς (εννοώ όλοι εσείς) με πιστέψατε;!;!;!

ΤΕΛΙΚΟ ΣΧΟΛΙΟ: Ένα σοβαρό άρθρο για την παρούσα κατάσταση των ενυδρείων μου (όχι πολύ διαφορετικό από αυτό που ήδη διαβάσατε τώρα) είναι στα σκαριά. Εν τω μεταξύ, ελπίζω να απολαύσετε τούτη την ιστορία, όσο απόλαυσα εγώ τη συγγραφή της.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Όταν λέω «ξεφορτώνομαι» για ψάρια εννοώ πάντα πως είτε τα χαρίζω ή τα πουλάω ή τα ανταλλάσσω με άλλα

Η επιμέλεια του Ελληνικού MCH γίνεται εξ' ολοκλήρου από τον Ανδρέα Ηλιόπουλο, στον οποίο οφείλεται άλλωστε και η ύπαρξη της ελληνικής έκδοσης.

Back ] Up ] Next ]

Site Search 

Contact us

       

Malawi Cichlid Homepage © 1999-2006. All rights reserved.