HOME

GEORGE RECLOS

FRANK PANIS

FRANCESCO ZEZZA

PATRICIA SPINELLI

ARTICLES

FISH INDEX

PROFESSIONALS

PHOTO GALLERY

LINKS

BOOK REVIEW

AWARDS

MARINE TANK

DISCOVER MEDITERRANEAN

SIDE EFFECTS

HOBBYIST'S GALLERY

MACRO & NATURE PHOTOGRAPHY

DISASTERS WITH DAVE

MCH-DUTCH

MCH PO POLSKU

ARTYKU£Y

ΑΡΧΙΚΗ

ΑΡΘΡΑ

ΕΙΔΗ ΨΑΡΙΩΝ

ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΕΣ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

ΒΡΑΒΕΙΑ

 

 

 

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗΣ ΑΓΡΙΩΝ ΖΩΩΝ

18 010 ΑΙΓΙΝΑ

ψηφιακή διεύθυνση: hlcwfhos@otenet.gr

http://www.ekpaz.gr

Πριν δύο περίπου μήνες (08/2002) είχα την ευκαιρία (χάρις στον φίλο μου Ανδρέα Φουρναράκο) να επισκεφτώ το Κέντρο Περίθαλψης Αγρίων Ζώων στην Αίγινα. Εντυπωσιάστηκα πράγματι από τις προσπάθειες του Ιδρύματος, την αγάπη και την φροντίδα που απολαμβάνουν τα άτυχα άγρια ζώα και από την αποτελεσματικότητα της δράσης των εθελοντών του, αλλά και από τη θερμή υποδοχή που είχαμε. Έτσι σκέφτηκα πως το MCH θα έπρεπε σίγουρα να αφιερώσει λίγες γραμμές σ’ αυτούς τους ανθρώπους που έχουν αφιερώσει τη ζωή τους στην υγειονομική φροντίδα της άγριας πανίδας, σε μία χώρα – όπως συμβαίνει να είναι η δική μας – όπου οι κάτοικοί της δεν σέβονται, όσο τουλάχιστον θα όφειλαν, την ίδια τη Φύση. Για ακόμη καλύτερα μάλιστα, τους ζήτησα να μας σταλούν οι πληροφορίες που θα επιθυμούσαν αυτοί οι άνθρωποι να δημοσιοποιηθούν, παρουσιαζόμενες στις σελίδες μας. Ευχαριστούμε όλους τους πάρα πολύ, για την ευγένειά τους απέναντί μας. Οι φωτο που παρουσιάζονται σε αυτό ο άρθρο είναι του MCH και παρατίθενται άνευ σχολίων, αφού πιστεύουμε πως μια φωτο μπορεί να πει πολύ περισσότερα πράγματα από μόνη της. Όλα τα ζώα των φωτο βρίσκονταν σε άψογη κατάσταση, κατά τη στιγμή της επισκέψεώς μας, καθιστώντας το έργο αυτών των ανθρώπων σημαντικότατο. Δυστυχώς δεν «τράβηξα» φωτο ενός μικρού γαϊδουριού, που μας υποδέχτηκε. Την επόμενη φορά ίσως … Το κείμενο που ακολουθεί μας παραχωρήθηκε από τα άτομα που απαρτίζουν το Ίδρυμα.

Εάν ο άνθρωπος θέλει να συνεχίσει να είναι ένα «πολιτισμένο» ον, θα πρέπει σήμερα κιόλας, να συμβάλει στην επιβίωση, τόσο των ζώων – αξιολογώντας τα ως άτομα – όσο και των ειδών γενικότερα. Μέχρι στιγμής σχεδόν τίποτε δεν έχει μείνει ανέγγιχτο από τον άνθρωπο επάνω στη Γη. Ο κόσμος μας έγινε αφιλόξενος για τα περισσότερα από τα υπόλοιπα πλάσματα. Οι τρόποι που ακολουθούμε σχετικά με την εκμετάλλευση των φυσικών πόρων έχουν αποστερήσει, από πολλά είδη ζώων, το σπιτικό, ενώ παράλληλα θανατώνονται κατά δισεκατομμύρια πολλά άλλα. Η αρνητική, επί το πλείστον, επίδραση των ανθρώπων στη ζωή της πανίδας του Πλανήτη, δεν αποτελεί πλέον αναγκαιότητα, μιας και το κυνήγι δεν χρησιμεύει καθόλου πια σε ‘μας, όπως χρησίμευε παλιότερα για τους προγόνους μας.

Είμαστε άμεσα υπεύθυνοι, λοιπόν να διατηρήσουμε και να διαφυλάξουμε τη φύση με κάθε δυνατό τρόπο. Επίσης πρέπει να επικοινωνήσουμε και να χρησιμοποιήσουμε τις κεκτημένες μας γνώσεις ως εγγύηση για την μελλοντική ύπαρξη αυτής καθ’ αυτής της φύσης. Η Επανένταξη της Άγριας Ζωής, συνοδευόμενη με παρατηρήσεις στο πεδίο, είναι ένας από τους προσφορότερους τρόπους κατανόησης των απαιτήσεων και της φύσης των ζώων, με σκοπό την αρωγή μας στην επιβίωσή τους.

ΜΙΚΡΗ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ ΤΗΣ ΕΠΑΝΕΝΤΑΞΗΣ ΣΤΗΝ ΑΓΡΙΑ ΖΩΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Στα 1984, μία μικρή ομάδα πανεπιστημιακών σπουδαστών της Θεσσαλονίκης, ανέλαβε τις αρχικές ενέργειες σχετικά με την θεραπεία τραυματισμένων ή αρρώστων αγρίων ζώων. Διέσωσαν ζώα από ζωολογικούς κήπους, όπου η πολιτεία, μη έχοντας κάτι καλύτερο να πράξει, τα εγκατέλειψε για να καταλήξουν τελικά ως ταριχευμένα εκθέματα. Το προσωπικό των εκάστοτε δημόσιων ζωολογικών κήπων, δεν ήταν σε θέση να προσφέρει σ’ αυτά τα ζώα κανενός είδους θεραπεία. Τα ζώα αυτά, πριν τη δυναμική επέμβαση αυτών των σπουδαστών τότε, πέθαιναν συχνά στην αιχμαλωσία και κάτω από βάρβαρες συνθήκες.

Πολύ γρήγορα η μικρή αυτή ομάδα ενώθηκε με την Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία, έναν σύλλογο για την προστασία άγριων πτηνών και έτσι η επανένταξη των αγρίων ζώων κατέστη μία επιτετραμμένη δραστηριότητα της ίδιας της Εταιρείας, επί σειρά ετών και έλαβε μεγάλη δημοσιότητα λόγω της επιτυχημένης της δράσης. Στα άτυχα ζώα εχορηγούντο θεραπευτικές αγωγές στην πόλη της Θεσσαλονίκης (Βόρεια Ελλάδα) με λίγους ή καθόλου πόρους. «Επιστρατεύτηκαν» τότε τα κτίρια εγκαταστάσεων μιας παλιάς βιομηχανικής μονάδας, που μεταμορφώθηκε σε  … νοσοκομείο και πτηνοτροφείο για τα αρπακτικά είδη πουλιών.

Στα 1990, ιδρύθηκε από τους πιο ενεργούς ειδικούς της επανένταξης, το Ελληνικό Νοσοκομείο Περίθαλψης της Άγριας Ζωής, ένας μη κερδοσκοπικός οργανισμός. Οι περισσότεροι υπήρξαν μέλη της αρχικής ομάδας που συνεχίζει, μέχρι και σήμερα να εργάζεται γι’ αυτόν τον σκοπό. Ο κύριος σκοπός του Νοσοκομείου, εκτός της επανένταξης, είναι η επιμόρφωση του κοινού, σε μια χώρα που οι παράνομοι πυροβολισμοί αποτελούν καθημερινή και συνηθισμένη πρακτική, αλλά και απειλή για την επιβίωση πολλών ειδών.

Σήμερα το Νοσοκομείο έχει την έδρα του στο νησί της Αίγινας, λίγα μόλις ναυτικά μίλια νοτίως της πόλεως των Αθηνών, γεωγραφικά μάλιστα βρίσκεται στο κέντρο της χώρας. Τις ανάγκες στέγασής του εξυπηρέτησαν οι εγκαταστάσεις μεγάλων παλιών φυλακών, που προσέφεραν έναν ικανό χώρο για νοσηλεία, μέχρι το 2001. Μεγάλοι χώροι, μεταμορφώθηκαν σε εγκαταστάσεις φιλοξενίας πτηνών, όπου τα ζώα μπορούσαν να πετάξουν ενασκούμενα, να αναρρώσουν και να θεραπευτούν από κατάγματα ή αγκυλώσεις.

Το νοσοκομείο συνεργάζεται με ένα δίκτυο σταθμών πρώτης βοήθειας, καλύπτοντας, κατά το δυνατόν, το μεγαλύτερο μέρος της επικράτειας. Ένας συνεχώς αυξανόμενος αριθμός εθελοντών βοηθά στην καθημερινή φροντίδα, στις καθαριότητες των κλωβών και των πτηνοτροφείων, καθώς και στις μεταφορές των τραυματισμένων ζώων, μέσω αερολιμένων και σιδηροδρομικών σταθμών.

Το Ε.Κ.Π.Α.Ζ. έτυχε να είναι πρώτο ίδρυμα που έλαβε διαπιστεύσεων από την ελληνική πολιτεία, ώστε να διαχειρίζεται όλα τα άγρια είδη. Οι Σταθμοί των Δρυμών, στέλνουν στο Κέντρο ένα ουκ ευκαταφρόνητο ποσοστό ζώων, αλλά ο μεγαλύτερος αριθμός τους καταφθάνει εκεί απ’ ευθείας από ιδιώτες.

ΓΙΑ ΤΑ ΖΩΑ

Εδώ έχουν νοσηλευτεί πάνω από τριάντα χιλιάδες (30.000) ζώα, μέχρις ώρας, και πάνω από τα μισά από αυτά επέστρεψαν στο φυσικό περιβάλλον. Τους δόθηκε δηλαδή μία δεύτερη ευκαιρία επιβίωσης.

Τα πλέον κοινά είδη, με τα οποία το Ε.Κ.Π.Α.Ζ. έχει ασχοληθεί είναι το ευρωπαϊκό γεράκι (του γένους Buteo). Κάθε χρόνο νοσηλεύονται πεντακόσια με επτακόσια άτομα του είδους, που η συντριπτική τους πλειοψηφία προέρχεται από τραυματισμούς λόγω λαθροθηρίας. Πολλά είδη ακόμη ειδών που κινδυνεύουν, όπως Πελεκάνοι, Πελαργοί και Ερωδιοί, Βασιλικοί Αετοί, Χρυσαετοί, Αλιαετοί, Φλαμίνγκος, Γύπες και λοιπά, βρίσκονται ανάμεσα στα είδη που νοσηλεύονται. Το πιο κοινό θηλαστικό ζώο που νοσηλεύεται στις εγκαταστάσεις του Ε.Κ.Π.Α.Ζ. είναι η Κόκκινη Αλεπού (είκοσι με τριάντα άτομα κάθε χρόνο) και ακολουθούν οι Σκαντζόχοιροι. Επίσης τις υπηρεσίες του ιδρύματος έχουν δεχτεί Λύκοι αλλά και Αρκούδες.

Ο κοινότερος τύπος τραυματισμών πτηνών είναι τα κατάγματα φτερών, από λαθροθήρες κυνηγούς και μη. Ακόμη υπάρχουν τραυματισμοί από ατυχήματα, επί το πλείστον από αυτοκίνητα, στα οποία εμπλέκονται διάφορα είδη Θηλαστικών και Κουκουβάγιες, ή τραυματισμούς από συγκρούσεις με καλώδια ρεύματος, στα οποία περισσότερο εμπλέκονται Πελαργοί, Αετοί, Κουκουβάγιες και Όρνεα. Τα αρπακτικά πουλιά μερικές φορές βρίσκονται και δηλητηριασμένα από παράνομα δολώματα που «στήνονται» – επίσης παράνομα – για να θανατώσουν λύκους ή αλεπούδες. Τα Τσακάλια επίσης έχουν σχεδόν εκλείψει, λόγω της παραπάνω μεθόδου, αλλά και της συρρίκνωσης του φυσικού περιβάλλοντός τους στις πεδινές περιοχές.

Όλα τα είδη πτηνών, θηλαστικών και ερπετών που απαντώνται στον ελληνικό χώρο, γίνονται δεκτά και τους παρέχονται υπηρεσίες νοσηλείας, χωρίς να λαμβάνεται υπ’ όψιν η σπανιότητά τους. Το Νοσοκομείο κρατάει τα ανάπηρα ζώα για εκπαιδευτικούς σκοπούς, πιθανή αναπαραγωγή και συχνά πυκνά για να βοηθήσουν τα νεοαφιχθέντα ζώα να ξεπεράσουν τις αιφνίδιες διαταραχές της συμπεριφοράς τους από τους τραυματισμούς ή/και τις κακομεταχειρίσεις. Η παρουσία τους (ένα γνωστό πλέον στοιχείο σε αλλόκοτες για τα νεοεισαχθέντα τραυματισμένα ζώα συνθήκες περιβάλλοντος), τους μειώνει το stress και τα βοηθά να προσαρμοστούν, κατά την περίοδο νοσηλείας τους χωρίς να γίνουν απολύτως εξαρτώμενα από τους ανθρώπους. Αυτό ειδικά είναι πολύ χρήσιμο για κοινωνικά είδη, όπως οι Πελεκάνοι, οι Κύκνοι, τα Φλαμίνγκος, τα διάφορα είδη καλοβατικών πτηνών και μικρόσωμων άλλων ειδών. Για παράδειγμα οι Πελεκάνοι ημερώνουν πανεύκολα, εάν δεν τύχουν της συντροφιάς άλλων Πελεκάνων ενώ τα Φλαμίνγκος πεθαίνουν από μαρασμό όταν απομονωθούν από άλλα άτομα του είδους τους, αλλά αναρρώνουν και επιβιώνουν καλά όταν βρίσκονται σε ομάδες.

Στα 1992 το Νοσοκομείο Αγρίων Ζώων βραβεύτηκε με το Βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών για την προσφορά του στην προστασία της άγριας; Ζωής στην Ελλάδα και τον διακριτό ρόλο που έχει διαδραματίσει στην ενημέρωση και ευαισθητοποίηση του κοινού.

 

Έως τώρα εκατοντάδες νέων ανθρώπων έχουν λάβει μέρος στις δραστηριότητές του, σε όλον τον ελλαδικό χώρο, μαθαίνοντας και, εν συνεχεία, βοηθώντας στην προστασία της φύσης. Χιλιάδες μικρά παιδιά έχουν παρακολουθήσει απελευθερώσεις αρπακτικών πτηνών, ελπίζοντας πως δεν θα ξαναπυροβοληθούν στο μέλλον από άγνοια ή προλήψεις.

 

Επίσης πλήθος εθελοντών κερδίζουν αξέχαστες εμπειρίες στην Αίγινα και στην Αθήνα, εργαζόμενοι με αυτά τα ζώα. 

Το Ε.Κ.Π.Α.Ζ. συνεργάζεται επίσης με πολλούς άλλους Φορείς για την Προστασία της Φύσης στην Ελλάδα και συγκεκριμένα με όσους ακολουθούν παρόμοια προγράμματα επανένταξης, αλλά και εξειδικεύονται στην προστασία συγκεκριμένων ειδών που κινδυνεύουν με εξαφάνιση (πχ η Θαλάσσια Χελώνα του είδους Caretta caretta, η μεσογειακή Φώκια του είδους Monachus monachus, η Αρκούδα κλπ).

Η Νομαρχία Πειραιώς εγκαινίασε το 1999 ένα πρόγραμμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με σκοπό την κατασκευή σύγχρονων εγκαταστάσεων για να στεγαστούν οι υπηρεσίες του Ε.Κ.Π.Α.Ζ., ώστε να του δοθεί η κατάλληλη υποδομή για ενημέρωση και ευαισθητοποίηση του κοινού. Οι καινούργιες κτιριακές εγκαταστάσεις αποπερατώθηκαν ως κατασκευή το Σεπτέμβριο του 2002 και σήμερα είναι πλήρως λειτουργικές.

Δυστυχώς, παρά την αύξηση του δημόσιου ενδιαφέροντος, οι πόροι του ιδρύματος εξακολουθούν να παραμένουν ανεπαρκείς, πράγμα που αποτελεί μόνιμη απειλή για την επιβίωση αυτού του Νοσοκομείου στη χώρα μας, αφού το νοσοκομείο βασίζεται στις συνδρομές μελών και σε δωρεές, για να καλύψει τα λειτουργικά έξοδα των νοσηλίων και της διατροφής των τεσσάρων χιλιάδων (4.000) ζώων που δέχεται ετησίως, αφού όλες οι δραστηριότητες του Νοσοκομείου βασίζονται αποκλειστικά στην εθελοντική εργασία.

 Παρά όμως τις όποιες τέτοιες δυσχέρειες το Ε.Κ.Π.Α.Ζ. επιμένει, χάριν της αφοσίωσης των μονίμων μελών του και των εθελοντών.

 Αφού η Ελλάδα είναι μία εκ των σπουδαιοτέρων περιοχών διατήρησης της άγριας βιοποικιλότητας της Ευρώπης, καθώς επίσης και μίας από τις πλέον απειλούμενες περιοχές μέσα στα όρια της ευρωπαϊκής Ενώσεως, λόγω της ανεξέλεγκτης λαθροθηρίας και τις αλματώδους καταστροφής του περιβάλλοντος, η σημασία της Επανένταξης στην Άγρια Ζωή είναι πολυσήμαντη: αφ’ ενός έχει σκοπό να περισώσει όσα περισσότερα ζώα είναι εφικτό, αφ’ ετέρου δε να επιμορφώσει το κοινό και να συλλέξει πολύτιμα στοιχεία, με σκοπό να λάβει σαφή γνώση των επαπειλούμενων κινδύνων και να οργανώσει βιώσιμα σχέδια δράσης.

Η επιμέλεια του Ελληνικού MCH γίνεται εξ' ολοκλήρου από τον Ανδρέα Ηλιόπουλο, στον οποίο οφείλεται άλλωστε και η ύπαρξη της ελληνικής έκδοσης.

Back ] Up ] Next ]

Site Search 

Contact us

       

Malawi Cichlid Homepage © 1999-2006. All rights reserved.