HOME

GEORGE RECLOS

FRANK PANIS

FRANCESCO ZEZZA

PATRICIA SPINELLI

ARTICLES

FISH INDEX

PROFESSIONALS

PHOTO GALLERY

LINKS

BOOK REVIEW

AWARDS

MARINE TANK

DISCOVER MEDITERRANEAN

SIDE EFFECTS

HOBBYIST'S GALLERY

MACRO & NATURE PHOTOGRAPHY

DISASTERS WITH DAVE

MCH-DUTCH

MCH PO POLSKU

ARTYKU£Y

ΑΡΧΙΚΗ

ΑΡΘΡΑ

ΕΙΔΗ ΨΑΡΙΩΝ

ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΕΣ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

ΒΡΑΒΕΙΑ

 

 

 

Αφρικανικές Κιχλίδες: Ερωτήσεις και Απαντήσεις

Μια συλλογή από το African Cichlid List

Αυτή η συλλογή είναι έργο της Sandra και του Allen – μέλη και οι δύο του African Ciclid E-mail List (Λίστα ηλεκτρονικής αλληλογραφίας για τις Αφρικανικές Κιχλίδες).

 Περιέχει αποσπάσματα συζητήσεων που έλαβαν χώρα ανάμεσα σε διάφορα μέλη της διαδικτυακής αυτής «λέσχης» που ασχολείται με θέματα σχετικά με τη διατήρηση και αναπαραγωγή κιχλίδων προερχόμενων από τις λίμνες της κατακρημνισιγενούς κοιλάδας της ανατολικής Αφρικής στην αιχμαλωσία, αλλά για γενικότερα με τη διατήρηση υδρόβιων οργανισμών.

Όπως θα διαπιστώσετε είναι σε μορφή Ερώτηση (Ε) – Απάντηση (Α), τύπου FAQ (Frequently Asked Questions = ερωτήσεις που διατυπώνονται πολύ συχνά).

Να σημειωθεί πως οι ερωταπαντήσεις δεν είναι βαλμένες σε κάποια συγκεκριμένη σειρά.

Και καθώς ένα άλλο μέλος (η Jenn) της «λέσχης» μας λέει:

«Σας ευχόμαστε Χαρούμενο Κιχλίδισμα!!!»

Ε – Έχει κανένας υπ’ όψιν του καμιά καλή ιδέα για ιδιοκατασκευή φωτιστικών συστημάτων-καλυμμάτων;

Α – Εάν έχεις το παλαιότερο τεύχος του Μαΐου του 1996, στη σελίδα 210 υπάρχει ένα υπέροχο σχέδιο για το πώς να κατασκευάσει κανείς το δικό του φωτιστικό σύστημα-κάλυμμα. Δίνεται ένα λεπτομερές σχεδιάγραμμα για τη χρήση πλαστικών λουκιών οροφής ομβρίων υδάτων. Ακολουθώντας αυτό το σχέδιο, κατασκεύασα ένα σύστημα φωτισμού-κάλυμμα μήκους είκοσι εκατοστών. Υπολογίζω πως εξοικονόμησα πάνω από 50$.

Ε – Μπορεί κανείς να μου δώσει καμιά ιδέα για το τι είδους εξοπλισμός και υλικά χρειάζονται για να «στήσω» ένα σύστημα αναπαραγωγής ψαριών στο γκαράζ μου;

Α – Ένας αναπαραγωγέας που γνωρίζω χρησιμοποιεί τα ακόλουθα, ένα blower της Sweetwater (αν και για το γκαράζ σου φαντάζομαι πως μία γραμμική αντλία αέρα θα είναι αρκετή), μία μεγάλη πλαστική δεξαμενή με μεγάλο εμβαδόν επιφανείας, ένα-δύο μεγάλα ασβεστολιθικά μπλοκς που τοποθετεί μέσα στη δεξαμενή, 40 λίμπρες αλάτι για κιχλίδες Seachem Rift Lake, ένα Φίλτρο Ρευστοποιημένου Υποστρώματος (Lifegard FB 900) ένα μεγάλο φίλτρο με υπόστρωμα μικρές σφαίρες σαν χάντρες – όπως το ocean clear 354 -  έναν αποστειρωτή UV (Υπεριωδών ακτίνων δηλαδή, τελευταίο στη σειρά, πριν ακριβώς την επιστροφή του νερού στα ενυδρεία) και μια μεγάλη αντλία νερού για να κυκλοφορεί το νερό και να το σπρώχνει ικανοποιητικά μέσα από όλες τις συσκευές και από εκεί ως τα ενυδρεία. Θα χρειαστείς σωλήνες PVC για να κυκλοφορείς το νερό στο σύστημα. Παίρνεις το νερό από την έξοδο του UV και θα το τρέχεις επάνω από κάθε ενυδρείο, ώστε να έχεις το πλεονέκτημα της βαρύτητας να δουλεύει για λογαριασμό σου και να επιστρέφεις έτσι το φιλτραρισμένο νερό σε όλα τα ενυδρεία. Τρέξε τους σωλήνες επιστροφής με τον ακριβώς αντίθετο τρόπο από τον παραπάνω.

Στην περίπτωση χρήσης blower, χρησιμοποίησε πάλι σωλήνες PVC, τρυπάνι και σωλήνες για τη διακομιδή του αέρα. Καλά θα ήταν να χρησιμοποιείς ένα φίλτρο με σφουγγάρι σε κάθε ενυδρείο. Ακόμη και σύστημα απομάκρυνσης πρωτεϊνικών αφρών (skimmer) θα μπορούσες να χρησιμοποιήσεις, αλλά δεν το κρίνω και τόσο αναγκαίο. Να θυμάσαι πως αυτό που περιγράφω προορίζεται για σοβαρή παραγωγή ψαριών. Πρέπει να βρεις ακόμη μια καλή πηγή για τροφές και χημικά σε μεγάλες ποσότητες. H Hut είναι μια καλή πηγή τροφής, όπως άλλωστε και η www.jehmco.com, αλλιώς θα πρέπει να απευθυνθείς κάπου αλλού, που ίσως να έχεις υπ’ όψιν, με πιθανώς χαμηλότερες τιμές ή μεγαλύτερες ποσότητες. Ο αναπαραγωγέας που αναφέρω εδώ, χρησιμοποιεί ενυδρεία χωρητικότητας από 40 γαλόνια μέχρι 150 γαλόνια (όχι μόνο το ενυδρείο παρουσίας του αλλά τα 150άρια του διαθέτουν τεράστια επιφάνεια πυθμένα). Θα πρέπει να προμηθευτείς πάλι κάποια φαρμακευτικά υλικά, αν και το UV θα σε βοηθήσει αρκετά με τις ασθένειες. Ακόμα θα σου χρειαστούν κάποια όργανα για συνεχή έλεγχο του pH και της σκληρότητας του νερού. Από ότι γνωρίζω η Pinpoint κατασκευάζει κάποια 

Ε – Γνωρίζει κανείς κάποιο καλό βιβλίο για Κιχλίδες;

Α – Η βίβλος για «καλλιέργεια» κιχλίδων είναι το Cichlid Aquarium του Paul Loiselle. Ένα πραγματικά σπουδαίο βιβλίο. Η μοναδική κριτική που έχω να του κάνω είναι για την επιμονή του στη χρήση πολλών ασυνήθιστων επιθέτων(!).

Ε – Έχει κάποιος καμιά καλή συμβουλή για χρήση υποκατάστατων των βράχων σε ενυδρεία;

Α – Ακούω πολλά για βράχους και ενυδρεία σήμερα. Μπορείς να βρεις ψεύτικους βράχους φτιαγμένους από ρητίνες στα μαγαζιά που πουλάνε είδη για κήπους. Είναι αρκετά καλά σαν υλικό αφού παρ’ όλο το μέγεθός τους μπορεί να ζυγίζουν και το μισό από ότι οι φυσικοί βράχοι και η δομή τους επιτρέπει την αποίκησή τους από βακτηρίδια.

Ε – Χρειάζομαι κάποιες καλές συμβουλές για να επηρεάσω τη διάθεση για ζευγάρωμα ανάμεσα στα «κελυφοωοτόκα» είδη των κιχλίδων μου από τη λίμνη Tanganyika.

Α – Διατηρώ αφρικανικές κιχλίδες εδώ και χρόνια. Κατ’ αρχήν πρέπει να σιγουρευτείς ότι υπάρχει τουλάχιστον ένα αρσενικό άτομο μέσα στην αναπαραγωγική ομάδα που έχεις. Αυτό είναι το προφανές, αλλά εάν όταν λες occelatus, εννοείς κάτι σαν τα meleagris, με τα οποία ασχολούμαι (τα μαργαριταρένια ocellatus δηλαδή), θα σου έλεγα πως τα δικά μου ζευγάρωναν εφ’ όσον υπήρχε πληθώρα αρσενικών ατόμων στην ομάδα. Μπορεί να είναι σύμπτωση, αλλά σε ‘μένα έτσι προέκυψε. Ακόμη ν’ αναφέρω πως πρέπει να είναι ηλικίας ενός έτους.

Α – Δεν γνωρίζω σχεδόν τίποτε για τις άλλες λίμνες, αλλά σίγουρα ξέρω ότι τα νερά της Tanganyika είναι πολύ σταθερά και διατηρούν αρκετά σταθερές θερμοκρασίες σχεδόν καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους. ΔΕΝ ΑΡΕΣΕΙ καθόλου στις κιχλίδες αυτής της λίμνης οι συχνές αλλαγές νερού ή οι εναλλαγές της θερμοκρασίας. Οι δικές μου μάλιστα σιχαίνονται το πιο κρύο νερό (όταν κάνω μερικές αλλαγές) από ότι έχουν συνηθίσει και προτιμούν να βρίσκεται στην ίδια ή ελαφρά υψηλότερη θερμοκρασία. Έχω διαβάσει σε ένα άρθρο του Cichlid Room Companion, ότι μπορεί κανείς να σκοτώσει «κελυφοωοτόκες» κιχλίδες, κάνοντας μερικές απλά αλλαγές νερού με θερμότερο ή ψυχρότερο νερό από το νερό του ενυδρείου τους. Καλύτερα πάντως – εάν δεν μπορεί να είναι εντελώς ίδιο το νερό που εισάγει κανείς στο ενυδρείο μετά από μερική αλλαγή – το νερό να είναι θερμότερο από ότι να είναι ψυχρότερο. Η αλλαγή της δίαιτάς τους βοηθάει. Χρησιμοποίησε τροφές ξηρής κατάψυξης.

Οι ζωντανές τροφές βέβαια είναι ότι καλύτερο. Τα δικά μου ζευγάρωναν τρώγοντας flakes, πελλέτες για κιχλίδες, κατεψυγμένο bloodworm, αρτέμια, ζωντανή αρτέμια και περιστασιακά ψιλοκομμένους γαιοσκώληκες. Πιστεύω πάντως πως και οι τροφές ξηρής κατάψυξης θα τους προσφέρουν την απαιτούμενη τροφική ποικιλία, που είναι πάντα το ζητούμενο.

Έχεις άραγε αρκετά όστρακα; Όταν όλα τους διαθέτουν από ένα τουλάχιστον όστρακο με κάποια κατάλοιπα γίνονται ευτυχισμένα. Είχα ένα ψάρι που κυριολεκτικά «γουρούνιαζε» με τα όστρακα και έπρεπε να βάλω τουλάχιστον δώδεκα από δαύτα στο ενυδρείο, ώστε και τα τρία υπόλοιπα να έχουν το όστρακό τους. Είναι ιδεώδες πάντως, να προμηθεύεις το κάθε ψάρι με δύο όστρακα.

Το pH μου το διατηρώ στο 8,6 και το νερό των ενυδρείων μου είναι σκληρό (300 ppm), η δε θερμοκρασία διατηρείται στους 80° Fahrenheit. Κάνω μερικές αλλαγές νερού, 10% κάθε δύο εβδομάδες, ποτέ περισσότερο από 20% κάθε τρεις οπότε πρέπει να κάνω ιδιαιτέρως «άγριο» καθάρισμα της άμμου, που ξέρω ότι απαιτείται κάποιος χρόνος. Δεν είχα καμιά ιδιαίτερη προειδοποίηση για το ζευγάρωμά τους … Δύο αρσενικά κυκλοφορούσαν ασκόπως με ένα θηλυκό, σε κάποια στιγμή το άφησαν στην ησυχία του, έπειτα ήρθαν τα μωρά… Τόσο απλά, αν καταλαβαίνεις τι λέω J. Ζευγάρωσαν ακριβώς μετά από μια μερική αλλαγή νερού (20%) που τους έκανα μετά από τρεις εβδομάδες που είχα να τους κάνω αλλαγή.

Επίσης ήταν παραπάνω από ενός έτους, τα δικά σου μπορεί και να είναι πιο νεαρά από ότι νομίζεις. Είσαι σίγουρος πως τα υπόλοιπα ψάρια δεν αποτελούν απειλή για το γόνο; Θα μπορούσαν να γεννάνε και να τρώνε τα μωρά τους εάν θεωρούν ότι αυτά δεν θα επιζήσουν.

Ελπίζω αυτό να βοήθησα και καλή τύχη!. Να αναφέρω ακόμη ότι προτιμώ για τροφή την Aquarian Fry Food της Mardel. Τα μωρά ψάρια μου δείχνουν να λατρεύουν ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ αυτό το προϊόν, όπως και η μαμά τους.

Ε – Πώς να κάνω τα m’buna μου να ζευγαρώσουν;

Α – Με τις κιχλίδες της Malawi και της Victoria, ο καλύτερος τρόπος για να τα φέρεις σε τέτοια κατάσταση είναι οι συχνότερες μερικές αλλαγές νερού. Φρόντισε μάλιστα ώστε το νερό που θα προσθέσεις κάνοντας την μερική αλλαγή να είναι λίγους βαθμούς ψυχρότερο από ότι είναι το νερό στο ενυδρείο σου και μετά αύξησε τη θερμοκρασία με τους θερμοστάτες σταδιακά.

Ε – Γνωρίζει κανείς ποια είδη ταιριάζουν με τα Labeotropheus trewavasae και μήπως κανένας ποτέ έχει ζευγαρώσει με επιτυχία αυτό το είδος; Ή μήπως πρέπει να πάρω Pseudotropheus demasoni για να έχω κάτι πολύχρωμο; Μου αρέσουν τα «καυτά» χρώματα και θέλω κάτι παρόμοιο αλλά με κόσμια συμπεριφορά απέναντι στους συγκατοίκους τους.

Α – Διατηρούσα L. trewavasae μαζί με Pseudotropheus species “Msobo”, P. elongatus, P. “zebra” OB και P. (Maylandia) calainos “white”, μεταξύ άλλων m’buna και έχω διατηρήσει μόνο “Haplochromis” Pundamilia nyererei από τις κιχλίδες της λίμνης Victoria. Δεν υβρίδισαν ποτέ (μέχρι ώρας τουλάχιστον …), αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί να συμβεί κάποτε!

Α – Δεν τα έχω διατηρήσει ποτέ μου αλλά κάποτε είχα γεμίσει με L. fuelleborni. Προσωπικά θα δοκίμαζα τα Ιodotropheus sprengerae. Είναι αρκετά τσαμπουκάδες για να προστατέψουν τους εαυτούς τους, αν και δεν μπορούν να υπερισχύσουν των Labeotropheus. Ακόμα, εάν διαφέρουν αρκετά σε  χρώματα και μοτίβα δεν θα υπάρχουν προβλήματα υπερκυριαρχίας.

Α – Τα trewavasae είναι αρκετά κακοί τύποι. Εγώ προσωπικά τα βάζω στο ίδιο καζάνι με τα M. auratus. Τα P. demasoni είναι ήσυχη κιχλίδα. Έχω σε ένα ενυδρείο P. demasoni μαζί με P. flavus (δύσκολο είδος για να το βρει κανείς), επίσης σε ένα άλλο ενυδρείο τα κρατώ με P. (Maylandia) eastherae, M. maingano (τα οποία τελευταία έχουν αλλάξει επιστημονικό όνομα, που δεν μπορώ να συλλαβίσω τώρα), Labidochromis species “yellow”, L. species perlmutt και ένα αρσενικό P. tropheops.

[Σ.Τ.Μ. Δεν θα μπορούσα να συμφωνήσω με καμιά από τις παραπάνω θέσεις του απαντώντος. Λόγω και προσωπικής μου εμπειρίας, αλλά και εκ της μέχρι σήμερα διαθέσιμης βιβλιογραφίας που έχω υπ’ όψιν μου, μπορώ να πω – και χωρίς καμιά επιφύλαξη – ότι τα L. trewavasae είναι, κατά το κοινώς λεγόμενο, «αρνιά», ανάμεσα στα είδη των m’buna. Προσωπικά έχασα ένα τέτοιο αρσενικό ψάρι, που βρισκόταν σε τελικό μέγεθος, από επιθετική συμπεριφορά – άκουσον, άκουσον – από ένα πολύ μικρότερό του P. socolofi (θεωρητικά τα P. socolofi δεν είναι και τόσο επιθετικά ψάρια). Θεωρώ πως η θέση του απαντώντος βασίζεται σε προσωπική του μεμονωμένη εμπειρία με κάποιο ιδιαίτερα αντικοινωνικό δείγμα, αφού όπως όλοι μας γνωρίζουμε πως το κάθε ένα ζώο διαθέτει εντελώς ξεχωριστή προσωπικότητα. Όσο για τη θεωρία πως τα P. demasoni είναι ήσυχα ψάρια, μάλλον ο γράφων έχει μπερδέψει το είδος με κάποιο άλλο, ή και πάλι βασίζεται σε προσωπική του εκτίμηση από μεμονωμένη περίπτωση ζώου. Παρά το μικρόσωμο του μεγέθους τους είναι από τα επιθετικότερα m’buna που έχω δει ποτέ μου και πιστέψτε με έχω δει αρκετές εκατοντάδες από αυτό το είδος και μάλιστα και σε διαφορετικές ηλικίες. Το κοινό χαρακτηριστικό τους είναι πως όλα πάνε σχεδόν καλά όταν σε ένα 200λιτρο ενυδρείο στεγάζονται καμιά εκατοστή ημιενήλικα άτομα. Κάποια από τα μικρότερα ή λιγότερο ντροπαλά, λόγω ατομικής ιδιοσυγκρασίας, άτομα βέβαια θα παρενοχληθούν μέχρι θανάτου. Το ουσιαστικό πρόβλημα είναι όταν αρχίζουν να μένουν όλο και λιγότερα. Να σημειώσω πως ποτέ μου δεν έδωσα την ευκαιρία σε P. demasoni να δημιουργήσουν περιοχές μέσα στα ενυδρεία που τα κρατούσα ως stock (τα ενυδρεία δηλαδή παρέμεναν σχεδόν «γυμνά» με μόνο ένα λεπτό στρώμα άμμου στο βυθό, αλλά χωρίς καμιά πέτρα ή άλλο dιcor που να βολεύει τη δημιουργία περιοχών και άρα επιθετικής «περιοχικής» συμπεριφοράς. Μην κάνει κανείς σας το λάθος να διατηρήσει αριθμούς μικρότερους των πέντε τουλάχιστον ατόμων σε ενυδρείο μικρότερο των 150 – 200 λίτρων, χωρίς πάρα μα πάρα πολλές τρύπες-κρυψώνες και περισσότερα από ένα αρσενικό άτομο ανά τέσσερα θηλυκά. Μην εισάγετε, αφού τα ψάρια έχουν εγκαθιδρύσει τις περιοχές κυριαρχίας τους, για κανένα λόγο άλλα άτομα του ίδιου είδους ή είδη με κοινό χρώμα και μοτίβο. Ακόμα και τα λεγόμενα P. “aggressive” m’buna κινδυνεύουν σοβαρά να χάσουν τη μάχη σε ενυδρεία με ήδη εγκατεστημένα P. demasoni, παρ’ ότι θεωρητικά είναι αρκετά επιθετικό είδος (να σημειώσω εδώ πως διατηρούσα ένα αρσενικό P. “aggressive” m’buna μήκους μόλις 4,5 cm για περίπου ένα μήνα με ένα αρκετά αντικοινωνικό αρσενικό N. venustus σε τελικό μέγεθος των 22 cm περίπου, χωρίς να «ιδρώσει» καθόλου το P. “aggressive” m’buna, σε ένα ενυδρείο όγκου μόλις εκατό λίτρων. Ο λόγος που είχα κάνει κάτι τέτοιο ήταν γιατί τα P. demasoni, που έβαλα στο ενυδρείο που ήδη διατηρούσα τα μικρά m’buna, κυνηγούσαν και «αποψίλωναν» συστηματικά τα πτερύγια μόνο του P. “aggressive” m’buna και γι’ αυτό πιθανολογώ πως έφταιγε το κοινό χρώμα και μοτίβο των δύο ειδών). Επαναλαμβάνω πως τα παραπάνω τα υποστηρίζω όχι από μεμονωμένες παρατηρήσεις κάποιου ή κάποιων λίγων ατόμων του είδους, αλλά από συνεχή συγχρωτισμό μου με αυτό].

Ακόμη να σημειώσω πως μαζί διατηρώ μία αρσενική κιχλίδα Haplochromis species “crossbar” από τη λίμνη Victoria με έντονο κόκκινο χρώμα.

Πρόκειται για ένα ενυδρείο 75 γαλονιών και είναι αρκετά ήρεμο για τα δεδομένα των ενυδρείων με m’buna. Το ενυδρείο που στεγάζω τα demasoni και τα flavus είναι και αυτό αρκετά ήρεμο, αφού τα τελευταία είναι κίτρινα με μαύρες κάθετες μπάρες σε αντίθεση με τα demasoni. Το πρόβλημά μου εδώ είναι η διαθεσιμότητα των ειδών. Έχω κάποια ιχθύδια και πρόκειται να αποκτήσω ένα ενήλικο τρίο τον επόμενο μήνα, για να επεκτείνω τη γενετική τους παρακαταθήκη. Αγόρασα τα δικά μου ψάρια για 18$ το ένα και σε μέγεθος μόλις ¾ της ίντσας! Προσωπικά λατρεύω αυτά τα ψάρια και θεωρώ πως αξίζουν τα λεφτά τους. Ελπίζω μάλιστα να έχω αρκετά ιχθύδια στη διάθεσή μου έως το επικείμενο Συνέδριο του ACA (American Cichlid Association = Αμερικάνικος Σύνδεσμος για τις Κιχλίδες).

[Σ.Μ.Τ. 18€ έκαστο. Δηλαδή 18$ ή με άλλα λόγια 18€ για ένα ψάρι μήκους μικρότερου των δύο (2) εκατοστών του μέτρου βάσει των ισοτιμιών νομισμάτων τον Ιούλιο του 2002! Ας τα βλέπουμε αυτά στην Ελλάδα.]

 [Σ.Μ.Τ. Haplochromis species “crossbar”: αυτό το κοινό όνομα δεν απλοποιεί καθόλου τα πράγματα. Πιθανώς ο απαντών να εννοεί το είδος H. species “Thick Skin”, αλλά δεν μπορούμε να είμαστε βέβαιοι ούτε και γι’ αυτό. Τέτοιοι πρόχειροι «ονοματολογικοί» προσδιορισμοί των ειδών προσδίδουν ιδιαίτερες δυσκολίες στο hobby. Κινδυνεύουμε έτσι όλοι οι ακουαρίστες να έχουμε κάποια είδη που αφού δεν ξέρουμε ποια ακριβώς είναι, μοιραία να μην είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε τη διατροφή τους αλλά και τις ιδιαίτερες συμπεριφορές τους. Αυτός είναι άλλωστε και ο λόγος που επιμένουμε στο MCH για τα επιστημονικά ονόματα των ψαριών. Είναι ο μόνος τρόπος για να διακινείται αξιόπιστη και σοβαρή πληροφορία μέσα στους κόλπους του hobby. Ιδιαίτερα οι επαγγελματίες του χώρου – οι οποίοι έχουν και την άμεση δυνατότητα – θα πρέπει να επιμείνουν αυστηρά σε αυτά τα μοναδικά, παγκοσμίως παραδεκτά ονόματα.]

Ε – Πόσο «συγχωρούν» οι Αφρικανικές κιχλίδες όσο αφορά στις θερμοκρασίες; Ποιες μπορεί να είναι οι ελάχιστες και οι μέγιστες αποδεκτές; Με έχουν πληροφορήσει πως θα πρέπει να διατηρούνται μεταξύ των 75°F και των 80°F, αλλά μου φαίνεται ότι είναι πολύ περιορισμένο σαν φάσμα. Καμιά ιδέα;

Α – Οι κιχλίδες της Malawi μπορούν να «συγχωρέσουν» περισσότερο από ότι οι κιχλίδες της Tanganyika. Οπωσδήποτε όμως τα ψάρια και από τις δύο λίμνες ανέχονται θερμοκρασίες εβρισκόμενες μέσα σε πραγματικά στενά όρια. Δεν θα διατηρούσα τέτοια ψάρια σε θερμοκρασίες χαμηλότερες των 72°F ή υψηλότερες των 82°F, για οποιοδήποτε χρονικό διάστημα. Ζεστότερο νερό θα ήταν ίσως καλύτερο από ψυχρότερο. Οι λίμνες αυτές είναι τόσο σταθερές και παρουσιάζουν διακυμάνσεις πολύ «στενών» ορίων. Τίποτε δεν ζει, εξ’ άλλου, στα χαμηλότερα στρώματα της στήλης του νερού, που παρουσιάζουν χαμηλά επίπεδα διαλυμένου οξυγόνου.

Ε – Πώς συλλαμβάνεις ψάρια σε ένα τόσο μεγάλο ενυδρείο (1.300 λίτρα);

Α – Χρησιμοποιώ συνήθως δύο ΜΕΓΑΛΕΣ απόχες. Δύο λοιπόν απόχες και πολύ υπομονή. Αποφεύγω να αφαιρώ μέρη του dιcor. Τα ψάρια που στεγάζονται σε αυτό το ενυδρείο έχουν περιέλθει σε ένα ισορροπημένο δυναμικό και με αυτά τα είδη και μεγέθη, δεν θα ήθελα να τους δώσω καμιά ευκαιρία να αναδιαμορφώσουν περιοχές. Έπρεπε να το κάνω αυτό βέβαια μία φορά, για να βγάλω το κουφάρι ενός σοβαρά πληγωμένου ψαριού που πέθανε στο ενυδρείο (τελικά δεν τα κατάφερα). Εάν μπορέσω να βγάλω μια θηλυκιά που κουβαλάει με τις πρώτες τρεις τέσσερις προσπάθειες, έχει καλώς, εάν όχι την αφήνω στο ενυδρείο. ΄Όπως βλέπετε και στις φωτογραφίες της ιστοσελίδας μας, υπάρχουν αρκετά νεαρά άτομα που την έχουν «βγάλει καθαρή» (έως τώρα τουλάχιστον). Στην πραγματικότητα, μόλις τα ιχθύδια φτάσουν σε μήκος τη μία ίντσα, τα περισσότερα από τα υπόλοιπα  ψάρια δεν τους δίνουν καμιά σημασία εκτός από το Buccochromis που κυνηγάει οτιδήποτε κάτω του μήκους των δύο ιντσών (και μάλιστα με μεγάλη επιτυχία).

Ε – Γιώργο γιατί έχεις βάλει φύλλα αλουμινίου στο πίσω μέρος του ενυδρείου σου;

Α – Τα φύλλα αλουμινίου τα χρησιμοποίησα για κάλυμμα για μια περίοδο εννέα μηνών, πρώτον για να αυξήσω την πυκνότητα του φωτός για να βοηθηθούν τα φυτά (τρεις ώρες λαμπερού φωτός ημερησίως) και δεύτερον για να κρατήσω την εξάτμιση υπό έλεγχο (υπολόγισα ότι εξατμίζονταν σταθερά πέντε ολόκληρα λίτρα κάθε μέρα).

Ε – Τα lombardoi και τα kennyi είναι το ίδιο είδος;

Α – Maylandia lombardoi = Pseudotropheus lombardoi = P. kennyi. Άλλος ένας λόγος που επιβάλει την αποκλειστική χρήση των επιστημονικών (Λατινικών/Ελληνικών) ονομάτων. Πριν λίγο καιρό βρήκα και ένα τέταρτο όνομα για το ίδιο είδος αν και δεν θυμάμαι αυτή τη στιγμή ποιο ακριβώς ήταν. Τα ψάρια ονομάζονται πλέον M. lombardoi [Σ.Τ.Μ. μετά τις τελευταίες έγκυρες διαδικασίες ταξινόμισης].

E – Τα Electric yellows [Σ,Τ.Μ. Labidochromis species “yellow”], τα flavus και τα demasoni, μου φαίνονται πολύ καλά. Ταιριάζουν μεταξύ τους; Μήπως γνωρίζετε εάν μπορεί να υβριδίσουν;

Α – Έχω ακούσει πως είναι πιθανό να υβριδίσουν τα τα flavus και τα demasoni, αφού ανήκουν και τα δύο στο ίδιο γένος (Pseudotropheus), αλλά είναι δύσκολο να βρεθούν στην αγορά. Τα Iodotropheus sprengerae (rusty cichlids) μπορεί να σου προσφέρουν τη σίγουρη χρωματική αντίθεση ώστε να αναδειχθούν τα υπόλοιπα ψάρια σου.

E – Τι να κάνω το γόνο όταν οι κιχλίδες μου θα αρχίσουν να αναπαράγονται;

Α – Μόνο ένα σχόλιο έχω να σου κάνω, σχετικό με το γόνο και το φιλτράρισμα. Πρέπει να υπολογίσεις πως το μέγεθος των ιχθυδίων σου μπορεί να μετατρέψει άνετα το μικρό ενυδρείο σου σε «υπηρεσιακής» φύσεως ενυδρείο, αποκλειστικά για μεγάλωμα γόνου. Χρησιμοποιώ συνήθως εξωτερικά φίλτρα και όταν διαπιστώσω δείγματα ζευγαρώματος – ακόμη και μωρά με τον μικρό τους λεκιθικό σάκο, επειδή δεν απομακρύνονται και πολύ από το «σπίτι» για ένα αρκετά εκτενές διάστημα – βάζω στην είσοδο του σωλήνα της τροφοδοσίας του φίλτρου μία λεπτή νάιλον σήτα και τη σιγουρεύω με ένα λαστιχάκι. Αυτό από τι μια επιτρέπει την καλή κυκλοφορία του νερού και τον αερισμό του – τα θρύμματα του ενυδρείου μαζεύονται επάνω στη λεπτή σήτα – και από την άλλη τα ιχθύδια μπορούν να κολυμπούν μα ασφάλεια χωρίς να τα ρουφάει το φίλτρο. Έχε όμως το νου σου στα θρύμματα, ώστε πρώτον, να μην χάσεις την μέγιστη δυνατότητα φίλτρανσης και δεύτερον να μην κάψεις την επί κεφαλής αντλία νερού.

Ε – Τι χρησιμοποιείτε για να χωρίσετε τα ενυδρεία ώστε να μην φαγωθεί ο γόνος από τα άλλα ψάρια;

Α – Το ενυδρείο μου χωρητικότητας 135 γαλονιών είναι συνήθως τόσο πυκνοκατοικημένο, ώστε κάποιες φορές έτυχε να χάσω ολόκληρες γέννες από στοματεκκολαπτόμενα είδη ψαριών. Από τότε όμως, εφοδιάστηκα με ένα σύστημα για να σώζω το γόνο. Έκοψα ένα κομμάτι από αυτή τη λευκή πλαστική σήτα που χρησιμοποιείτε για να κατασκευάζονται καλύμματα για λάμπες φθορισμού (το βρίσκετε σε καταστήματα με είδη οικιακής χρήσης με 4$) και έφτιαξα ένα χώρισμα. Το τοποθέτησα 3 ίντσες περίπου μακριά από το τοίχωμα και κόλλησα μπόλικες πέτρες από την πλευρά που είναι όλα τα ψάρια. Τα θηλυκά ελευθερώνουν το γόνο συνήθως πάντοτε ανάμεσα σε σχισμές βράχων. Σε ένα ενυδρείο μήκους έξι ποδιών [Σ.Τ.Μ. δύο περίπου μέτρων] δεν μου έλειψαν οι λίγες ίντσες που σπατάλησα γι’ αυτό το εγχείρημα.

Δουλεύει τόσο άψογα σε ‘μένα, ώστε δεν χρειάζεται πλέον να απομακρύνω από το ενυδρείο τις θηλυκές που κουβαλάνε. Ελευθερώνουν το γόνο τους σ’ αυτόν το μικρό χώρο, όπου και παραμένει, έως ότου αποφασίσω να τον μεταφέρω σε άλλο ενυδρείο. Προμηθεύτηκα το υλικό από κατάστημα ειδών οικιακής χρήσης, το οποίο είναι μία λευκή πλαστική σήτα με τετράγωνες τρύπες και χρησιμοποιείτε για την κατασκευή καλυμμάτων λαμπτήρων φθορισμού. Αν θυμάμαι καλά δεν μου κόστισε πάνω από τέσσερα ή πέντε δολάρια για ένα φύλλο 2 x 4 [Σ.Τ.Μ. μάλλον εννοεί πόδια]. Είχα ήδη ψάρια στο ενυδρείο, οπότε για να μην χρειαστεί να το «ξηλώσω», έκοψα τη σήτα λίγο μεγαλύτερη από ότι έπρεπε ώστε να σφηνώσει καλά. Εάν βέβαια μιλάμε για ένα άδειο ενυδρείο που το προετοιμάζετε μπορείτε να χρησιμοποιήσετε σιλικόνη για να κολλήσετε τη σήτα. Κόλλησα δίπλα στην πλευρά που κρατάω τους γεννήτορες μεγάλα κομμάτια πέτρας. Τα θηλυκά «φτύνουν» το γόνο ανάμεσα στις πέτρες και τα ιχθύδια περνάνε μέσω των τρυπών στην ασφαλή άλλη πλευρά. Όταν είμαι έτοιμος να μεταφέρω τα ιχθύδια, τοποθετώ ένα φύλλο Plexiglas απέναντι στο διαχωριστικό και τα παγιδεύω, ώστε να μην πάνε και χωθούν ανάμεσα στις πέτρες ή να μην περάσουν στην άλλη πλευρά του ενυδρείου. Μπορεί το διαχωριστικό αυτό μα μην είναι το ομορφότερο πράγμα που μπορεί κανείς να δει μέσα σε ένα ενυδρείο, αφού είναι λευκό πλαστικό πάχους ⅜ της ίντσας, αλλά είναι εξυπηρετικό και φαντάζομαι ότι αυτό είναι που μετράει περισσότερο.

Ε – Τι να ταΐσω τον καινούργιο γόνο των κελυφοωοτόκων κιχλίδων μου;

Α – Έχω Lamprologus similis, που είναι και αυτά κελυφοωοτόκα. Ξεκίνησα να ταΐζω μόλις άρχισαν τις προσπάθειες για να εγκαταλείψουν το όστρακό τους. Χρησιμοποίησα ένα μίγμα από μια πρέζα μαγιάς και τροφή για γόνο ωοτόκων ψαριών της εταιρεία Tetra. Την ανέμιξα σε ένα μικρό δοχείο με λίγο νερό και έκανα έκχυση του μίγματος μέσα και κοντά στο κέλυφος. Καλό είναι να κλείνεις το φίλτρο όταν το κάνεις αυτό ώστε να μην παρασυρθεί το μίγμα από τη ροή του νερού. Όσο μεγαλώνουν, χρησιμοποιώ μεν το ίδιο μίγμα, απλά προσθέτω και Tetra growth τριμμένο. Όπως είναι φανερό χρησιμοποιώ πολλά προϊόντα Tetra , αλλά το κάνω γιατί στα τοπικά καταστήματα πώλησης καλλωπιστικών ψαριών και ειδών ενυδρείων δεν βρίσκεται και μεγάλη ποικιλία ειδικών τροφών. Αφ’ ης στιγμής έγινα μέλος αυτής της «λίστας», έχω το νου μου και για άλλα διαθέσιμα προϊόντα, αν και μέχρι τώρα δεν έχω αγοράσει κάτι άλλο αφού οι ποσότητες που χρειάζομαι δεν δικαιολογούν τις συσκευασίες που υπάρχουν στην αγορά. Οι περισσότερες τροφές για ιχθύδια, εάν προσέξετε, θα δείτε ότι περιέχουν μαγιά. Δεν ξέρω αν αυτό επηρεάζει το νερό και πώς. Τα L. similis άλλωστε γεννούν μόνο 4 – 6 μωρά σε κάθε γέννα, οπότε δεν χρειάζομαι μεγάλες ποσότητες. Δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω τι ακριβώς κάνουν τα υπόλοιπα μέλη, αλλά ο πεθερός μου χρησιμοποιούσε με επιτυχία αυτή τη μέθοδο και για μένα άλλωστε «δουλεύει» άψογα.

Ε – Τι είδους σιλικόνη μπορώ να χρησιμοποιήσω στα ενυδρεία μου;

Α – Ψάξε για σιλικόνη, εγκεκριμένη από το FDA, κατάλληλη για επαφή με τρόφιμα. FDA Reg# 21 CRF 177.2600. DAP αριθμός μοντέλου 00688. General Electrics αριθμοί μοντέλων GE012, GE112, GE312, ή GE412. To DAP συστήνει ότι τα προϊόντα τους μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε ενυδρεία όγκου έως 30 γαλόνια. Είμαι σίγουρος ότι οι σιλικόνες DAP και General Electrics συσκευάζονται και πωλούνται με άλλα ονόματα από τα κατά τόπους καταστήματα ενυδρείων.

[Σ.Τ.Μ. Πολύ αξιόπιστες και ασφαλείς σιλικόνες παράγουν επίσης οι εταιρείες Bayern, Den Braven και Simson. Η τελευταία έχει βγάλει στην αγορά σιλικόνη για αποκλειστική χρήση σε ενυδρεία και μάλιστα ανθεκτική σε θαλασσινό νερό].

E – Πώς να φτιάξω μια μεταλλική βάση για το μεγάλο μου ενυδρείο;

Α – Έχουν υπάρξει αρκετά σχόλια στη λίστα που αφορούσαν στην κατασκευή μεταλλικών βάσεων για ενυδρεία, που προτείνουν να χρησιμοποιηθεί οπωσδήποτε φύλλο φελιζόλ κάτω από το γυαλί της βάσης του ενυδρείου, ώστε να προστατεύεται, αφού τα φύλλα γυαλιού δεν είναι ισόπαχα. Να πως πως αυτή τη συμβουλή την τηρώ στα ενυδρεία μου. Σε καταστήματα που πουλάνε αναλώσιμα για κάμπινγκ ή στρατιωτικό υλικό μπορείτε να αγοράσετε πολύ φτηνά αρκετά πυκνό στρώμα αφρώδους υλικού σε ρολά. Τα βρίσκετε συνήθως σε μέγεθος λίγο πάνω από 6 πόδια μήκος, 2 πόδια φάρδος και ½ της ίντσας σε πάχος. Εγώ κολλάω τέτοιο υλικό στον γυαλί κάτω από τον πάτο των ενυδρείων μου μα σιλικόνη και έτσι έχω παντοτινή προστασία. Το πλεονέκτημα του υλικού αυτού, σε αντίθεση με το φελιζόλ, είναι ότι αυτό δεν σπάζει.

Ε – Έχω παραγγείλει ένα ενυδρείο όγκου 125 γαλονιών. Θα εκτιμούσα πολύ εάν μου δίνατε κάποιες συμβουλές όσο αφορά στον εξοπλισμό του.

Τι είδους σιλικόνη να χρησιμοποιήσω στον πάτο;

Τι είδους φελιζόλ;

Πόσο μεγάλο θερμοστάτη;

Να χρησιμοποιήσω δύο αντλίες νερού Whispers για να τροφοδοτώ το φίλτρο μου (χρησιμοποιώ ήδη τέτοιες στα άλλα ενυδρεία μου);

Α – Μπορείς να χρησιμοποιήσεις το χοντρό αυλακωτό χαρτόνι από συσκευασία φωτιστικών. Μπορείς να χρησιμοποιήσεις φελιζολ από δίσκους κατεψυγμένου κρέατος ή κάτι ανάλογο. Δεν χρειάζεται άλλωστε το φελιζολ που θα χρησιμοποιήσεις για να «πατήσουν» οι πέτρες (ώστε να μην «πατάνε» απ’ ευθείας στο γυαλί του πάτου) να είναι μεγάλα κομμάτια (αφού δεν θέλεις να φαίνεται). «Στήσε» το με τον τρόπο που ακριβώς επιθυμείς στο χώρο που επιθυμείς, αρκεί να είσαι σίγουρος πως ΤΟ ΠΑΤΩΜΑ ΣΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΝΤΕΞΕΙ ΤΟ ΒΑΡΟΣ. Υπολόγισε ότι μιλάμε για ένα δύο εκατοντάδες pounds νερού, συν το βάρος του χαλικιού, συν το βάρος των βράχων, συν 8,3 pounds ανά γαλόνι [Σ.Τ.Μ. 1 pound ισούται με 0,5 κιλά, οπότε ο απαντών μάλλον κάνει λάθος υπολογίζοντας μόνο σε 200 pounds το βάρος του νερού, αφού 125 γαλόνια ισούνται με 500 περίπου λίτρα και τα 500 λίτρα νερού ζυγίζουν 500 κιλά].

Όταν το τοποθετήσεις δεν θα μπορεί να κουνηθεί εύκολα ακόμη και άδειο, πόσο μάλλον γεμάτο. Τοποθέτησε πρώτα τις πέτρες και έπειτα το πλυμένο χαλίκι, που μπορείς να αγοράσεις είτε σε κατάστημα ειδών ενυδρείων ή καλύτερα , κατά τη γνώμη μου – από κατάστημα με είδη διαρρύθμισης χώρων. Θα χρειαστείς μάλλον 100 pounds χαλικιού. Εδώ κοστίζει περίπου 10$ τα 100 pounds για να αγοράσεις ποταμίσιο χαλίκι και βρίσκεται σε δύο μεγέθη και δύο χρωματισμούς (έναν ανοιχτόχρωμο και έναν σκουρόχρωμο). Εγώ θα έβαζα αρκετά μεγάλη ποσότητα ώστε να μπορούν τα ψάρια να σκάβουν άνετα και θεωρώ την τοποθέτηση πρώτα των βράχων σημαντική για να μην μπορούν να μετακινηθούν από το σκάψιμο.

Ε – Τι είδη του γένους Pseudotropheus ή άλλα m’buna μπορώ να συστεγάσω με τα peacocks (παγώνια) μου [Σ.Τ.Μ. το κοινό και απαράδεκτο όνομα για ψάρια του γένους Aulonocara].

Διαθέτω γυάλινο ενυδρείο όγκου 55 γαλονιών, στο οποίο μέχρι στιγμής στεγάζονται 8 Aulonocara species “Maleri” (από το νησί Maleri) ή τα κοινώς λεγόμενα «Παγώνια της λιακάδας» [Σ.Μ.Τ. Μόνο γέλιο μπορούν να προκαλούν τέτοια ονόματα ακόμη και αν πρόκειται για κοινά ονόματα].

Α – Δεν θα συστέγαζα με τίποτε m’buna με Aulonocara species και ειδικότερα A. species “Maleri”. Έχει τύχει να διατηρήσω ένα albino (= αλφικό) m’buna [Σ.Τ.Μ. ;;;] σε ενυδρείο όγκου 200 γαλονιών μαζί με «παγώνια» [Σ.Μ.Τ. Μεταφράζοντας κατά λέξη για να μην αλλοιώσω την απάντηση]. «Ξέσκισε» τόσο άσχημα τα «παγώνια» μου που αναγκάστηκα να τον πουλήσω και να αποφασίσω πως ουδέποτε θα ξαναβάλω μαζί τέτοια είδη.

Τα ταΐζω το μείγμα γαρίδας που ο Ad Konings παρουσιάζει στην ιστοσελίδα του [Σ.Τ.Μ. Πρόκειται για το «μείγμα γαρίδας» που αναφέρεται και στο βιβλίο Enjoying cichlids. Είναι μία συνταγή που χρησιμοποιεί και προτείνει ο Kjell Fohrman].

Αγοράζω φρέσκιες γαρίδες και λίγα μύδια και τα πολτοποιώ μαζί με σπανάκι, προσπαθώντας να μην πολτοποιώ εντελώς τις γαρίδες. Τα ταΐζω κάθε δεύτερη ημέρα και έχω δει φοβερά αποτελέσματα στο χρώμα τους και ποτέ δεν έπαθε κανένα ψάρι μου Malawi bloat. Μία στο τόσο ταΐζω flakes και πελλέτες για κιχλίδες. Τις πελλέτες τις μουσκεύω για τρία περίπου λεπτά πριν τις δώσω στα ψάρια.

[Σ.Μ.Τ. Πιθανώς ο γράφων αναφέρετε στην αλφική μορφή των Pseudotropheus species “zebra”, όταν λέει albino m’buna. Το είδος είναι αρκετά επιθετικό, αλλά μάλλον το μεμονωμένο αυτό άτομο - ελλείψει άλλων ατόμων του είδους του - κατεύθυνε όλη του την επιθετικότητά προς στα Aulonocara].

Τα “Maleri” μου ζευγάρωσαν τελευταία. Είναι η δεύτερη φορά που γονιμοποιείται αυτό το θηλυκό και περιμένω πως σύντομα θα ζευγαρώσει και το άλλο θηλυκό, Αυτή τη στιγμή έχω μεγάλο πρόβλημα γιατί έχω δύο θηλυκά Copadichromis borleyi που «κουβαλάνε» και ακόμη ένα Red Empress και ένα Ahli, αφού διαθέτω μόνο δύο ενυδρεία όγκου 10 γαλονιών έκαστο για να κρατήσω το γόνο και μόνο ένα ακόμη 30 γαλονιών για μεγάλωμα. Πιστεύω πως κάτι θα σκεφτώ όταν έρθει εκείνη η στιγμή. Τέλος πάντων δεν θα αναμίγνυα m’buna με Haps και σου εύχομαι καλή τύχη με ότι αποφασίσεις, αλλά τα “παγώνια” είναι πιο όμορφα από τα m’buna.

[Σ.Τ.Μ. Δυστυχώς θα πρέπει να παρέμβω και πάλι για να πω πως όταν χρησιμοποιούνται έτσι και τέτοια κοινά ονόματα, μόνο προβλήματα συνεννόησης μπορούν να προκληθούν. Ο απαντών αναφέρετε με το κοινό όνομα Red Empress, εννοώντας προφανώς τα Protomelas taeniolatus και ως Ahli – θεωρώντας απίθανη την περίπτωση να διατηρεί Sciaenochromis psammophilus, S. ahli, ή S. benthicola - μάλλον εννοεί τα S. fryeri. Κάνει επίσης λάθος όταν, αυθαιρετώντας, κατατάσσει τα Aulonocara στα haps.]

Ε – Είμαι στη διαδικασία «στησίματος» ενός ενυδρείου όγκου 50 γαλονιών για να στεγάσω κιχλίδες από τη λίμνη Malawi. Προς το παρόν χρησιμοποιώ σταθεροποιητικό του pH για να κρατώ την τιμή στο 8,2 και δύο κουταλιές της σούπας καθαρό αλάτι για κάθε 40 γαλόνια. Υπάρχει καμιά διαφορά ανάμεσα στα ειδικά αλάτια για κιχλίδες και το απλό αλάτι ενυδρείων; Έχω την εναλλακτική να χρησιμοποιήσω το προϊόν Waters της εταιρείας World additives, αλλά είναι ακριβούτσικο. Το νερό του δικτύου μου ποικίλει σε pH μεταξύ 6,0 και 6,6 και είναι πολύ μαλακό. Τι άλλο θα μπορούσα να χρησιμοποιήσω για να ρυθμίσω την ποιότητα του νερού;

Α – Θα συμφωνήσω σε ότι αφορά στο θέμα των αλατιών αλλά θα διαφωνήσω σε ότι αφορά στο θέμα των buffers (= ουδετεροποιητών).  Το νερό του δικού μου δικτύου είναι σχετικά σκληρό και η τιμή του pH του είναι περίπου στο 7,8. Το πρόβλημά μου είναι πως έχω μηδενικό ΚΗ και αυτό (κατ’ εμέ τουλάχιστον) είναι το σημαντικότερο, αφού το ΚΗ είναι η σταθεροποιητική δυνατότητα και διατηρεί το pH από το να ανεβοκατεβαίνει. Χρησιμοποιώ λοιπόν τους Malawi/Victoria και Tanganyika ουδετεροποιητές  της Seachem με θρησκευτική ευλάβεια και μέχρι τώρα έχω επιτυχή αποτελέσματα. Όταν το ΚΗ φτάσει στο 10+ dKH τότε θα χρειαστεί να πειραματιστείς με την ποσότητα που θα πρέπει να προσθέτεις σε κάθε μερική αλλαγή νερού. Το προσθέτεις σιγά-σιγά έως ότου το ΚΗ αυξηθεί. Χρησιμοποιώ ακόμη το African Cichlid Chemistry της Kent και το Rift Lake Vital του Marc Weiss. Χρησιμοποιώ ακόμη υπόστρωμα από σπασμένο κοράλλι ή moon rock [Σ.Τ.Μ. ?] στα καλάθια με τα μέσα φίλτρανσης. Τα ψάρια μου ευδοκιμούν αλλά πρόκειται για ακριβή υπόθεση. Βγάζω αρκετά χρήματα συντηρώντας ενυδρεία άλλων, πουλώντας ψάρια και τροφές για ψάρια και έτσι πληρώνω τα μηνιαία μου έξοδα και μου μένει και κάτι για να αγοράζω κάποιο καινούργιο είδος που και που, ή υλικά και εξοπλισμό (διατηρώ άλλωστε 25 ενυδρεία, τα περισσότερα για γόνο και στα οποία κάνω μερικές αλλαγές νερού καθημερινά). Δεν χρησιμοποιώ Rift Lake Vital στα ενυδρεία διατήρησης των ιχθυδίων αλλά χορηγώ μικρές ποσότητες Rift Lake ιχνοστοιχείων της Kent, στις αλλαγές νερού. Εάν το αγοράσει κανείς σε συσκευασία τεσσάρων κιλών από το κατάστημα That Pet Place, θα το αγοράσει σχετικά φτηνά και θα έχει χαρούμενα και υγιή ψάρια.

[Σ.Μ.Τ. Την άποψή μας για τη χρήσης κοραλλιού σε ενυδρεία με κιχλίδες την έχουμε εκθέσει επανειλημμένα, οπότε δεν χρειάζεται να επαναληφθούμε]

Ε – «Στήνω» ένα ενυδρείο όγκου 125 γαλονιών. Τι θα πρέπει να χρησιμοποιήσω;

Α – Για φίλτρανση θα πω πως μου αρέσει απόλυτα το βιολογικό φίλτρο κυλίνδρου (Bio Wheel) της Marineland. Έχω ένα σε κάθε ενυδρείο μου που επίσης υποστηρίζω με φίλτρα τροφοδοσίας (power filter). Για το ενυδρείο μου των 125 γαλονιών θα χρησιμοποιήσω δύο φίλτρα Emperor 400, αν και τα Penguin 330 θα δούλευαν καλά. Θα συμβούλευα ακόμη να πάρεις δύο Hydro V φίλτρα σφουγγαριού (η Angel plus έχει τις καλύτερες τιμές σε αυτά) και να τα τοποθετήσεις ένα σε κάθε γωνία. Για όλο τον εξοπλισμό σου ρίξε μία ματιά στις τιμές στην ιστοσελίδα www.thatpetplace.com πριν να αγοράσεις οτιδήποτε. Πουλάνε τα πάντα χαμηλότερα από όλους (εκτός από τα Hydro V).Για θερμοστάτες θα συνιστούσα 2 Visi-Therm, που προσωπικά μου αρέσουν,  ισχύος 200 – 300 Watt σε κάθε μία πλευρά του ενυδρείου [Σ.Μ.Τ. της Aquarium systems]. Το υπόστρωμα εξαρτάται από το νερό που έχεις. Πιστεύω πως το ΚΗ είναι το σπουδαιότερο στοιχείο που θα πρέπει να ψάξεις σχετικά με το νερό της περιοχής που μένεις. Εάν είναι 13+dKH δεν θα χρειαστείς buffer και θα εξοικονομήσεις χρήματα. Το ΚΗ του δικού μου δικτύου είναι 0 dKH και χρειάζεται να χρησιμοποιώ ποσότητες buffer. Το ΚΗ σταθεροποιεί το pH και πράγματι δεν τα χρειάζεσαι τα ανεβοκατεβάσματα. Εάν έχεις χαμηλό ΚΗ και GH σκέψου τη λύση του σπασμένου κοραλλιού, ή κάτι σαν το African Cichlid Mix της εταιρείας CaribSea.  Αυτά τα προϊόντα θα σε βοηθήσουν να διατηρείς σταθερά το pH, ΚΗ και GH. Μπορείς να χρησιμοποιήσεις ακόμη και Moon Rock [Σ.Τ.Μ. ?] της ίδιας εταιρείας. Οι «τρύπιες» πέτρες του Τέξας [Σ.Τ.Μ. ?] είναι επίσης καλές αλλά τα μεταφορικά τους είναι υψηλά. Εάν πρόκειται να στεγάσεις m’buna, πήγαινε σε τοπικούς προμηθευτές υλικών διαμόρφωσης χώρων και αγόρασε από ‘κει τις πέτρες σου. Μπορείς να αγοράσεις πλάκες πεζοδρομίου σε πολλά χρώματα για 12 – 32 cents/pound. Μπορείς μάλιστα να πάρεις κομμάτια λάβας ή σπογγόλιθων και να κάνεις μόνος σου τρύπες, οπότε θα σου στοιχίσουν φθηνότερα από ότι εάν τις αγόραζες από το τοπικό κατάστημα πώλησης ειδών ενυδρείων. Εάν σε ενδιαφέρει μπορώ να σου δώσω συγκεκριμένες διευθύνσεις.

[Σ.Μ.Τ. Θα ξαναπώ πως την άποψή μας για τη χρήσης κοραλλιού σε ενυδρεία με κιχλίδες την έχουμε εκθέσει επανειλημμένα, οπότε και δεν χρειάζεται να επαναληφθούμε ξανά εδώ. Εδώ όμως προτείνεται και η χρήση λάβας. Καθώς όλοι πλέον γνωρίζουμε η λάβα, λόγω του εύθραυστου της φύσης της, και της πολύ άγριας επιφάνειάς της ενοχοποιείται, και μάλλον δίκαια, όπως έχει δείξει και η βιβλιογραφία, για προβλήματα των βραγχίων.]

«Στρώσιμο». Ανέφερες πως έχεις και άλλα ενυδρεία, οπότε θα σου πρότεινα να κάνεις «στρώσιμο» χωρίς ψάρια. Χρησιμοποίησε κανονική αμμωνία και σε δύο περίπου εβδομάδες μπορείς να εισάγεις το βιολογικό σου φορτίο με μιας. Μπορώ να σου στείλω και αυτές τις οδηγίες.

Κάτι άλλο τώρα. Εάν το ενυδρείο αυτό είναι σε πολυσύχναστο σημείο, ίσως θα πρέπει να καλύψεις τι δύο μικρές πλευρές και την «πλάτη» με κάποιο φόντο, ή να τα βάψεις. Κάνει τα ψάρια λιγότερο φοβητσιάρικα. Εγώ προτιμώ τα σκούρα μπλε φόντα για ενυδρεία με Haps και τα φόντα κατασκευασμένα με πέτρες για τα ενυδρεία με m’buna. Μπορείς να βάψεις τα τζάμια με μια καλή ακρυλική μπογιά, αλλά μπορεί να μην θέλεις να κάνεις κάτι τέτοιο σε ένα ενυδρείο παρουσίας. Εγώ πάντως βάφω τα τζάμια μόνο στα ενυδρεία που μεγαλώνω τα ιχθύδια.

Νομίζω πως σε κάλυψα. Επίσης θα διατηρούσα τη θερμοκρασία μεταξύ των 74°F και 80°F, το pH πάνω από 8,0 για ψάρια από τη λίμνη Malawi και τη λίμνη Victoria και 9,0+ για τα ψάρια της Tanganyika. Κράτα το ΚΗ και το GH πάνω από 10d. Δεν είναι στ’ αλήθεια εύκολο να κρατηθεί τόσο ψηλά. Έχω διαβάσει ότι σε μέρη της , το ΚΗ έχει μετρηθεί έως και 26dKH!

Εάν έχεις περαιτέρω ερωτήσεις, απλά θέσε τις και θα προσπαθήσω να βοηθήσω, όπως άλλωστε και οποιοδήποτε άλλο μέλος της λίστας.

Τέλος και πιθανώς σημαντικότερο, διάβασε για τα ψάρια σου και κάνε προσεκτική επιλογή των ειδών, ώστε να έχεις ένα όσο περισσότερο ήρεμο ενυδρείο μπορεί να γίνει. Είναι πολύ πιθανό να έχεις ένα ήρεμο ενυδρείο με m’buna (εγώ το ψάχνω τώρα). Δεν πρέπει να διατηρείς είδη που τα αρσενικά μοιάζουν πολύ εξωτερικά (το ίδιο ισχύει και για τα θηλυκά, αλλά για άλλους λόγους). Τα αρσενικά που μοιάζουν πολύ εξωτερικά μπορεί να μην τα πηγαίνουν καλά μεταξύ τους αλλά και με τα όμοιά τους θηλυκά και αυξάνονται οι πιθανότητες για να υβριδίσουν. Μην αναμίξεις m’buna με utaka (Haps). Εγώ προσωπικά αναμιγνύω ψάρια από τη Malawi και τη Victoria (ξέρω τι πρόκειται να πει ο Francesco γι’ αυτό) αλλά ποτέ με ψάρια της Tanganyika.

E – Καμιά συμβουλή για Haplochromines;

Α – Θα πρέπει να αντιμετωπίζεις τις απλοχρωμίνες της  Victoria σαν «παγώνια» [Σ.Τ.Μ. μάλλον εννοεί ψάρια του γένους Aulonocara]. Στα περισσότερα είδη τα θηλυκά και τα αρσενικά άτομα παρουσιάζουν τα ίδια χρώματα. Δεν θα συνιστούσα παραπάνω από ένα είδος ανά ενυδρείο. Διατηρώ την απλοχρωμίνα #44, τα Haplochromis species “Crossbar” (που το αρσενικό της παίρνει ένα όμορφο κόκκινο χρώμα) και το είδος Haplochromis limax. Τα  και τα #44 τα H. species “crossbar” τα κρατάω μαζί με m’buna και τα πάνε άψογα. Τα limax, τα διατηρώ μαζί με Malawi Haps και επίσης δεν έχω προβλήματα. Ο Francesco δεν ενθουσιάζεται καθόλου με την ανάμιξη ειδών από διαφορετικές λίμνες, αλλά μπορούμε να θεωρήσουμε ότι αυτό μπορεί να γίνει με τα ψάρια της Victoria και της Malawi. Μπορείς να δεις πολλές φωτογραφίες από αυτά τα ψάρια στην ιστοσελίδα του Keegan Armke (www.ohiexhange.com/ermke) .

Προσωπικά μου αρέσουν πάρα πολύ αλλά τα θηλυκά παραμένουν αρκετά μουντά, ενώ τα αρσενικά παρουσιάζουν κάποια πολύ όμορφα χρώματα. Οι διαθέσεις τους μοιάζουν με αυτή των P. demasoni, L. caeruleus κλπ, όχι ιδιαίτερα επιθετικά (τουλάχιστον αυτά τα τρία που εγώ έχω) [Σ.Τ.Μ. Αφ’ ενός η λέξη δεν είναι σωστά γραμμένη αφ’ ετέρου εννοεί προφανώς τα Labidochromis species “yellow”, που έχει αναφέρει και σε άλλα μηνύματα]. Είναι μάλιστα πολύ παραγωγικά ψάρια και έτσι έχω ενυδρεία γεμάτα από ιχθύδια #44 και  “crossbar”.

E – Είμαι στη φάση του «στησίματος» ενός ενυδρείου όγκου 50 γαλονιών για να στεγάσω κιχλίδες Malawi. Είμαι στη διαδικασία «στησίματος» ενός ενυδρείου όγκου 50 γαλονιών για να στεγάσω κιχλίδες από τη λίμνη Malawi. Προς το παρόν χρησιμοποιώ σταθεροποιητικό του pH για να κρατώ την τιμή στο 8,2 και δύο κουταλιές της σούπας καθαρό αλάτι για κάθε 40 γαλόνια. Υπάρχει καμιά διαφορά ανάμεσα στα ειδικά αλάτια για κιχλίδες και το απλό αλάτι ενυδρείων;

A – Τα ειδικά αλάτια για αφρικανικές κιχλίδες έχουν λογική ύπαρξης και διαφέρουν πραγματικά από το απλό αλάτι για γενική χρήση σε ενυδρεία, στο ότι περιέχουν  ιχνοστοιχεία. Το νερό του δικτύου σου, με τη χρήση σπασμένου κοραλλιού ή σπασμένα θαλασσινά όστρακα στο υπόστρωμα του βυθού, θα σου δώσει μάλλον άριστα αποτελέσματα. Μπορείς ακόμη να το χρησιμοποιήσεις μέσα σε μία νάιλον κάλτσα υλικών για χρήση σε ενυδρεία, μέσα στο φίλτρο, ώστε το νερό να περνάει πρώτα από τα μέσα φίλτρανσης και έπειτα μέσα από το σπασμένο κοράλλι, πριν επιστρέψει ξανά στο ενυδρείο [Η άποψή μας για το θέμα έχει εκτεθεί πολλές φορές. Διαφωνούμε με τη χρήσης σπασμένου κοραλλιού γι’ αυτόν τον λόγο και προτιμούμε Διττανθρακικό νάτριο και συναφή αλάτια]. Αυτό θα πρέπει να σου αυξήσει την τιμή του pH και να ανεβάσει και τις υπόλοιπες τιμές [ΣΤΜ εννοεί ΚΗ και GH]. Είναι εύκολο να πάρεις από μαλακό και όξινο νερό υψηλές τιμές pH.

Άλλοι τρόποι μπορεί να είναι και δύσκολοι και ακριβοί. Προσωπικά απεχθάνομαι τη χρήση κάθε είδους χημικών για να σπρώχνω απότομα ψηλά τις τιμές του νερού, αφού όταν υπάρχουν buffers σε χαμηλά επίπεδα δεν θα παραμείνουν εκεί και θα βρεθείς σε ένα διαρκή αγώνα και θα δυσκολεύεις τα ψάρια σου. Βάζοντας και αφήνοντας στο ενυδρείο, όπως το σπασμένο κοράλλι στο υπόστρωμα, θα ανεβάσεις σταδιακά αλλά και θα διατηρήσεις το pH και το KH χωρίς πολύ κόπο και με σταθερότητα για τα ψάρια. Κάνε όλες τις αλλαγές τιμών σταδιακά και σιγά όπως όταν αυξάνεις το pH 7,0 σε pH 7,1. Μπορεί να μην φαίνεται πολύ αλλά η διαφορά του pH 7,0 με pH 7,1 είναι η εκατοστιαία διαφορά συγκέντρωσης ιόντων Υδρογόνου. Μία αλλαγή μεγαλύτερη από 7,0 σε 7,2 θα σοκάρει τα ψάρια, εάν γίνει απότομα μάλιστα μπορεί και να σκοτώσει ακόμη τα ψάρια. Πολλοί άνθρωποι αναφέρουν καλά αποτελέσματα με χρήση Διττανθρακικού νατρίου. Κάποιοι χρησιμοποιούν ΛΙΓΗ απλή μαγειρική σόδα των Arm και Hammer για να ανεβάσουν τη σκληρότητα και ελέγχουν με test kits. Μπορεί να χρειαστεί να χρησιμοποιήσεις περισσότερη και να ελέγξεις ΛΙΓΗ ξανά. Εγώ πάντως σε συμβουλεύω να χρησιμοποιήσεις σπασμένο κοράλλι στο ενυδρείο. [Σ.Τ.Μ. Διαφωνούμε με το ότι χαρακτηρίζεται σαν δύσκολη και ακριβή η χρήση απλών υλικών όπως το Διττανθρακικό νάτριο. Διαφωνούμε επίσης με τη χρήση μαγειρικής σόδας].

«Κιχλιδοσυζήτηση»:

Θα απαντώ με κεφαλαία γράμματα (δεν φωνάζω δηλαδή!) για να ξεχωρίζει ο διάλογός μας.

- Είμαι νέος σε σχέση με τη διατήρηση κιχλίδων και αναρωτιόμουν γιατί όλοι λέτε να διατηρούμε σε ξεχωριστά ενυδρεία τα ψάρια από τη λίμνη Malawi και από τη λίμνη Tanganyika;

- ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΓΙΑΤΙ Η ΧΗΜΕΙΑ ΤΟΥ ΝΕΡΟΥ ΠΟΥ ΑΠΑΙΤΕΙΤΑΙ ΕΊΝΑΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ! ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΑΝΑΜΙΞΕΙΣ (ΠΕΡΙΣΤΑΣΙΑΚΑ) ΨΑΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗ  VICTORIA ΚΑΙ ΤΗ MALAWI, ΑΛΛΑ ΤΑ ΨΑΡΙΑ ΤΗΣ TANGANYIKA ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΙΑΤΗΡΟΥΝΤΑΙ ΜΟΝΑ ΤΟΥΣ.

ΕΠΙΣΗΣ ΕΤΟΙΜΑΖΩ ΕΝΑ ΕΝΥΔΡΕΙΟ ΟΓΚΟΥ 55 ΓΑΛΟΝΙΩΝ ΓΙΑ ΚΙΧΛΙΔΕΣ ΚΑΙ ΑΝΑΡΩΤΙΕΜΑΙ ΤΙ ΑΛΛΟ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΒΑΛΩ ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΝΕΡΟ. ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΨΑΡΙΑ ΑΛΛΑ ΨΑΡΙΑ ΜΗΚΟΥΣ ΜΕΧΡΙ 4 ΙΝΤΣΕΣ.

ΠΡΙΝ ΝΑ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΤΙ ΘΑ ΒΑΛΕΙΣ ΣΤΟ ΕΝΥΔΡΕΙΟ ΣΟΥ (ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΝΕΡΟ) ΘΑ ΗΤΑΝ ΣΟΦΟ ΝΑ ΔΙΑΒΑΖΕΣ ΚΑΝΕΝΑ ΚΑΛΟ ΒΙΒΛΙΟ ΓΙΑ ΘΕΜΑΤΑ ΔΙΑΤΗΡΗΣΗΣ ΚΙΧΛΙΔΩΝ (ΕΝΑ ΤΟΥ AD CONINGS ΓΙΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ). ΤΑ ΨΑΡΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΙΓΝΙΔΙΑ! ΕΧΟΥΝ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΕΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ, ΠΟΥ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ.

- Ήδη έχω ένα θηλυκό (?) Pseudotropheus socolofi, και σκέπτομαι να βάλω ακόμη ένα ζευγάρι μαζί του στο ενυδρείο.

- ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΑΦΕΡΘΩ ΕΚΤΟΣ ΤΗΣ ΕΡΩΤΗΣΗΣ ΣΟΥ ΚΑΙ ΣΚΕΨΟΥ ΟΤΙ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΙΑΤΗΡΟΥΝΤΑΙ ΣΕ ΜΙΑ ΑΝΑΛΟΓΙΑ 1♂/3♀♀ (ΩΣΤΕ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΣΙΓΟΥΡΟΣ ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΚΑΝΟΥΝ!!!)

- Όσο για το φιλτράρισμα, έχω ένα φίλτρο βυθού με μία αντλία νερού επί κεφαλής με δυνατότητα κυκλοφορίας 300 [Σ.Τ.Μ. μάλλον γαλόνια ανά ώρα] με «γρήγορο» φίλτρο [Σ.Τ.Μ. προφίλτρο (?)]. Θα πρέπει να βγάλω το φίλτρο βυθού, να απομακρύνω το υπάρχον χαλίκι και να προσθέσω κοράλλι;

- ΦΙΛΤΡΟ ΒΥΘΟΥ: ΔΕΝ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΩ ΤΕΤΟΙΟ ΕΙΔΟΣ ΦΙΛΤΡΟΥ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ (ΕΠΤΑ ΤΟΝ ΑΡΙΘΜΟ) ΕΝΥΔΡΕΙΑ ΜΕ ΤΙΣ ΚΙΧΛΙΔΕΣ ΜΟΥ, ΚΑΠΟΙΟΙ ΩΣΤΟΣΟ ΤΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝ! ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΗ ΣΟΥ ΑΠΟΦΑΣΗ.

ΑΜΜΟΣ: Η ΑΜΜΟΣ ΑΠΟ ΣΠΑΣΜΕΝΟ ΚΟΡΑΛΛΙ ΘΑ ΟΥΔΕΤΕΡΟΠΟΙΗΣΕΙ (ΚΑΙ ΘΑ ΣΤΑΘΕΡΟΠΟΙΗΣΕΙ ΠΡΟΣ ΤΑ ΠΑΝΩ) ΤΟ ΝΕΡΟ ΣΟΥ. ΣΕ ΓΕΝΙΚΕΣ ΓΡΑΜΜΕΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΗ ΛΥΣΗ. [Σ.Τ.Μ. Στη λίμνη Malawi, στη λίμνη Tanganyika και στη λίμνη Victoria, όπως και σε καμιά λίμνη γλυκού νερού σε ολόκληρο τον Πλανήτη, δεν υφίσταται καθόλου κοράλλι και θαλασσινά όστρακα]. ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΒΕΒΑΙΟΣ ΕΛΕΓΞΕ ΤΗ ΧΗΜΕΙΑ ΤΟΥ ΝΕΡΟΥ ΤΟΥ ΔΙΚΤΥΟΥ ΣΟΥ!

Επίσης πώς φτιάχνει κανείς έναν πέτρινο «τοίχο» σαν φόντο. Τοποθετούμε απλά τις πέτρες επάνω σε άλλες πέτρες ή τις σιγουρεύουμε με τη χρήση σιλικόνης- ΝΑΙ Η ΣΙΛΙΚΟΝΗ ΕΙΝΑΙ ΟΛΟ ΤΟ ΚΟΛΠΟ. ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΕ ΜΕΓΑΛΕΣ ΠΕΤΡΕΣ ΣΤΟΝ ΠΥΘΜΕΝΑ ΚΑΙ ΣΗΚΩΣΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ «ΚΟΛΛΩΝΤΑΣ» ΑΠΟ ΠΑΝΩ ΑΛΛΕΣ ΠΕΤΡΕΣ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΩΝΤΑΣ ΣΙΛΙΚΟΝΗ. ΠΙΘΑΝΩΣ ΝΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΕΙΣ ΦΕΛΙΖΟΛ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΟΛΗ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ, ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΟΦΥΓΕΙΣ ΠΙΘΑΝΗ ΡΗΞΗ ΤΟΥ ΓΥΑΛΙΟΥ. ΣΥΜΒΟΥΛΗ: ΒΑΛΕ ΤΗΝ ΑΜΜΟ ΑΦΟΥ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΩΣ ΕΧΕΙΣ ΒΑΛΕΙ ΤΙΣ ΠΕΤΡΕΣ ΚΑΙ ΑΦΟΥ ΕΧΕΙΣ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕΙ ΓΙΑ ΤΟ ΠΩΣ ΘΑ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΕΙΣ ΤΟ ΠΕΤΡΙΝΟ ΦΟΝΤΟ ΣΟΥ, ΩΣΤΕ ΝΑ ΜΗΝ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΗ Η ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΗ ΤΟΥΣ ΑΠΟ ΤΟ ΣΚΑΨΙΜΟ ΤΩΝ M’BUNA. ΚΑΙ ΠΙΣΤΕΨΕ ΜΕ ΤΑ M’BUNA ΣΚΑΒΟΥΝ ΠΟΛΥ!!!

Ε – Ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος καθορισμού της συμβατότητας ειδών; Υπάρχουν, κατά τη γνώμη σας, κάποιοι αξιόπιστοι χάρτες στο διαδίκτυο, σχετικά με αυτό το θέμα (πώς σας φαίνεται αυτό σαν κλείσιμο της ερώτησής μου;).

Α – Έχω ένα ενυδρείο όγκου 38 γαλονιών και φιλοξενώ εκεί Julidochromis marlieri (που είναι βραχόψαρα), Neolamprologus brevis (που ζουν σε υπόστρωμα με άδεια κελύφη οστρακόδερμων της λίμνης) και τα N. brichardi “Daffodil”, που είναι επίσης βραχόψαρα. Ψάχνω ακόμη για κάποιο είδος των ανοιχτών νερών σαν τα ψάρια του γένους Cyprichromis. Φαίνεται πως όλα τα ψάρια μου τα πάνε καλά και όλα τα εισήγαγα σαν νεαρά άτομα στο ενυδρείο. Πιστεύω σίγουρα πως με μεγαλύτερα ενυδρεία κάποιος έχει περισσότερες εναλλακτικές. Μπορείς να τηλεφωνήσεις στον Keegan Armke για να σου πει τι θα ταίριαζε καλά στο ενυδρείο που έχεις υπ’ όψιν σου. Ο αριθμός του τηλεφώνου του βρίσκεται στην ιστοσελίδα του και στη διεύθυνση www.ohiexhange.com/ermke. Θα χρησιμοποιήσεις αρκετά τα  flakes της PKS που πήρες από ‘μένα. Πιστεύω πως τα μόνα ψάρια που θα πρέπει να αποφύγεις είναι τα ψάρια του γένους Tropheus, εκτός και αν επιθυμείς να διατηρήσεις μόνο ψάρια αυτού του γένους, αλλά θα πρέπει να διατηρήσεις μόνο ένα είδος από αυτά.

E – Μπορεί κάποιος να μου πει τίποτε για την συμβατότητα ειδών;

Α – Εφ’ όσον έχουν υπάρξει συζητήσεις για το θέμα της μίξης κιχλίδων και τις πιθανές (στην πραγματικότητα αναμενόμενες) παρενέργειες από αυτήν την διαδικασία (= νεκρά ψάρια), θα ήθελα να υπογραμμίσω μερικά πράγματα που ίσως βοηθήσουν τους φίλους ακουαρίστες να καταλάβουν κάποιες πτυχές του θέματος.Τι ακριβώς σημαίνει η φράση «το τάδε είδος είναι συμβατό με το δείνα είδος»;; Χρησιμοποιούμε αυτόν τον όρο κυρίως για να αναφερθούμε σε είδη ψαριών που απαιτούν τις ίδιες χημικές συνθήκες (πχ «δεν μπερδεύουμε αμερικάνικες με αφρικάνικες κιχλίδες»). Η συμβατότητα βέβαια είναι μία πιο ευρεία παράμετρος και καλύπτει, εκτός των άλλων, τις διατροφικές ανάγκες (βάσει των οποίων δεν θα πρέπει να αναμιγνύουμε m’buna με  Haps ή ιχθυοφάγα είδη), τη συμπεριφορά (πχ η ακραία διαφορά της συμπεριφοράς μεταξύ των ειδών του γένους Nimbochromis και των γκουράμι-νάνων ή σωστότερα Colisa lalia) και κυρίως όλο αυτό σημαίνει πως δεν είναι δυνατόν να επιμένουμε να συστεγάζονται θηρευτές μαζί με είδη που αποτελούν τη φυσική τους λεία (όπως για παράδειγμα τα Nimbochromis species με Aulonocara species ή με μικρά m’buna). Όμως τα περισσότερα μέλη της λίστας θεωρούν τα πρώτα σαν ασύμβατα μεταξύ τους και τα δεύτερα ως τα ιδανικά προτεινόμενα. Ειλικρινά πιστεύω ότι θα πρέπει να είναι κάπως διαφορετικά τα πράγματα.

Το να αναμιγνύει κανείς αμερικάνικες κιχλίδες-θηρευτές με κιχλίδες-θηρευτές αφρικανικής καταγωγής σε ένα ενυδρείο με τις μέσες παραμέτρους νερού, είναι λογικότερο από το να αναμίξει κανείς θηρευτές μαζί με τη λεία τους στο ίδιο ενυδρείο.

Γιατί; Διότι πρώτον και ο κυνηγός και το θήραμα θα έχουν τις ιδανικές συνθήκες νερού, πράγμα που σημαίνει, ότι και οι δύο θα παίζουν τον απολύτως ίδιο ρόλο που θα έπαιζαν σε ένα απολύτως ισορροπημένο περιβάλλον και δεύτερον σε μία τέτοια περίπτωση το αρπακτικό (που προέρχεται μάλιστα από το ίδιο φυσικό περιβάλλον από όπου προέρχεται και η φυσική του λεία), αυτόματα θα αναγνωρίσει τα μελανιστικά μοτίβα του ψαριού-λείας του, καθώς είναι γενετικά προσαρμοσμένο να δρα έτσι.

Με λίγα λόγια, πιστεύω πως όταν έρχεται η καταστροφή ( = το φαίνεται πως το Nimbochromis μου καταβρόχθισε το κακόμοιρο Aulonocara), σημαίνει ότι κάποιος δεν διάβασε το μάθημά του (ενώ το Nimbochromis ήταν καλά «μελετημένο»).

Είμαι σίγουρος ότι αυτό δεν αποτελεί κάτι καινούργιο για τα μέλη αυτής της λίστας, αλλά (κρίνοντας από τα μηνύματα που διάβασα) όπως φαίνεται το ξεχνάμε συχνά και τελικά η επιλογές των ειδών βασίζονται σε κριτήρια όπως τα χαριτωμένα χρωματάκια. Σέβομαι απόλυτα το γεγονός πως τα μέλη αυτής της λίστας απέχουν παρασάγγες από κάποιους κατόχους ενυδρείων που το μόνο που τους απασχολεί είναι το πώς θα αποκτήσουν το τάδε πορτοκαλί – μπλε – κίτρινο ψαράκι για να το έχουν στο ενυδρείο τους και τείνουν περισσότερο προς τους επί μακρόν έμπειρους χομπίστες και ελπίζω πως με τον καιρό όλο και περισσότεροι ακουαρίστες παίρνουν τα πράγματα στα σοβαρά. Αυτό σημαίνει ότι καταλαβαίνουν τουλάχιστον τα βασικά περί της διατήρησης αφρικανικών κιχλίδων και αποδέχονται το γεγονός ότι η διατήρηση ψαριών στην αιχμαλωσία είναι ένα δύσκολο και απαιτητικό hobby. Προτιμώ μάλιστα να το χαρακτηρίζω σαν το μίγμα από 50% επιστημονικής κατάρτισης και άλλο ένα 50% από τέχνη και ικανότητες.

 E – Μπορείτε να μου πείτε εάν υπάρχουν άλλες λίμνες στην κοιλάδα του κατακρημνισιγενούς Ρήγματος της Αφρικής;

Α – Πράγματι υπάρχουν ακόμη οι λίμνες Albert’s, Kivu και Rudolf’s [Σ.Τ.Μ. γνωστότερη σαν λίμνη Turkana], απ’ αυτές που μου έρχονται αυτόματα στο μυαλό αυτή τη στιγμή. Αυτές οι τρεις, εξ’ άλλου, είναι οι μεγαλύτερες λίμνες της κοιλάδας αλλά συνάμα και λιγότερο γνωστές, παρ’ όλα αυτά. Βέβαια το μέγεθος καμιάς τους δεν φτάνει το μέγεθος της Tanganyika, της Malawi ή της Victoria. Υπάρχουν κι άλλες λίμνες στην περιοχή, πολύ μικρότερες από αυτές που ανέφερα παραπάνω, αλλά ποτέ δεν έτυχε να δω ή να ακούσω τα ονόματά τους πουθενά. Είναι πιθανόν, λόγω των ασταθών και εχθρικών συνθηκών που επικρατούν στην ευρύτερη περιοχή των περισσοτέρων από αυτές τις λίμνες, να μην έχουν κάποιο κανονικό όνομα ή τουλάχιστον ένα όνομα χρησιμοποιούμενο στο χώρο της διακίνησης καλλωπιστικών ψαριών. [Σ.Μ.Τ. Θα συμπληρώσω ότι ακόμη υπάρχουν οι λίμνες George’s και η Kyoga στα σύνορα του Κονγκό, της Ρουάντα και του Μπουρούντι, η λίμνη Rukwa στην Τανζανία, η λίμνη Bangweulu στη Ζάμπια. Στη Μοζαμβίκη η λίμνη Cahora Bassa και η Mweru επίσης στο Κονκγό, καθώς και άλλες εποχιακές λίμνες που εμφανίζονται την εποχή των βροχών και εξαφανίζονται την εποχή της μακριάς αφρικάνικης ξηρασίας που σφύζουν από εκατοντάδες είδη Κυπρινοδοντιδών (βλ. Killies)].

Ε – Μπορεί κάποιος να προτείνει κάποιες καλές ιστοσελίδες για κιχλίδες;

Α – Κατ’ αρχήν δικτυώσου στο Yahoo. Πήγαινε στις λέσχες yahoo και δικτυώσου εκεί. Εάν δεν έχεις ταυτότητα (Yahoo I.D.), σε λίγα λεπτά θα αποκτήσεις μία. Από τη στιγμή της δικτύωσής σου ψάξε τις λέσχες του Yahoo κάτω από τις ετικέτες κιχλίδες ή αφρικανικές κιχλίδες, τροπικά ψάρια και ενυδρεία. Ψάξε διεξοδικά σε αυτές τις λέσχες. Διαθέτουν αρκετά καλές επιλογές, όπως η λέσχη Circle City Aquarium, και το Cichlid Central, καθώς και το African Cichlid Cave ή κάμποσα άλλα. Πιθανώς να πρέπει να γίνεις μέλος σε κάποιες από αυτές τις «λέσχες» για να έχεις πρόσβαση στα ενδότερά τους, αλλά γίνεται γρήγορα και αβασάνιστα και αν ποτέ θελήσεις, όσο εύκολα έγινες μέλος τόσο εύκολα μπορείς και να «ξεγίνεις».

Εξ’ όσων γνωρίζω στη λέσχη έχει λιγότερα από εκατό links και όλες οι ιστοσελίδες τους ασχολούνται με ψάρια. Μπορεί να παραμείνει κανείς μέλος καθώς υπάρχουν πίνακες μηνυμάτων, χώροι συζητήσεων και βιβλιοθήκες με φωτογραφίες.

Να μερικά ενδιαφέροντα από αυτά τα links:

http://aca99.homepage.com/  

http://cichlidrecipe.homepage.com/cover.htm 

http://www.geocities.com/africanhut/ 

http://www.ohiexchange.com/armke/index.html#tanganyika 

http://cichlids.jmwebdesigns.com/ 

http://www.hooversaquapuppies.com/ 

http://www.thekrib.com/Fish/shell-dwellers.html 

http://cichlidae.netliberte.org/

http://www.rddiagnostics.com/aquaria.html 

http://www.connix.com/~mko/mw09000.htm 

http://www.gcca.net/links.htm 

http://www.fishbase.org/search.cfm 

http://www.rkdzines.com/cichlidcellar/photos.htm 

http://www.thekrib.com/index.html 

http://www.mediamarketing.de/cichlid/en/index.htm 

http://www.totallyfish.com/links.html

http://www.seachem.com/index_english.html

http://www.thatpetplace.com/ 

http://forumsa.compuserve.com/gvforums/default.asp?srv=fishnet

http://www.petwhse.com

http://www.jehmco.com 

http://www.cichlidpress.com 

http://collectivechameleons.com/Cichlid/index1.html

Ε – Πόσα άτομα Cyprichromis species θα πρέπει να πάρω εάν επιθυμώ να τα αναπαράγω;

Α – Για τα Cyprichromis species θα πρέπει να πάρεις μια μικρή ομάδα αποτελούμενη από τουλάχιστον 8 άτομα και εάν απλά θέλεις να βγάλεις ένα ζευγάρι τότε θα πρέπει να πάρεις τουλάχιστον 6. Δυο αρσενικά είναι απαραίτητα, αλλιώς δεν πρόκειται να σου ζευγαρώσουν. Το υποκυρίαρχο αρσενικό είναι ουσιαστική παρουσία για να ζευγαρώσουν τα Cyprichromis species.

E – Πώς αναγομώνετε τον άνθρακα;

Α – Χρειάζεται κενό οξυγόνου και 900° C. Δεν γίνεται με τίποτε στο σπίτι αυτό. Οι άνθρωποι δεν είναι τόσο ηλίθιοι όσο συνήθιζαν να είναι!!!

Χτες έκανα μια μερική αλλαγή νερού. Αυτά τα προβλήματα προέκυψαν μετά από αυτήν την αλλαγή:

α) δεν γνώριζα τι χημικά μπορεί να είχαν έλθει σε επαφή με τον κουβά

β) Δεν χρησιμοποίησα «αντιχλώριο»

γ) δεν πρόσεξα τη θερμοκρασία του φρέσκου νερού που έβαλα.

Αποτέλεσμα:

Και τα έξη μου nyererei νεκρά!!!

Γνωρίζει κανείς εάν ο ξαφνικός θάνατος ψαριών μπορεί να προκαλέσει απότομα θανατηφόρες συγκεντρώσεις αμμωνία και Νιτρωδών ιόντων στο νερό;

Ε – Θα πρέπει να κάνω μεγάλες μερικές αλλαγές νερού στα ενυδρεία με τις κιχλίδες από τη λίμνη Tanganyika;

A – Αυτά τα ψάρια, υποφέρουν αρκετά από τις μεγάλες μερικές αλλαγές νερού. Πρέπει να γνωρίζεις πως η λίμνη Tanganyika είναι παμπάλαια λίμνη και η χημεία της ήταν πάντα σταθερή με ελάχιστες διακυμάνσεις. Εννοώ πως μόνο και μόνο να αλλάξεις τη θερμοκρασία και την αγωγιμότητα και έχουν αλλάξει άρδην και άλλες παράμετροι. Οι κιχλίδες της Tanganyika είναι πιο απαιτητικές από αυτές της λίμνης Malawi, όσο αφορά στη ποιότητα του νερού και θα λέγαμε πως μοιάζουν σε θαλασσινά ψάρια, αλλά γνωρίζοντας αυτό που προηγουμένως είπα μπορείς να φανταστείς γιατί θα πρέπει να αποφεύγονται οι μεγάλες μερικές αλλαγές νερού.

Από την μικρή μου εμπειρία και από ότι έχει τύχει να διαβάσω προτείνεται η εβδομαδιαία μερική αλλαγή νερού της τάξεως του 10%. Εάν θέλεις να το κάνεις κάθε πέντε ημέρες, πιστεύω πως μπορείς να μειώσεις στο 7% ή 8% της πραγματικής χωρητικότητας που ενυδρείου σε νερό. Μπορείς ακόμη να κάνεις μια μερική αλλαγή νερού κάθε δέκα μέρες της τάξεως του 15%. Δεν μπορώ να εξηγήσω το γιατί αλλά αυτό μου ακούγεται καλύτερα.

Α – Η δική μου γνώμη είναι πως θα πρέπει να το δεις κάπου στο 5% κάθε πέντε ημέρες ή λίγο λιγότερο εάν το επιθυμείς. Είμαι σχετικά χαλαρός με τις αλλαγές τελευταία και μπορεί γι’ αυτόν το λόγο να έχω πολλά ζευγαρώματα από N. brichardi “Daffodil”. Κάνω αλλαγή το 10% - 15% κάθε τρεις εβδομάδες. Φαντάζομαι πως οι πολύ μικρές και συχνότατες μερικές αλλαγές (0,5% - 1% κάθε ημέρα), ειδικότερα εάν χρησιμοποιείς νερό από απιονιστήρα ή αντίστροφη όσμωση, το οποίο «φτιάχνεις» πριν το εισάγεις μέσα στο ενυδρείο, θα είναι ο ιδανικότερος τρόπος για μερικές αλλαγές νερού σε ενυδρεία που φιλοξενούν κιχλίδες της λίμνης Tanganyika, αφού απαιτούν πολύ καθαρό νερό, συνθήκες σαν να ήταν στη λίμνη και μεγάλη σταθερότητα.

Ε – Έχει κανείς καμιά καλή συμβουλή για υδρόβια φυτά που θα ταίριαζαν με αφρικανικές κιχλίδες (σκέφτομαι για ποταμίσιες κιχλίδες);

Α – Εφ’ όσον δεν είμαι καλός στα αμερικάνικα κοινά ονόματα θα χρησιμοποιήσω τα λατινικά [Σ.Τ.Μ. εννοεί βέβαια τα επιστημονικά ονόματα] και ελπίζω ότι θα βοηθήσω το ίδιο.

Εφ’ όσον αναφέρθηκες σε ποταμίσιες κιχλίδες της Αφρικής θα πω πως διατηρούσα τα αναπαραγωγικά ζεύγη των  jewel (Hemichromis lifalili) σε ένα πυκνοφυτεμένο ενυδρείο γεμάτο  Anubias species (τις χρησιμοποιώ εξ’ ίσου και με τις κιχλίδες της λίμνης) Microsorium pteropus, Ceratophillum species, καθώς και Vallisneria species (που επίσης χρησιμοποιώ για τις κιχλίδες), (είτε την γιγάντια V. gigantea, που είναι νοτιοαμερικάνικη ή τη V. aethiopica από τη ίδια τη λίμνη Malawi). Όλα αυτά τα φυτά δεν είναι δύσκολα, σχετικά με τις απαιτήσεις τους σε φως και τα πάνε καλά χωρίς καν έκχυση CO2, που είναι και ακριβή σαν λύση.

Ακόμη ένα παράδειγμα γιατί δεν θα πρέπει να αναμιγνύει κανείς αφρικανικές κιχλίδες με άλλες κιχλίδες:

ΒΟΗΘΕΙΑ!!! Έχω επτά αφρικάνικες κιχλίδες και δύο  plecos [Σ.Τ.Μ. (?)] που έχουν σκοτώσει οτιδήποτε έχω προσπαθήσει να συστεγάσω σε αυτό το ενυδρείο. Είχα επτά μπάρμπους τίγρεις [Σ.Τ.Μ. προφανώς εννοεί Capoeta tetrazona], έναν καρχαρία Bala [Σ.Τ.Μ. Προφανώς αναφέρεται στο είδος Balandiocheilus melanopterus] και δύο αγγελόψαρα [Σ.Τ.Μ. μάλλον εννοεί Pterophylum scalare scalare] και όλα πέθαναν, εκτός από αυτά τα επτά, που παραμένουν γερά. Το ξέρω ότι αυτά σκότωσαν τα ψάρια μου γιατί ήμουν αυτόπτης μάρτυς. Έφαγαν μπροστά μου τα φτερά των αγγελόψαρων και έτσι αυτά δεν μπορούσαν να κολυμπήσουν πλέον και απλά κατέφαγαν τα μπάρμπους.

Τα ψάρια μου είναι ένα ζευγάρι johanni [Σ.Τ.Μ. Melanochromis johanni], δύο lombardoi [Σ.Τ.Μ. Maylandia lombardoi], ένα ζέμπρα [Σ.Τ.Μ. Μάλλον πρόκειται για Pseudotropheus species “Zebra”]’ ένα chipokae [Σ.Τ.Μ. Melanochromis chipokae] και ένα socolofi [Σ.Τ.Μ. Pseudotropheus socolofi], καθώς και δύο sailfin plecos [Σ.Τ.Μ. Πρόκειται είτε για Pterygoplichthys multradiatus ή Glyproperichthys gibbiceps.]

[Σ.Τ.Μ. Ουδέν σχόλιον!!!]

E – Είναι το Maracide αποτελεσματικό με το Ich;

Α – Το Nox-Ich φαίνεται να προτιμάται περισσότερο και από πολύ κόσμο και είναι αυτό που εγώ προσωπικά χρησιμοποιώ, αλλά όταν δεν το βρίσκω, χρησιμοποιώ άλλες θεραπείες. Τα ενεργά συστατικά του Nox-Ich είναι Χλωριούχο Νάτριο και πράσινο του Μαλαχίτη. Οτιδήποτε περιέχει αυτά τα δύο χημικά είναι αποτελεσματικό. Απλά να ρωτήσεις τον υπάλληλο του γι’ αυτό. Όταν προσθέτεις αλάτι και χορηγείς φάρμακα για το , είναι καλό να ανεβάζεις τη θερμοκρασία περίπου στους 88°F, αλλά δεν είναι αναγκαίο εάν δεν διαθέτεις θερμοστάτη.

Μπορεί να σου πάρει λίγο περισσότερο χρόνο να καθαρίσεις, αλλά και πάλι θα φύγει με αλάτι και χορήγηση θεραπείας. Μπορεί να εμφανιστούν δευτερεύουσες προσβολές (μπορεί βέβαια και όχι). Είναι καλό να χρησιμοποιήσεις τετρακυκλίνη για να είσαι σίγουρος, αν και δεν είναι οπωσδήποτε αναγκαίο. Ελπίζω να δεις βελτίωση στην εμφάνιση και στη συμπεριφορά των Betta σου σε λίγες μέρες. Να θυμάσαι όμως ότι τα  Betta είναι ψάρια που προσβάλλονται ΠΟΛΥ από stress, γι’ αυτό είναι δύσκολο να διατηρηθούν μαζί με άλλα ψάρια στο ίδιο ενυδρείο. Σιγουρέψου πως θα χρησιμοποιήσεις τη θεραπεία προσεκτικά. Μην χορηγήσεις ένα σωρό θεραπείες με μιας. Χορήγησέ τις σταδιακά, ώστε να προκαλέσεις όσο το δυνατόν λιγότερο  stress γίνεται στα ψάρια.

[Σ.Τ.Μ. Η ερώτηση πάντως για το αν το Maracide είναι αποτελεσματικό δεν απαντήθηκε.

Αντίθετα o απαντών, μιλάει για το φάρμακο που αυτός πουλάει και χρησιμοποιεί. Αναφέρει επίσης, ότι επειδή υπάρχει πιθανότητα δευτερευουσών προσβολών να γίνεται χρήση τετρακυκλίνης.

Κατά τη γνώμη μου μεγαλύτερο λάθος από αυτό δεν θα μπορούσε να ειπωθεί.

Πρώτον δεν προτείνει καμιά δοσολογία για την τετρακυκλίνη και δεύτερον και βασικότερο, η τετρακυκλίνη είναι ένα δυνατό αντιβιοτικό και δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται τόσο αλόγιστα όσο προτείνεται εδώ για απλές δευτερεύουσες προσβολές.

Θα ήταν προτιμότερο να έχει προτείνει ο απαντών ένα άλλο φάρμακο που ο κατασκευαστής του να έχει προβλέψει το ενδεχόμενο των δευτερευουσών προσβολών (σαν το Super Ich Cure της Aquarium Pharmaceuticals, για παράδειγμα, που περιέχει εκτός του ενεργού συστατικού για το Ich, δηλαδή Benzaldehyde Green και επιπροσθέτως Nitrofurazone γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο. Αυτή η ουσία, σε αντίθεση βέβαια με την Τετρακυκλίνη δεν θα δημιουργήσει νέα ανθεκτικά στελέχη βακτηριδίων).

Τελικά η αύξηση της θερμοκρασίας είναι αναγκαία και αποτελεσματική ή όχι στο Ich; Η απάντηση είναι εντελώς διφορούμενη σ’ αυτό το θέμα.]

Ε – Ποια είναι η διαφορά ανάμέσα σε τροφή σε μορφή flakes και σε μορφή πελλετών για κιχλίδες; Πρέπει να χρησιμοποιώ τη μία και όχι την άλλη μορφή; Οι μέλισσες [Σ.Τ.Μ. άραγε εννοεί τα Pseudotropheus crabro;] ρουφάνε τα flakes που ταΐζω αυτή τη στιγμή, σαν ηλεκτρικές σκούπες, χωρίς παρ’ όλα αυτά (από ότι φαίνεται τουλάχιστον!) τα auratus [Σ.Τ.Μ. Μάλλον πρόκειται για το είδος Melanochromis auratus] τα «ψιλοτρώνε», αλλά είναι ακόμη ξεσκονιστήρια. Ξεχάστε βέβαια το φαινόμενο της τροφής που προλαβαίνει να φτάσει στον πυθμένα J. Χρησιμοποιώ τροφή σε γενικά για χρήση σε κιχλίδες, που αγόρασα από το τοπικό κατάστημα πώλησης ειδών ενυδρείων. Είδα καλά ότι οι τροφές σε πελλέτες βγαίνουν σε διαφορετικά μεγέθη;

Α – Πιστεύω πως η ποικιλία είναι πιο σημαντική ακόμη και αν κάποιος προτιμάει πελλέτες ή flakes. Εγώ ταΐζω και τις δύο μορφές τροφής αλλά και διάφορα άλλα είδη τροφών. Τα ψάρια μου δεν προσλαμβάνουν την ίδια τροφή για δεύτερη φορά μέσα στην ημέρα ή δεν ταΐζω την ίδια τροφή κάθε εβδομάδα (εκτός από τα  m’buna, που τους παρέχω μόνο φυτικής προέλευσης τροφές). Εάν ταίζεις μόνο flakes, μπορεί να χρειαστεί λίγο διάστημα μέχρι να συνηθίσουν τροφή σε επιπλέουσες πελλέτες. Τα ιχθύδια τρώνε με μεγάλη ευχαρίστηση πελλέτες μικρού μεγέθους της Hikari. Επίσης η τροφή τους με το εμπορικό όνομα, Cichlid Complete σε μορφή πελλέτας είναι μια ακόμη καλή τροφή και είναι βυθιζόμενη. Η OSI ακόμη, φτιάχνει μία τροφή σε μορφή πελλέτας, την Cichlid Staple, όπου κάποιες πελλέτες  επιπλέουν και κάποιες βυθίζονται. Επίσης προτιμώ το  Cichlid Excel (δεν θυμάμαι τον κατασκευαστή, αλλά μάλλον είναι η Hikari) για τα m’buna. Χρησιμοποιώ πολλά διαφορετικά flakes επίσης, όπως flakes σπιρουλίνας, βασικά flakes , flakes για χρώμα, γαιοσκώληκες [Σ.Τ.Μ. (?)], αρτέμια, flakes λαχανικών (τα οποία μάλιστα πουλάω και σε πολύ καλές τιμές), μια πολύ καλή τροφή σε μορφή flakes, που περιέχει πλανκτόν, κριλλ και σπιρουλίνα (και αυτήν την τροφή την πουλάω εγώ) και είναι πολύ καλή για παμφάγα και μικροθηρευτές. Η φρεσκάδα των τροφών είναι πολύ ουσιαστική. Διατηρώ τις συσκευασίες των τροφών μου καλά κλεισμένες και μέσα στην κατάψυξη. Η μόνη τροφή που πάντα διατηρώ στο ψυγείο [Σ.Τ.Μ. στη συντήρηση], είναι η καθαρή σπιρουλίνα σε flakes. Είναι τόσο φρέσκια που χρειάζεται να διατηρείται στο ψυγείο.

[Σ.Τ.Μ. Καλούτσικη «γκριζωπή» διαφήμιση αυτή η απάντηση, αλλά δεν αναφέρει πουθενά τη βασική οδηγία για τις τροφές σε μορφή πελλετών.

Θα την αναφέρω λοιπόν εγώ: ΠΡΟΣΟΧΗ, ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ να μουσκεύονται οι πελλέτες πριν ταϊστούν στα ψάρια για αποφυγή σοβαρών προβλημάτων (υπερβολική πρόσληψη ξηρής τροφής που θα φουσκώσει «πίνοντας» νερό, μέσα στο στομάχι των ψαριών και τα όποια επακόλουθα μπορείτε να φανταστείτε). Άντε και καλές πωλήσεις]

Συνέχεια στην επόμενη σελίδα.

Η επιμέλεια του Ελληνικού MCH γίνεται εξ' ολοκλήρου από τον Ανδρέα Ηλιόπουλο, στον οποίο οφείλεται άλλωστε και η ύπαρξη της ελληνικής έκδοσης.

Back ] Up ] Next ]

Site Search 

Contact us

       

Malawi Cichlid Homepage © 1999-2006. All rights reserved.