Αφρικανικές Κιχλίδες: Ερωτήσεις και Απαντήσεις

Μια συλλογή από το African Cichlid List

Αυτή η συλλογή είναι έργο της Sandra και του Allen – μέλη και οι δύο του African Ciclid E-mail List (Λίστα ηλεκτρονικής αλληλογραφίας για τις Αφρικανικές Κιχλίδες).

 Περιέχει αποσπάσματα συζητήσεων που έλαβαν χώρα ανάμεσα σε διάφορα μέλη της διαδικτυακής αυτής «λέσχης» που ασχολείται με θέματα σχετικά με τη διατήρηση και αναπαραγωγή κιχλίδων προερχόμενων από τις λίμνες της κατακρημνισιγενούς κοιλάδας της ανατολικής Αφρικής στην αιχμαλωσία, αλλά για γενικότερα με τη διατήρηση υδρόβιων οργανισμών.

Όπως θα διαπιστώσετε είναι σε μορφή Ερώτηση (Ε) – Απάντηση (Α), τύπου FAQ (Frequently Asked Questions = ερωτήσεις που διατυπώνονται πολύ συχνά).

Να σημειωθεί πως οι ερωταπαντήσεις δεν είναι βαλμένες σε κάποια συγκεκριμένη σειρά.

Και καθώς ένα άλλο μέλος (η Jenn) της «λέσχης» μας λέει:

«Σας ευχόμαστε Χαρούμενο Κιχλίδισμα!!!»

Ε – Έχει κανένας υπ’ όψιν του καμιά καλή ιδέα για ιδιοκατασκευή φωτιστικών συστημάτων-καλυμμάτων;

Α – Εάν έχεις το παλαιότερο τεύχος του Μαΐου του 1996, στη σελίδα 210 υπάρχει ένα υπέροχο σχέδιο για το πώς να κατασκευάσει κανείς το δικό του φωτιστικό σύστημα-κάλυμμα. Δίνεται ένα λεπτομερές σχεδιάγραμμα για τη χρήση πλαστικών λουκιών οροφής ομβρίων υδάτων. Ακολουθώντας αυτό το σχέδιο, κατασκεύασα ένα σύστημα φωτισμού-κάλυμμα μήκους είκοσι εκατοστών. Υπολογίζω πως εξοικονόμησα πάνω από 50$.

Ε – Μπορεί κανείς να μου δώσει καμιά ιδέα για το τι είδους εξοπλισμός και υλικά χρειάζονται για να «στήσω» ένα σύστημα αναπαραγωγής ψαριών στο γκαράζ μου;

Α – Ένας αναπαραγωγέας που γνωρίζω χρησιμοποιεί τα ακόλουθα, ένα blower της Sweetwater (αν και για το γκαράζ σου φαντάζομαι πως μία γραμμική αντλία αέρα θα είναι αρκετή), μία μεγάλη πλαστική δεξαμενή με μεγάλο εμβαδόν επιφανείας, ένα-δύο μεγάλα ασβεστολιθικά μπλοκς που τοποθετεί μέσα στη δεξαμενή, 40 λίμπρες αλάτι για κιχλίδες Seachem Rift Lake, ένα Φίλτρο Ρευστοποιημένου Υποστρώματος (Lifegard FB 900) ένα μεγάλο φίλτρο με υπόστρωμα μικρές σφαίρες σαν χάντρες – όπως το ocean clear 354 -  έναν αποστειρωτή UV (Υπεριωδών ακτίνων δηλαδή, τελευταίο στη σειρά, πριν ακριβώς την επιστροφή του νερού στα ενυδρεία) και μια μεγάλη αντλία νερού για να κυκλοφορεί το νερό και να το σπρώχνει ικανοποιητικά μέσα από όλες τις συσκευές και από εκεί ως τα ενυδρεία. Θα χρειαστείς σωλήνες PVC για να κυκλοφορείς το νερό στο σύστημα. Παίρνεις το νερό από την έξοδο του UV και θα το τρέχεις επάνω από κάθε ενυδρείο, ώστε να έχεις το πλεονέκτημα της βαρύτητας να δουλεύει για λογαριασμό σου και να επιστρέφεις έτσι το φιλτραρισμένο νερό σε όλα τα ενυδρεία. Τρέξε τους σωλήνες επιστροφής με τον ακριβώς αντίθετο τρόπο από τον παραπάνω.

Στην περίπτωση χρήσης blower, χρησιμοποίησε πάλι σωλήνες PVC, τρυπάνι και σωλήνες για τη διακομιδή του αέρα. Καλά θα ήταν να χρησιμοποιείς ένα φίλτρο με σφουγγάρι σε κάθε ενυδρείο. Ακόμη και σύστημα απομάκρυνσης πρωτεϊνικών αφρών (skimmer) θα μπορούσες να χρησιμοποιήσεις, αλλά δεν το κρίνω και τόσο αναγκαίο. Να θυμάσαι πως αυτό που περιγράφω προορίζεται για σοβαρή παραγωγή ψαριών. Πρέπει να βρεις ακόμη μια καλή πηγή για τροφές και χημικά σε μεγάλες ποσότητες. H Hut είναι μια καλή πηγή τροφής, όπως άλλωστε και η www.jehmco.com, αλλιώς θα πρέπει να απευθυνθείς κάπου αλλού, που ίσως να έχεις υπ’ όψιν, με πιθανώς χαμηλότερες τιμές ή μεγαλύτερες ποσότητες. Ο αναπαραγωγέας που αναφέρω εδώ, χρησιμοποιεί ενυδρεία χωρητικότητας από 40 γαλόνια μέχρι 150 γαλόνια (όχι μόνο το ενυδρείο παρουσίας του αλλά τα 150άρια του διαθέτουν τεράστια επιφάνεια πυθμένα). Θα πρέπει να προμηθευτείς πάλι κάποια φαρμακευτικά υλικά, αν και το UV θα σε βοηθήσει αρκετά με τις ασθένειες. Ακόμα θα σου χρειαστούν κάποια όργανα για συνεχή έλεγχο του pH και της σκληρότητας του νερού. Από ότι γνωρίζω η Pinpoint κατασκευάζει κάποια 

Ε – Γνωρίζει κανείς κάποιο καλό βιβλίο για Κιχλίδες;

Α – Η βίβλος για «καλλιέργεια» κιχλίδων είναι το Cichlid Aquarium του Paul Loiselle. Ένα πραγματικά σπουδαίο βιβλίο. Η μοναδική κριτική που έχω να του κάνω είναι για την επιμονή του στη χρήση πολλών ασυνήθιστων επιθέτων(!).

Ε – Έχει κάποιος καμιά καλή συμβουλή για χρήση υποκατάστατων των βράχων σε ενυδρεία;

Α – Ακούω πολλά για βράχους και ενυδρεία σήμερα. Μπορείς να βρεις ψεύτικους βράχους φτιαγμένους από ρητίνες στα μαγαζιά που πουλάνε είδη για κήπους. Είναι αρκετά καλά σαν υλικό αφού παρ’ όλο το μέγεθός τους μπορεί να ζυγίζουν και το μισό από ότι οι φυσικοί βράχοι και η δομή τους επιτρέπει την αποίκησή τους από βακτηρίδια.

Ε – Χρειάζομαι κάποιες καλές συμβουλές για να επηρεάσω τη διάθεση για ζευγάρωμα ανάμεσα στα «κελυφοωοτόκα» είδη των κιχλίδων μου από τη λίμνη Tanganyika.

Α – Διατηρώ αφρικανικές κιχλίδες εδώ και χρόνια. Κατ’ αρχήν πρέπει να σιγουρευτείς ότι υπάρχει τουλάχιστον ένα αρσενικό άτομο μέσα στην αναπαραγωγική ομάδα που έχεις. Αυτό είναι το προφανές, αλλά εάν όταν λες occelatus, εννοείς κάτι σαν τα meleagris, με τα οποία ασχολούμαι (τα μαργαριταρένια ocellatus δηλαδή), θα σου έλεγα πως τα δικά μου ζευγάρωναν εφ’ όσον υπήρχε πληθώρα αρσενικών ατόμων στην ομάδα. Μπορεί να είναι σύμπτωση, αλλά σε ‘μένα έτσι προέκυψε. Ακόμη ν’ αναφέρω πως πρέπει να είναι ηλικίας ενός έτους.

Α – Δεν γνωρίζω σχεδόν τίποτε για τις άλλες λίμνες, αλλά σίγουρα ξέρω ότι τα νερά της Tanganyika είναι πολύ σταθερά και διατηρούν αρκετά σταθερές θερμοκρασίες σχεδόν καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους. ΔΕΝ ΑΡΕΣΕΙ καθόλου στις κιχλίδες αυτής της λίμνης οι συχνές αλλαγές νερού ή οι εναλλαγές της θερμοκρασίας. Οι δικές μου μάλιστα σιχαίνονται το πιο κρύο νερό (όταν κάνω μερικές αλλαγές) από ότι έχουν συνηθίσει και προτιμούν να βρίσκεται στην ίδια ή ελαφρά υψηλότερη θερμοκρασία. Έχω διαβάσει σε ένα άρθρο του Cichlid Room Companion, ότι μπορεί κανείς να σκοτώσει «κελυφοωοτόκες» κιχλίδες, κάνοντας μερικές απλά αλλαγές νερού με θερμότερο ή ψυχρότερο νερό από το νερό του ενυδρείου τους. Καλύτερα πάντως – εάν δεν μπορεί να είναι εντελώς ίδιο το νερό που εισάγει κανείς στο ενυδρείο μετά από μερική αλλαγή – το νερό να είναι θερμότερο από ότι να είναι ψυχρότερο. Η αλλαγή της δίαιτάς τους βοηθάει. Χρησιμοποίησε τροφές ξηρής κατάψυξης.

Οι ζωντανές τροφές βέβαια είναι ότι καλύτερο. Τα δικά μου ζευγάρωναν τρώγοντας flakes, πελλέτες για κιχλίδες, κατεψυγμένο bloodworm, αρτέμια, ζωντανή αρτέμια και περιστασιακά ψιλοκομμένους γαιοσκώληκες. Πιστεύω πάντως πως και οι τροφές ξηρής κατάψυξης θα τους προσφέρουν την απαιτούμενη τροφική ποικιλία, που είναι πάντα το ζητούμενο.

Έχεις άραγε αρκετά όστρακα; Όταν όλα τους διαθέτουν από ένα τουλάχιστον όστρακο με κάποια κατάλοιπα γίνονται ευτυχισμένα. Είχα ένα ψάρι που κυριολεκτικά «γουρούνιαζε» με τα όστρακα και έπρεπε να βάλω τουλάχιστον δώδεκα από δαύτα στο ενυδρείο, ώστε και τα τρία υπόλοιπα να έχουν το όστρακό τους. Είναι ιδεώδες πάντως, να προμηθεύεις το κάθε ψάρι με δύο όστρακα.

Το pH μου το διατηρώ στο 8,6 και το νερό των ενυδρείων μου είναι σκληρό (300 ppm), η δε θερμοκρασία διατηρείται στους 80° Fahrenheit. Κάνω μερικές αλλαγές νερού, 10% κάθε δύο εβδομάδες, ποτέ περισσότερο από 20% κάθε τρεις οπότε πρέπει να κάνω ιδιαιτέρως «άγριο» καθάρισμα της άμμου, που ξέρω ότι απαιτείται κάποιος χρόνος. Δεν είχα καμιά ιδιαίτερη προειδοποίηση για το ζευγάρωμά τους … Δύο αρσενικά κυκλοφορούσαν ασκόπως με ένα θηλυκό, σε κάποια στιγμή το άφησαν στην ησυχία του, έπειτα ήρθαν τα μωρά… Τόσο απλά, αν καταλαβαίνεις τι λέω J. Ζευγάρωσαν ακριβώς μετά από μια μερική αλλαγή νερού (20%) που τους έκανα μετά από τρεις εβδομάδες που είχα να τους κάνω αλλαγή.

Επίσης ήταν παραπάνω από ενός έτους, τα δικά σου μπορεί και να είναι πιο νεαρά από ότι νομίζεις. Είσαι σίγουρος πως τα υπόλοιπα ψάρια δεν αποτελούν απειλή για το γόνο; Θα μπορούσαν να γεννάνε και να τρώνε τα μωρά τους εάν θεωρούν ότι αυτά δεν θα επιζήσουν.

Ελπίζω αυτό να βοήθησα και καλή τύχη!. Να αναφέρω ακόμη ότι προτιμώ για τροφή την Aquarian Fry Food της Mardel. Τα μωρά ψάρια μου δείχνουν να λατρεύουν ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ αυτό το προϊόν, όπως και η μαμά τους.

Ε – Πώς να κάνω τα m’buna μου να ζευγαρώσουν;

Α – Με τις κιχλίδες της Malawi και της Victoria, ο καλύτερος τρόπος για να τα φέρεις σε τέτοια κατάσταση είναι οι συχνότερες μερικές αλλαγές νερού. Φρόντισε μάλιστα ώστε το νερό που θα προσθέσεις κάνοντας την μερική αλλαγή να είναι λίγους βαθμούς ψυχρότερο από ότι είναι το νερό στο ενυδρείο σου και μετά αύξησε τη θερμοκρασία με τους θερμοστάτες σταδιακά.

Ε – Γνωρίζει κανείς ποια είδη ταιριάζουν με τα Labeotropheus trewavasae και μήπως κανένας ποτέ έχει ζευγαρώσει με επιτυχία αυτό το είδος; Ή μήπως πρέπει να πάρω Pseudotropheus demasoni για να έχω κάτι πολύχρωμο; Μου αρέσουν τα «καυτά» χρώματα και θέλω κάτι παρόμοιο αλλά με κόσμια συμπεριφορά απέναντι στους συγκατοίκους τους.

Α – Διατηρούσα L. trewavasae μαζί με Pseudotropheus species “Msobo”, P. elongatus, P. “zebra” OB και P. (Maylandia) calainos “white”, μεταξύ άλλων m’buna και έχω διατηρήσει μόνο “Haplochromis” Pundamilia nyererei από τις κιχλίδες της λίμνης Victoria. Δεν υβρίδισαν ποτέ (μέχρι ώρας τουλάχιστον …), αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί να συμβεί κάποτε!

Α – Δεν τα έχω διατηρήσει ποτέ μου αλλά κάποτε είχα γεμίσει με L. fuelleborni. Προσωπικά θα δοκίμαζα τα Ιodotropheus sprengerae. Είναι αρκετά τσαμπουκάδες για να προστατέψουν τους εαυτούς τους, αν και δεν μπορούν να υπερισχύσουν των Labeotropheus. Ακόμα, εάν διαφέρουν αρκετά σε  χρώματα και μοτίβα δεν θα υπάρχουν προβλήματα υπερκυριαρχίας.

Α – Τα trewavasae είναι αρκετά κακοί τύποι. Εγώ προσωπικά τα βάζω στο ίδιο καζάνι με τα M. auratus. Τα P. demasoni είναι ήσυχη κιχλίδα. Έχω σε ένα ενυδρείο P. demasoni μαζί με P. flavus (δύσκολο είδος για να το βρει κανείς), επίσης σε ένα άλλο ενυδρείο τα κρατώ με P. (Maylandia) eastherae, M. maingano (τα οποία τελευταία έχουν αλλάξει επιστημονικό όνομα, που δεν μπορώ να συλλαβίσω τώρα), Labidochromis species “yellow”, L. species perlmutt και ένα αρσενικό P. tropheops.

[Σ.Τ.Μ. Δεν θα μπορούσα να συμφωνήσω με καμιά από τις παραπάνω θέσεις του απαντώντος. Λόγω και προσωπικής μου εμπειρίας, αλλά και εκ της μέχρι σήμερα διαθέσιμης βιβλιογραφίας που έχω υπ’ όψιν μου, μπορώ να πω – και χωρίς καμιά επιφύλαξη – ότι τα L. trewavasae είναι, κατά το κοινώς λεγόμενο, «αρνιά», ανάμεσα στα είδη των m’buna. Προσωπικά έχασα ένα τέτοιο αρσενικό ψάρι, που βρισκόταν σε τελικό μέγεθος, από επιθετική συμπεριφορά – άκουσον, άκουσον – από ένα πολύ μικρότερό του P. socolofi (θεωρητικά τα P. socolofi δεν είναι και τόσο επιθετικά ψάρια). Θεωρώ πως η θέση του απαντώντος βασίζεται σε προσωπική του μεμονωμένη εμπειρία με κάποιο ιδιαίτερα αντικοινωνικό δείγμα, αφού όπως όλοι μας γνωρίζουμε πως το κάθε ένα ζώο διαθέτει εντελώς ξεχωριστή προσωπικότητα. Όσο για τη θεωρία πως τα P. demasoni είναι ήσυχα ψάρια, μάλλον ο γράφων έχει μπερδέψει το είδος με κάποιο άλλο, ή και πάλι βασίζεται σε προσωπική του εκτίμηση από μεμονωμένη περίπτωση ζώου. Παρά το μικρόσωμο του μεγέθους τους είναι από τα επιθετικότερα m’buna που έχω δει ποτέ μου και πιστέψτε με έχω δει αρκετές εκατοντάδες από αυτό το είδος και μάλιστα και σε διαφορετικές ηλικίες. Το κοινό χαρακτηριστικό τους είναι πως όλα πάνε σχεδόν καλά όταν σε ένα 200λιτρο ενυδρείο στεγάζονται καμιά εκατοστή ημιενήλικα άτομα. Κάποια από τα μικρότερα ή λιγότερο ντροπαλά, λόγω ατομικής ιδιοσυγκρασίας, άτομα βέβαια θα παρενοχληθούν μέχρι θανάτου. Το ουσιαστικό πρόβλημα είναι όταν αρχίζουν να μένουν όλο και λιγότερα. Να σημειώσω πως ποτέ μου δεν έδωσα την ευκαιρία σε P. demasoni να δημιουργήσουν περιοχές μέσα στα ενυδρεία που τα κρατούσα ως stock (τα ενυδρεία δηλαδή παρέμεναν σχεδόν «γυμνά» με μόνο ένα λεπτό στρώμα άμμου στο βυθό, αλλά χωρίς καμιά πέτρα ή άλλο décor που να βολεύει τη δημιουργία περιοχών και άρα επιθετικής «περιοχικής» συμπεριφοράς. Μην κάνει κανείς σας το λάθος να διατηρήσει αριθμούς μικρότερους των πέντε τουλάχιστον ατόμων σε ενυδρείο μικρότερο των 150 – 200 λίτρων, χωρίς πάρα μα πάρα πολλές τρύπες-κρυψώνες και περισσότερα από ένα αρσενικό άτομο ανά τέσσερα θηλυκά. Μην εισάγετε, αφού τα ψάρια έχουν εγκαθιδρύσει τις περιοχές κυριαρχίας τους, για κανένα λόγο άλλα άτομα του ίδιου είδους ή είδη με κοινό χρώμα και μοτίβο. Ακόμα και τα λεγόμενα P. “aggressive” m’buna κινδυνεύουν σοβαρά να χάσουν τη μάχη σε ενυδρεία με ήδη εγκατεστημένα P. demasoni, παρ’ ότι θεωρητικά είναι αρκετά επιθετικό είδος (να σημειώσω εδώ πως διατηρούσα ένα αρσενικό P. “aggressive” m’buna μήκους μόλις 4,5 cm για περίπου ένα μήνα με ένα αρκετά αντικοινωνικό αρσενικό N. venustus σε τελικό μέγεθος των 22 cm περίπου, χωρίς να «ιδρώσει» καθόλου το P. “aggressive” m’buna, σε ένα ενυδρείο όγκου μόλις εκατό λίτρων. Ο λόγος που είχα κάνει κάτι τέτοιο ήταν γιατί τα P. demasoni, που έβαλα στο ενυδρείο που ήδη διατηρούσα τα μικρά m’buna, κυνηγούσαν και «αποψίλωναν» συστηματικά τα πτερύγια μόνο του P. “aggressive” m’buna και γι’ αυτό πιθανολογώ πως έφταιγε το κοινό χρώμα και μοτίβο των δύο ειδών). Επαναλαμβάνω πως τα παραπάνω τα υποστηρίζω όχι από μεμονωμένες παρατηρήσεις κάποιου ή κάποιων λίγων ατόμων του είδους, αλλά από συνεχή συγχρωτισμό μου με αυτό].

Ακόμη να σημειώσω πως μαζί διατηρώ μία αρσενική κιχλίδα Haplochromis species “crossbar” από τη λίμνη Victoria με έντονο κόκκινο χρώμα.

Πρόκειται για ένα ενυδρείο 75 γαλονιών και είναι αρκετά ήρεμο για τα δεδομένα των ενυδρείων με m’buna. Το ενυδρείο που στεγάζω τα demasoni και τα flavus είναι και αυτό αρκετά ήρεμο, αφού τα τελευταία είναι κίτρινα με μαύρες κάθετες μπάρες σε αντίθεση με τα demasoni. Το πρόβλημά μου εδώ είναι η διαθεσιμότητα των ειδών. Έχω κάποια ιχθύδια και πρόκειται να αποκτήσω ένα ενήλικο τρίο τον επόμενο μήνα, για να επεκτείνω τη γενετική τους παρακαταθήκη. Αγόρασα τα δικά μου ψάρια για 18$ το ένα και σε μέγεθος μόλις ¾ της ίντσας! Προσωπικά λατρεύω αυτά τα ψάρια και θεωρώ πως αξίζουν τα λεφτά τους. Ελπίζω μάλιστα να έχω αρκετά ιχθύδια στη διάθεσή μου έως το επικείμενο Συνέδριο του ACA (American Cichlid Association = Αμερικάνικος Σύνδεσμος για τις Κιχλίδες).

[Σ.Μ.Τ. 18€ έκαστο. Δηλαδή 18$ ή με άλλα λόγια 18€ για ένα ψάρι μήκους μικρότερου των δύο (2) εκατοστών του μέτρου βάσει των ισοτιμιών νομισμάτων τον Ιούλιο του 2002! Ας τα βλέπουμε αυτά στην Ελλάδα.]

 [Σ.Μ.Τ. Haplochromis species “crossbar”: αυτό το κοινό όνομα δεν απλοποιεί καθόλου τα πράγματα. Πιθανώς ο απαντών να εννοεί το είδος H. species “Thick Skin”, αλλά δεν μπορούμε να είμαστε βέβαιοι ούτε και γι’ αυτό. Τέτοιοι πρόχειροι «ονοματολογικοί» προσδιορισμοί των ειδών προσδίδουν ιδιαίτερες δυσκολίες στο hobby. Κινδυνεύουμε έτσι όλοι οι ακουαρίστες να έχουμε κάποια είδη που αφού δεν ξέρουμε ποια ακριβώς είναι, μοιραία να μην είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε τη διατροφή τους αλλά και τις ιδιαίτερες συμπεριφορές τους. Αυτός είναι άλλωστε και ο λόγος που επιμένουμε στο MCH για τα επιστημονικά ονόματα των ψαριών. Είναι ο μόνος τρόπος για να διακινείται αξιόπιστη και σοβαρή πληροφορία μέσα στους κόλπους του hobby. Ιδιαίτερα οι επαγγελματίες του χώρου – οι οποίοι έχουν και την άμεση δυνατότητα – θα πρέπει να επιμείνουν αυστηρά σε αυτά τα μοναδικά, παγκοσμίως παραδεκτά ονόματα.]

Ε – Πόσο «συγχωρούν» οι Αφρικανικές κιχλίδες όσο αφορά στις θερμοκρασίες; Ποιες μπορεί να είναι οι ελάχιστες και οι μέγιστες αποδεκτές; Με έχουν πληροφορήσει πως θα πρέπει να διατηρούνται μεταξύ των 75°F και των 80°F, αλλά μου φαίνεται ότι είναι πολύ περιορισμένο σαν φάσμα. Καμιά ιδέα;

Α – Οι κιχλίδες της Malawi μπορούν να «συγχωρέσουν» περισσότερο από ότι οι κιχλίδες της Tanganyika. Οπωσδήποτε όμως τα ψάρια και από τις δύο λίμνες ανέχονται θερμοκρασίες εβρισκόμενες μέσα σε πραγματικά στενά όρια. Δεν θα διατηρούσα τέτοια ψάρια σε θερμοκρασίες χαμηλότερες των 72°F ή υψηλότερες των 82°F, για οποιοδήποτε χρονικό διάστημα. Ζεστότερο νερό θα ήταν ίσως καλύτερο από ψυχρότερο. Οι λίμνες αυτές είναι τόσο σταθερές και παρουσιάζουν διακυμάνσεις πολύ «στενών» ορίων. Τίποτε δεν ζει, εξ’ άλλου, στα χαμηλότερα στρώματα της στήλης του νερού, που παρουσιάζουν χαμηλά επίπεδα διαλυμένου οξυγόνου.

Ε – Πώς συλλαμβάνεις ψάρια σε ένα τόσο μεγάλο ενυδρείο (1.300 λίτρα);

Α – Χρησιμοποιώ συνήθως δύο ΜΕΓΑΛΕΣ απόχες. Δύο λοιπόν απόχες και πολύ υπομονή. Αποφεύγω να αφαιρώ μέρη του décor. Τα ψάρια που στεγάζονται σε αυτό το ενυδρείο έχουν περιέλθει σε ένα ισορροπημένο δυναμικό και με αυτά τα είδη και μεγέθη, δεν θα ήθελα να τους δώσω καμιά ευκαιρία να αναδιαμορφώσουν περιοχές. Έπρεπε να το κάνω αυτό βέβαια μία φορά, για να βγάλω το κουφάρι ενός σοβαρά πληγωμένου ψαριού που πέθανε στο ενυδρείο (τελικά δεν τα κατάφερα). Εάν μπορέσω να βγάλω μια θηλυκιά που κουβαλάει με τις πρώτες τρεις τέσσερις προσπάθειες, έχει καλώς, εάν όχι την αφήνω στο ενυδρείο. ΄Όπως βλέπετε και στις φωτογραφίες της ιστοσελίδας μας, υπάρχουν αρκετά νεαρά άτομα που την έχουν «βγάλει καθαρή» (έως τώρα τουλάχιστον). Στην πραγματικότητα, μόλις τα ιχθύδια φτάσουν σε μήκος τη μία ίντσα, τα περισσότερα από τα υπόλοιπα  ψάρια δεν τους δίνουν καμιά σημασία εκτός από το Buccochromis που κυνηγάει οτιδήποτε κάτω του μήκους των δύο ιντσών (και μάλιστα με μεγάλη επιτυχία).

Ε – Γιώργο γιατί έχεις βάλει φύλλα αλουμινίου στο πίσω μέρος του ενυδρείου σου;

Α – Τα φύλλα αλουμινίου τα χρησιμοποίησα για κάλυμμα για μια περίοδο εννέα μηνών, πρώτον για να αυξήσω την πυκνότητα του φωτός για να βοηθηθούν τα φυτά (τρεις ώρες λαμπερού φωτός ημερησίως) και δεύτερον για να κρατήσω την εξάτμιση υπό έλεγχο (υπολόγισα ότι εξατμίζονταν σταθερά πέντε ολόκληρα λίτρα κάθε μέρα).

Ε – Τα lombardoi και τα kennyi είναι το ίδιο είδος;

Α – Maylandia lombardoi = Pseudotropheus lombardoi = P. kennyi. Άλλος ένας λόγος που επιβάλει την αποκλειστική χρήση των επιστημονικών (Λατινικών/Ελληνικών) ονομάτων. Πριν λίγο καιρό βρήκα και ένα τέταρτο όνομα για το ίδιο είδος αν &#