HOME

GEORGE RECLOS

FRANK PANIS

FRANCESCO ZEZZA

PATRICIA SPINELLI

ARTICLES

FISH INDEX

PROFESSIONALS

PHOTO GALLERY

LINKS

BOOK REVIEW

AWARDS

MARINE TANK

DISCOVER MEDITERRANEAN

SIDE EFFECTS

HOBBYIST'S GALLERY

MACRO & NATURE PHOTOGRAPHY

DISASTERS WITH DAVE

MCH-DUTCH

MCH PO POLSKU

ARTYKUŁY

ΑΡΧΙΚΗ

ΑΡΘΡΑ

ΕΙΔΗ ΨΑΡΙΩΝ

ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΕΣ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

ΒΡΑΒΕΙΑ

 

 

 

Η Φίλτρανση Πέραν της Θεωρίας - I

Ένα άρθρο των Γιώργου Ι. Ρεκλού, Frank Panis & Francesco Zezza
(Αυτό το Άρθρο δημοσιεύτηκε στο τεύχος Ιουλίου του 2001 του περιοδικού FAMA, με τον τίτλο "Filtration in Practice")

Πρόκειται για ένα θέμα πολύ «ευαίσθητο». Εάν κάποιος ρωτήσει δέκα διαφορετικούς ακουαρίστες, θα λάβει και δέκα διαφορετικές απόψεις επί του θέματος. Συνήθως κάθε ακουαρίστας θεωρεί τον δικό του τύπο φίλτρανσης ως άριστο και τον συστήνει και στους υπολοίπους. Ακόμη υφίστανται και οι λεγόμενοι «γενικοί κανόνες» ή «βασικοί κανόνες», που έχουν αξία περισσότερο για αρχάριους ή έχουν την αξία της «διαθέσιμης» πληροφορίας. Παρ’ όλα αυτά τα συστήματα φίλτρανσης που βρίσκει κανείς σε συστήματα ενυδρείων έμπειρων χομπιστών, συχνά ποικίλουν πάρα πολύ από τα συνηθισμένα, είτε γιατί αυτά τα ενυδρεία λειτουργούν υπό συγκεκριμένες συνθήκες (πυκνοφυτεμένα, με πολύ μεγάλους ή πολύ μικρούς πληθυσμούς ενυδρεία, υπερβολικό τάισμα κλπ), ή γιατί χρησιμοποιούνται εξεζητημένα συστήματα φίλτρανσης όπως skimmers (= διατάξεις αφαίρεσης πρωτεϊνικών αφρών), algae scrubbers (= φίλτρα άλγης), denitrifiers (= διατάξεις αφαίρεσης αζώτου), oxydators (= αντιδραστήρες παραγωγής οξυγόνου), οζονιστήρες και λοιπά μέσα που αυξάνουν την επιτυχία της φίλτρανσης. Μπορεί πάλι κανείς να βρει επιτυχημένους χομπίστες με το ελάχιστο του εξοπλισμού και άλλους που χρησιμοποιούν σχεδόν κάθε εργαλείο που είναι διαθέσιμο στο εμπόριο του hobby, συμπεριλαμβανομένων και συστημάτων ηλεκτρονικού ελέγχου. Μερικοί μάλιστα υιοθετούν και τη χρήση μεθόδων φίλτρανσης θαλασσινού νερού για ενυδρεία με γλυκό νερό, όπως συσκευές υπερχείλισης ή sumps (= φίλτρα κάρτερ). Όλα αυτά τα συν συμβάλουν στην αρχή της «επιτυχημένης φίλτρανσης» που έχει ως σκοπό την απομάκρυνση των ρυπαντών από το νερό. Θεωρητικά ένα πανάκριβο σύστημα ενυδρείου μπορεί να χαρακτηριστεί ως «αυτοεξυπηρετούμενο» ή ως ένα «κλειστό σύστημα» που ποτέ δεν θα χρειαστεί μερικές αλλαγές νερού. Στην πράξη όμως ακόμη και τα πλέον εξεζητημένα συστήματα θαλασσινών ενυδρείων η μερική αλλαγή νερού (ακόμη και μικρής ποσόστωσης, ως είθισται) είναι πάντοτε η απαιτούμενη προϋπόθεση για την καλή τους λειτουργία.

Οπότε προτιμήσαμε, αντί να σας πούμε ξανά τα ίδια και τα ίδια («κάντε αυτό» ή «μην κάνετε εκείνο»), να σας πούμε τις όποιες λεπτομέρειες αφορούν στα συστήματα φίλτρανσης που εμείς έχουμε στα ενυδρεία μας. Δεν είμαστε αναγκαστικά οι άριστοι εκτροφείς κιχλίδων από τη λίμνη Malawi του κόσμου, το αντίθετο μάλιστα, έχουμε όμως φτάσει στο σημείο να έχουμε «σταθεροποιημένα» ενυδρεία, ψάρια που γεννάνε συχνά, συνήθως πεθαίνουν από φυσική γήρανση, επιδεικνύουν τα φυσικά τους χρώματα και συμπεριφορές, εν ολίγοις, δείχνουν να διαβιούν ευτυχισμένα μέσα στα ενυδρεία μας. Οι μερικές αλλαγές νερού εκτελούνται σε κανονικά χρονικά διαστήματα, όμως τα συστήματα είναι τόσο σταθεροποιημένα που μας επιτρέπουν να αποφύγουμε μία μερική αλλαγή νερού ακόμη κι αν πρέπει να πραγματοποιηθεί. Τέλος οι παράμετροι του νερού δεν παρουσιάζουν διακυμάνσεις και τα θολά νερά, όπως και τα ξεσπάσματα των αλγών αποτελούν μακρινό παρελθόν. Αυτό το άρθρο μπορείτε να το διαβάσετε με δύο τρόπους. Ο ένας είναι να ακολουθήσετε έναν από τους συνδυασμούς που απαριθμούνται παρακάτω, υποθέτοντας πως αφού δούλεψαν για ένα ενυδρείο (ανάλογου όγκου με σχεδόν ανάλογη ιχθυοφόρτιση) θα δουλέψει και για ‘σας επίσης. Ο άλλος τρόπος είναι να ακολουθήσετε τις μέσες λύσεις που έχουμε συμπεριλάβει στον πίνακα εφ’ όσον είναι δυνατόν. Τα συστήματα φίλτρανσης που παρουσιάζονται εδώ μέσα διαφέρουν πάρα πολύ, αλλά όλα είναι αποτελεσματικά και (ακόμη σπουδαιότερα) δουλεύουν – δεν έχετε να κάνετε με το θεωρητικό επίπεδο της υπόθεσης – πραγματικά. Αυτό το άρθρο προϋποθέτει πως ο αναγνώστης έχει ένα ήδη επιτυχώς «στρωμένο» ενυδρείο και γνωρίζει τα βασικά σε σχέση με τη διατήρηση ψαριών στην αιχμαλωσία.

Αυτό που επίσης συμπεριελήφθη σε αυτό το άρθρο ήταν ενυδρεία που ποικίλουν ως προς το όγκο και διέπονται από διαφορετικές φιλοσοφίες. Κάθε ένα από αυτά αντανακλά τις ιδέες του ιδιοκτήτη τους σχετικά με τη φίλτρανση, αλλά όλα είναι αποτέλεσμα από προσεκτικό σχεδιασμό, μελέτη και πολλές δοκιμές και σφάλματα. Κανένα σύστημα φίλτρανσης δεν είναι «εξωτικό» και κανένα επίσης δεν απαιτεί υπέρογκο προϋπολογισμό. Όλοι μας χρησιμοποιούμε εξοπλισμό που ο καθένας μπορεί να βρει στο pet shop και η εγκατάστασή αυτού του εξοπλισμού ήταν προσωπική μας ευθύνη. Λέγεται πως ένας καλός ακουαρίστας είναι πρωτίστως καλός υδραυλικός. Αφ’ ης στιγμής καθένας από του γράφοντες είχε αποδεχτεί και εμπιστευόταν το σύστημα φίλτρανσης που χρησιμοποιεί δεν «ψαχνότανε» με το τι οι υπόλοιποι χρησιμοποιούν. Στην τελική του μορφή αυτό το άρθρο αποτέλεσε όμορφη «έκπληξη» για όλους μας.

Με όγκο επτακόσια πενήντα (750) γενναιόδωρα λίτρα, αυτό το ενυδρείο, στεγάζει σχεδόν αποκλειστικά wild caught (w.c. = άγρια πιασμένα) ψάρια της οικογένειας των κιχλίδων της λίμνης Malawi, που συνελλέγησαν από τον ίδιο τον ιδιοκτήτη κατά τη διάρκεια των επισκέψεών του στη λίμνη. Ανήκει στον Franceso Zezza και βρίσκεται στη Ρώμη της Ιταλίας.

Το μικρότερο από τα μεγάλα και το μοναδικό πυκνοφυτεμένο ενυδρείο αυτής της συλλογής. Στεγάζει μόνο mbuna από τη λίμνη Malawi. Έχει όγκο πεντακόσια (500) λίτρα, βρίσκεται στην Αθήνα της Ελλάδας και ανήκει στον Γιώργο Ρεκλό.

Άλλο ένα μεγάλο ενυδρείο. Έχει όγκο χίλια εκατό (1.100) λίτρα και στεγάζει Malawi haps. Ιδιοκτήτης του είναι ο Frank Panis και βρίσκεται στο Beerse του Βελγίου.

Συνεχίζεται στην επόμενη σελίδα... 

Η επιμέλεια του Ελληνικού MCH γίνεται εξ' ολοκλήρου από τον Ανδρέα Ηλιόπουλο, στον οποίο οφείλεται άλλωστε και η ύπαρξη της ελληνικής έκδοσης.

Back ] Up ] Next ]

Site Search 

Contact us

       

Malawi Cichlid Homepage © 1999-2006. All rights reserved.