HOME

GEORGE RECLOS

FRANK PANIS

FRANCESCO ZEZZA

PATRICIA SPINELLI

ARTICLES

FISH INDEX

PROFESSIONALS

PHOTO GALLERY

LINKS

BOOK REVIEW

AWARDS

MARINE TANK

DISCOVER MEDITERRANEAN

SIDE EFFECTS

HOBBYIST'S GALLERY

MACRO & NATURE PHOTOGRAPHY

DISASTERS WITH DAVE

MCH-DUTCH

MCH PO POLSKU

ARTYKU£Y

ΑΡΧΙΚΗ

ΑΡΘΡΑ

ΕΙΔΗ ΨΑΡΙΩΝ

ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΕΣ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

ΒΡΑΒΕΙΑ

 

 

 

Τελική Θερμοκρασία του Νερού

του Γιώργου Ι. Ρεκλού

Ακολουθώντας τα δύο άλλα σχετικά άρθρα με τις μερικές αλλαγές νερού (αλλαγές νερού και πόσο φρέσκο νερό υπάρχει στο ενυδρείο σας), αναρωτηθήκαμε για το ποια άλλα θέματα απασχολούν τον εκάστοτε ακουαρίστα και – πιθανώς – δεν του επιτρέπουν κιόλας να ακολουθήσει κανονικά προγράμματα φροντίδας. Ήδη έχουμε καλύψει το θέμα περί καθαρισμού των βράχων και του υποστρώματος, πριν την τοποθέτησή τους εντός του συστήματος, καθώς και το θέμα το πώς μπορεί κανείς, κάθε τόσο, να καθαρίζει αυτό το υπόστρωμα με επιτυχία, μέσα στο ενυδρείο του.

Οι μερικές αλλαγές νερού είναι σαφέστατα απαραίτητες και αποτελούν την άριστη εναλλακτική λύση, σχετικά με το «φρεσκάρισμα» του νερού σε ένα ενυδρείο γλυκού νερού. Στα ενυδρεία θαλασσινού νερού – εν μέρει – αυτό δεν είναι το ίδιο, λόγω του κόστους των συνθετικών αλατιών αλλά και – σημαντικότερα – γιατί τα θαλασσινά ψάρια δεν ανέχονται ούτε και τις ελαχίστου ακόμη όγκου συχνές μερικές αλλαγές νερού, που επιφέρουν αλλαγές στις παραμέτρους του περιβάλλοντος νερού του συστήματος (πχ ειδική πυκνότητα, pH, διαλυμένα άλατα, αλκαλικότητα, οξειδωαναγωγικό δυναμικό κλπ). Αυτό συμβαίνει βέβαια λόγω του δεδομένου πως τα ψάρια του γλυκού νερού προέρχονται από λίμνες, η ποτάμια, στα οποία οι βροχοπτώσεις αλλάζουν την φυσικοχημική τους σύνθεση πολλές φορές κατά τη διάρκεια του χρόνου. Στους τροπικούς μάλιστα όπου ο όρος «βαριές βροχοπτώσεις» σημαίνει την προσθήκη – και μάλιστα μέσα στο ελάχιστο χρονικό διάστημα μίας και μόνον ώρας – χιλιάδων κυβικών φρέσκου νερού, αυτές οι αλλαγές είναι μάλλον δραματικές. Οπότε τα προερχόμενα από τέτοια περιβάλλοντα υδρόβια είδη, έχουν προσαρμοστεί να αντέχουν αλλαγές και μάλιστα τεράστιες (εντός ορίων βέβαια). Αυτό δεν σημαίνει βέβαια πως μπορούν να ανθέξουν και κάθε είδους νερά, αφού οι παράμετροι που αλλάζουν στο φυσικό περιβάλλον, διατηρούνται διαρκώς εντός συγκεκριμένου φάσματος, αλλά δεν σημαίνει πως, οπωσδήποτε, μία διακύμανση της τάξεως των πέντε δεκάτων της μονάδας (0,5) στην τιμή του pH, ή μία διακύμανση δύο τριών βαθμών (2° C - 3° C) Κελσίου δεν θα τα βλάψει κιόλας. Σε αντίθεση τα θαλασσινά είδη που ζουν στους ωκεανούς – σώματα νερού με μεγάλη σταθερότητα δηλαδή αυτών των παραμέτρων – έχουν συνηθίσει τόσο σταθερές ποιότητες νερού, που ακόμη και οι θερμοκρασίες δεν ανεβοκατεβαίνουν κατά πολύ (αυτό είναι εμφανέστερο στα τροπικά θαλασσινά είδη), μέσα στο χρόνο. Αυτός είναι και  ο λόγος που στα θαλασσινά συστήματα ενυδρείων, οι μερικές αλλαγές νερού παίζουν πολύ δευτερεύοντα ρόλο, ενώ η καθημερινή φροντίδα επαφίεται σε διάφορες μεθόδους χημικής φίλτρανσης όπως τα skimmers και οι οζονιστήρες (μεταξύ άλλων).

Συμπερασματικά αναφέρουμε, πως κάθε ένας ακουαρίστας με σύστημα γλυκού νερού πρέπει και να κάνει ένα πρόγραμμα μερικών αλλαγών νερού, το οποίο θα πρέπει να ακολουθεί όσο αυστηρότερα γίνεται. Οι μερικές αλλαγές νερού παίζουν βασικό ρόλο σχετικά με την απομάκρυνση των τελικών προϊόντων όλων των βιοχημικών αντιδράσεων που λαμβάνουν χώραν εντός των συστημάτων ενυδρείων και περισσότερο (αλλά όχι αποκλειστικά και μόνο) σχετικά με την απομάκρυνση υποπροϊόντων «του κύκλου του αζώτου», που τα τελικά του προϊόντα (νιτρικά άλατα) θα πρέπει να αφαιρεθούν από το νερό των ενυδρείων σε τακτά χρονικά διαστήματα, με μεταξύ τους μικρά διαλείμματα. Η διατήρηση των μεταξύ των μερικών αλλαγών νερού χρονικών διαστημάτων όσο γίνεται βραχυτέρων, έχει νόημα, εφ’ όσον αυτό ακριβώς δεν θα επιτρέψει στα νιτρικά άλατα να φτάσουν «στο θεό», οπότε και το φρέσκο νερό που θα εισαχθεί στο σύστημα δεν θα διαφέρει δραματικά από το ήδη υπάρχον σώμα νερού. Δεν είναι παράξενο να αντιμετωπίζει κανείς βαριές απώλειες σε ψάρια, ακριβώς μετά από μια μεγάλη μερική αλλαγή νερού, εάν το νερό έχει παραμείνει απείραχτο για πολλούς μήνες μέσα σε ένα ενυδρείο. Βάσει των εμπειριών μας, οι μερικές αλλαγές νερού θα πρέπει να γίνονται, το λιγότερο, δύο (2) φορές κάθε μήνα και ο όγκος νερού που θα πρέπει να αλλάζει κανείς δεν θα πρέπει να είναι μικρότερος από το είκοσι πέντε τοις εκατό (25%), κάθε φορά. Οι εβδομαδιαίες μερικές αλλαγές νερού, της τάξεως του τριάντα τοις εκατό (30%) – και περισσότερο – θα κάνουν τα ψάρια σας ευτυχισμένα και υγιέστερα. Υπάρχουν όμως και δύο ειδών εξαιρέσεις σ’ αυτόν τον κανόνα. Έτσι σε ενυδρεία με κιχλίδες της λίμνης Tanganyika θα πρέπει να αλλάζεται λιγότερο νερό, της τάξεως του δέκα πέντε με είκοσι τοις εκατό (15% - 20%) και μάλιστα μεταξύ των μερικών αλλαγών θα πρέπει να μεσολαβεί μεγαλύτερο διάστημα (δύο εβδομάδες είναι καλά), ενώ σε ενυδρεία με Symphysodon speciesdiscus” fish), είναι πολύ καλό για τα ψάρια εάν αλλάζει κανείς το ενενήντα τοις εκατό (90%) του όγκου του νερού, σε καθημερινή βάση. Για τη συντριπτική πλειοψηφία των περισσοτέρων ειδών ψαριών του γλυκού νερού, λίγο ως πολύ, αυτοί οι κανόνες παραμένουν σχετικά ίδιοι.

Η συνήθης μέθοδος των μερικών αλλαγών νερού πραγματοποιείται με προετοιμασμένο και προθερμασμένο νερό, με το οποίο πρέπει να συμπληρώνουμε αργά το νερό του συστήματός μας. Αυτό συνήθως απαιτεί τη χρήση (πολλών) κουβάδων και πολλής δουλειάς. Αν και αυτή η μεθοδολογία μπορεί να εξυπηρετεί τις μερικές αλλαγές νερού σε ενυδρεία μικρού όγκου, γίνεται πραγματικός μπελάς όταν οι όγκοι του διαχειριζόμενου νερού, σκαρφαλώνουν σε ποσότητες εκατοντάδων λίτρων κάθε εβδομάδα. Μία εναλλακτική λύση είναι η χρήση νερού από το δημοτικό δίκτυο και κατ’ ευθείαν από τη βρύση, με τη βοήθεια λάστιχου ποτίσματος. Αυτό θα εξαλείψει την ανάγκη κουβάδων (και τα χυμένα νερά στο πάτωμα ή και χειρότερα στα χαλιά) και θα μειώσει αισθητά τον απαιτούμενο χρόνο που χρειάζεται κανείς για να πραγματοποιήσει τις μερικές αλλαγές νερού στο ενυδρείο του. Ακόμη, δεν θα είναι κουραστική η διαδικασία, εξ’ άλλου είναι πιθανότατο να αλλάξει κανείς το πρόγραμμά του, εισάγοντας ένα πλάνο μεγαλύτερων και συχνότερων μερικών αλλαγών νερού στο σύστημά του..

Το προεπεξεργασμένο νερό δεν αποτελεί λύση σ’ αυτές τις περιπτώσεις, αλλά η προετοιμασία του νερού ενώ προστίθεται στο σύστημα παραμένει πολύ καλή εναλλακτική λύση. Η τελευταία έχει μάλιστα αποδώσει άψογα, για ‘μένα, όλα αυτά τα χρόνια της εμπλοκής μου με τα ενυδρεία. Αρχικά βέβαια θα πρέπει κανείς να αποφασίσει/υπολογίσει τον όγκο νερού που θα αλλάξει τελικά. Για όσους χρησιμοποιούν το μετρικό σύστημα δεν υπάρχει ευκολότερο πράγμα. Σημαδέψτε στο γυαλί του συστήματός σας την στάθμη του νερού πριν αδειάσετε νερό από το ενυδρείο σας – ΑΦΟΥ ΠΡΙΝ έχετε συμπληρώσει την ποσότητα νερού που πιθανώς έχει εξατμιστεί από το σύστημα – και έπειτα αφαιρέστε νερό (και πάλι με τη βοήθεια λάστιχου ποτίσματος και σιφώνιο). Πάρτε έναν χάρακα και μετρήστε τη διαφορά στάθμης (θα την ονομάσουμε ΔΥ, για ευκολία). Πολλαπλασιάστε αυτό το ύψος (σε εκατοστόμετρα) με το μήκος (Μ) και στη συνέχεια με το βάθος (Β) του συστήματος και διαιρέστε το πηλίκο που θα προκύψει με το χίλια (1.000) και θα έχετε, ως αποτέλεσμα, τον όγκο του νερού που θα οφείλετε να προσθέσετε στο σύστημα για να φτάσετε και πάλι στην αρχική στάθμη του νερού του συστήματός σας.

Οπότε έχετε : (ΔΥ x Μ x Β)/1000 = λίτρα νερού που πρέπει να συμπληρώσετε.

Τώρα μπορείτε να υπολογίσετε την ποσότητα των conditioners (= βελτιωτικά νερού) που θα πρέπει να προσθέσετε για τον όγκο νερού που θα αλλάξετε και στη συνέχεια προσθέστε το ένα τρίτο (⅓) της απαιτούμενης ποσότητας του conditioner στο νερό του συστήματος, πριν ξεκινήσετε να προσθέτετε το φρέσκο νερό. Όταν θα έχετε ήδη προσθέσει και το ένα τρίτο (⅓) του όγκου του απαιτούμενου νερού. Προσθέστε ακόμη ένα τρίτο (⅓) από την συνολική ποσότητα του conditioner που χρειάζεται και επαναλάβατε την ίδια διαδικασία έως ότου απογεμίσετε το σύστημα με φρέσκο νερό. Προσθέτοντας ένα δέκα τοις εκατό (10%) περισσότερο conditioner – από την προτεινόμενη ποσότητα – είναι καλή πρακτική, αφού οι κατά τόπους δημόσιες επιχειρήσεις ύδρευσης, δεν τηρούν ευλαβικά τις δοσολογίες χορήγησης των ποσοτήτων χλωρίου / χλωραμίνης που προσθέτουν στο πόσιμο νερό. Στα ζεστά κλίματα μάλιστα, η ποσότητα χλωρίου που προστίθεται κατά τους ζεστούς μήνες είναι υπολογίσιμα μεγαλύτερη.

Μεγάλο θέμα αποτελεί όμως – σχετικά με αυτή τη μέθοδο μερικών αλλαγών νερού – οι διακυμάνσεις της θερμοκρασίας, που παρατηρούνται καθώς προσθέτουμε νερό απ’ ευθείας από το δημοτικό δίκτυο. Τους χειμερινούς μήνες. Το νερό της βρύσης μπορεί να παρουσιάζει τόσο χαμηλές θερμοκρασίες που να φτάνουν στους μόλις δέκα βαθμούς Κελσίου (10° C), ενώ το καλοκαίρι αυτή η θερμοκρασία μπορεί και να ανέβει ακόμη και πάνω από τους είκοσι έξι βαθμούς (26° C). Σύμφωνα με την εμπειρία μου, μία πτώση δύο με τριών βαθμών (2° C – 3° C) – από τους είκοσι έξι δηλαδή στους είκοσι τρεις – είναι ασφαλής, τουλάχιστον με τα είδη που εγώ διατηρώ. Παρ’ όλα αυτά καλό θα ήταν να γνωρίζετε την τελική θερμοκρασία που θα έχετε πριν την έναρξη της διαδικασία της μερικής αλλαγής νερού, αλλιώς θα πρέπει να σταματάτε στη μέση, αφήνοντας τον απαραίτητο χρόνο στους θερμαντήρες να θερμάνουν το νερό του συστήματος πριν συνεχίσετε. Αυτό δεν είναι και τόσο βολικό όμως, αφού προσπαθούμε να διευκολύνουμε και όχι να κάνουμε δυσκολότερα τα πράγματα.

Το θέμα μας λοιπόν, εν προκειμένω, είναι : Ποια θα είναι η τελική θερμοκρασία του νερού, ακολουθώντας τη μέθοδο μερικών αλλαγών νερού με νερό απ’ ευθείας από τη βρύση (που θα έχει θερμοκρασία περιβάλλοντος).

Προφανώς πρέπει να γνωρίζετε τα ακόλουθα :

  1. Ποια είναι η θερμοκρασία του νερού του συστήματος σας πριν την έναρξη της μερικής αλλαγής νερού.
  2. Ποια είναι η θερμοκρασία του νερού του δικτύου.
  3. Ποιο είναι το ποσοστό όγκου νερού που πρόκειται να αλλάξετε (πχ τριάντα τοις εκατό)

 Μπορείτε αυτή τη στιγμή λοιπόν, να «ανοίξετε» το πρόγραμμα Excel και να φτιάξετε τον παρακάτω πίνακα σε ένα νέο αρχείο (ξεκινώντας από το κελί Α1).

τελική θερμοκρασία του νερού του συστήματός μου

εισαγωγή

 

 

 

 

 

 

Πόσος είναι ο όγκος νερού (σε λίτρα) που ήδη βρίσκεται στο σύστημα;

 

λίτρα

Ο1

Ποια είναι η θερμοκρασία του νερού στο σύστημα;

 

° C

Θ1

Ποιο είναι το ποσοστό του όγκου που πρόκειται να αλλαχθεί;

 

%

X

Ποια είναι η θερμοκρασία του νερού του δικτύου (αριθμός μόνο);

 

° C

Θ2

Η τελική τιμή της θερμοκρασίας του νερού στο σύστημά μου θα είναι

 

° C

Θ3

Σημειώστε πως η τιμές της θερμοκρασίας θα πρέπει να μετρούνται στην ίδια κλίμακα (°C ή °F) και οι όγκοι του νερού θα πρέπει να υπολογίζονται είτε με το μετρικό σύστημα (σε λίτρα) ή σε γαλόνια.

Στο κελί B3 απλά αναγράψετε τον όγκο νερού του ενυδρείου σας (καλύτερα μάλιστα να χρησιμοποιήσετε τον πραγματικό καθαρό όγκο νερού, εάν μπορείτε να τον υπολογίσετε σωστά. 

Στο κελί B4 αναγράψετε τη θερμοκρασία του νερού του συστήματος σε βαθμούς Κελσίου ή Φαρενάιτ.

Στο κελί B5 αναγράψετε το ποσοστό του προς αλλαγήν όγκου του νερού. Γράψετε μόνο τον αριθμό (πχ τριάντα και όχι τριάντα τοις εκατό).

Στο κελί B6 αναγράψετε τον αριθμό που αντιπροσωπεύει τη θερμοκρασία του νερού της βρύσης (αφήστε να τρέξει για λίγα λεπτά και μετά μετρήστε τη). Χρησιμοποιείστε τις ίδιες μονάδες μέτρησης, όπως και στο κελί B4.

Πατήστε στο κελί  B8 και στη γραμμή εισαγωγής (πάνω από το πρόγραμμα λογιστικού φύλλου και κάτω από το χώρισμα πλοήγησης) πληκτρολογήστε τα ακόλουθα (όπως ακριβώς τα βλέπετε από κάτω, χωρίς να προσθαφαιρέσετε κάτι, προσέχοντας να εισάγετε τον ακριβή αριθμό των παρενθέσεων).

=((100 – B5) * B4 + B5 * B6) / 100

Αποθηκεύστε το αρχείο στο σκληρό σας δίσκο για μελλοντική χρήση.

Στον ακόλουθο πίνακα βλέπετε την τελική θερμοκρασία του νερού που θα έχετε ΜΕΤΑ την μερική αλλαγή νερού, πριν ακόμη αρχίσετε (χρησιμοποιώ ως παράδειγμα τις συνηθισμένες ποσότητες για το μεγάλο μου σύστημα). Εάν θεωρήσετε πως το αποτέλεσμα είναι χαμηλή τιμή θερμοκρασίας (χαμηλότερη κατά περισσότερους από τρεις βαθμούς, σε σχέση με το ήδη υπάρχον εντός του συστήματος νερό), μειώστε το ποσοστό του προς αλλαγήν νερού, έως ότου το αποτέλεσμα της τελικής θερμοκρασίας θα βρίσκεται εντός των ασφαλών ορίων.

τελική θερμοκρασία του νερού του συστήματός μου

εισαγωγή

 

 

 

 

Πόσος είναι ο όγκος νερού (σε λίτρα) που ήδη βρίσκεται στο σύστημα;

1.100

λίτρα

Ποια είναι η θερμοκρασία του νερού στο σύστημα;

25,8

° C

Ποιο είναι το ποσοστό του όγκου που πρόκειται να αλλαχθεί;

35

%

Ποια είναι η θερμοκρασία του νερού του δικτύου (αριθμός μόνο);

18

° C

Η τελική τιμή της θερμοκρασίας του νερού στο σύστημά μου θα είναι

23,07

° C

Σημείωση: Όλοι οι όγκοι νερού είναι υπολογισμένοι σε λίτρα και όλες οι τιμές θερμοκρασίας εκφράζονται στην κλίμακα Κελσίου.

Για όσους από εσάς διαθέτουν μεγάλου όγκου συστήματα, το ίδιο ακριβώς αρχείο εξυπηρετεί και έναν δεύτερο σκοπό: θα σας δείξει πόσο νερό αλλάξατε, εάν το σύστημά σας είναι εξοπλισμένο με ένα ευαίσθητο όργανο μέτρησης θερμοκρασίας.

Μπορείτε να σημειώσετε τη θερμοκρασία νερού του ενυδρείου σας πριν τη μερική αλλαγή νερού (εισάγετε αυτήν την αξία στο κελί B5) και μετά ξεκινήστε τη μερική αλλαγή, στη συνέχεια σταματήστε όποια στιγμή προτιμάτε (εφ’ όσον είστε εντός του ορίου των – 3° C, μεταξύ της προεπιλεγμένης θερμοκρασίας και της αρχικής θερμοκρασίας του νερού), μετρήστε τη θερμοκρασία του νερού του δικτύου και εισάγετε την τιμή της στο ανάλογο κελί. Αυτό που απομένει να κάνετε μετά είναι να δοκιμάσετε με διαφορετικές ποσοστώσεις στο κελί B5, ως η τελική θερμοκρασία που θα σας προκύψει στο κελί B8, να ταιριάζει με την ένδειξη του θερμομέτρου σας. Αυτό το αποτέλεσμα θα αντιπροσωπεύει το ποσοστό νερού που στην πραγματικότητα αλλάξατε κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας.

Αυτή είναι μία πολύ χρήσιμη τεχνική για ανθρώπους (όπως άλλωστε και εγώ) που ταυτόχρονα αφαιρούν και προσθέτουν νερό στο σύστημα (από διαφορετικές πλευρές φυσικά). Το μόνο που κάνω είναι να παρατηρώ τις ενδείξεις του θερμομέτρου μου, να σταματώ τη μερική αλλαγή νερού, όταν η θερμοκρασία φτάνει στους είκοσι τρεις βαθμούς Κελσίου (23° C) – αφού διατηρώ όλα μου τα ενυδρεία στους είκοσι έξι βαθμούς (26° C) και κάνω στη συνέχεια τους υπόλοιπους υπολογισμούς (σχετικά με τις σωστές ποσότητες μείγματος αλάτων που πρέπει να προσθέσω).

Μπορείτε επίσης να χρησιμοποιήσετε το ίδιο αρχείο, σε περίπτωση που επιθυμείτε να αυξήσετε τις τιμές της θερμοκρασίας (σε περίπτωση – ας πούμε – διακοπής ρεύματος). Εάν έχετε πρόσβαση σε βρασμένο νερό (εάν δηλαδή χρησιμοποιείτε φυσικό αέριο ή τζάκι), ο παραπάνω πίνακας θα πρέπει να διαμορφωθεί ως εξής:

τελική θερμοκρασία του νερού του συστήματός μου

εισαγωγή

 

 

 

 

Πόσος είναι ο όγκος νερού (σε λίτρα) που ήδη βρίσκεται στο σύστημα;

1.100

λίτρα

Ποια είναι η θερμοκρασία του νερού στο σύστημα;

23

° C

Ποιο είναι το ποσοστό του όγκου που πρόκειται να αλλαχθεί;

3

%

Ποια είναι η θερμοκρασία του νερού του δικτύου (αριθμός μόνο);

100

° C

Η τελική τιμή της θερμοκρασίας του νερού στο σύστημά μου θα είναι

25,31

° C

Αυτό σημαίνει πως εάν η θερμοκρασία του συστήματός σας κατέβει στους είκοσι τρεις βαθμούς Κελσίου (23° C), όλο κι όλο θα πρέπει να αλλάξετε το τρία τοις εκατό (3%) του συνολικού όγκου ( τριάντα τρία λίτρα, εν προκειμένω), με βραστό νερό για να την ανεβάσετε στους είκοσι πέντε και τρία δέκατα (25,3° C). Στο παραπάνω παράδειγμα, εισάγετε τον όγκο νερού του συστήματός σας, την τιμή της θερμοκρασίας του και τη θερμοκρασία του βραστού νερού (εκατό βαθμούς Κελσίου δηλαδή), στη θέση της τιμής της θερμοκρασίας του «νερού του δικτύου». Ακολούθως εισάγετε αυξανόμενα μεγέθη στο κελί της «ποσόστωσης», έως ότου πάρετε την επιθυμητή τιμή θερμοκρασίας στο κελί της «τελικής θερμοκρασίας». Απλούστατο και λειτουργικό!!

Ευελπιστώ πως τα κατάφερα να σας δώσω μία ιδέα για το πώς λειτουργεί η παραπάνω μεθοδολογία για όλους εμάς. Εάν – παρ’ όλη μου την προσπάθεια – δεν τα κατάφερα, μπορείτε πάντοτε να επικοινωνήσετε μαζί μου προσωπικά για περαιτέρω υποδείξεις. Θα μπορούσα να σας ταχυδρομήσω ηλεκτρονικά ακόμη και το αρχείο του Excel με περισσότερες επεξηγήσεις. Εάν κάποιος χρησιμοποιήσει αυτή την ιδέα, καταλήγοντας σε κάποια καλύτερη τεχνική, θα παρακαλούσα να μας την αποστείλει. Θα χαρούμε να «ανεβάσουμε» το αρχείο στο site μας για όλους μας τους επισκέπτες-χρήστες. Εν τω μεταξύ σας εύχομαι χαρούμενο «κιχλίδισμα»!

Η επιμέλεια του Ελληνικού MCH γίνεται εξ' ολοκλήρου από τον Ανδρέα Ηλιόπουλο, στον οποίο οφείλεται άλλωστε και η ύπαρξη της ελληνικής έκδοσης.

Back ] Up ] Next ]

Site Search 

Contact us

       

Malawi Cichlid Homepage © 1999-2006. All rights reserved.