HOME

GEORGE RECLOS

FRANK PANIS

FRANCESCO ZEZZA

PATRICIA SPINELLI

ARTICLES

FISH INDEX

PROFESSIONALS

AQUARIUM CONSERVATION PROGRAMME (ACP)

PHOTO GALLERY

LINKS

BOOK REVIEW

AWARDS

MARINE TANK

DISCOVER MEDITERRANEAN

SIDE EFFECTS

HOBBYIST'S GALLERY

MACRO & NATURE PHOTOGRAPHY

DISASTERS WITH DAVE

MCH-DUTCH

MCH-DEUTSCH

ARTIKELN

MCH PO POLSKU

ARTYKU£Y

ΑΡΧΙΚΗ

ΑΡΘΡΑ

ΕΙΔΗ ΨΑΡΙΩΝ

ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΕΣ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

ΒΡΑΒΕΙΑ

 

 

 

Ένα μικρό fish room … στο διαμέρισμα

του Γιώργου Ι. Ρεκλού

Οι περισσότεροι από εσάς πιθανώς γνωρίζουν πως ένας εθισμένος άνθρωπος θα κάνει ότι του περνάει από το χέρι για να ικανοποιήσει το πάθος του. Οπότε είναι φυσιολογικό για έναν εθισμένο με τα ψάρια να φτάνει στα άκρα για να ικανοποιήσει το πάθος του για περισσότερα λίτρα νερού, περισσότερα ενυδρεία, περισσότερα είδη. Πολύ λίγα πράγματα είναι ικανά να τον εμποδίσουν, εάν μπορεί να τον εμποδίσει τίποτα. Συμπτωματικά, πρόσφατα, αποφάσισα να «στήσω» ένα μικρό (μικρούτσικο σύμφωνα με τα συνηθισμένα) fishroom μέσα στο σπίτι μας. Δέκα (10) μόνο ενυδρεία, χωρητικότητας εκατόν δέκα τεσσάρων λίτρων (114 l) έκαστο. Ακόμη κι αν τα λίτρα του συνολικού όγκου δεν ακούγονται πολλά, παραμένει το γεγονός της ύπαρξης δέκα (10) ακόμη συστημάτων ενυδρείων, πράγμα που σε εμένα προσδίδει αρκετά. Άλλωστε δεν μετράει μόνο ο όγκος. Τώρα μπορώ να διατηρώ γόνο σε ξεχωριστούς χώρους από αυτούς που διατηρώ τους γεννήτορές μου, μπορώ να διατηρώ κάμποσα ασύμβατα μεταξύ τους είδη, να μεγαλώνω ιχθύδια μέχρι να τα εισάγω στα κυρίως ενυδρεία μου, να καλλιεργώ κάποια είδη φυτών, να πειραματίζομαι με το νερό, τις συνθήκες του φωτός και πολλά άλλα. Φυσικά το «στήσιμο» αυτού του fishroom ήταν ένας βραχνάς. Με απασχόλησε πολύ περισσότερο από ότι με έχει απασχολήσει οποιοδήποτε ενυδρείο μου μέχρι στιγμής. Είναι σχετικά εύκολο να φτιάχνει κανείς έναν τέτοιο χώρο για να διατηρεί υδρόβια είδη όταν έχει ένα άδειο υπόγειο, αλλά όταν αναγκάζεται κανείς να χρησιμοποιήσει το χώρο ενός συνηθισμένου δωματίου ενός διαμερίσματος, που ήδη είναι γεμάτο πράγματα το πράγμα περιπλέκεται αρκετά. Εάν ακόμη συμβαίνει να έχει κανείς μια σύζυγο που συνεχώς δηλώνει πως προτιμάει τα ρούχα της από μία βάση ραφιών για ενυδρεία, το πράγμα περιπλέκεται ακόμη περισσότερο. Το θετικό πάντως ήταν πως τούτη τη φορά δεν χρειάστηκε να ξοδέψω χρήματα για την ανακαίνιση του μπάνιου. Αναγκάστηκα απλά να αντιπροσφέρω μια μεγάλη ντουλάπα. Η αλήθεια είναι πως αυτή δεν είναι όλη η αλήθεια … αφού μέσα στη συμφωνία περιλαμβανόταν και ένα καινούργιο αυτοκίνητο. Κάποιες φορές εύχομαι να είχα γεννηθεί αρσενικό Parachromis dovii.

Αυτό είναι το μεταλλικό rack όπου επάνω του θα τοποθετήσω τα νέα ενυδρεία μου.

 

Κατασκευάστηκε από γαλβανισμένους σιδερένιους σωλήνες τετράγωνης διατομής διαστάσεων οκτώ εκατοστόμετρα επί τέσσερα εκατοστόμετρα (8 cm x 4 cm) για τα οριζόντια δοκάρια και τεσσάρων επί τέσσερα εκατοστόμετρα (4 cm x 4 cm) για τις κάθετες κολόνες.

Λόγω των διαστάσεών του  - δύο μέτρα και δέκα εκατοστόμετρα επί δύο μέτρα και δέκα εκατοστόμετρα επί ογδόντα εκατοστόμετρα (210 cm x 210 cm x 80 cm) – μεταφέρθηκε σε δύο (2) κομμάτια για να μπορέσουμε να το βάλουμε μέσα στο σπίτι και συναρμολογήθηκε επί τόπου. Η βάση αυτή δεν έχει «πόδια» αλλά ένα «πέδιλο» περιμετρικά στο κάτω μέρος της, ώστε το βάρος να διαμοιράζεται στο πάτωμα ομοιόμορφα. Δυστυχώς αυτό είναι το μοναδικό δωμάτιο στο σπίτι μας που έχει ξύλινο πάτωμα, γι’ αυτό έπρεπε να είμαστε ακόμη προσεκτικότεροι.

Η αρχή έγινε με την τοποθέτηση των συνηθισμένων «φύλλων» Roofmate της DOW chemicals στο «πάτωμα» του κάθε ενός «ορόφου» του rack.

 

Τα φύλλα πάχους δύο εκατοστομέτρων (2 cm) κρίνονται ως απαραίτητο μέρος για κάθε τέτοια κατασκευή και συνιστώνται ανεπιφύλακτα. Δημιουργούν μια λεία επιφάνεια επάνω από τις ανομοιότητες του μετάλλου, μονώνουν τον πυθμένα των ενυδρείων, απορροφούν τους περισσότερους κραδασμούς και διαμοιράζουν το βάρος των ενυδρείων ισόποσα στο σκελετό του rack.

Το χαμηλό κάτω «ράφι» ύψους σαράντα εκατοστομέτρων (40 cm) είναι ιδανικός χώρος για να αποθηκεύονται μικροπράγματα, φάρμακα, τροφές, ακόμη και συνθετικό αλάτι για ενυδρεία.

 

Όταν όλα τα ενυδρεία λειτουργήσουν, σ’ αυτόν τον χώρο θα τοποθετηθούν τα εξωτερικά τους φίλτρα. Εκτός οπτικού πεδίου αλλά σε άμεση πρόσβαση. Περιττεύει να αναφέρω πως κάθε σύστημα θα υποστηρίζεται από ξεχωριστή μονάδα φίλτρανσης.

Αποφάσισα να τοποθετήσω ένα αρκετά μεγάλο αριθμό κομματιών σύρματος με πλαστική επένδυση (αυτό που χρησιμοποιείται στην κηπουρική για να στερεώνονται τα φυτά) πάνω από κάθε σειρά.

 

Αυτά τα συρμάτινα κομμάτια αποδεικνύονται χρησιμότατα όταν κανείς θέλει να κρατήσει συμμαζεμένα τα καλώδια ή τις λάμπες φθορισμού ώστε να μην έχουν επαφή με την επιφάνεια του νερού. Όσα περισσότερα βάλει κανείς τόσο το καλύτερο. Και μπορεί να μην είναι όμορφα στην όψη, αλλά μπορεί κανείς, σκύβοντας λίγο, να τα κρύψει. Πάντως όποτε χρειαστεί κάποιο, χαίρεται κανείς που μπορεί να το βρει εκεί να περιμένει. Φυσικά η περίπτωση να τα τοποθετήσει κανείς εκεί εκ των υστέρων είναι απλώς αδύνατη.

[Σ.τ.Μ. Πράγματι σε τέτοιες κατασκευές χρειάζονται τρόποι που να βοηθούν στο συμμάζεμα. Μόνο η ύπαρξη πληθώρας καλωδίων επιβάλει την εύρεση τρόπου νοικοκυρέματος για λόγους ασφαλείας παρά για ομορφιά. Αυτός όμως που βλέπουμε εδώ δεν είναι ο ασφαλέστερος τρόπος. Οι διαβρωτικές ικανότητες του νερού είναι πολλές φορές απίθανες, γι’ αυτό προτείνω εντελώς ανεπιφύλακτα κάτι που έχω δοκιμάσει με απόλυτη επιτυχία και μου έχει παρέξει την απόλυτη ασφάλεια μέχρι στιγμής. Για την στήριξη λαμπτήρων φθορισμού είναι προτιμότερα τα ειδικά πλαστικά ή ανοξείδωτα ελαστικά στηρίγματα (clips) λαμπτήρων φθορισμού και οι ανοξείδωτες ή πλαστικές βίδες για να τα προσαρμόσει κανείς πάνω στην κατασκευή. Στο εμπόριο μπορεί κανείς να βρει ακόμη στεγανά «δαχτυλίδια» με φλάντζες για να προστατεύονται τα ακροφύσια των λαμπτήρων από τη διάβρωση, στεγανά για starters, στεγανά ακροφύσια και συγκολλητικά διπλής όψεως για στήριξη λαμπτήρων ή και στεγανών συστημάτων λειτουργίας λαμπτήρων φθορισμού, όπως τα προϊόντα της εταιρείας ARCADIA που βρήκα ψάχνοντας στο site της εταιρείας στο URL: http://www.arcadia-uk.com/en/000products.html ( πλαστικά clips για λαμπτήρες φθορισμού, πλαστικές βίδες, στεγανά «δαχτυλίδια», starters & στεγανές κεφαλές για τα ακροφύσια λαμπτήρων φθορισμού). Το καλύτερο που έχει κανείς να κάνει σχετικά με τις λάμπες, τους μετασχηματιστές και τα starters είναι – εάν είναι δυνατό – να τα έχει συγκεντρωμένα σε κάποιον πίνακα μακριά από την υγρασία κοντά στο rack ή να χρησιμοποιεί εναλλακτικά στεγανά συστήματα του εμπορίου. Για να συμμαζεύει κανείς καλώδια, αλλά και για να στερεώνει συσκευές σε μεταλλικά racks καταλληλότεροι είναι οι πλαστικοί σύνδεσμοι των ηλεκτρολόγων (δεματικά, όπως τα λένε μεταξύ τους). Υπάρχουν διαφόρων μεγεθών και μπορούν να συγκρατήσουν στη θέση τους καλώδια, συσκευές, σωλήνες κλπ (βλ. φωτο 1, 2, 3).

 

 

φωτο 1. Μεγάλου μεγέθους πλαστικοί σύνδεσμοι ηλεκτρολόγων για τη συγκράτηση ενός «φορτωμένου» πολύπριζου. Το κομμάτι που περισσεύσει μπορεί κανείς να το κόψει.

φωτο Αντρέας Ι. Ηλιόπουλος/MCH

 

φωτο 2. Μικρού μεγέθους πλαστικοί σύνδεσμοι ηλεκτρολόγων για τη συγκράτηση καλωδίων μεταξύ τους.

φωτο: Αντρέας Ι. Ηλιόπουλος/MCH

 

φωτο 3. Συμμάζεμα καλωδίων με πλαστικούς συνδέσμους ηλεκτρολόγων. φωτο Αντρέας Ι. Ηλιόπουλος/MCH

 

Φυσικά για να είναι λειτουργικοί αυτοί οι σύνδεσμοι και τα υπόλοιπα αξεσουάρ, πρέπει να προβλεφθεί να μπουν ακριβώς στις θέσεις τους πριν τα ενυδρεία γεμίσουν με νερό. Άλλωστε θεωρώ πως μετά την τοποθέτηση του κάθε ενυδρείου στη θέση του, φροντίζει κανείς να τοποθετήσει τις λάμπες στη σωστή τους θέση, να τοποθετήσει τους θερμοστάτες, τα φίλτρα και τις άλλες συσκευές έτσι ώστε να γνωρίζει από πού βολεύει να περάσουν και προς τα πού συμφέρει να τρέξουν τα καλώδια και σε ποια σημεία πρέπει να στερεωθούν τα πολύπριζα και τα άλλα ογκώδη στοιχεία του εξοπλισμού.]

 

Ότι και να λέει κανείς ακόμη και τα δέκα μόνο ενυδρεία απαιτούν πολλά μέτρα καλώδιο.

 

Η απλούστερη μάλλον προσέγγιση γι’ αυτό το εγχείρημα επιβάλλει ένα (1) φίλτρο, ένα (1) θερμοστάτη και μία (1) λάμπα για κάθε σύστημα. Σε μερικά ενυδρεία πιθανώς χρειαστεί και αντλία αέρα, όπως σε ενυδρεία για μεγάλωμα ιχθυδίων, αφού δεν θέλουμε κάποιο δυνατό μηχανικά προωθούμενο φίλτρο να «ρουφήξει» το γόνο. Τα φώτα θα χρειαστούν χρονοδιακόπτες. Τελικά θα χρειαστώ τριάντα (30) αναμονές ηλεκτρικής ενέργειας, που μάλλον θα τις αυξήσω στις πενήντα (50) για να είμαι σίγουρος πως κάθε ενυδρείο θα έχει εύκολα προσβάσιμες παροχές. Οι περισσότερες ακουαρίστικες ηλεκτρικές συσκευές υποστήριξης παράγονται με καλώδιο μήκους ενάμιση μέτρου (1,5 m), πράγμα όχι και τόσο βολικό. Φρόντισα ώστε όλα τα πολύπριζα να κοιτάνε προς τα έξω για να αποφύγω την επαφή τους με σταγόνες νερού και όλα φέρουν διακόπτες και φωτεινή ένδειξη "on-off", ώστε εύκολα να διαπιστώνει κανείς εάν έχει αποσυνδέσει τις συσκευές στο ενυδρείο που ετοιμάζεται να επέμβει, αλλά και για να αποσυνδέει ταυτοχρόνως όλες τις συσκευές από ένα σύστημα πριν βάλει μέσα τα χέρια. Οι πρίζες στην μπροστινή πλευρά της κάτω σειράς φέρουν καλύμματα για να διατηρούνται αδιάβροχες. Τα καλώδια συγκρατούνται μεταξύ τους με μονωτική ταινία. Τέλος, με έναν αδιάβροχο μαρκαδόρο κατέγραψα επάνω σε κάθε καλώδιο την ταυτότητά του (από ποια συσκευή έρχεται δηλαδή), ώστε όταν βγάζω ένα φις να γνωρίζω πού πρέπει να μπει όταν τελειώσω τις εργασίες μου.

 

 Όψη του από κάτω μέρους του μεσαίου «ραφιού».

 

Μπορεί κανείς να δει τα σύρματα και τις παροχές ηλεκτρικού ρεύματος. Στον επάνω «όροφο» μπορούν να αποθηκευτούν μεγαλύτερα στοιχεία του εξοπλισμού όπως φίλτρα, αντλίες, λάμπες φθορισμού και μέσα φίλτρανσης. Τα περισσότερα από αυτά τα υλικά θα χρησιμοποιηθούν πάραυτα, οπότε θα αδειάσει για να ξαναγεμίσει με εξοπλισμό … Οι παλιές συνήθειες ξεριζώνονται δύσκολα.

 

Όψη της επάνω σειράς με τοποθετημένα πέντε (5) ενυδρεία επάνω της. Το νερό δεν έχει ακόμη προστεθεί.

 

 

Η κάτω σειρά με τα ενυδρεία έτοιμα να φιλοξενήσουν ψάρια. Τώρα δείχνουν καλύτερα.

 

Για την ώρα μόνο τέσσερα (4) από τα ενυδρεία στεγάζουν ψάρια:

 

Ενυδρείο # 1. στεγάζει τέσσερα (4) Paracheirodon herbertaxelrodi, ένα (1) Brachydanio rerio, ένα  (1) Symphysodon sp., ένα (1) Corydoras aeneus, δύο (2) αλφικά C. paleatus, ένα (1) Acanthicus adonis και ένα  (1) Panaque sp. nigrolineatus. Κάποια φυτά περιλαμβάνονται επίσης και το υπόστρωμα είναι άμμος. Ένας διαχυτήρας διοξειδίου του άνθρακα «ελευθερώνει» ένα γραμμάριο (1g) αερίου την ημέρα στο σύστημα. Ο φωτισμός γίνεται από τέσσερις (4) λάμπες φθορισμού. Το σύστημα φιλτράρεται από εσωτερικό φίλτρο σπόγγου με αντλία νερού επί κεφαλής που έχει δυνατότητα να κυκλοφορεί χίλια λίτρα νερού την ώρα (1.000 l/h).

Ενυδρείο # 2. (αριστερά στην επάνω φωτο) στεγάζει δύο (2) Acanthicus adonis. Έχουν προστεθεί σ’ αυτό Ceratophylum demersum και Limna minor. Η L. minor έχει ήδη αναπτύξει μια πυκνή πληθυσμιακή ομάδα στην επιφάνεια, δημιουργώντας καλή σκιά που απολαμβάνουν τα «γατόψαρα». Το υπόστρωμα είναι άμμος. Με μία πέτρα και κομμάτια από bogwood δημιουργήθηκε ένα σύμπλεγμα και τοποθετήθηκε καταμεσής του ενυδρείου, για να προσφέρει καταφύγιο στα ψάρια κατά τη διάρκεια της ημέρας. Ο φωτισμός επιτυγχάνεται με μία «οικονομική» λάμπα πυρακτώσεως ισχύος εκατόν είκοσι Watts (120). Εδώ φιλτράρω με ένα (1) εσωτερικό φίλτρο σπόγγου με αντλία νερού επί κεφαλής που έχει δυνατότητα να κυκλοφορεί εξακόσια πενήντα λίτρα νερού την ώρα (650 l/h) και ένα (1) αεροπροωθούμενο φίλτρο σπόγγου, υποστηριζόμενο με αντλία αέρα που έχει δυνατότητα άντλησης τριακοσίων πενήντα λίτρων ανά ώρα (350 l/h).

Ενυδρείο # 3. (δεύτερο από αριστερά στην επάνω φωτο). Αυτό είναι η κατοικία δέκα (10) (Cichlasoma) Archocentrus octofasciatum (κιχλίδες «κατάδικοι»), που μου ευγενώς μου δώρισε ο Μάνθος Βαγιωνάκης. Υδρόβια φυτά των ειδών C. demersum και L. minor έχουν επίσης προστεθεί. Ο πυθμένας έχει σαν υπόστρωμα άμμο, ενώ ένα σύμπλεγμα από bogwood με επάνω του στερεωμένα μερικά φυτά του γένους Anubias, έχει τοποθετηθεί ως καταφύγιο στο μέσον του συστήματος. Και εδώ χρησιμοποιείται μία «οικονομική» λάμπα πυρακτώσεως ισχύος εκατόν είκοσι Watts (120). Φιλτράρω με ένα εξωτερικό φίλτρο θαλάμου με αντλία νερού επί κεφαλής που έχει δυνατότητα να κυκλοφορεί εξακόσια πενήντα λίτρα νερού την ώρα (650 l/h).

Ενυδρείο # 4. (δεξιά στην επάνω φωτο) εδώ φιλοξενώ τρία (3) άτομα του είδουςhouses Paratilapia polleni. Έχω και εδώ φυτέψει C. demersum, Hygrophila corymbosa και L. minor. Για τον πυθμένα χρησιμοποιώ άμμο και στο μέσον του ενυδρείου έχω τοποθετήσει ένα ογκώδες σύμπλεγμα από πέτρες σαν κρυψώνες για τα ψάρια. Ο φωτισμός γίνεται από μία «οικονομική» λάμπα πυρακτώσεως ισχύος εκατόν είκοσι Watts (120).  Το σύστημα φίλτρανσης είναι ένα εξωτερικό φίλτρο θαλάμου με αντλία νερού επί κεφαλής που έχει δυνατότητα να κυκλοφορεί εξακόσια πενήντα λίτρα νερού την ώρα (650 l/h).

Ενυδρεία # 5, 6 και 7. σ’ αυτά θα στεγαστούν οι λίγες κιχλίδες από τη λίμνη Malawi που έχω, όταν το ενυδρείο μου όγκου πεντακοσίων λίτρων (500 l) θα μετατραπεί σε θαλασσινό σύστημα. Τότε θα πρέπει να «διώξω» τα δύο (2) ενυδρεία μου όγκου εκατόν σαράντα λίτρων (140 l) εκάστοτε που χρησιμοποιούνται ως «πειραματικά» ενυδρεία, εκτός κι αν μέχρι τότε έχω βρει κάποιο χώρο ή κάποιο φίλο για να τα πάρει.

Ενυδρεία # 8 and 9. αυτά θα τα χρησιμοποιήσω σαν συστήματα διατήρησης ιχθυδίων όταν («εάν», είναι η σωστή λέξη) καταφέρω να αποκτήσω κάποια ακόμη είδη κιχλίδων της Μαδαγασκάρης.

Ανάλογα με τα είδη που θα μπορέσω να βρω, το δέκατο ενυδρείο θα αφιερωθεί προσέτι σ’ εκείνα, ή θα μετατραπεί σε ένα μικρού όγκου θαλασσινό σύστημα για να διατηρώ ζωντανά λίγα μύδια και θαλασσινά σαλιγκάρια για το Octopus vulgaris μου.

Εδώ βεβαίως να παραδεχτώ όπως θα προτιμούσα να έχω το είδος του fishroom που συναντάω όταν διαβάζω περιοδικά του χώρου ή παρακολουθώ for a συναδέλφων ακουαριστών. Τα εκατόν εβδομήντα πέντε (175) ενυδρεία που αναφέρει κάπου ένας φίλος είναι ακόμη το όνειρό μου. Παρ’ όλα αυτά, αυτά τα δέκα (10) ενυδρεία είναι καλύτερα από το ολότελα και μου προσφέρουν τις ευκολίες που ποτέ μου έως τώρα δεν είχα και η φροντίδα τους δεν επιβαρύνει πολύ το εβδομαδιαίο μου πρόγραμμα. Και τώρα το ευχάριστο μέρος της ιστορίας αυτής: Τι να διατηρήσει κανείς εδώ μέσα; Αν και εν πολλοίς αυτό είχε αποφασιστεί πριν το «στήσιμο», είναι επιτρεπτή η προσθήκη κάποιων ειδών που ανέκαθεν ήθελα να διατηρήσω ή να αγοράσω, επί τέλους, εκείνα τα «γατόψαρα» που πριν δεν μπορούσα. Δεν μπορώ να περιμένω εξ’ άλλου να τα διαμορφώσω και να «τραβήξω» μερικές ακόμη φωτο για το MCH. Αυτό το μικρό fishroom ανεβάζει τον αριθμό των ενυδρείων που έχω στο σπίτι μου στα δέκα επτά (17) και τον συνολικό όγκο του νερού στα τρεις χιλιάδες διακόσια ενενήντα λίτρα (3.290 l), αριθμός που όμως θα μειωθεί στα δέκα τέσσερα (14) συστήματα και στα τρεις χιλιάδες λίτρα (3000 l) σε όγκο, όταν το θαλασσινό ενυδρείο μου όγκου πεντακοσίων λίτρων (500 l) θα είναι έτοιμο. Νομίζω πως αυτό είναι έξοχο, εάν κανείς αναλογιστεί πως ξεκίνησα από μια γυάλα, αλλά δεν μπορεί να αντέξει τη σύγκριση με τα δεκάδες χιλιάδες λίτρα που ονειρεύομαι. Τώρα βέβαια βρίσκομαι πιο κοντά στο ρητό του Francesco: ή θα μείνω μ’ αυτά τα ενυδρεία ή θα πρέπει σύντομα να αλλάξω κατοικία.

 

Δείτε στην επόμενη σελίδα φωτο των ενυδρείων που είναι ήδη «στημένα».

Η επιμέλεια του Ελληνικού MCH γίνεται εξ' ολοκλήρου από τον Ανδρέα Ηλιόπουλο, στον οποίο οφείλεται άλλωστε και η ύπαρξη της ελληνικής έκδοσης.

Back ] Up ] Next ]

Site Search 

Contact us

       

Malawi Cichlid Homepage © 1999-2006. All rights reserved.