HOME

GEORGE RECLOS

FRANK PANIS

FRANCESCO ZEZZA

PATRICIA SPINELLI

ARTICLES

FISH INDEX

PROFESSIONALS

AQUARIUM CONSERVATION PROGRAMME (ACP)

PHOTO GALLERY

LINKS

BOOK REVIEW

AWARDS

MARINE TANK

DISCOVER MEDITERRANEAN

SIDE EFFECTS

HOBBYIST'S GALLERY

MACRO & NATURE PHOTOGRAPHY

DISASTERS WITH DAVE

MCH-DUTCH

MCH-DEUTSCH

ARTIKELN

MCH PO POLSKU

ARTYKU£Y

ΑΡΧΙΚΗ

ΑΡΘΡΑ

ΕΙΔΗ ΨΑΡΙΩΝ

ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΕΣ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

ΒΡΑΒΕΙΑ

 

 

 

Το χρονικό του Frank, σχετικά με τις κιχλίδες

Λοιπόν σκέφτηκα πως θα ήταν μία καλή ιδέα να κρατήσω ένα ηλεκτρονικό ημερολόγιο, όπως ακριβώς κάνει ο Γιώργος για τους «δίσκους» του και τα θαλασσινά του συστήματα. Οπότε κυρίες μου και κύριοι, για όλους όσους ενδιαφέρονται: τα «κιχλιδοχρονικά» του Frank ξεκινούν ακριβώς εδώ και τώρα! Αλλά ας κάνω μία βασική προειδοποίηση: Όντας γνωστός για την ιδιότροπη φύση μου, οποιοσδήποτε σχεδιασμός και μελλοντική πληροφόρηση αυτού το ημερολογίου μπορεί να αλλάζουν άρδην χωρίς περαιτέρω προειδοποιήσεις!

1. Από τα πολύ αρχικά βήματα έως την νυν «αρρωστημένη» μου κατάσταση:

Όπως πολύς άλλος κόσμος και εγώ εισήχθην στο χώρο της διατήρησης κιχλίδων στην αιχμαλωσία με ένα σύστημα ενυδρείου για διατήρηση ψαριών της ομάδας m’buna της λίμνης Malawi. Πράγμα που ακούγεται λογικό, αφού τα περισσότερα από τα είδη αυτών των ζώων έχουν πολύ ζωντανά χρώματα, ακόμη και σε μικρή ηλικία. Έχουν ελκυστική περιοχική συμπεριφορά και μπορούν να διατηρηθούν σε σχετικά μικρού όγκου συστήματα. Μερικά είδη τείνουν να αναπτύσσουν βέβαια πραγματικά αρκετή επιθετικότητα και να κυνηγούν τα άλλα ψάρια μέχρις ακόμη και της θανάτωσης από stress. Η συνεχής τους δραστηριότητα μπορεί να αποβεί υπερβολική για τον εκάστοτε εκτροφέα που μπορεί να επιθυμούσε ένα άνετο κοινωνικό «στήσιμο», αντί για ένα σύστημα που μοιάζει κατειλημμένο από μία σβούρα από τσικλόφουσκες. Έτσι, εν ευθέτω χρόνω λοιπόν ήλθαν τα Haps. Αυτές οι κιχλίδες δεν είναι καθόλου ελκυστικές έως κάποιας ηλικίας, αλλά μετά από – πάνω κάτω – έναν χρόνο, τα ενήλικα αρσενικά παρουσιάζουν τα χρώματά τους και η εμφάνισή τους πλέον εκπλήσσει πολύ περισσότερο από ότι η εμφάνιση των m’buna, κατά τη γνώμη μου. Αρχικά λοιπόν διατηρούσα αυτές τις κιχλίδες όλες μαζί σε ένα ενυδρείο, όπως κάνει άλλωστε ο περισσότερος κόσμος. Επειδή όμως αυτός δεν είναι ο σωστός τρόπος, γρήγορα αποφάσισα να διαχωρίσω σε ξεχωριστά συστήματα τα m’buna από τα haps, δίνοντας έτσι στην κάθε μία από τις δύο ομάδες ψαριών τα κατάλληλα ενυδρεία, με αποτέλεσμα να διαφανεί η εξειδικευμένη συμπεριφορά των haps μου, χωρίς να χρειάζεται να αντιπαρατίθενται διαρκώς με την επιθετικότητα των m’buna της «συμμορίας» των γενών Pseudotropheus και Melanochromis. Ακριβώς τότε ένα νέο κατάστημα πώλησης κιχλίδων Malawi άνοιξε, με παρακαταθήκη αρκετών ειδών που έτυχαν επιτυχημένης διατήρησης κατά περίπτωση. Έχασα αρκετές άγριες πιασμένες κιχλίδες, που παρουσίαζαν εξαιρετικά μεγάλη ευαισθησία σε ασθένειες, οπότε μετά από ένα διάστημα αποφάσισα να ασχοληθώ με ψάρια γεννημένα και διατηρημένα στην αιχμαλωσία – και πάλι κιχλίδες της λίμνης Malawi βεβαίως – αυστηρά και μόνο. Επίσης κατασκεύασα ένα γιγάντιο ενυδρείο από κόντρα πλακέ θαλάσσης, που εγκατέστησα στο υπόγειο του σπιτιού μου, αλλά ειδικά τον τελευταίο χρόνο ο ενθουσιασμός μου ξέφτισε κάπως. Ένα μεγάλο μέρος γι’ αυτήν μου τη συμπεριφορά προκλήθηκε από την απουσία ενυδρείου στο καθιστικό μου. Ακόμη πήρα λάθος δρόμος προσπαθώντας να κερδίσω μερικά χρήματα επί πλέον μεγαλώνοντας κιχλίδες. Δεν κριτικάρω τις επιλογές κανενός σχετικά με αυτό, αλλά στη δική μου περίπτωση, το γεγονός πως έχω δύο μικρά παιδιά που χρειάζονται να λαμβάνουν τεράστια προσοχή και «απομυζούν» πολλή από την ενέργειά μου στον ελεύθερο χρόνο μου, δεν μπορούσε να βολέψει και αυτό το σχέδιό μου. Αυτό βέβαια δεν αποτελεί – μακροπρόθεσμα – απαγόρευση, μιας και πολλοί ακουαρίστες και χομπίστες επικοινωνούν μαζί μας, λέγοντάς μας πως ασχολούνται και πάλι με την εκτροφή – αναπαραγωγή – αύξηση κιχλίδων, από τη στιγμή που μεγάλωσαν τα παιδιά τους.

Ιανουάριος 2003:

Μετά από ακόμη περισσότερη σκέψη σχετικά με το hobby της διατήρησης κιχλίδων και θέτοντας τις προτεραιότητές μου εμπρός από τις προτεραιότητες του MCH και εμπρός από τις προτεραιότητες της προσωπικής μου ζωής και ακόμη επειδή ενεπνεύσθην από ένα φίλο μου χομπίστα που ξαναξεκίνησε ένα σύστημα-βιότοπο της λεκάνης του Αμαζονίου, όγκου χιλίων εξακοσίων λίτρων (1.600 l), αποφάσισα να αλλάξω κατά τι την κατάσταση! Από τούδε και στο εξής σε κάθε ένα σύστημα που υπάρχει στο σπίτι μου θα πρέπει να συναντά κανείς τα βασικά του «ενθουσιασμού και της παρουσίας»! Αυτή η νέα εποχή θα σημαδευτεί με την κατασκευή ενός ολοκαίνουργιου ενυδρείου, όγκου επτακοσίων πενήντα λίτρων (750 l), με βιότοπο Αμαζονίου για το καθιστικό μου. Επίσης θα με ωθήσει να μαζέψω περισσότερη γνώση περί της διατήρησης υδρόβιων φυτών και κιχλίδων σε πλήρη αρμονία. Εξ’ άλλου οι εμπειρίες μου σχετικά με τα υδρόβια φυτά είναι πολύ περιορισμένες λόγω της αποκλειστικής μου ενασχόλησης με τις κιχλίδες Malawi συνεχώς. Οπότε αφού αυτό το σύστημα θα έχει φθάσει στο τελικό του στάδιο και μόλις πρόσφατα, όταν είχα πάει σε ένα κατάστημα πώλησης ειδών ενυδρείων, για την αγορά μερικών συμπληρωματικών πραγμάτων γι’ αυτό ο σύστημα που ετοιμάζω, με πληροφόρησαν πως κάποια πολύ ενδιαφέροντα είδη κιχλίδων της λίμνης Tanganyika, σε νεαρή ηλικία, θα έφταναν σύντομα εδώ. Enantiopus melanogenys sp. kilesa και Cyathopharynx furcifer "Cape Kabogo" ΜΠΛΑ ΜΠΛΑ ΜΠΛΑ … ναι μωρέ, έχω δει τα Enantiopus sp. kilesa και άλλη φορά και τα θυμάμαι ως κάτι πολύ χαριτωμένα και ενεργητικά μικρά αμμοδίαιτα κιχλιδάκια, που κατασκευάζουν πολύ χαρακτηριστικές φωλιές. Επίσης έχω υπάρξει μάρτυρας των οικοδομικών ικανοτήτων και των Cyathopharynx furcifer σε διαφορετικές εκθέσεις κιχλίδων και ήταν ενδιαφέρον σα θέαμα και αυτό! Μαντέψτε τι έγινε τελικά … πράγματι … απέκτησα μία όμορφη ομάδα και από τα δύο είδη! Και τώρα τι κάνουμε; Ένα (1) ενυδρείο με βιότοπο Αμαζονίου, δύο (2) ενυδρεία Malawi, δύο (2) ενυδρεία Tanganyika και ακόμη η ονείρωξη της συζύγου για ένα (1) θαλασσινό σύστημα;;; Αυτό μπορούσε να αποτελέσει ένα μείζον δίλημμα! Δεν χρειάζεται να πω άλλωστε, πως όλοι αυτοί οι παντελώς διαφορετικοί μεταξύ τους βιότοποι, απαιτούν και διαφορετικές ποιότητες νερού, οπότε θα χρειαστώ αντίστροφη ώσμωση και χώρο αποθήκευσης για όλο αυτό το νερό! Μέχρι στιγμής έχω τέσσερα (4) συστήματα εν ενεργεία ενυδρείων και το πέμπτο είναι σχεδόν έτοιμο και καθ’ οδόν. Το αρχικά σχεδιασμένο σύστημα όγκου τεσσάρων χιλιάδων λίτρων (4.000 l), που θα εγκαθιστούσα στην κουζίνα, θα πρέπει να αναβληθεί για κάποια ακόμη χρόνια, αφού τα παιδιά, ναι τα παιδιά, χρειάζονται έναν παιδότοπο για να απασχολούνται! Απλά δεν γίνεται κανείς να τα έχει όλα και κάτι τέτοιο θα ήταν συνάμα και πολύ εγωιστικό!!! Θα υπάρξει ένα καινούργιο σύστημα σ’ αυτόν το χώρο, αλλά θα καταλαμβάνει μόνο το μισό από το εμβαδόν που αρχικά είχε υπολογιστεί: εκατόν είκοσι εκατοστόμετρα επί εκατόν εξήντα εκατοστόμετρα (120 cm x 160 cm), οπότε θα καταλήξω να έχω έξι (6) εν ενεργεία ενυδρεία. Ένα από όλα θα μένει άδειο για επείγουσες περιπτώσεις βέβαια, οπότε θα πρέπει έναν βιότοπο να τον αποκλείσω. Δεν πρόκειται βέβαια να αποκλείσω βιότοπο Malawi, αλλά θα κρατήσω κιχλίδες Malawi σε μικρότερη κλίμακα, πράγμα πολύ σχετικό όμως: θα έχουν για λογαριασμό τους το ενυδρείο από κόντρα πλακέ θαλάσσης του κελαριού και όγκο τρεις χιλιάδες λίτρα (3.000 l). Τα m’buna μου θα παραμείνουν στο σύστημα που ήδη βρίσκονται: ένα ενυδρείο διακοσίων λίτρων (200 l). Το όγκου οκτακοσίων λίτρων (800 l) ενυδρείο από κόντρα πλακέ θαλάσσης, θα φιλοξενήσει τα kilesa μαζί με άλλες κιχλίδες της Tanganyika. Το επτακοσίων πενήντα λίτρων (750 l) ενυδρείο του καθιστικού θα μεταμορφωθεί σε υποβρύχιο μικροπεριβάλλον Αμαζονίου, ενώ το καινούργιο μικρότερο σύστημα (αλλά, ούτως ή άλλως, όγκου χιλίων εξακοσίων λίτρων) της κουζίνας θα φιλοξενήσει τα Cyathopharynx furcifer μαζί με άλλες κιχλίδες Tanganyika (πχ Altolamprologus calvus κλπ). Το θαλασσινό; Το θαλασσινό σύστημα είναι αυτό που τελικά που θα αποκλειστεί τελικά από τα μελλοντικά μου σχέδια … συγγνώμη Hilde! (και τώρα θα πρέπει να κάνω κάτι με τη Hilde).

Τα νεαρά Enantiopus sp. kilesa στο ενυδρείο μου: αυτές οι ελκυστικότατες αμμοδίαιατες κιχλιδούλες ήλθαν και θα μείνουν!!!

Αυτό το χρονικό ακολουθείται κι από δεύτερο μέρος …


Η επιμέλεια του Ελληνικού MCH γίνεται εξ' ολοκλήρου από τον Ανδρέα Ηλιόπουλο, στον οποίο οφείλεται άλλωστε και η ύπαρξη της ελληνικής έκδοσης.

Back ] Up ] Next ]

Site Search 

Contact us

       

Malawi Cichlid Homepage © 1999-2006. All rights reserved.