HOME

GEORGE RECLOS

FRANK PANIS

FRANCESCO ZEZZA

PATRICIA SPINELLI

ARTICLES

FISH INDEX

PROFESSIONALS

PHOTO GALLERY

LINKS

BOOK REVIEW

AWARDS

MARINE TANK

DISCOVER MEDITERRANEAN

SIDE EFFECTS

HOBBYIST'S GALLERY

MACRO & NATURE PHOTOGRAPHY

DISASTERS WITH DAVE

MCH-DUTCH

MCH PO POLSKU

ARTYKUŁY

ΑΡΧΙΚΗ

ΑΡΘΡΑ

ΕΙΔΗ ΨΑΡΙΩΝ

ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΕΣ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

ΒΡΑΒΕΙΑ

 

 

 

Ο  "χρυσός κανόνας" για το ζευγάρωμα των Αφρικάνικων κιχλίδων

Από τον Φλούντζη Στέφανο

Το ένα πράγμα φέρνει το άλλο όπως λένε, έτσι λοιπόν και εγώ, αφού απόκτησα πριν από κάποια χρόνια τις πρώτες μου Αφρικανικές Κιχλίδες , άρχισα να αναζητώ και να καταναλώνω σαν μανιακός το καθετί σχετικό με αυτές και τους τρόπους αναπαραγωγής τους. Υποθέτω πως με κατέλαβε και εμένα το γνωστό Cichlid bug! Το αποτέλεσμα ήταν στο πέρασμα των τελευταίων ετών να έχω συλλέξει  πάνω από 5.500 σελίδες που αναφέρουν τις λέξεις κλειδί, African Cichlids και Breeding. Τις περισσότερες από αυτές τις έχω διαβάσει και τρεις και τέσσερις φορές την καθεμία και πιστέψτε με παρ αυτά πάντα ανακαλύπτω και νέες λεπτομέρειες (και μάλιστα πολύ υποβοηθητικές) τις οποίες δεν είχα προσέξει καμία από τις προηγούμενες φορές που διάβασα αυτά τα άρθρα! Μόνο ο Θεός ξέρει πόσα έχω ακόμη να μάθω και πιστέψτε με, όλοι μας έχουμε να μάθουμε ακόμα πολλά!  Σκοπός λοιπόν αυτού του άρθρου είναι πρώτον να σας βγάλει από τον κόπο να διαβάσετε μόνοι σας όλες αυτές τις σελίδες δεύτερον να σας πει κάποια τρυκ που έχω ανακαλύψει μόνος μου η με την βοήθεια του καλού μου φίλου Nathan μέσα από την προσωπική εμπειρία μας (έχουμε αναπαράγει σχεδόν τα μισά από τα 40 διαφορετικά είδη Αφρικάνικης Κιχλίδας που έχουμε στα  περίπου 45 ενυδρεία μας) και τρίτον να σας πει η μάλλον να σας δείξει την λογική και απλούστατη εφαρμογή αυτού του χρυσού κανόνα που αναφέρω και σαν τίτλο!

  Λέω να αρχίσω από τον Χρυσό Κανόνα λοιπόν και το πώς τον ανακάλυψα. Όταν πριν από περίπου τρία χρόνια αποφάσισα να εμβαθύνω ακόμη περισσότερο με σκοπό να μάθω ότι μπορούσα για τις Αφρικάνικες Κιχλίδες, (παράμετροι νερού, διατροφή, πρόληψη κατά του υβριδισμού, οι μεταξύ τους σχέσης, διάρκεια και τρόπος ζωής ανά είδος, και ακόμη ειδικότερα τους τρόπους και τις μεθόδους αναπαραγωγής τους) έπεσα πάνω σε ένα άρθρο και συγκεκριμένα πάνω σε μια πρόταση που αιχμαλώτισε αμέσως την προσοχή μου! Η συγκεκριμένη πρόταση σε ελεύθερη μετάφραση είχε ως εξής: ¨Μην φτιάχνεις ένα ενυδρείο με μοναδικό σκοπό να ζευγαρώσεις τα ψάρια που θα βάλεις μέσα σε αυτό, γιατί τότε έχεις ήδη αποτύχει κατά 50%! Φτιάξε το έτσι ώστε να είσαι σίγουρος ότι τα ψάρια που θα βάλεις μέσα θα έχουν ότι χρειάζονται και θα αισθάνονται ήρεμα και ασφαλή! Τότε αντί να ψάχνεις να βρεις τρόπους για να τα αναπαράγεις, θα αρχίσεις να ψάχνεις να βρεις τρόπους για να τα σταματήσεις!¨ Μα είναι τόσο λογικό και απλό, αν όλα είναι φυσιολογικά μέσα στο ενυδρείο και τα ψάρια με την σειρά τους θα κάνουν ότι είναι φυσιολογικό για αυτά! Πιστεύω ότι το θέμα όσον αφορά τον Χρυσό Κανόνα έχει  καλυφθεί  και καταλαβαίνετε τι εννοώ. Είναι λοιπόν περιττό να αναφέρω (εγώ βέβαια θα το αναφέρω ούτως η άλλως) ότι με αυτό ως βάση φτιάξαμε και όλα μας τα ενυδρεία και ανταμειφθήκαμε στο έπακρο! Βέβαια χρειάστηκαν και κάποια άλλα τεχνάσματα η τρυκ αν προτιμάτε για να φτάσουμε στο επιθυμητό αποτέλεσμα. Να ποια ήταν και συνεχίζουν να είναι μερικά από αυτά.

Οι βράχοι στα ενυδρεία μας έχουν φυσικές "τυφλές" τρύπες οι οποίες δημιουργούν ακόμη περισσότερες κρυψώνες.

  Το τι θα επιλέξουμε να κάνουμε έχει άμεση, πολλές φορές , σχέση με τα ψάρια που σκοπεύουμε να κρατήσουμε στο συγκεκριμένο ενυδρείο! Υπάρχουν βέβαια και κάποιες γενικές αρχές που θα πρέπει να ακολουθούμε πάντοτε, όπως το ότι οι Αφρικάνικες Κιχλίδες απαιτούν πολλές σπηλιές, ότι το καταλληλότερο υπόστρωμα  είναι η καλά πλυμένη θαλασσινή άμμος, ότι πρέπει να δίνουμε μεγάλη προσοχή στην αναλογία αρσενικού – θηλυκών που απαιτείται ανάλογα με το κάθε είδος και πολλά άλλα ακόμα. Κοιτάξτε όμως τι μπορεί να πάθει κανείς αν στηρίζεται μόνο σε αυτούς τους γενικούς κανόνες και παραβλέψει, κατά λάθος η εσκεμμένα, κάποιες ψιλό λεπτομέρειες! Ψιλολεπτομέρειες για πολλούς που όμως είναι πολύ σημαντικές για τα ψάρια μας! Θα αναφέρω σαν παράδειγμα τα Neolamprologus brichardi τα οποία μας δυσκόλεψαν αρκετά μέχρι να τα ζευγαρώσουμε και μάλιστα την στιγμή που τα περισσότερα άρθρα σχετικά με αυτό το ψάρι το ανέφεραν σαν πολύ εύκολο στην αναπαραγωγή του.

Είχαμε  λοιπόν ένα ενήλικο ζευγάρι τοποθετημένο μέσα σε ένα ενυδρείο 110 λίτρων το οποίο δεν έλεγε να ¨πάρει μπροστά¨ με τίποτα! Όλα μέσα στο ενυδρείο ήταν τέλεια, το ζευγάρι ήταν μόνο του, αλλά κάτι δεν πρέπει να τους άρεσε! Να΄μαι   λοιπόν πάλι να διαβάζω ότι πληροφορίες είχα συλλέξει για αυτά τα ψάρια στο παρελθόν, ψάχνοντας να βρω μια άκρη! Και να που κάτι που διάβασα μου έκανε ΚΛΙΚ! Ο τύπος έγραφε στο άρθρο του ¨Αν και το συγκεκριμένο ψάρι θεωρείται γενικά εύκολο στο ζευγάρωμα, παρουσιάζει κάποιες ιδιαιτερότητες. Ενώ κάποιοι το αναπαράγουν χωρίς την παραμικρή προσπάθεια , υπάρχουν κάποιοι άλλοι που δεν το καταφέρνουν ακόμη και αν προσπαθούν σε βαθμό λες και εξαρτάται η ζωή τους από αυτό! Και λίγο πιο κάτω έγραφε ¨Αυτό που με βοήθησε εμένα ήταν το γεγονός ότι χρησιμοποίησα σπηλιές έτσι φτιαγμένες που ακόμα και αν ήθελα αργότερα να τις αλλάξω αυτό να είναι αδύνατο! Έφτιαξα δηλαδή σπηλιές από πέτρες κολλημένες μεταξύ τους με σιλικόνη τις οποίες δεν πείραζα ποτέ, ούτε καν την θέση τους μέσα στο ενυδρείο!¨ Μμμμ σκέφτηκα…. ας το δοκιμάσω και εγώ και το αποτέλεσμα ήταν εκπληκτικό! Μέσα σε δυο μήνες είχαμε περίπου 180 μικρά από δυο διαφορετικές γέννες! Και το μόνο που είχαμε κάνει ήταν να φτιάξουμε σταθερές σπηλιές για τα ψάρια μας, τις οποίες δεν πειράζαμε ποτέ! Τελικά ο τύπος είχε δίκιο, το αίσθημα της ασφάλειας παίζει σημαντικό ρόλο για τα ψάρια μας και ένας τρόπος να τα κάνουμε να νιώσουν έτσι είναι να φτιάχνουμε τις σπηλιές έτσι ώστε να μην χρειάζεται να τις μετακινούμε, ανοίγουμε η πειράζουμε για τον οποιοδήποτε λόγο!!! 

Neolamprologus brichardi. Εφόσον τα πάντα γίνουνε σωστά εξαρχής, μπορείτε να αφήσετε τα υπόλοιπα στα ψάρια σας.

   Ο Nathan επίσης είχε την πολύ καλή ιδέα να χρησιμοποιούμε πήλινους κουμπαράδες για αυτόν τον σκοπό και πιστέψτε με και αυτό λειτούργησε άψογα. Σε βαθμό μάλιστα που ο τύπος που τους πούλαγε να μας έχει για τους καλύτερους πελάτες του (ε με τόσα ενυδρεία λογικό ήταν). Οι κουμπαράδες μάλιστα είχαν ένα επιπλέον πλεονέκτημα, κάνοντας μια μικρή τρύπα στον πάτο εξασφάλιζες ΜΙΑ ΜΟΝΟ είσοδο προς την φωλιά τους, πράγμα που ενίσχυε ακόμη περισσότερο το αίσθημα ασφάλειας που ένιωθαν τα ψάρια! Μια μόνο είσοδο προς την φωλιά τους, για τα ψάρια σημαίνει μόνο ένα σημείο που πρέπει να ελέγχουν για πιθανούς κινδύνους, άρα ευκολότερος έλεγχος, άρα λιγότερο άγχος, άρα περισσότερη ηρεμία! Ενώ αντίθετα το να προσπαθήσεις να φτιάξεις μια σπηλιά με μόνο μια είσοδο φτιάχνοντάς την εξολοκλήρου από πέτρες κολλημένες μεταξύ τους με σιλικόνη ήταν σχεδόν αδύνατο! Σχεδόν πάντα τα μικρά τερατάκια μας αποδείκνυαν ότι, όσο και αν είχαμε προσέξει, υπήρχαν περισσότερες από μια εισόδους προς την φωλιά! Και αυτό με απλά λόγια μεταφράζετε ως εξής  ¨Φίλε καλό το ρετιρέ αλλά δεν μου αρέσει η θέα¨.

  Ένας επίσης πολύ σημαντικός παράγοντας είναι το τάισμα! Ναι πολύ σωστά διαβάσατε, το πόσο ταΐζουμε έχει άμεση σχέση με την τάση και την συχνότητα με την οποία ζευγαρώνουνε τα ψάρια μας! ¨Και που το ξέρεις εσύ αυτό ρε φίλε, έχεις κάνει και διαιτολόγος – σεξολόγος ψαριών;¨ μπορείτε να με ρωτήσετε εύλογα. Για να είμαι ειλικρινής όχι, δεν έχω κάνει ούτε διαιτολόγος ούτε σεξολόγος, αλλά μπορώ να σας παραθέσω τα εξής στοιχεία. Σε όλα μας τα ενυδρεία ταΐζαμε δυο με τρεις φορές την ημέρα  και είχαμε ικανοποιητικές γέννες και σε αριθμό μικρών αλλά και σε συχνότητα! Μέχρι που μια μέρα διαβάσαμε το άρθρο ενός φημισμένου αμερικανού εκτροφέα που υποστήριζε ότι αφότου μείωσε το τάισμα στα ενυδρεία του στη μια φορά την ημέρα παρατήρησε αύξηση στις γέννες σε εντυπωσιακό βαθμό! Έτσι λοιπόν αποφασίσαμε να τον μιμηθούμε για να δούμε αν και κατά πόσο είχε δίκιο, ταΐζοντας κάποια ενυδρεία μόνο μια φορά την ημέρα και τα υπόλοιπα έτσι όπως τα ταΐζαμε πάντα. Και όντως ο τύπος ήξερε πολύ καλά τι έλεγε! Η συχνότητα αλλά και η τάση για ζευγάρωμα  στα ενυδρεία που ταΐζαμε μόνο μια φορά την ημέρα αυξήθηκαν σε βαθμό να μην προλαβαίνουμε  να ετοιμάζουμε νέα ενυδρεία! Είχαμε επίσης την ευχάριστη έκπληξη να δούμε μικρότερες θηλυκές που πλέον ταΐζονταν με τον νέο τρόπο , δηλαδή μια φορά την ημέρα, να κάνουν μεγαλύτερες γέννες από μεγαλύτερες θηλυκές ίδιου είδους! Το που ακριβώς οφείλεται αυτή η αύξηση δεν μπορώ να το πω με απόλυτη σιγουριά, μόνο υποθέσεις μπορώ να κάνω! Συμπέρασμά μας όμως είναι ότι πιθανότατα οφείλεται στο ότι τα ψάρια, λόγο της μείωσης της τροφής, παρέμεναν γενικώς πιο κινητικά και πιο ενεργά από ότι πριν. Δεν έμεναν κάπου στάσιμα χωνεύοντας την μισή ημέρα την τροφή που είχαν καταναλώσει αλλά αφιέρωναν περισσότερο χρόνο πλέον στο να…. ¨εκδηλώνουν με πράξεις τον παθιασμένο τους έρωτα στις θηλυκές¨. Δεν μπορώ να πω με απόλυτη βεβαιότητα ότι τα θηλυκά ψάρια χάρηκαν με αυτήν την αυξανόμενη λαχτάρα για ερωτοτροπίες των αρσενικών αλλά μπορώ να σας βεβαιώσω απόλυτα ότι εμείς το χαρήκαμε και με το παραπάνω! Αφήστε που έκτοτε είχαμε σπανιότερα, σε σχέση με το παρελθόν, κάποια άρρωστα ψάρια και έτσι επαληθεύτηκε απολύτως το ρητό του καλού μου φίλου και συνεργάτη Nathan, που φρόντιζε να μου το υπενθυμίζει καθημερινά και διαρκώς και όπως αποδείχθηκε πολύ καλά έκανε! Ναι Nathan είχες δίκιο… ‘’A hungry fish is a HEALTHY FISH’’. Και όχι  μόνο υγιές, έτσι… 

  Ελπίζω μέσα από αυτό το άρθρο να κερδίσατε κάτι που θα κάνει την αγάπη σας για το χόμπι ακόμη πιο δυνατή και την σχέση σας με τα ψάρια ακόμη καλύτερη! Α και αν δείτε την επόμενη φορά κάποιο ψάρι να σας κοιτάζει κατσουφιασμένο… ε που ξέρετε, ίσως να θέλει νέο ¨ρετιρέ¨! Ξέρετε εσείς τι εννοώ… με καλύτερη θέα και περισσότερη παρέα!  

ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΗ  Θα ήθελα κλείνοντας, μίας και μου δίνετε η ευκαιρία μέσα από αυτό το άρθρο, να εκφράσω ένα μεγάλο μου παράπονο. Απογοητεύομαι όταν στα άρθρα που διαβάζω, είτε στο διαδίκτυο είτε στα διάφορα περιοδικά, υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι  (ευτυχώς όχι πολλοί)  που αποδίδουν όλα αυτά τα θαυμάσια πλάσματα και δημιουργήματα στην ¨εξέλιξη¨ και όχι στον Θεό! Γιατί τόση εσκεμμένη άγνοια επί των γεγονότων ; Γιατί τόση άρνηση στην ύπαρξη ενός Θεού την στιγμή που δέχονται ότι χρειάζεται ένας δημιουργός για την κατασκευή ακόμη και ενός απλούστατου ηλεκτρονικού κυκλώματος, τον οποίο μάλιστα τις περισσότερες φορές θεωρούν και ιδιοφυΐα; Γιατί κάποιοι να επιμένουν να σκέφτονται τόσο στενόμυαλα; ¨20 Διότι οι αόρατες ιδιότητές του, δηλαδή η αιώνια δύναμη και η Θειότητα του, βλέπονται καθαρά από τη δημιουργία του κόσμου και έπειτα, επειδή γίνονται αντιληπτές μέσω των πραγμάτων που έχουν φτιαχτεί, ώστε αυτοί είναι αδικαιολόγητοι 21 επειδή, μολονότι γνώρισαν τον Θεό, δεν τον δόξασαν ως Θεό ούτε τον ευχαρίστησαν, αλλά έγιναν άμυαλοι στους δικαιολογισμούς τους και η ασύνετη καρδιά τους έγινε σκοτεινή. 22 Μολονότι ισχυρίζονταν ότι ήταν σοφοί, έγιναν ανόητοι 23 και μετέτρεψαν τη δόξα του άφθαρτου Θεού σε κάτι όμοιο με την εικόνα φθαρτού ανθρώπου και πουλιών και τετραπόδων και ερπετών.¨ Αγία Γραφή - Καινή Διαθήκη ΡΩΜΑΙΟΥΣ  α΄ κεφαλαίο 20 έως 23 εδάφια ΜΝΚ (Μετάφραση Νέου Κόσμου). 

Η επιμέλεια του Ελληνικού MCH γίνεται εξ' ολοκλήρου από τον Ανδρέα Ηλιόπουλο, στον οποίο οφείλεται άλλωστε και η ύπαρξη της ελληνικής έκδοσης.

Back ] Up ] Next ]

Site Search 

Contact us

       

Malawi Cichlid Homepage © 1999-2006. All rights reserved.