HOME

GEORGE RECLOS

FRANK PANIS

FRANCESCO ZEZZA

PATRICIA SPINELLI

ARTICLES

FISH INDEX

PROFESSIONALS

PHOTO GALLERY

LINKS

BOOK REVIEW

AWARDS

MARINE TANK

DISCOVER MEDITERRANEAN

SIDE EFFECTS

HOBBYIST'S GALLERY

MACRO & NATURE PHOTOGRAPHY

DISASTERS WITH DAVE

MCH-DUTCH

MCH PO POLSKU

ARTYKU£Y

ΑΡΧΙΚΗ

ΑΡΘΡΑ

ΕΙΔΗ ΨΑΡΙΩΝ

ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΕΣ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

ΒΡΑΒΕΙΑ

 

 

 

Διακοπές στο νησί της Σύρου – Μέρος  I

του Frank Panis

Ποια μπορεί να αποτελεί την απόλυτη ευκαιρία κάθε ενός χομπίστα σχετικού με τα είδη των Κιχλίδων; Μα φυσικά η συνάντησή τους και με άλλους χομπίστες, με τους οποίους θα έχουν την ευκαιρία να μπορέσουν να συζητήσουν για τα αγαπημένα τους ψάρια, να μοιραστούν τις εμπειρίες τους, να γίνουν κοινωνοί νέων ιδεών και ακόμη σπουδαιότερα … να γίνουν φίλοι μεταξύ τους! Έτσι, ο Γιώργος, Ο Francesco και εγώ, μαζί με τις οικογένειές μας ο καθένας, ήδη έχουμε συναντηθεί κατά τη διάρκεια της 13ης Εκθέσεως των Βέλγων Κιχλιδοφίλων (ABVC), τον περασμένο χρόνο. Ένα χρόνο μετά αποφασίσαμε να ξαναβρεθούμε, σκοπεύοντας παράλληλα να κάνουμε και ήρεμες διακοπές. Δυστυχώς ο Francesco με τη Stefania δεν μπορούσαν να πάρουν μέρος σ’ αυτό το σχέδιο, έτσι μόνο τα δύο τρίτα του MCH θα κατάφερναν να βρεθούν μαζί, αυτή τη φορά. Άσχετα όμως με αυτό το τελευταίο γεγονός, υπήρχαν αρκετά θέματα που έπρεπε να συζητηθούν, μέρη να επισκεφτούμε, γεύματα που θα μας χαροποιούσαν και αστεία που θα μας έκαναν να διασκεδάσουμε. Όταν φύγαμε από το Βέλγιο, τα παιδιά μας έμειναν με τους γονείς μου και μετά από έναν αναζωογονητικό ύπνο (μιας και ήμουν ελαφρώς άρρωστος τις τελευταίες τρεις ημέρες), φτάσαμε στο αεροδρόμιο νωρίς το πρωί. Η διαδικασίες επιβίβασης κύλησαν ομαλότατα και μετά από τρίωρη πτήση φτάσαμε τελικά στο θαυμάσιο καινούργιο αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος» των Αθηνών.

 Με το ύψος που τυχαίνει να έχω, οι θέσεις δίπλα στις πόρτες επείγουσας εξόδου, κοντά στο φτερό του αεροσκάφους, είναι απαραίτητες για να φτάσω στον προορισμό μου σε καλή κατάσταση.

Αυτή ήταν η πρώτη φορά που πατήσαμε το πόδι μας σε ελληνικό έδαφος και αυτήν ακριβώς τη στιγμή κατάλαβα πως δεν επρόκειτο να είναι και η τελευταία! Η διαδρομή με το ΤΑΧΙ είναι κάτι που δεν πρόκειται να ξεχάσω, όπως άλλωστε δεν πρόκειται να ξεχάσω την αντιμετώπιση του άντρα οδηγού του οχήματος με την έντονα ελληνική συμπεριφορά. Μπορείτε να το πιστέψετε; Ο οδηγός δεν γνώριζε την ακριβή διεύθυνση του Γιώργου. Και σαν να μην έφτανε αυτό, η κυκλοφορία ήταν τόσο πυκνή λόγω των έργων επί της οδού για τους επικείμενους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004, που έκανε τον οδηγό να εκνευριστεί σε ακραίο βαθμό. Φώναζε συνεχώς και ρώτησε πού βρίσκεται ο δρόμος που μένει ο Γιώργος, τουλάχιστον δέκα φορές … εμείς πάντως το διασκεδάσαμε αρκετά! Τελικά κατάφερε να μας μεταφέρει εκεί που θέλαμε: στο σπίτι του Γιώργου!

Τελικά βρεθήκαμε μαζί (για δεύτερη φορά, αφού είχαμε ξανασυναντηθεί στο Βέλγιο κατά τη διάρκεια των εκδηλώσεων της 13ης Έκθεσης του ABVC!!!). Ήταν μεγάλη η χαρά μας να ξαναδούμε το πολυαγαπημένο μας φίλο!! Τελικά μπορούσαμε να δούμε από κοντά όλα τα ενυδρεία του, που μέχρι στιγμής βλέπαμε μέσω φωτογραφιών, ιδίοις όμασι! Και δεν είναι πως δεν έχουμε ξαναδεί στη ζωή μας ενυδρεία που φιλοξενούνται κιχλίδες, αλλά το ενυδρείο του όγκου χιλίων τριακοσίων λίτρων (1.300 l), που στεγάζει κιχλίδες Haps της λίμνης Malawi, αλλά και το πεντακοσίων λίτρων (500 l) σύστημά του με τα m’buna της ίδιας λίμνης και όλα τα άλλα ενυδρεία του Γιώργου, για τα οποία τόσα είχαμε διαβάσει, ήταν υπέροχα! Αφού ο Γιώργος μας έφτιαξε έναν σπιτικό espresso, που αρχικά η Hilde είχε αρνηθεί, αλλά εν συνεχεία ζητούσε κι άλλον απεγνωσμένα (ο καλύτερος καφές που έχω πιει μέχρι στιγμής – οφείλω άλλωστε μία επίσκεψη στη Ρώμη, ώστε ο Francesco να μου αποδείξει την ανώτερη ποιότητα του ιταλικού espresso επί τόπου) ήλθε η στιγμή για ένα διεξοδικότερο βλέμμα του καμαριού του σπιτιού: Τα δύο (2) Μεσογειακά συστήματα ενυδρείων του Γιώργου, όγκου εκατόν σαράντα (140 l) και εκατόν εξήντα λίτρων (160 l) έκαστο. Και πάλι υπήρξε ένα δυνατό επιφώνημα έκπληξης! Τι υπέροχο θέαμα ήταν αυτό; Αχινοί, σπόγγοι, «ανεμώνες», ένα Salaria pavo (ο και αποκαλούμενος Big daddy) και άλλα είδη ψαριών που είδα και στη θάλασσα τις επόμενες μέρες: και το είδος αυτών; Thalassoma pavo! 



 Η φωτο (επάνω) ενός νεαρού ψαριού του είδους Labidochromis species “yellow”, από το ενυδρείο όγκου πεντακοσίων λίτρων (500 l) του Γιώργου, που στεγάζει τα m’buna και μια φωτο (κάτω) ενός αρσενικού γύλου του είδους Thalassoma pavo, από ένα από τα Μεσογειακά του ενυδρεία.

Συνεχίζεται στην επόμενη σελίδα

Η επιμέλεια του Ελληνικού MCH γίνεται εξ' ολοκλήρου από τον Ανδρέα Ηλιόπουλο, στον οποίο οφείλεται άλλωστε και η ύπαρξη της ελληνικής έκδοσης.

Back ] Up ] Next ]

Site Search 

Contact us

       

Malawi Cichlid Homepage © 1999-2006. All rights reserved.