HOME

GEORGE RECLOS

FRANK PANIS

FRANCESCO ZEZZA

PATRICIA SPINELLI

ARTICLES

FISH INDEX

PROFESSIONALS

PHOTO GALLERY

LINKS

BOOK REVIEW

AWARDS

MARINE TANK

DISCOVER MEDITERRANEAN

SIDE EFFECTS

HOBBYIST'S GALLERY

MACRO & NATURE PHOTOGRAPHY

DISASTERS WITH DAVE

MCH-DUTCH

MCH PO POLSKU

ARTYKU£Y

ΑΡΧΙΚΗ

ΑΡΘΡΑ

ΕΙΔΗ ΨΑΡΙΩΝ

ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΕΣ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

ΒΡΑΒΕΙΑ

 

 

 

Ξεκινώντας ένα Θαλασσινό Ενυδρείο

Ένα άρθρο του Γιώργου Ι. Ρεκλού  

Αυτή είναι η δεύτερή μου προσπάθεια να ξεκινήσω ένα … μικρής κλίμακας θαλασσινό ενυδρείο. Η πρώτη μου προσπάθεια ήταν ανεπιτυχής, κυρίως εξ’ αιτίας του ότι δεν επένδυσα αρκετό χρόνο για να μελετήσω, αλλά μάλλον προσπάθησα να επιλύσω τα προβλήματα άμα τη εμφανίσει τους. Ούτε λόγος βέβαια πως αυτός είναι ο λάθος τρόπος για να ξεκινήσει κανείς το οτιδήποτε, ειδικά εάν πρόκειται για θαλασσινό ενυδρείο. Κατέληξα τότε με ένα εντελώς ασταθές σύστημα το οποίο – όπως ήταν φυσικό – «κατέρρευσε».

Αυτή τη φορά όμως «έριξα» το … διαβασματάκι μου κι άρχισα τα πάντα από την αρχή. Ένα από τα ενυδρεία μου όγκου εκατόν σαράντα (140) λίτρων καθαρίστηκε, απομακρύνθηκαν τα μέσα φίλτρανσής του και πλύθηκαν, ακόμη και η άμμος ανακατεύτηκε και πλύθηκε. Μετά ετοίμασα τεχνητά καμωμένο θαλασσινό νερό και εγκατέστησα το βασικό εξοπλισμό που υποτίθεται πως μπορεί να υποστηρίξει αυτό το «βασικό» ενυδρείο. Μία αεροπροωθούμενη διάταξη αφαίρεσης πρωτεϊνικών αφρών (air driven skimmer), κατάλληλη υποτίθεται για υποστήριξη ενυδρείου διακοσίων (200) λίτρων, θερμαντήρας, δύο (2) αντλίες αέρα (μία για το skimmer και μία για τον αερισμό του νερού) και δύο (2) εσωτερικά φίλτρα (συνολικής κυκλοφορίας δύο χιλιάδων λίτρων ανά ώρα). Ο τελικός σκοπός είναι να «στήσω» ένα θαλασσινό ενυδρείο, μόνο με ψάρια, συνολικού όγκου πεντακοσίων (500) λίτρων με δύο κάρτερ όγκου εκατό (100) λίτρων έκαστο.

Έπειτα ετέθη το ερώτημα για το «στρώσιμό» του. να το «στρώσω» με ψάρια ή χωρίς ψάρια; Μέχρι στιγμής πάντα κάνω το «στρώσιμο» των ενυδρείων μου με ψάρια χρησιμοποιώντας στοιχεία από ήδη «στρωμένα» ενυδρεία μου. Σ’ αυτήν την περίπτωση αποφάσισα να ξεκινήσω τη διαδικασία άνευ ψαριών. Σύμφωνα με τη βιβλιογραφία, απλά κανείς προσθέτει κάθε μέρα βακτηρίδια και τα ταΐζει με κάποιο προϊόν με περιεκτικότητα σε αμμωνία κάθε δεύτερη ημέρα. Κάποια στιγμή, αφού περάσει ένα διάστημα μεταξύ δύο (2) εβδομάδων και δύο (2) μηνών [Σ.τ.Μ. Μπορεί και τριών (3) μηνών] το ενυδρείο «στρώνει»!

Μοιάζει έτοιμο να φιλοξενήσει τους πρώτους του φιλοξενουμένους, αλλά δεν είναι. Τα επίπεδα των νιτρωδών ιόντων είναι ακόμη πολύ υψηλά (για να μην αναφέρω πού βρίσκονται τα επίπεδα των νιτρικών αλάτων, που βρίσκονται εκτός κλίμακας).

Νομίζω πως μπορώ να ακούσω κάποιους από εσάς να αναρωτιούνται εάν όλα πήγαν σύμφωνα με τη βιβλιογραφία. Λοιπόν θα πω πως είναι φανερό πως όχι. Ξεκινώντας, διάβασα βιβλία, προσπάθησα να συλλάβω το πώς λειτουργούν αυτά τα πράγματα, έκανα πολλές ερωτήσεις (Ο Robert Fenner και ο Αντρέας Ηλιόπουλος πραγματικά υπέφεραν όλο αυτό το διάστημα) και μετά προσπάθησα να προσαρμόσω τη συμβολή τους κατά τις ανάγκες μου για πειραματισμούς. Έτσι αυτό το ενυδρείο «έστρωσε» χωρίς ψάρια και χρησιμοποίησα απλή αμμωνία για να επιταχυνθεί η διαδικασία. Αυτό τώρα ακούγεται πολύ εύκολο γιατί δεν το επιχειρεί ο οποιοσδήποτε; Ξεκινήστε βρίσκοντας ένα διάλυμα αμμωνίας στο φαρμακείο, γνωρίζοντας όμως πως η συγκέντρωσή της είναι … αλλά αυτό ΕΙΝΑΙ μία άλλη ιστορία. Οι περισσότεροι που πουλάνε διαλύματα αμμωνίας (εκτός από τις εταιρείες εμπορίας χημικών) δεν γνωρίζουν τις συγκεντρώσεις αμμωνίας των συσκευασιών τους. Επί πλέον η αμμωνία είναι ασταθής και θα προσπαθήσει να διαφύγει. Για να κάνω ακόμη πιο πολύπλοκα τα πράγματα, θα αναφέρω πως το νερό μπορεί να «συγκρατήσει» όλο και λιγότερη αμμωνία όσο ανεβαίνει η θερμοκρασία του. Για παράδειγμα μπορεί κάποιος να έχει ένα διάλυμα αμμωνίας με συγκέντρωση πενήντα τοις εκατό (50%), σχεδόν στο σημείο πήξης, ενώ η συγκέντρωση μειώνεται στο δέκα οκτώ τοις εκατό (18%) στους πενήντα βαθμούς Κελσίου (50° C). Οπότε το πρώτο πράγμα που έπρεπε να κάνω ήταν να ανακαλύψω πόση αμμωνία περιείχε το διάλυμα στο μπουκάλι που αγόρασα. Αυτό το κατόρθωσα με ογκομετρική στοιχειομετρική ανάλυση του διαλύματος (Εν τάξει, τελείωσα με τους τεχνικούς όρους) και απεδείχθη πως η αρχική συγκέντρωση ήταν δέκα οκτώ τοις εκατό (18% βάρους ανά όγκο 100 χιλιοστολίτρων). Πιθανώς ο τύπος είχε αποθηκευμένο το μπουκάλι εδώ και χρόνια. Σημείωση: εάν το δοκιμάσετε, εφ’ όσον καθορίσετε ασφαλώς τη συγκέντρωση της αμμωνίας στο διάλυμα που πήρατε κρατήστε το στο ψυγείο. Αυτό θα διατηρήσει σταθερό το διάλυμα για αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα. Εκτός από το «στρώσιμο» ενυδρείων μπορείτε να το χρησιμοποιήσετε για να ελέγχετε τα test kits σας!! Οι ακουαρίστες με ενυδρεία γλυκού νερού μπορούν επίσης να χρησιμοποιούν αυτή τη μέθοδο για να «στρώνουν» τα ενυδρεία τους, άλλωστε κι εγώ είμαι χομπίστας με ενυδρεία γλυκού νερού, αλλά αρχάριος ακουαρίστας σε σχέση με το θαλασσινό νερό. Οπότε ας δούμε τι κάνει ένας αρχάριος. Αφού έκανα τους σχετικούς υπολογισμούς για να δω πόσα ppm (parts per million = μέρη στο εκατομμύριο) αντιστοιχούν σε αυτό το 18%, πράγμα που για την ακρίβεια σημαίνει δέκα οκτώ γραμμάρια αμμωνίας ανά εκατό χιλιοστόλιτρα νερού (18g/100ml) (που αυτομάτως μεταφράζεται σε εκατόν ογδόντα χιλιάδες ppm αμμωνίας), προσέθεσα αρκετά μικρολίτρα (ένα μικρολίτρο ισούται με το ένα εκατομμυριοστό του λίτρου) από το διάλυμα σε ένα λίτρο διπλά απεσταγμένου και αποστειρωμένου νερού και χρησιμοποίησα το test που έχω για να δω πότε θα έπαιρνα ένα αποτέλεσμα γύρω στα 4 ppm (δύσκολη υπόθεση να καταλάβεις με τα χρωμομετρικά test kits, όταν μάλιστα το 4 είναι στην κορυφή της κλίμακά τους). Παρ’ όλα αυτά το kit (της Mydor) απεδείχθη να λανθάνει μόνο κατά ένα ποσοστό είκοσι τοις εκατό (20%) της υπολογισμένης αξίας (το test μου έδωσε μέτρηση «τέσσερα» ενώ ήξερα πως εγώ είχα προσθέσει 5 ppm) και αυτό χρησιμοποιήθηκε από εκεί και μετά σαν βάση για τους μετέπειτα υπολογισμούς, εφ’ όσον αυτό ακριβώς θα χρησιμοποιούσα και με το νερό του ενυδρείου μου. Η χρήση αναλυτικών μεθόδων είναι και πολύ χρονοβόρο και πολύ δαπανηρό, αφήστε που θα καταστήσει άχρηστο αυτό το άρθρο στους περισσότερους εξ’ υμών. Όταν τελικά αυτό επετεύχθη, προσάρμοσα τους υπολογισμούς μου στο επίπεδο των έξι (6) ppm και πρόσθεσα την αναγκαία ποσότητα στο ενυδρείο μου διαλύοντας αρχικά την ποσότητα της αμμωνίας σε εκατό χιλιοστόλιτρα (100 ml) νερό και έπειτα έριξα αυτό το διάλυμα στο ενυδρείο. Επαναλάμβανα την ίδια διαδικασία κάθε δύο ημέρες, προσθέτοντας συγχρόνως «χρήσιμα» βακτηρίδια καθημερινά. Τη δεύτερη μέρα είχα μία ένδειξη αμμωνίας εκτός κλίμακας (όπως ήταν αναμενόμενο), ενώ τα νιτρώδη ιόντα (ελεγμένα με kit της Aquarium Systems) και τα νιτρικά άλατα (ελεγμένα με kit της Mydor) δεν παρουσίαζαν ανιχνεύσιμες ενδείξεις. Όμως την όγδοη ημέρα, δεν ανίχνευα καθόλου αμμωνία, τα νιτρώδη ιόντα έφταναν τα οκτώ (8) ppm ενώ τα νιτρικά άλατα ευρίσκονταν εκτός κλίμακας! Ε, αυτό ήταν πολύ γρήγορο, ακόμη και με τα δικά μου δεδομένα …

Έπειτα ασφαλώς προέκυψε το πρόβλημα της τροφοδοσίας της αποικίας που καταναλώνει NH3, με θρεπτικά συστατικά. Ήταν φανερό πως εάν η αποικία έμενε χωρίς τροφική υποστήριξη θα πέθαινε της πείνας, αφού μέσα στο ενυδρείο δεν υπήρχε τίποτε που να παράγει θρεπτικά συστατικά. Οπότε όταν η ΝΗ3 «έπεσε» σε σχεδόν μηδέν (0), εγώ συνέχισα να προσθέτω καθημερινά την ίδια ποσότητα. Φυσικά αυτό θα μπορούσε να είναι πολύ ακριβέστερο στην περίπτωση που κάποιος γνώριζε την προβλευθείσα ποσότητα αμμωνίας που παράγει κάθε ψάρι ανά εικοσιτετράωρο. Θεωρώ πάντως πως έξι (6) ppm σε ένα ενυδρείο όγκου εκατόν σαράντα (140) λίτρων είναι κάπως μεγάλη ποσότητα για να παράγεται από ένα μόνο ψάρι. Αυτό σημαίνει βέβαια πως το βιολογικό φίλτρο θα είναι ρυθμισμένο για κατανάλωση υψηλότερων επιπέδων αμμωνίας, από αυτά που τα ψάρια πρόκειται να παράγουν, οπότε ένα μέρος τις αποικίας των αζωτοαντιδρώντων βακτηριδίων θα πεθάνει, ρυπαίνοντας το νερό μου. Γι’ αυτό θα πρέπει να προτιμάται το «στρώσιμο» με ψάρια, αλλά ο καθένας μας δουλεύει με ότι του είναι διαθέσιμο!! Η θετική πλευρά του πράγματος ήταν πως η ποσότητα των νιτρωδών ιόντων που παράγονταν καθημερινά ήταν πραγματικά υψηλή, πράγμα που θα προωθούσε την ανάπτυξη της δεύτερης αποικίας βακτηριδίων. Τη δέκατη ημέρα, είχα ΝΗ3 = 0 ppm, NO2¯ = 8 ppm – 10 ppm και NO3 = αρκετά επάνω από τα 50 ppm. Θα σας κρατώ ενήμερους για την πρόοδο του «στρωσίματος». Τότε ακριβώς έφτασε και η στιγμή που θα κατέγραφα στον κατάλογο των ανθρώπων που θα ενοχλούσα περισσότερο με της ερωτήσεις μου και τον Mike Ianibelli!!

Ένα χαμηλού κόστους μικρό αεροπροωθούμενο skimmer, πιθανόν να εξυπηρετήσει το σκοπό του, να μάθω λίγα πράγματα δηλαδή πριν προχωρήσω σε ένα πραγματικό skimmer. Πιστεύω άλλωστε πως η συγκέντρωση γνώσεων και εμπειριών είναι το σημαντικότερο πράγμα για την επίτευξη της επιτυχία.

Μία από τις πρώτες εκπλήξεις που δοκίμασα ήταν η ποσότητα της οργανικής ύλης που ήταν ακόμη παρούσα σε ένα διεξοδικά πλυμένο ενυδρείο πρώην-γλυκού νερού. Πιθανώς αυτό συνέβαινε εξ’ αιτίας άλγης «γλυκού νερού» που σάπιζε και προφανώς ξέμεινε πάνω σε κάποιες πέτρες.

Λεπτομέρεια της ξύλινης «αερόπετρας» που συνήθως χρησιμοποιείται στα θαλασσινά ενυδρεία, λόγω του μικρότερου μεγέθους φυσαλίδων. Πολλές μικροσκοπικές φυσαλίδες είναι υποχρεωτικές για την αποδοτική αφαίρεση των πρωτεϊνικών αφρών (skimming).

Οι περισσότεροι “guru” συγγραφείς του χώρου υποστηρίζουν πως το υπερβολικό skimming είναι πράγμα αδύνατο, γι’ αυτό επέλεξα μία συσκευή για υπολογίσιμα μεγαλύτερο όγκο νερού από αυτόν του ενυδρείου μου. Το επόμενο θέμα που είχα να επιλύσω ήταν η τεράστια συγκέντρωση νιτρικών αλάτων στο νερό μου (αδύνατο να εισάγω ψάρι κάτω από τέτοιες συνθήκες στο ενυδρείο) και φυσικά η δημιουργία υποβρυχίου μικροπεριβάλλοντος (aquascaping) στο ενυδρείο. Θεωρώ πάντοτε σημαντικό να έχω τα ενυδρεία μου «κοσμημένα». Δεν με ενδιαφέρει εάν πρόκειται για ενυδρείο αύξησης ιχθυδίων ή ενυδρείο-νοσοκομείο. Θα πρέπει να είναι ευχάριστο από αισθητικής απόψεως, οπότε θα πρέπει να κάνω aquascaping.

Δείτε την επόμενη σελίδα για τα περαιτέρω…

Η επιμέλεια του Ελληνικού MCH γίνεται εξ' ολοκλήρου από τον Ανδρέα Ηλιόπουλο, στον οποίο οφείλεται άλλωστε και η ύπαρξη της ελληνικής έκδοσης.

Back ] Up ] Next ]

Site Search 

Contact us

       

Malawi Cichlid Homepage © 1999-2006. All rights reserved.