HOME

GEORGE RECLOS

FRANK PANIS

FRANCESCO ZEZZA

PATRICIA SPINELLI

ARTICLES

FISH INDEX

PROFESSIONALS

PHOTO GALLERY

LINKS

BOOK REVIEW

AWARDS

MARINE TANK

DISCOVER MEDITERRANEAN

SIDE EFFECTS

HOBBYIST'S GALLERY

MACRO & NATURE PHOTOGRAPHY

DISASTERS WITH DAVE

MCH-DUTCH

MCH PO POLSKU

ARTYKU£Y

ΑΡΧΙΚΗ

ΑΡΘΡΑ

ΕΙΔΗ ΨΑΡΙΩΝ

ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΕΣ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

ΒΡΑΒΕΙΑ

 

 

 

Φυτεμένα ενυδρεία – Ένα φυσικό λίπασμα που δεν χρειάζεται να πληρώσετε

Ένα άρθρο του Αντρέα Ηλιόπουλου

Είχα την τύχη να εμπλακώ στο hobby, εξ’ αιτίας δύο καλών φίλων και επί μακρόν χομπίστες-ακουαρίστες. Ο εις εξ αυτών είναι Βιολόγος-Ιχθυολόγος, κάτοχος master στις Υδατοκαλλιέργειες του Πανεπιστημίου του Auburn, ενώ ο άλλος είναι ενθουσιώδης και φανατικός χομπίστας στη διατήρηση και αναπαραγωγή καλλωπιστικών ψαριών και υδρόβιων φυτών για πάνω από εικοσιπέντε χρόνια. Και οι δυο τους με δίδαξαν να μην φοβάμαι τις φυσικές εναλλακτικές λύσεις, σε ότι αφορά στη διατήρηση ψαριών και στο «στήσιμο» του υδρόβιου μικροπεριβάλλοντος. Και οι δύο αρέσκονταν και συνεχίζουν να προτιμούν τα φυτεμένα ενυδρεία.

Τότε, τα λιπάσματα και ο εξοπλισμός που υπήρχε για να υποστηρίξει υποβρύχιες φυτικές καλλιέργειες σε ενυδρεία, ήταν είτε πανάκριβος ή δύσκολα μπορούσαμε να τον βρούμε στη χώρα μας, οπότε οι μόνοι μας σύμμαχοι ήταν η παρατήρηση και οι σκέψεις μας.

Έτσι προσπαθούσαμε να «στήνουμε» τα φυτεμένα ενυδρεία παρουσίας μας όπως θα περιγράψω παρακάτω.

Φτιάχναμε ένα στρώμα από φύλλα βαλανιδιάς, που μαζεύαμε από το επιφανειακό στρώμα χώματος με τα εις αποσύνθεση πεσμένα φύλλα από τα δέντρα, ενός δάσους με βαλανιδιές που βρίσκεται κοντά στην περιοχή που μέναμε τότε. Επάνω από αυτό το στρώμα φυσικού φυλλοχώματος (χωρίς κανένα χημικό πρόσθετο), κάναμε ένα «παχύ» στρώμα από φίνο και λεπτόκοκκο χαλίκι. Χρησιμοποιούσαμε λαμπτήρες Υδραργύρου και ιδιοκατασκευασμένα συστήματα διάχυσης διοξειδίου του άνθρακα και αυτό ήταν όλο. Ως εκ θαύματος (?) η μέθοδος αυτή δούλευε καλά.

Κανείς μας πριν δεν είχε δει τόσο πυκνή βλάστηση σε ενυδρείο. Κανένας μας επίσης δεν είχε γίνει μάρτυρας ανθοφορίας υδρόβιων φυτών μέχρι τότε. Τα Rotala species τρελαίνονταν και κατελάμβαναν μεγάλες περιοχές στα ενυδρεία μας που τις εμπλούτιζαν με το χαρακτηριστικό κόκκινο φύλλωμά τους. Τα Hygrophila corymbosa και Aponogeton species ανθοφορούσαν πάνω από την επιφάνεια του νερού, τα Cryptocoryne species αυξάνονταν με ραγδαίους ρυθμούς, που αδυνατούσαμε ουσιαστικά να τα προφτάσουμε κλαδεύοντάς τα και τα Lilaeopsis species και το Echinodorus tenellus δημιουργούσαν πυκνά πράσινα χαλιά στο βυθό. Τα ψάρια μας ήταν τρισευτυχισμένα και εμείς ακόμη πιο ευτυχισμένοι, όταν η εταιρεία που εισήγαγε για πρώτη φορά τις τροφές της εταιρείας Wardley corporation, το 1986 στη χώρα μας και συνεχίζει να διαθέτει μέχρι και σήμερα, ζήτησε φωτογραφίες ενυδρείων για να χρησιμοποιήσει στο τότε έντυπο διαφημιστικό υλικό της.

Πολλά θυγατρικά φυτά που προέρχονταν από αυτά τα πρώτα ενυδρεία μας, αποτέλεσαν τα πρώτα υδρόβια φυτά σε ενυδρεία γνωστών και φίλων μας. Κάποια από τα αρχικά μητρικά φυτά μάλιστα, βρίσκονται ακόμη και σήμερα αναπτυσσόμενα μέσα σε ενυδρεία.

Έτσι αυτό που μόνο έχω να πω είναι οι ίδιες τρεις λέξεις που ο φίλος μου ο Παύλος είχε χρησιμοποιήσει για να πληροφορήσει κάποιους αμερικανούς ακουαρίστες μέσω του διαδικτύου γι’ αυτήν την επιτυχία μας: ΦΥΛΛΟΧΩΜΑ – ΦΥΛΛΟΧΩΜΑ – ΦΥΛΛΟΧΩΜΑ.

Ο καλύτερος τρόπος για να το βρείτε είναι είτε να το μαζέψετε μόνοι σας από κάποιο καθαρό απομακρυσμένο από ανθρώπινες δραστηριότητες σημείο του δάσους ή να το αγοράσετε συσκευασμένο από ανθοπωλεία.

Στην δεύτερη περίπτωση προσέξτε ώστε το φυλλόχωμα που θα προμηθευτείτε να μην είναι – ως συνήθως – εμπλουτισμένο με φωσφορικά ή νιτρικά λιπάσματα και δεν περιέχει κομματάκια από φελιζόλ. Κάποια ψάρια σκάβουν και τα ελαφρά σωματίδια φελιζόλ θα έρθουν στην επιφάνεια. Δεν θα σήμαινε απολύτως τίποτε αυτό αφού εύκολα μπορούν να απομακρυνθούν από το ενυδρείο αλλά υπάρχει ο κίνδυνος να τα καταπιούν τα ψάρια και να τους προκαλέσουν προβλήματα στην πέψη ή και άλλα προβλήματα.

Το φελιζόλ το προσθέτουν σε αυτά τα συσκευασμένα χώματα για να κατακρατάει την υγρασία.

Το φυσικό φυλλόχωμα από δάσος βαλανιδιάς είναι καλύτερα να μαζευτεί το φθινόπωρο από μέρη του δάσους σχετικά μακριά από ανθρώπινη δραστηριότητα, ώστε να είναι αρκετά καθαρό.

Μία επίσης καλή εναλλακτική είναι η προμήθεια φύλλων από τροπικά δέντρα που κάποιες εταιρείες που εισάγουν είδη ενυδρείων μπορούν να παραγγείλουν για λογαριασμό σας από τους προμηθευτές τους. Τα φύλλα αυτά θα χρωματίσουν το νερό με το χαρακτηριστικό χρώμα που έχει το δυνατό τσάι και είναι το φυσικό χρώμα των περισσότερων επιφανειακών τροπικών νερών.

Σαν πρόσθετο χρησιμοποιούσαμε και ακόμη χρησιμοποιούμε λατερίτη, που στη χώρα μας είναι πολύ εύκολο να βρεθεί και δεν χρειάζεται να τον αγοράσει κανείς. Το μόνο που χρειάζεται να κάνουμε είναι να πάμε έως τα μέρη που εξορύσσεται και9 να το πάρουμε τσάμπα.

Αναμειγνύουμε τη σκόνη του λατερίτη με νερό και βάζουμε το σχετικά σφιχτό μείγμα στο φούρνο για να σκληρύνει αρκετά. Αφού σκληρύνει τον κόβουμε σε μικρά κομμάτια και τον απλώνουμε, πριν από το στρώμα του φυλλοχώματος, σε σειρές σε όλον τον βυθό του ενυδρείου.

Όταν θέλαμε να «ξεστήσουμε» τα ενυδρεία μας και αφαιρούσαμε ένα ένα ένα αυτά τα στρώματα μία μυρωδιά από σάπια οργανική ύλη αναδυόταν αφού απελευθερώνονταν αέρια παραγόμενα από αποσύνθεση. Δεν είμαι σίγουρος για το τι ακριβώς συνέβαινε ως αναερόβια διαδικασία σε αυτά τα υποστρώματα, αλλά είναι σίγουρο πως ποτέ δεν είχαμε κανένα πρόβλημα με τα ενυδρεία και τα ψάρια μας, αντίθετα μάλιστα μάλλον αυτά δούλευαν θετικά.

Τέλος θα ήθελα να ευχαριστήσω δημοσίως αυτούς τους δυο καλούς μου φίλους, τον Παύλο Ασλάνη (χομπίστα επί μακρό χρονικό διάστημα) και τον Βασίλη Βροντίση (βιολόγο-ιχθυολόγο, πτυχιούχο του Βιολογικού της Αθήνας και κάτοχο master of Aquaculture, του Πανεπιστημίου του Auburn), για τον τρόπο που με έκαναν να σκέπτομαι και να δρω σε ότι αφορά στα ενυδρεία και στους κατοίκους τους και πρώτα από όλα για την αγάπη που με έμαθαν να τρέφω γι’αυτό το υπέροχο hobby.

Θα σας συνιστούσα μάλιστα να δοκιμάσετε τη μέθοδο ανεπιφύλακτα.

Η επιμέλεια του Ελληνικού MCH γίνεται εξ' ολοκλήρου από τον Ανδρέα Ηλιόπουλο, στον οποίο οφείλεται άλλωστε και η ύπαρξη της ελληνικής έκδοσης.

Back ] Up ] Next ]

Site Search 

Contact us

       

Malawi Cichlid Homepage © 1999-2006. All rights reserved.