HOME

GEORGE RECLOS

FRANK PANIS

FRANCESCO ZEZZA

PATRICIA SPINELLI

ARTICLES

FISH INDEX

PROFESSIONALS

PHOTO GALLERY

LINKS

BOOK REVIEW

AWARDS

MARINE TANK

DISCOVER MEDITERRANEAN

SIDE EFFECTS

HOBBYIST'S GALLERY

MACRO & NATURE PHOTOGRAPHY

DISASTERS WITH DAVE

MCH-DUTCH

MCH PO POLSKU

ARTYKUŁY

ΑΡΧΙΚΗ

ΑΡΘΡΑ

ΕΙΔΗ ΨΑΡΙΩΝ

ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΕΣ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

ΒΡΑΒΕΙΑ

 

 

 

Μόνο ΕΣΥ μπορείς να σώσεις τα ψάρια σου - Μέρος 1
Τα Κείμενα & το Φωτογραφικό υλικό είναι του Γιώργου Ι. Ρεκλού

Μετά από τη συγγραφή εκατοντάδων άρθρων, τις απαντήσεις σε χιλιάδες ερωτήματα και την χρονικά μεγάλη παραμονή μου σε  διάφορα fora και συλλόγους στο διαδίκτυο, μπορεί κανείς να σκεφτεί πως είμαι ο guru της διατήρησης υδρόβιων οργανισμών στην αιχμαλωσία και πως τίποτε «στραβό» απολύτως δεν συμβαίνει στα ενυδρεία μου ποτέ. Τίποτε όμως δεν απέχει περισσότερο από την πραγματικότητα. Η μοναδική διαφορά είναι πως συνηθίζω να παρατηρώ τα ψάρια μου διεξοδικά, οπότε συνειδητοποιώ κάθε αλλαγή στη συμπεριφορά των φιλοξενούμενων ειδών που διατηρώ, καταλαβαίνω την κάθε αλλαγή στην εξωτερική τους εμφάνιση και έτσι έχω τη δυνατότητα να γλιτώνω κάμποσο από τον πολύτιμο χρόνο που κάνει τη διαφορά μεταξύ της σωτηρίας ή της απώλειάς τους. Πρόσφατα υπήρξε μία από αυτές τις στιγμές, που κανείς πρέπει να αποφασίσει μέσα σε λίγα λεπτά της ώρας για το πώς πρέπει να αντιδράσει. Αποφάσισα λοιπόν να μοιραστώ μαζί σας αυτή μου την εμπειρία, μόνο και  μόνο επειδή πιστεύω, ότι δίνει ένα καλό παράδειγμα του πώς η γρήγορη και η σωστή δράση μπορεί να βοηθήσει κανένα να αποφύγει μία τραγωδία. Το Σάββατο έκανα τη συνηθισμένη μερική αλλαγή νερού της εβδομάδας (πάνω κάτω τριάντα τοις εκατό, ή με άλλα λόγια τριακόσια τριάντα λίτρα νερού). Ως συνήθως τα ψάρια δεν ταΐστηκαν εκείνη τη μέρα. Την Κυριακή το βράδυ λοιπόν παρατήρησα πως ένα από τα ψάρια μου (το αρσενικό άτομο του είδους Chilotilapia euchilus) παρέμενε καθισμένο σε μία γωνιά του ενυδρείου και δεν αντιδρούσε στην παρουσία μου με τον συνήθη τρόπο του, ενώ τα χρώματά του ήταν ελαφρώς ξεθωριασμένα. Έλεγξα και τον υπόλοιπο πληθυσμό μου, αλλά δεν παρατήρησα άλλα σημάδια παράξενης συμπεριφοράς, οπότε θεώρησα το γεγονός ως περιστασιακό και τυχαίο, πως το ψάρι δηλαδή είχε προσωρινά άσχημη διάθεση, ή ότι παρενοχλήθηκε από κάποιον από τους συγκατοίκους του.

Τη Δευτέρα το πρωί όμως το πράγμα μύριζε καταστροφή. Όλα τα μικρά και μεσαίου μεγέθους ψάρια μου ήταν ανεβασμένα στην επιφάνεια και τα πιο μεγαλόσωμα ήταν καθισμένα στην άμμο με τις κοιλιές ακουμπισμένες στο υπόστρωμα. Ακόμη και είδη που δεν ανέχονται την παρουσία άλλων, ήταν καθισμένα το ένα δίπλα στο άλλο, όπως για παράδειγμα έκαναν δύο αρσενικά του γένους Nimbochromis.

Όλα τα μεγάλα μου ψάρια καθισμένα με τις κοιλιές στους στην άμμο του πυθμένα, ασφυκτιώντας για αέρα (στο βυθό) και με τα χρώματά τους ξεθωριασμένα. Φανερό σημάδι πως κάτι κακό συμβαίνει με το περιβάλλον νερό. Εδώ χρειάζεται άμεση επέμβαση. Πιστέψτε με πως όταν συμβαίνει κάτι ανάλογο δεν υπάρχει χρόνος, οπότε μην αναβάλετε τη δράση σας για αργότερα.

Δύο (2) μέλη του γένους Nimbochromis (Ν. livingstoni και  Ν. polystigma, από τα αριστερά προς τα δεξιά), καθώς και ένα θηλυκό άτομο του είδους Ν. polystigma βρίσκονται καθισμένα το ένα δίπλα στο άλλο. Σίγουρα σ’ αυτή η φωτο κάτι είναι λάθος. Μπορεί τα ψάρια να μην ομιλούν, αλλά θα πρέπει να γνωρίζετε πώς να ερμηνεύσετε τη συμπεριφορά τους.

Η πρώτη μου σκέψη ήταν πως είχε αυξηθεί η συγκέντρωση αμμωνίας λόγω κάποιου νεκρού και σε αποσύνθεση ζώου. Έκανα γρήγορα-γρήγορα κάποια tests, που μου έδειξαν τα εξής αποτελέσματα: NH3/ΝΗ+4 = 0,0, NO-2 = 0,0, NO3 = 0,0, GH = 14, KH = 17, pH = 8,3. Οπότε δεν επρόκειτο για αμμωνία, νιτρώδη ιόντα, ή νιτρικά άλατα. Το νερό ήταν γεμάτο με μικρές φυσαλίδες και οι δύο αντλίες δούλευαν κανονικά, η θερμοκρασία ήταν στους είκοσι πέντε και επτά (25,7° C), οπότε τα δεδομένα δεν μου έδειχναν τίποτε. Σ’ αυτές τις περιπτώσεις, η πραγματοποίηση μίας μεγαλύτερης – από τις συνηθισμένες – μερικής αλλαγής νερού είναι το πρώτο που έρχεται το μυαλό. Αυτομάτως έκανα μία μερική αλλαγή νερού της τάξεως του τριάντα τοις εκατό (30%) του συνολικού όγκου νερού του συστήματος, ενώ παράλληλα έψαχνα μέσα στο μυαλό μου για το τι άλλο θα έπρεπε να κάνω, αφού τίποτε «στραβό» δεν υπήρχε στο νερό του ενυδρείου, ενώ προσέθετα ακριβώς το ίδιο νερό ξανά. Αφού αποχλωριοποίησα το νερό, αποφάσισα να προσθέσω μία γενναία ποσότητα ενεργοποιημένου άνθρακα στο φίλτρο, ώστε να απομακρύνω τις τυχόν οργανικές προσμίξεις που θα μπορούσαν να είναι ένοχες γι’ αυτήν την κατάσταση. Έπρεπε ακόμη να πάω για δουλειά, οπότε σκέφτηκα πως έκανα ότι μπορούσα, ελπίζοντας πως μέχρι το απόγευμα που θα ξανάβλεπα τα ζώα, όλα να έχουν πάει καλά.

Συνεχίζεται στην επόμενη σελίδα

Η επιμέλεια του Ελληνικού MCH γίνεται εξ' ολοκλήρου από τον Ανδρέα Ηλιόπουλο, στον οποίο οφείλεται άλλωστε και η ύπαρξη της ελληνικής έκδοσης.

Back ] Up ] Next ]

Site Search 

Contact us

       

Malawi Cichlid Homepage © 1999-2006. All rights reserved.