HOME

GEORGE RECLOS

FRANK PANIS

FRANCESCO ZEZZA

PATRICIA SPINELLI

ARTICLES

FISH INDEX

PROFESSIONALS

PHOTO GALLERY

LINKS

BOOK REVIEW

AWARDS

MARINE TANK

DISCOVER MEDITERRANEAN

SIDE EFFECTS

HOBBYIST'S GALLERY

MACRO & NATURE PHOTOGRAPHY

DISASTERS WITH DAVE

MCH-DUTCH

MCH PO POLSKU

ARTYKU£Y

ΑΡΧΙΚΗ

ΑΡΘΡΑ

ΕΙΔΗ ΨΑΡΙΩΝ

ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΕΣ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

ΒΡΑΒΕΙΑ

 

 

 

Μόνο ΕΣΥ μπορείς να σώσεις τα ψάρια σου - Μέρος 2
Τα Κείμενα & το Φωτογραφικό υλικό είναι του Γιώργου Ι. Ρεκλού

Όσο βρισκόμουν στο χώρο εργασίας μου σκεπτόμουν διαρκώς το πρόβλημα που μου προέκυψε. Ήταν πολύ περίεργο που τα ψάρια μου αντιδρούσαν με δύο ξεχωριστούς τρόπους. Τα μικρότερα ήταν κοντά στην επιφάνεια του νερού, λες και δεν υπήρχε αρκετό οξυγόνο στο νερό, ενώ τα μεγαλύτερα ήταν καθισμένα στο υπόστρωμα του συστήματος. Πάντως ένα πράγμα ήταν ξεκάθαρο: οτιδήποτε κι αν έτρεχε, είχε επηρεάσει όλον τον πληθυσμό μου, ακόμη και τα «γατόψαρα» που φιλοξενούνταν στο σύστημα. Εφ’ όσον τα περισσότερα είδη «γατόψαρων» μπορούν να προσλάβουν αέρα και να ξεπεράσουν την έλλειψη οξυγόνου του περιβάλλοντος νερού, συμπέρανα γρήγορα πως δεν ήταν το οξυγόνο που είχε προξενήσει αυτήν την καταστροφή. Δεν ετίθετο θέμα αμμωνίας, οπότε τι συνέβαινε;

Όταν τελικά γύρισα στο σπίτι το βραδάκι, τα πράγματα πήγαιναν από το κακό στο χειρότερο. Τα ψάρια παρέμεναν καθισμένα στον πυθμένα (τα μικρότερα κοντά στην επιφάνεια), αλλά η κατάσταση των «γατόψαρων» (ειδικά αυτών του γένους Synodontis), ήταν πράγματι απελπιστική. Μία τρίτη – κατά σειράν – μερική αλλαγή νερού (και πάλι 30%), δεν έδειξε να βελτιώνει καθόλου την κατάσταση.

Όταν κανείς βλέπει ένα Synodontis decorus σ’ αυτήν την κατάσταση, καταλαβαίνει πως έχει σοβαρότερους μπελάδες από ότι πιθανώς νόμιζε αρχικά. Τα ψάρια δεν αντιδρούσαν καθόλου στην παρουσία μου, ή και στην παρουσία άλλων ψαριών που τύχαινε να τα αγγίξει. Έβλεπα πως υπήρχε πρόβλημα αναπνοής, αλλά αυτή η διαπίστωση από μόνη της δεν απαντούσε τα ερωτηματικά μου. Πρόσεξα πως τα χρώματα των ψαριών μου είχαν ξεθωριάσει ακόμη πιο πολύ (ακόμη και το αρσενικό Sciaenochromis fryeri μου, έδειχνε κάμποσες ξεθωριασμένες βούλες), ενώ εν τω μεταξύ οι βάσεις των κοιλιακών πτερυγίων τους έδειχναν πιο κόκκινες από ότι συνήθως, σαν να ήταν ερεθισμένες. Ανέτρεξα για μία ακόμη φορά στη βιβλιογραφία που διαθέτω … και μονολόγησα: «βακτηριδιακή προσβολή. Χρειάζεται χορήγηση αντιβακτηριδιακής αγωγής». Καλά ακουγόταν αυτό αλλά δεν συσχετιζόταν απόλυτα με την «κλινική» εικόνα του συστήματος και των πρακτικών που ήδη είχα ακολουθήσει. Ακόμη και εάν επρόκειτο για βακτηρίδιο, είχα σχεδόν αλλάξει όλο τον όγκο του νερού του συστήματος, μέσα σε δύο (2)  μόλις ημέρες, οπότε και μου φαινόταν απίθανο η βακτηριδιακή μόλυνση να έχει εξαπλωθεί τόσο γρήγορα, προσβάλλοντας ταυτόχρονα ΟΛΑ μου τα ψάρια. Θεωρητικά θα μπορούσε, αλλά υποψιαζόμουν πως κάτι συνέβαινε με το νερό, πιθανώς κάποια χημική ουσία. Τέλος πάντων, αφού είχα μειώσει τόσο τον αριθμό των παθογόνων (εάν υποθέσουμε πως ήταν παθογόνα βακτηρίδια), εξοικονόμησα λίγο χρόνο για να δοκιμάσω κάτι λιγότερο δραστικό από τη χορήγηση θεραπευτικής αγωγής σε όλο το σύστημα. Αφού σκέφτηκα λίγο ακόμη, το μυαλό μου πήγε στο χλώριο. Το χλώριο σίγουρα προκαλεί ερεθισμούς σε ψάρια και τους προκαλεί αυτό το αίσθημα «δύσπνοιας». Είχε τύχει, πριν λίγα χρόνια, να δω ψάρι να πηδάει έξω από το νερό, όταν προσετέθη στο ενυδρείο όπου φιλοξενούταν πολύ χλωριωμένο νερό, οπότε θα μπορούσε να έφταιγε και αυτό. Αποφάσισα λοιπόν να προσθέσω ένα conditioner (= βελτιωτικό νερού) που να περιέχει και θεραπευτικές ουσίες και να δω τι θα γινόταν. Τριπλασίασα στην πραγματικότητα την προτεινόμενη δοσολογία, εφ’ όσον χρειαζόμουν γρήγορα αποτελέσματα και αυτά δεν θα έρχονταν, εάν δεν δρούσα ταχύτατα, οπότε στη συνέχεια δεν θα μου απέμενε τίποτε για να ανησυχώ. Έτσι άδειασα δύο (2) ακόμη μπουκάλια “aqutan” (της εταιρείας SERA) και άφησα το σύστημα στην ησυχία του. Είχα ήδη χορηγήσει την κανονική δόση αποχλωριωτικού, αλλά μάλλον οι συγκεντρώσεις χλωρίου στο νερό του δικτύου υπερέβαινε κατά πολύ τα «συνήθη» επίπεδα. Εν πάση περιπτώσει μετά την χορήγηση το conditioner, φαινόταν πως τίποτε περαιτέρω δεν μπορούσε να γίνει, εκτός από το να κάτσω και να παρακολουθώ το σύστημα.

Τρεις με τέσσερις ώρες αργότερα το πρώτο ζώο έδειξε να αντιδρά στην παρουσία του conditioner. Κάποια από αυτά άρχισαν να κολυμπούν και υπήρχαν μόνο λίγα άτομα καθισμένα στο υπόστρωμα, ενώ κανένα δεν ήταν ανεβασμένο στην επιφάνεια. Επτά (7) ώρες μετά, το ψάρι μου του είδους Synodontis decorus επέστρεψε στην κανονική του στάση και κάποια άλλα ψάρια είχαν πάρει ξανά τα κανονικά τους χρώματα. Φυσικά κάποια από αυτά ανέπνεαν ακόμη με δυσκολία, αλλά η όλη εικόνα είχε αλλάξει. Τα δύο (2) Glycopterichthys gibbiceps κινούνταν τώρα κανονικά, ενώ το ένα (1) από αυτά φαινόταν να αποξέει άλγη από τα τοιχώματα του ενυδρείου. Εκείνη τη στιγμή δεν είχα συνειδητοποιήσει πως μόλις είχα σώσει τα ψάρια μου. Το μόνο που καταλάβαινα ήταν πως έδειχναν να έχουν βελτιωθεί, δίνοντάς μου το χρονικό περιθώριο για περαιτέρω σκέψη του γεγονότος. Όταν έσβησαν τα φώτα του συστήματος, προσευχήθηκα να τα δω όλα εν τάξει το πρωί (όπως ακριβώς έπρεπε να είναι δηλαδή).

Συνεχίζεται στην επόμενη σελίδα

Η επιμέλεια του Ελληνικού MCH γίνεται εξ' ολοκλήρου από τον Ανδρέα Ηλιόπουλο, στον οποίο οφείλεται άλλωστε και η ύπαρξη της ελληνικής έκδοσης.

Up ] Next ]

Site Search 

Contact us

       

Malawi Cichlid Homepage © 1999-2006. All rights reserved.