HOME

GEORGE RECLOS

FRANK PANIS

FRANCESCO ZEZZA

PATRICIA SPINELLI

ARTICLES

FISH INDEX

PROFESSIONALS

PHOTO GALLERY

LINKS

BOOK REVIEW

AWARDS

MARINE TANK

DISCOVER MEDITERRANEAN

SIDE EFFECTS

HOBBYIST'S GALLERY

MACRO & NATURE PHOTOGRAPHY

DISASTERS WITH DAVE

MCH-DUTCH

MCH PO POLSKU

ARTYKUŁY

ΑΡΧΙΚΗ

ΑΡΘΡΑ

ΕΙΔΗ ΨΑΡΙΩΝ

ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΕΣ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

ΒΡΑΒΕΙΑ

 

 

 

Στα βάθη της ζούγκλας του Περού ~ Μέρος I

Ένα άρθρο του Francesco Zezza

Εν συντομία: Ο Αμαζόνιος ποταμός και τα λοιπά.
.

22.07.00: Ρώμη (αεροδρόμιο Fiumicino): Εδώ είμαστε, πάλι ευτυχώς … ενώ ο κλιματισμός λέγεται πως «λειτουργεί». Περιμένουμε να επιβιβαστούμε στο αεροπλάνο μας: η κατεύθυνση προς το Perù (δια μέσου Μαδρίτης) μας περιμένει. Το πλέον ΑΚΡΙΒΟ, μακρύ, δύσκολο (από κλιματολογικών και περιβαλλοντολογικών συνθηκών που πρόκειται να αντιμετωπίσουμε: πριν μπούμε στη ζούγκλα έχουμε προγραμματίσει μία σύντομη επίσκεψη στην οροσειρά των Άνδεων), ενδιαφέρον, τρομακτικό, «Το» ταξίδι που κάναμε ποτέ (η Stefania και εγώ), εν τέλει είναι έτοιμο να ξεκινήσει.

Κατά τη διάρκεια της πτήσης: Δεν μπορώ να σταματήσω να σκέπτομαι πως όσο και παλιά να πάω, φαίνεται πως αυτή είναι η πρώτη φορά που δεν υπάρχουν καθόλου στο λεξιλόγιό μας οι λέξεις «καταδυτικός εξοπλισμός».

10.30 μ.μ. (ώρα Ιταλίας … γιατί έξω ο ήλιος λάμπει!!!) πετάμε πάνω από την ατελείωτη ζούγκλα του Αμαζονίου και, για μία ακόμη φορά, αρχίζουμε να συμπληρώνουμε τα απαραίτητα έντυπα εισόδου για το κράτος του Perù. Έπειτα στις 07:30 μ.μ. (τοπική ώρα), προσγειωνόμαστε στη Lima, την πρωτεύουσα του Perù. Αφού διασχίζουμε μία ακατάστατη, πυκνοκατοικημένη, θορυβώδη πόλη, κατευθυνόμαστε προς το ξενοδοχείο μας, εκεί που πιθανώς βρίσκεται το εξυπνότερο κομμάτι της πόλης: το San Isidro. Ένα θαυμάσιο Pisco sour (τοπικό cocktail) μας καλωσορίζει και μετά … ο θεός να ευλογεί την αποδιοργάνωση του βιολογικού μας κύκλου λόγω του υπερατλαντικού ταξιδιού (jet-lag) «Καληνύχτα!» … θα τα πούμε αύριο.

28.07.00: Αφήνουμε τη Lima (μετά την επίσκεψη στις Άνδεις), μπαίνουμε σε αεροπλάνο με κατεύθυνση το Iquitos. Το όνειρό μας για τη ζούγκλα μόλις ξεκινάει …

29.07.00 (Iquitos): Χτες βράδυ είχαμε ένα «παραδοσιακό» δείπνο, που συμπεριελάμβανε και ένα «χάλια θέαμα» με κάποιους χορευτές, μία κοπέλα και ένα φίδι. Μεταξύ των πλέον πανηγυρικών πιάτων: τηγανητός caiman (κροκόδειλος της Αμερικής) και σούπα από Arapaima. Το τοπικό γνωστό όνομα του Arapaima είναι Pirarucu και το επιστημονικό του Arapaima gigas και είναι πολύ κοντινός συγγενής των  Osteoglossum species (Arowanas), και το μεγαλύτερο γνωστό είδος ψαριού των γλυκών νερών (μπορεί να φτάσει σε βάρος τα τριακόσια περίπου κιλά!). Λυπάμαι αλλά θα αναφέρω πως μετά είχα τον χειρότερο στομαχόπονο που θυμάμαι στη ζωή μου … Αυτό το πρωινό όμως είμαι πάλι μια χαρά και δυναμωμένος (σχεδόν δηλαδή!), αφού θα πάμε να επισκεφτούμε το τοπικό παζάρι του Belen, τίποτε πρωτότυπο βέβαια, αλλά να ομολογήσω πως έμεινα κατάπληκτος βλέποντας την εναλλακτική χρήση καλλωπιστικών ψαριών ενυδρείων όπως των Astronotus ocellatus (Oscars), Colossoma species (pacus) και λοιπών: εδώ πωλούνται σαν είδος διατροφής!!!

Ο Jim Lovins με το ψευδώνυμο “Jungle Jim” [Σ.τ.Μ. ο «Jim της ζούγκλας»], Ανώτατος Ακουαρίστας από το St. Louis των Ενωμένων Πολιτειών της Αμερικής, θα είναι ο οδηγός μας για μία εβδομάδα στη ζούγκλα. Μοιάζει ακριβώς όπως φαντάζεται ένας Ευρωπαίος πως μοιάζει ένας Αμερικανός, αλλά επίσης – και αυτό είναι το ουσιώδες – φαίνεται να γνωρίζει πολύ καλά τι κάνει. Η άποψή μου δεν θ’ αλλάξει κατά το ταξίδι: Είναι πανέξυπνος οδηγός, επιτρέποντάς μας να ευχαριστηθούμε πλήρως την Περουβιάνικη ζούγκλα!

30.07.00: Κινούμαστε κάτω από τον συννεφιασμένο ουρανό, που εδώ κι εκεί διακόπτεται από τις φωτεινότερες λωρίδες γαλάζιου ουρανού που έχω ποτέ μου αντικρίσει. Πριν σαλπάρουμε, λίγα λόγια για τα μέλη της ομάδας: Ο Jungle Jim (το Αφεντικό, όπως προείπα), ο Καθηγητής Dick, ο εβδομήντα πέντε ετών ειδικός στα Apistogramma και Mikrogeophagus species (κιχλίδες νάνοι) και στα υδρόβια φυτά, ο Seňor Insecto (μεταφράζεται ως ο «Κύριος Έντομα»), εντομολόγος, επίσης από τον Ζωολογικό Κήπο του Saint Louis, που θα έψαχνε για τα πιο αξιοπερίεργα «πράγματα» στο δάσος της βροχής, ο Barter Bob (= ο «Συναλλασσόμενος» Bob), πραγματικός εραστής των δύσκολων μονοπατιών και «φοβερά» εκπαιδευμένος στις συναλλαγές με του ντόπιους (άλλωστε από αυτή του την έφεση έχει κερδίσει και πάρει το παρατσούκλι Barter) και τέλος Εγώ (αρκετά «μπλεγμένος» με τις κιχλίδες της λίμνης Malawi) και η Stefania (το καλύτερό μου ήμισυ): έτυχε να βρισκόμαστε όλοι εκεί «προς χάριν της περιεργείας μας», ας πούμε! Αρκετά παράξενη ομάδα, που τελικά δούλεψε θαυμάσια.

ΜΕ ΤΟ ΠΕΡΑΣΜΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ

Μετά από πέντε (5) ώρες πλεύσης στον Rio Amazonas και μία επέκταση και προς τον Rio Orosa, φτάσαμε τελικά: Η κύρια κατασκήνωσή μας με το όνομα “Madre Selva II” φάνηκε στον ορίζοντά μας. Ο Αμαζόνιος απλώνεται γύρω μας (!).

Εγώ επάνω στο πλεούμενο που διαπλέει τον Rio Amazonas

Η Stefania, στο ίδιο πλεούμενο και στο ίδιο ποτάμι !

Ο Rio Orosa όπως φαίνεται κάτω από ένα ζεστό ηλιόλουστο πρωινό

Παιδιά επάνω στο κανοέ (= canoe) τους

Είμαστε έτοιμοι ν’ αρχίσουμε. Εγώ ήδη γνωρίζω πως ο χρόνος μας είναι περιορισμένος και πρέπει να κινηθούμε «γρήγορα», αλλά δεν μπορώ να κάνω τίποτε άλλο γι’ αυτό, οπότε …

Συνεχίζεται στην επόμενη σελίδα

Η επιμέλεια του Ελληνικού MCH γίνεται εξ' ολοκλήρου από τον Ανδρέα Ηλιόπουλο, στον οποίο οφείλεται άλλωστε και η ύπαρξη της ελληνικής έκδοσης.

Back ] Up ] Next ]

Site Search 

Contact us

       

Malawi Cichlid Homepage © 1999-2006. All rights reserved.