HOME

GEORGE RECLOS

FRANK PANIS

FRANCESCO ZEZZA

PATRICIA SPINELLI

ARTICLES

FISH INDEX

PROFESSIONALS

PHOTO GALLERY

LINKS

BOOK REVIEW

AWARDS

MARINE TANK

DISCOVER MEDITERRANEAN

SIDE EFFECTS

HOBBYIST'S GALLERY

MACRO & NATURE PHOTOGRAPHY

DISASTERS WITH DAVE

MCH-DUTCH

MCH PO POLSKU

ARTYKUŁY

ΑΡΧΙΚΗ

ΑΡΘΡΑ

ΕΙΔΗ ΨΑΡΙΩΝ

ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΕΣ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

ΒΡΑΒΕΙΑ

 

 

 

Δύο πλευρές του ίδιου hobby

Ένα άρθρο του Peter Orphanos (εισαγωγικό σχόλιο από τον Γιώργο Ι. Ρεκλό) - Μέρος Ι

Μέρος πρώτο: Ο άνθρωπος

Στις αρχές Ιουνίου, εγώ και ο Βασίλης Ηλιόπουλος, είχαμε την ευκαιρία να συναντήσουμε τον Peter Orphanos, ένα φίλο χομπίστα από το Ontario του Καναδά, καθώς και να ανταλλάξουμε τις εμπειρίες μας σχετικά με το hobby. Γρήγορα μας έγινε σαφές ότι, παρ’ όλο που οι αρχές της διατήρησης υδρόβιων ειδών στην αιχμαλωσία είναι ίδιες σε παγκόσμιο επίπεδο, υπάρχουν τεράστιες διαφορές μεταξύ της Ελλάδας και του Καναδά. Είμαστε υποχρεωμένοι απέναντι στον Peter, τόσο και γιατί μοιράστηκε μαζί μας τις ανεκτίμητες εμπειρίες του, όσο και για το ότι μας έστειλε τα σχόλιά του και τις υπογραμμίσεις του.

Δυστυχώς ο Peter (βλ. φωτο) ήταν πολύ πιεσμένος χρονικά κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του (τα σχέδιά του για να επισκεφτεί αρκετά ελληνικά νησιά δεν του επέτρεψε να έχει την άνεση για χρονικά μεγαλύτερο χρόνο συνάντησης μαζί μας). Έκανε όμως ότι μπορούσε … Έγινε επίσης το πρώτο μέλος της Ελληνικής Συντροφιάς των Κιχλιδοφίλων, που δεν διαμένει στην Ελλάδα. Η μακρά εμπειρία του στη διατήρηση και αναπαραγωγή καλλωπιστικών τροπικών ψαριών, αντικατοπτρίζεται στις φωτογραφίες της αίθουσας ψαριών του και στα ενυδρεία του παρουσίας. Όλες οι φωτογραφίες και τα σχόλια ανήκουν στον γράφοντα. Αλλά αρκετά με την εισαγωγή. Καλύτερα να τον αφήσουμε να μας πει την ιστορία του. Peter ευχαριστούμε και ανυπομονούμε να σε ξανασυναντήσουμε … είτε στην Αθήνα είτε στο Ontario.

 

Στο πρόσφατο ταξίδι μου στην Ελλάδα, είχα την ευκαιρία να συνομιλήσω με ένα δυο αφοσιωμένους χομπίστες στην Αθήνα και να ερευνήσω λίγο μερικά καταστήματα πώλησης καλλωπιστικών ψαριών και ειδών ενυδρείων. Επίσης έριξα μια ματιά στις διαδικτυακές λέσχες της Ελλάδας.

Ενώ υπάρχει πλεονέκτημα από γενικές λέσχες στον Καναδά και ανάμεσά τους υπάρχουν αρκετές ειδικές, όλο κι όλο που βρήκα για την Ελλάδα στο Fish Link Central (Κεντρικοί Σύνδεσμοι για Ψάρια στο διαδίκτυο), ήταν το εξής: «όποιος ενδιαφέρεται να ξεκινήσει διαδικτυακή λέσχη, ας επικοινωνήσει με τον Κώστα στο 01 9313946 ή στο fax 01 9817622». Αυτό τα έλεγε όλα. Πολύ απλά το hobby στην Ελλάδα δεν έχει ριζώσει. Στον Καναδά πρέπει να κυμαίνεται ανάμεσα στο δεύτερο ή τρίτο δημοφιλέστερο hobby στο κοινό, ανάλογα με τα στατιστικά στοιχεία που λαμβάνει κανείς υπ’ όψιν του.

Υπάρχουν πολλοί λόγοι γι’ αυτό.

Αρχικά το ζεστό κλίμα της Ελλάδας ενθαρρύνει τον κόσμο να βγαίνει από το σπίτι τις ελεύθερες ώρες του. Η τουλάχιστον μία βδομαδιάτικη οικογενειακή έξοδος σε κάποια ταβέρνα είναι συνηθισμένο φαινόμενο σε πόλεις και κωμοπόλεις. Επίσης οι άνθρωποι ανυπομονούν να βγουν βραδινές βόλτες όταν ο ζεστός είναι αρκετά ζεστός. Στον Καναδά αντίθετα, οι κρύοι χειμώνες κρατάνε την ανθρώπινη δραστηριότητα μέσα στο σπίτι. Ακόμη και στον Καναδά βέβαια το hobby μειώνεται κάπως μεταξύ Μαΐου και Αυγούστου.

Δευτερευόντως, υπάρχει διαφορετική νοοτροπία στην Ελλάδα περί φροντίδας των ζώων. Υπάρχει μειωμένο ενδιαφέρον ακόμη και για κάποια είδη ζώων, όπως οι σκύλοι ή οι γάτες κλπ. Σε κάθε μέρος που έτυχε να βρεθώ, διαπίστωσα την ύπαρξη μεγάλου αριθμού αδέσποτων σκύλων και γατών να τριγυρνάνε στους δρόμους όλη τη μέρα. Τα περισσότερα ζώα είναι ημίαιμα που έχουν εγκαταλειφθεί και κατάφεραν να βρουν περιοχές όπου διάφοροι μαγαζάτορες ή απλοί πολίτες φροντίζουν λιγότερο ή περισσότερο περιστασιακά να τους προσφέρουν φαγητό. Ακολουθώντας αυτό το σκεπτικό, μάλλον υπάρχουν ακόμη λιγότεροι μέσοι έλληνες που επιθυμούν να διαθέσουν μέρος από το χώρο του σπιτιού τους για να εγκαταστήσουν ένα ενυδρείο με λίγα ψάρια. Δεν κατακρίνω την προσωπικότητα των ελλήνων που είναι ανεξέλεγκτα παθιασμένη και ζεστή, αλλά μιλάω περισσότερο για έναν παραδοσιακό τρόπο σκέψης αναφορικά με συγκεκριμένα είδη ζώων. Αλλά το ενδιαφέρον είναι αλλού. Οι περισσότεροι συγγενείς μου στην Ελλάδα, θεωρούν πως η αίθουσα ψαριών που διαθέτω είναι απλά μία περίεργη εμμονή μου, χωρίς όμως κάποια πρακτική χρησιμότητα. Στον Καναδά, στις Ενωμένες Πολιτείες και σε αρκετές χώρες της βορειοδυτικής Ευρώπης, το hobby αντιπροσωπεύει πηγή απέραντης αισθητικής και επιστημονικής ικανοποίησης.

Κατά τρίτον η Ελλάδα δεν έχει ακόμη ανακαλύψει τις επιχειρηματικές ευκαιρίες που μπορεί να έχει το hobby. Η ίδια η αδιαφορία της πολιτείας και η έλλειψη ενδιαφέροντος, συν η έλλειψη αφθονίας γλυκών επιφανειακών νερών, αποθαρρύνει το εμπορικό τόλμημα. Όμως, βλέπω πράγματι πως θα υπάρξει η μέρα εκείνη κατά την οποία θα αυξηθεί το ενδιαφέρον, καθώς η γενιά των ανέσεων θα αυξάνεται και τελικά οι ντόπιοι θα κινητοποιηθούν από τους αλλοδαπούς.

Το hobby μπορεί να είναι ακριβό, δύσκολο και απαιτεί αρκετή υπομονή. Ακόμη και στις χώρες πιο ανεπτυγμένες χώρες που το hobby είναι αρκετά διαδεδομένο, οι περισσότεροι πρωτάρηδες το παρατάνε αφού χάσουν αρκετούς από τους κατοίκους των ενυδρείων τους. Το κόστος και ο απαιτούμενος χρόνος για τη φροντίδα ψαριών αποτελούν εμπόδια για τη μέση ελληνική οικογένεια.

Τελευταία το διαδίκτυο στο οποίο υπάρχουν διάσπαρτοι αρκετοί χομπίστες στη βόρεια Αμερική, φαίνεται να έχει μειωμένο αριθμό από δυνητικούς έλληνες χομπίστες. Η ψηφιακή εποχή είναι ταυτοχρόνως και πλεονέκτημα και μειονέκτημα για το hobby. Από τη μία πλευρά έχει κινητοποιήσει και εμπνεύσει αρκετό κόσμο στο να μοιραστεί πληροφορία – όπως στην περίπτωσή μου , όταν επισκέφτηκα το Γιώργο το Ρεκλό στην Αθήνα, αλλά από την άλλη πλευρά έχει μειώσει το χρόνο που διαθέταμε για να μελετάμε τα ψάρια μας.

Πιστεύω, παρ’ όλα αυτά, πως υπάρχει ένα αρκετά μεγάλο δυναμικό στην Ελλάδα, όσο αφορά στο hobby. Τα θετικά του αποτελέσματα στο άγχος, η φυσική του ομορφιά και η εκπαιδευτική του αξία, εάν προωθηθεί αποτελεσματικά στον μέσο πολίτη, θα κινητοποιήσει αρκετούς να γίνουν «ζηλωτές». Καθώς μάλιστα η Οικονομική Ένωση ενδυναμώνεται, η επικοινωνία βελτιώνεται και η επήρειά της αυξάνεται στην Ελλάδα, έτσι και τα hobbies, όπως η διατήρηση καλλωπιστικών ψαριών, θα κερδίζουν υψηλότερα ποσοστά. Άλλωστε ένα καλό προϊόν θα πουλήσει, αργά ή γρήγορα.

Αυτό είναι το ενυδρείο έκθεσή μου. Το κατασκεύασα με τέτοιες διαστάσεις ώστε να ταιριάζει στο χώρο μου. Έχει όγκο περίπου 250 γαλονιών (περί τα 1.000 λίτρα) και είναι «στημένο» έναν περίπου χρόνο. Περιέχει μία αρκετά μεγάλη ποικιλία φυτών. Δεν χρησιμοποιώ ούτε CO2 ούτε και νερό από R.O, αλλά νερό του δικτύου. Κάποια από τα φυτά είναι σε γλάστρες και κάποια άλλα, όπως οι Vallisneria species, είναι φυτεμένα κατευθείαν στο υπόστρωμα. Το ενυδρείο έχει μήκος 7 πόδια, βάθος 29 ίντσες και ύψος 24 ίντσες (200 cm x 70 cm x  60 cm περίπου). Το φωτίζω με δύο λάμπες φθορισμού Φως ημέρας και άλλες δύο φθορισμού τύπου gro-lux με καλά αποτελέσματα. Οι Vallisneria species χρειάζονται κλάδεμα, συχνά μία φορά την εβδομάδα, αλλιώς θα καταλάβουν το ενυδρείο. Διατηρώ αγγελόψαρα, tetras, «γατόψαρα» και Botia species. Επίσης διατηρώ ωοζωοτόκα σαλιγκάρια, των οποίων οι πληθυσμοί ελέγχονται από τα Botia species. Σε κάθε γλάστρα έχω βάλει ξεχωριστά ότι χρειάζεται κάθε ένα φυτό που είναι φυτεμένο. Στα γλαστράκια που έχω φυτέψει τα Cryptocoryne species για παράδειγμα, χρησιμοποιώ ένα μίγμα τύρφης, επιφανειακού χώματος και χαλικιού. Δεν χρησιμοποιώ καθόλου λιπάσματα.

Συνέχεια στην επόμενη σελίδα.

Η επιμέλεια του Ελληνικού MCH γίνεται εξ' ολοκλήρου από τον Ανδρέα Ηλιόπουλο, στον οποίο οφείλεται άλλωστε και η ύπαρξη της ελληνικής έκδοσης.

Back ] Up ] Next ]

Site Search 

Contact us

       

Malawi Cichlid Homepage © 1999-2006. All rights reserved.