HOME

GEORGE RECLOS

FRANK PANIS

FRANCESCO ZEZZA

PATRICIA SPINELLI

ARTICLES

FISH INDEX

PROFESSIONALS

PHOTO GALLERY

LINKS

BOOK REVIEW

AWARDS

MARINE TANK

DISCOVER MEDITERRANEAN

SIDE EFFECTS

HOBBYIST'S GALLERY

MACRO & NATURE PHOTOGRAPHY

DISASTERS WITH DAVE

MCH-DUTCH

MCH PO POLSKU

ARTYKU£Y

ΑΡΧΙΚΗ

ΑΡΘΡΑ

ΕΙΔΗ ΨΑΡΙΩΝ

ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΕΣ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

ΒΡΑΒΕΙΑ

 

 

 

Μια «πονεμένη» ιστορία

Ένα άρθρο του Francesco Zezza

Όσοι από εσάς επισκέπτονται συχνά τις ιστοσελίδες στις οποίες δημοσιεύω, θα έχουν προσέξει σίγουρα πως ο αριθμός των m’buna (και όχι μόνο) που διατηρούσα έχει μειωθεί δραματικά. Αυτός είναι ένας κατάλογος των «απολεσθέντων» ψαριών μου:

2 Pseudotropheus elongatus "Luhuchi Rock" (πιθανώς ζευγάρι, πιασμένα άγρια

2 Labeotropheus trewavasae (ζευγάρι)

2 Pseudotropheus (Maylandia) callainos "White" (αγνώστου φύλου, πιασμένα άγρια)

3 Pseudotroheus zebra OB (Orange Blotched = με πορτοκαλί κηλίδες, αγνώστου φύλου, πιασμένα άγρια)

3 Cynotilapia mbamba (αγνώστου φύλου)

2 Baryancistrus species (L 018 – Golden nugget, παρεμφερή των L 085, “Xingu” Baryancistrus) Gold Nugget Plecos (αγνώστου φύλου, πιασμένα άγρια από τη λεκάνη του Αμαζονίου)

1 Altolamprologus calvus "Black Zaire" (πιθανώς θηλυκό άτομο)

Μήπως αναρωτιέστε για το τι ακριβώς έγινε; …

Θα πρέπει, σ’ αυτό το σημείο, να παραδεχτώ πως τελευταία αντιμετώπισα τη χειρότερη καταστροφή των τελευταίων είκοσι ετών εμπλοκής μου με το hobby της διατήρησης ψαριών στην αιχμαλωσία. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα βήμα προς βήμα, αφού αυτή η ιστορία είναι κάτι θα πρέπει όλους μας να μας προειδοποιήσει και επίσης όλοι πρέπει να τη θυμόμαστε καλά. Πιστεύω πως αυτό το άρθρο μου είναι πάρα πολύ σημαντικό, αφού πάντα μαθαίνουμε κάτι σημαντικό, ακόμη και εάν προέρχεται μετά ακόμη και από τα χειρότερα γεγονότα. Ας δούμε μαζί λοιπόν τι συνέβη στο χωρητικότητας 360 λίτρων ενυδρείο μου:

Μία Τρίτη (τον Ιανουάριο του τρέχοντος έτους), πριν το βραδινό μου φαγητό, τάισα τα ψάρια μου, έλεγξα την κεντρική μονάδα φίλτρανσης του ενυδρείου (το συνδυασμό του Φίλτρου Ρευστοποιημένου Υποστρώματος με το εξωτερικό φίλτρο κανίστρου) και έκανα συντήρηση ρουτίνας (καθαρισμό δηλαδή) του γρήγορου εσωτερικού φίλτρου. Τα πάντα ήταν ΟΚ!

Την Τετάρτη το πρωί έκανα έναν «γρήγορο έλεγχο ρουτίνας» (ως συνήθως) σε όλα τα ενυδρεία μου πριν φύγω για δουλειά. Και πάλι όλα ήταν ΟΚ!

Το απόγευμα της ίδιας ημέρας (για την ακρίβεια αργά το απόγευμα της Τετάρτης και μετά από περίπου δέκα ώρες που μεσολάβησαν!), αφού γύρισα από τη δουλειά, βρήκα ΟΛΑ τα ψάρια που στέγαζα στο 360άρι, με κομμένη την ανάσα και σε «ληθαργώδη» κατάσταση, ν’ ασφυκτιούν στον πυθμένα του ενυδρείου. Το νερό είχε μάλιστα θολή γαλακτώδη όψη.

Αποφάσισα πως ήταν καιρός για γρήγορη και όσο το δυνατόν αμεσότερη δράση: μερική αλλαγή νερού ίση με το 50% του όγκου του ενυδρείου, ήταν το πρώτο μου βήμα. Δεν φάνηκε όμως καμία εμφανής ανάνηψη των ψαριών μου.

Ήλθε λοιπόν η σειρά του ελέγχου των φίλτρων που το υποστήριζαν: η μεγαλύτερη μονάδα ήταν ΣΧΕΔΟΝ ΠΑΝΤΕΛΩΣ φραγμένη! Το μικρό εσωτερικό φίλτρο δούλευε σωστά, αλλά δεν υπήρχε καμία περίπτωση να κρατήσει από μόνο του 360 λίτρα νερού. Η αντλία αέρα, επίσης δούλευε κανονικά.

Αποκατέστησα την λειτουργία του φίλτρου όσο πιο γρήγορα μπορούσα, προσέθεσα αμέσως και μια τεράστια ποσότητα υγρού για την «προετοιμασία» νερού ενυδρείων καθώς και «ενισχυτικού βακτηριδίων» στο νερό. Η κανονική κυκλοφορία του νερού επανήλθε …

Τα ψάρια, παρ’ όλα αυτά, παρέμειναν στην ίδια «ληθαργώδη» αρχική κατάσταση που τα βρήκα, στον πυθμένα του ενυδρείου.

Πήρα λοιπόν περαιτέρω μέτρα:

Άδειασα σχεδόν τελείως το ενυδρείο, αφαίρεσα όλες τις πέτρες και τα στοιχεία που συνέθεταν το υποβρύχιο περιβάλλον και μετέφερα τα ψάρια σε κουβάδες με το 50% του νερού από το ενυδρείο και το υπόλοιπο 50% φρέσκο νερό. Τοποθέτησα ένα φίλτρο με γρήγορη ροή και μία παραπάνω αντλία αέρα στους κουβάδες για να αυξήσω την περιεκτικότητα του νερού σε Οξυγόνο, όσο γινόταν. Προσέθεσα εκ νέου βελτιωτικό νερού και ενισχυτικό βακτηριδίων.

Και πάλι τίποτε. Τα ψάρια δεν έλεγαν να συνέλθουν.

Αναδιαμόρφωσα εντελώς όλο το ενυδρείο και άλλαξα ακόμη ένα 50% του νερού με φρέσκο, ολοκληρωτικά «επεξεργασμένο» νερό της ίδιας θερμοκρασίας.

Άρχισα να μεταφέρω τα ψάρια μαλακά και με προσοχή πίσω στο ενυδρείο, αλλά η κατάσταση της υγείας τους ήταν τόσο άσχημη (τουλάχιστον στα περισσότερα από αυτά) και τότε άρχισαν οι θάνατοι! Το άγριο πιασμένο αρσενικό Pseudotropheus species “Msobo” χρειάστηκε δύο ολόκληρες ημέρες να συνέλθει εντελώς (ευτυχώς όμως συνήλθε).

Ο εφιάλτης, επί τέλους είχε τελειώσει!

Τι συνέβη;

Η εκτίμησή μου είναι η εξής:

Για κάποιο λόγο η κεντρική μονάδα φίλτρανσης επιβαρύνθηκε και μπλοκάρισε η κυκλοφορία της, σχεδόν ολοκληρωτικά. Εντόπισα το πρόβλημα στο σωλήνα εισόδου του νερού στο φίλτρο. Σημειωτέον πως η είσοδος αυτή βρίσκεται ΧΑΜΗΛΟΤΕΡΑ από την επιφάνεια του νερού.

Η έλλειψη ικανής και δυνατής κυκλοφορίας, μειώνοντας την περιεκτικότητα του νερού σε οξυγόνο, αδυνατούσε να υποστηρίξει τα αζωτοαντιδρώντα αερόβια βακτηρίδια της αποικίας στο υπόστρωμα του φίλτρου.

Αυτό με τη σειρά του προκάλεσε αλυσιδωτές αντιδράσεις που χειροτέρευαν κάθε λεπτό που περνούσε, φτάνοντας την κατάσταση στο «μη περαιτέρω». Τα χρήσιμα βακτηρίδια τότε άρχισαν να ψοφούν και καθώς περνούσε η ώρα, τα νεκρά βακτηρίδια και τα προϊόντα της σήψης τους, άρχισαν να ρέουν μέσα στο ενυδρείο.

Τα ψάρια αναγκάστηκαν τότε να κολυμπούν και να προσπαθούν να επιζήσουν σε ένα περιβάλλον που βρισκόταν σε αποσύνθεση. Δεν υπήρχε σχεδόν καθόλου κυκλοφορία νερού καθώς και κανενός είδους φίλτρανση, που σε συνδυασμό με τα υποπροϊόντα αποσύνθεσης των νεκρών βακτηριδίων, αύξησε την συγκέντρωση της αμμωνίας και αυτό ήταν το τέλος του «παιγνιδιού»!

Υποθέτω πως αυτά ήταν τα γεγονότα και στην πραγματικότητα ενισχύεται αυτή μου η υπόθεση από την παρατήρηση των νεκρών ψαριών. Όλα μα όλα είχαν λαμπερά κοκκινισμένα/ροζ βράγχια.

Δυστυχώς, λόγω της υπαγορευμένης βιασύνης με την οποία έδρασα ώστε να κάνω τις αναγκαίες μερικές αλλαγές νερού – που ήταν το μόνο πράγμα που μου φαινόταν λογικό να πράξω εκείνες τις στιγμές – δεν κράτησα καθόλου από αυτό το «γαλακτώδες» νερό ώστε να ελέγξω τις βασικές συγκεντρώσεις τοξικών ουσιών.

Θα έλεγχα (εάν είχα προνοήσει να κρατήσω νερό) οπωσδήποτε τα NO2, NO3, NH3/NH4+  και τη συγκέντρωση του Ο2 στο νερό. Κακώς μεν, αλλά τουλάχιστον έσωσα τα αγαπημένα μου (τόσο το ενήλικο όσο και δύο ιχθύδια F1)  Pseudotropheus species “Msobo” και τα F2 ζευγάρια “Haplochromis” Pundamilia nyereri και τα μωρά τους.

Το γεγονός πως το ενυδρείο απέκτησε ξανά τη φυσιολογική λειτουργικότητά του μετά την «απλή» επανεκκίνηση της κεντρικής μονάδας φίλτρανσης και τις ογκώδεις αλλαγές νερού επιβεβαιώνει τις υποψίες μου. Είναι χαρακτηριστικό άλλωστε, πως δεν χρησιμοποίησα κανενός είδους φάρμακα!

Τι έμαθα τελικά από αυτή τη θλιβερή ιστορία;

Ένα βασικό τουλάχιστον πράγμα: όταν διατηρούμε είδη ψαριών που βρωμίζουν πολύ το νερό των ενυδρείων (τα m’buna σαφώς είναι τέτοια είδη!) που φιλοξενούνται, θα πρέπει να υποστηρίζουμε τα κλειστά μας συστήματα από δύο ξεχωριστές μονάδες φίλτρανσης οπωσδήποτε (όπως είδατε άλλωστε, το είχα ήδη προβλέψει αυτό!).

Θα πρέπει οπωσδήποτε επίσης να κρατάμε μικρούς πληθυσμούς ανά ενυδρείο (και αυτό όμως το είχα προβλέψει!!).

Και τέλος να φροντίζουμε να τροφοδοτείται η είσοδος του φίλτρου μας με νερό από το ενυδρείο δια μέσου δύο ξεχωριστών παροχών (ε, αυτό δεν το είχα προβλέψει!!!).

Εν κατακλείδι, μου χρειαζόταν να βρω μία καλή πιθανή αιτία γι’ αυτή την καταστροφή (αν και δεν μπορώ να είμαι απόλυτα σίγουρος εάν βρήκα τη σωστή, ή αν, τέλος πάντων, αυτή η δυσλειτουργία ήταν και η μοναδική αιτία του κακού). Τελικά όμως, είμαι εντελώς πεπεισμένος ότι δεν θα μου ξανασυμβεί τέτοιο κακό άλλη φορά και αυτό με ξαλαφρώνει κάπως.

Η επιμέλεια του Ελληνικού MCH γίνεται εξ' ολοκλήρου από τον Ανδρέα Ηλιόπουλο, στον οποίο οφείλεται άλλωστε και η ύπαρξη της ελληνικής έκδοσης.

Back ] Up ] Next ]

Site Search 

Contact us

       

Malawi Cichlid Homepage © 1999-2006. All rights reserved.