HOME

GEORGE RECLOS

FRANK PANIS

FRANCESCO ZEZZA

PATRICIA SPINELLI

ARTICLES

FISH INDEX

PROFESSIONALS

PHOTO GALLERY

LINKS

BOOK REVIEW

AWARDS

MARINE TANK

DISCOVER MEDITERRANEAN

SIDE EFFECTS

HOBBYIST'S GALLERY

MACRO & NATURE PHOTOGRAPHY

DISASTERS WITH DAVE

MCH-DUTCH

MCH PO POLSKU

ARTYKUŁY

ΑΡΧΙΚΗ

ΑΡΘΡΑ

ΕΙΔΗ ΨΑΡΙΩΝ

ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΕΣ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

ΒΡΑΒΕΙΑ

 

 


Filtr fluidyzacyjny

Francesco Zezza

Spotkałem się z opinią, że tego typu rozwiązanie jest ostatnim krzykiem mody w technice filtrowania; jej głównym plusem jest zdolność utlenienia ogromnej ilości azotynów i amoniaku, podczas całkowitego braku jakiegokolwiek rodzaju filtracji mechanicznej. Warto o tym pamiętać, wybierając taki właśnie filtr. Pomysł kryjący się w konstrukcji tego urządzenia jest jednak całkiem prosty: przepływ wody porusza piasek wewnątrz rury (patrz: numer 4 na rysunku), jednak dopiero po 40 dniach od założenia osiedlają się w nim bakterie nitryfikacyjne (Nitrosomonas i Nitrobacter) „odżywiające się” azotynami i amoniakiem. Każdy rodzaj materii (produkty wydalane przez ryby, rozkładające się jedzenie, liście itp.) pływającej w zbiorniku może znacznie obniżyć wydajność filtra (jeśli dostanie się do niego, a jest zbyt duży, aby go wyjąć). Wszyscy wiemy, jak to jest, gdy hoduje się ryby z grupy Mbuna: kopią, kopią, kopią... kopią przez cały dzień!!!

Ogromne możliwości utleniające filtrów fluidyzacyjnych zafascynowały mnie w chwili, gdy zapragnąłem założyć jeszcze jeden zbiornik dla moich ulubionych Mbuna (osobniki odłowione ze środowiska naturalnego w czasie safari w 1997 r.) Gdy zdecydowałem się więc na zastosowanie tego filtra (głównie ze względu na ciekawość i chęć przetestowania nowej metody), rozwiązania wymagał podstawowy problem, jaki związany jest z zachowaniem ryb z grupy Mbuna – drobiny unoszące się w wyniku ich nieustannego kopania w podłożu. Dlatego właśnie zdecydowałem się na zastosowanie filtra kanistrowego, którego zadaniem jest wstępne oczyszczenie wody z zawiesiny, zanim jej strumień dotrze do filtra fluidyzacyjnego (patrz: rysunek). Zastosowałem także wewnętrzny, odrębny filtr, który zajął się tylko oczyszczaniem mechanicznym (przepływ: 600 l/h; nie został on umieszczony na rysunku). Kolejnym problemem, jaki należało rozwiązać, było wybranie pomp o odpowiedniej przepustowości, optymalnych do takiego zastosowania. Filtry fluidyzacyjne, generalnie rzecz ujmując, pracują znacznie lepiej z pompami o trochę zbyt dużej mocy (przepchnięcie wody przez cały system filtracyjny wymaga nakładu siły), mogą być zatem nieco hałaśliwe. Reszta polegała na tym, że musiałem zabawić się w przemyślnego hydraulika, i związana była z wybieraniem rur, łączników i zaworów odpowiedniej wielkości, a wreszcie z połączeniem wszystkich elementów w odpowiedni sposób.

Rysunki i kolejne uwagi powinny (mam taką nadzieję!) wyjaśnić szczegółowo, jak jest skonstruowany mój filtr fluidyzacyjny.

Opis rysunku:

  1. Zbiornik na stelażu
  2. Filtr kanistrowy
  3. Stojak na filtr fluidyzacyjny
  4. Filtr fluidyzacyjny***
  5. Rurka doprowadzająca (niebieska linia) do filtra kanistrowego
  6. Rurka odpływowa (jasnozielona) z filtra kanistrowego
  7. Rurka odpływowa (ciemnozielona) z filtra fluidyzacyjnego
  8. Zawór doprowadzający filtra kanistrowego
  9. Zawór odpływowy filtra kanistrowego
  10. Przełącznik „T” (czerwony)
  11. Zawór bezpieczeństwa (na wlocie filtra fluidyzacyjnego)
  12. Zawór bezpieczeństwa (na odpływie filtra kanistrowego) **
  13. Zawór kontrolujący przepływ (żółty) na filtrze fluidyzacyjnym
  14. Zawór bezpieczeństwa (na odpływie filtra fluidyzacyjnego)
  15. Elektryczny (filtr kanistrowy) przewód zasilający

** może być rurka przelewowa

*** nie jest potrzebne źródło prądu

Uwagi do rysunku (liczby odnoszą się do rysunku):

1.      Zbiornik na stelażu (mój ma 360 l).

2.      Filtr kanistrowy (z pompą o przepustowości 600 l/h). Próbowałem także wcześniej zastosować filtr o wydajności 840 l/h, okazał się jednak zbyt głośny. Filtr ten jest odpowiedni dla akwariów o pojemności do 250 l.

3.      Stojak pod filtr fluidyzacyjny.

4.      Filtr fluidyzacyjny, odpowiedni dla zbiorników do 1200 l. Każdy z filtrów osiąga wydajność przekraczającą potrzeby zbiornika.

5.      Rurka doprowadzająca (ma dwa zawory – jeden to zawór bezpieczeństwa na rurze, podczas gdy drugi otwiera i zamyka przepływ filtra kanistrowego).

6.      Rurka odpływowa do filtra fluidyzacyjnego i do zbiornika (przekierowuje ewentualny zbyt duży strumień wody).

7.      Rurka odpływowa odprowadzająca wodę z filtra fluidyzacyjnego do zbiornika (główny przepływ).

8.      Zawór bezpieczeństwa na rurce wlotowej (patrz punkt 5).

9.      Zawór odpływowy filtra kanistrowego.

10. Przełącznik „T” kierujący ewentualny zbyt duży strumień bezpośrednio do zbiornika (nie przechodzi przez filtr fluidyzacyjny).

11. Zawór bezpieczeństwa na rurce wlotowej filtra fluidyzacyjnego.

12. Zawór bezpieczeństwa na rurce odpływowej filtra fluidyzacyjnego.

13. Zawór kontrolujący przepływ strumienia wody z filtra fluidyzacyjnego (zwiększa lub zmniejsza) do zbiornika.

14. Zawór bezpieczeństwa na rurce odpływowej filtra fluidyzacyjnego.

15. Przewód zasilający (mój ma 200V, 50 Hz).

 

Back ] Up ] Next ]

  Redakcja i tłumaczenie wersji polskiej TMH – Marzenna Kielan (mkielan@sm.pl)

Jeśli chciałby umieścić na swojej stronie link do naszej witryny użyj tej ścieżki: www.MalawiCichlidHomepage.com/images/mch.gif

Najlepiej oglądać w rozdzielczości 800 X 600 lub 1024 X 768

Site Search 

Contact us

       

Malawi Cichlid Homepage © 1999-2006. All rights reserved.