HOME

GEORGE RECLOS

FRANK PANIS

FRANCESCO ZEZZA

PATRICIA SPINELLI

ARTICLES

FISH INDEX

PROFESSIONALS

AQUARIUM CONSERVATION PROGRAMME (ACP)

PHOTO GALLERY

LINKS

BOOK REVIEW

AWARDS

MARINE TANK

DISCOVER MEDITERRANEAN

SIDE EFFECTS

HOBBYIST'S GALLERY

MACRO & NATURE PHOTOGRAPHY

DISASTERS WITH DAVE

MCH-DUTCH

MCH-DEUTSCH

ARTIKELN

MCH PO POLSKU

ARTYKUŁY

ΑΡΧΙΚΗ

ΑΡΘΡΑ

ΕΙΔΗ ΨΑΡΙΩΝ

ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΕΣ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

ΒΡΑΒΕΙΑ

 

 

 

Cyathopharynx furcifer

του Caner Gunduz

Οι πιο πολλοί ακουαρίστες που ασχολούνται με κιχλίδες αποκαλούν το είδος «βασιλιά των featherfins», αλλά όπως και να αποκαλούνται πιστεύω πως είναι τα ομορφότερα ψάρια του γλυκού νερού

Featherfins: Cyathopharynx sp., Ophtalmotilapia sp., Benthochromis sp., Cunningtola sp..

Τα ♂♂ μπορούν να φτάσουν σε μήκος τα είκοσι δύο εκατοστόμετρα (22 cm) και τα ♀♀ αυξάνουν μέχρι τα δέκα τρία με δέκα τέσσερα εκατοστόμετρα (13 cm14 cm). Τα ♂♂ φέρουν εκπληκτικά μπλε, πράσινα, μοβ και κάποιες φορές κόκκινα χρώματα (κόκκινο βρίσκει κανείς στα Sibwesa και στα Helembe), αλλά τα ♀♀ είναι ασημί, Ακόμη τα εδρικά πτερύγια των ♂♂ είναι πολύ εκτεταμένα και φέρουν άκρες κίτρινου χρώματος.

  • Όταν είναι νεαρά – μήκους τεσσάρων με πέντε εκατοστομέτρων (4 cm – 5 cm) – μπορεί να μοιάζουν με Ophtalmotilapia ventralis. Όταν φτάσουν όμως τα επτά με οκτώ εκατοστόμετρα (7 cm – 8 cm), ειδικά τα ♂♂ αναγνωρίζονται ως ψάρια του γένους Cyathopharynx.
  • Πρέπει να ταΐζονται με δίαιτα ημι-φυτική, όπως για παράδειγμα με μείγμα αρακά με γαρίδες και μερικές βιταμίνες (με άλλα λόγια Shrimp Mix).
  • Απαιτούνται το λιγότερο τετρακόσια λίτρα (400 l) όγκου σε ένα σύστημα για να διατηρηθούν δύο (2) ♂♂ με οκτώ με δέκα (8 – 10) ♀♀.
  • Το υπόστρωμα του πυθμένα πρέπει να είναι φίνο (όπως ας πούμε άμμος), γιατί τα ♂♂ κατασκευάζουν κυκλικά αναχώματα στον πυθμένα και καταπίνουν άμμο για να βοηθούν την πέψη τους.
  • Η φίλτρανση πρέπει να είναι πολύ ικανή  και τα φίλτρα θα πρέπει να μπορούν να ανακυκλώνουν τρεις με τέσσερις (3 – 4) φορές την ώρα όλο τον όγκο του συστήματος.
  • Οι τιμές του pH πρέπει να κυμαίνονται μεταξύ pH = 8,0 και pH = 8,5 για δείγματα γεννημένα στην αιχμαλωσία και pH = 9,0 ή και παραπάνω (pH = 9,3) για άγρια πιασμένα δείγματα.
  • Πρέπει να πραγματοποιούνται μεγάλες μερικές αλλαγές νερού γιατί είναι πολύ βρώμικα ψάρια ...

αφού έχουν πολύ μακριά έντερα και γι’ αυτό παράγουν περισσότερα κόπρανα από άλλα είδη.

Ποτέ μην τα ταΐσετε με tubifex, bloodworms ή οποιαδήποτε τροφή βασισμένη σε υψηλή περιεκτικότητα ζωικών πρωτεϊνών, γιατί μπορεί να σημειωθούν απώλειες από bloat.

 

C. foae VS C. furcıfer

Το γένος Cyathopharynx περιλαμβάνει δύο (2) είδη, με διαφορετικές χρωματικές ποικιλίες το καθένα.

1-) Cyathopharynx furcifer

Φωτο του Stephen Boulet

C. furcifer “Kigoma” (;)

2-) Cyathopharynx foae (C. foai)

Φωτο του Ad Konnings

C. foae “Moliro”

Η πρώτη μεταξύ τους διαφορά είναι τα χρώματά τους. Τα C. foae έχουν πιο σκούρο σώμα και πάνω του παρουσιάζονται «νερά», κάτι που δεν έχουν τα C. furcifer.

Η δεύτερη διαφορά τους είναι πως τα C. foae ζουν βαθύτερα και σε πιο βραχώδη περιβάλλοντα από ότι τα C. furcifer, γι’ αυτό και έχουν πιο σκούρα χρώματα. Ζουν σε βαθιά νερά ανάμεσα σε βράχια οπότε τα σκούρα χρώματα είναι απαραίτητα για την προστασία τους.

Τα C. furcifer προτιμούν ανοιχτές αμμώδεις περιοχές με λίγα βράχια.

Υπάρχουν όμως κάποιοι χρωματικοί τύποι του γένους Cyathopharynx που μπορούν να ταξινομηθούν κάπου ανάμεσα. Για παράδειγμα τα C. furcifer “Kigoma” έχουν σκούρο σώμα αλλά δεν παρουσιάζουν καθόλου «νερά» όπως τα C. foae. Έχουν επίσης κίτρινο χρώμα πάνω από το κεφάλι και πίσω από τα μάτια τους που εμφανίζονται όταν φλερτάρουν τα ♀♀.

ΑΝΑΠΑΡΑΓΩΓΙΚΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ

Και τα δύο είδη παρουσιάζουν την ίδια αναπαραγωγική συμπεριφορά. Τα ♂♂ κατασκευάζουν κρατήρες στην άμμο που μπορεί η διάμετρός τους να αγγίξει και τα εξήντα εκατοστόμετρα (60 cm) και δεν επιτρέπουν σε άλλα ♂♂ να εισέλθουν στις περιοχές τους.

Photo by Chris Juvinall

Τα αναθρεμμένα στην αιχμαλωσία ♂♂ ψάρια παρουσιάζουν κάποια χρώματα (κάποιες μπλε αποχρώσεις) όταν έχουν μέγεθος επτά με οκτώ εκατοστόμετρα (7 cm – 8 cm) αλλά τα άγρια πιασμένα ♂♂ ζώα αρχίζουν να χρωματίζονται μετά τα δέκα εκατοστόμετρα (10 cm) σε μήκος.

Τα κυρίαρχα ♂♂ κατασκευάζουν αυτά τα κυκλικά αναχώματα και επιδεικνύουν τα εντονότερα χρώματά τους στα ♀♀. Σύρουν μάλιστα τα εδρικά τους πτερύγια στο κέντρο του κρατήρα γιατί στην άκρη του φέρει κίτρινου χρώματος βούλες που μοιάζουν με αβγά και τα ♀♀ θα προσπαθήσουν να μαζέψουν. [Σ.τ.Μ. Στο πρωτότυπο κείμενο, μάλλον εκ παραδρομής, ο γράφων αναφέρει τον όρο ventral fins, δηλαδή εδρικά πτερύγια. Αφ’ ενός το εδρικό πτερύγιο δεν είναι διπλό πτερύγιο (paired fin) και αφ’ εταίρου τα ζώα αυτού του είδους – σε αντίθεση με είδη κιχλίδων που τα ♂♂ τους φέρουν eggspots στο εδρικό τους πτερύγιο – φέρουν μόνο δύο eggspots, ένα σε κάθε ένα από τα μακριά θωρακικά τους πτερύγια.] 

Όταν εντοπιστεί ένα γόνιμο , το ♂ θα προσπαθήσει να το παρασύρει μέσα στον κρατήρα. Όταν αυτό έλθει στο κέντρο αρχίζουν τις κυκλικές κινήσεις.

Λίγες στροφές αργότερα το αποθέτει λίγα αβγά και το ♂ ελευθερώνει λίγο σπέρμα. Τότε ακριβώς έρχεται η σειρά των eggspots των θωρακικών του πτερυγίων. Καθώς το νομίζει πως πρόκειται για αβγά προσπαθεί να τα μαζέψει και τότε το ♂ ελευθερώνει κι άλλο σπέρμα που εγγυάται την γονιμοποίηση που θα γίνει μέσα στο στόμα του .

Τα ♀♀ μπορούν να παράγουν από δέκα μέχρι σαράντα (10 – 40) αβγά, ανάλογα με το μέγεθός τους. Τα επωάζουν για δέκα οκτώ με είκοσι τρεις μέρες (18 – 23), αλλά συνήθως γύρω στις είκοσι μία (21). Τα αβγά φαίνονται στο στόμα του και είναι εμφανέστερα μετά από δώδεκα με δέκα τέσσερις μέρες (12 – 14). Όταν διακρίνεται μαύρο χρώμα είναι δείγμα πως τα αβγά είναι γονιμοποιημένα.

  • Αυτή τη στιγμή μπορεί κανείς να μαζέψει το στοματεπωάζον και να το βάλει μόνο του σε ένα άλλο ενυδρείο. Πρέπει κανείς να περιμένει γύρω στις δύο εβδομάδες πριν επιχειρήσει να πιάσει το στοματεπωάζον , αφού εάν συλληφθεί κατά τις πρώτες μέρες από το stress θα φτύσει τα αβγά ενώ είναι ακόμη κίτρινα και το να εκκολάψει κανείς τα αβγά όταν δεν έχουν «ωριμάσει» είναι μια πολύ δύσκολη υπόθεση. Μετά όμως, όταν τα αβγά έχουν μετατραπεί σε λάρβες (φέρουν ήδη ουρίτσες και διακρίνονται τα μάτια) κάτι μπορεί να γίνει και είναι σπανιότερο να προσβληθούν από μύκητες ακόμη και αν το τα φτύσει δεν θα έχει κανείς να αντιμετωπίζει τόσο πολύ σοβαρό πρόβλημα με την εκκόλαψή τους. 

Όταν τα ♀♀ ελευθερώσουν το γόνο τους κανονικά πρέπει να μεταφερθούν σε άλλο ενυδρείο ή στο κυρίως ενυδρείο εάν διατηρούνται εκεί και άλλα ♀♀. Τα ♂♂ ζώα είναι επιθετικοί γεννήτορες και μπορεί να παρενοχλήσουν σοβαρά τα ♀♀ που δεν είναι ακόμη γόνιμα.

ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΟΥ ΤΕΧΝΗΤΟΥ ΜΙΚΡΟΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ

Η διαμόρφωση του τεχνητού μικροπεριβάλλοντος είναι πολύ σημαντική για τα Cyathopharynx sp. και υπάρχουν κάποιες πεπατημένες που κανείς οφείλει να ακολουθεί

  • Το υπόστρωμα του πυθμένα πρέπει να είναι λεπτόκοκκο και φίνο.
  • Πρέπει να τους παρέχονται ανοιχτές περιοχές στον πυθμένα ώστε να μπορούν τα ♂♂ ζώα να κατασκευάσουν τους κρατήρες τους  και βραχώδη σημεία για τα ♀♀.
  • Τα ζώα του γένους δεν αρέσκονται στην πυκνή βλάστηση, αλλά χρειάζονται χώρο για να κολυμπούν.

Μη φυτεύετε λοιπόν πολλά φυτά στο ενυδρείο τους. Λίγα φυτά των γενών Cryptocoryne, Anubias και του είδους Valisneria spiralis θα είναι άψογα.

Αυτό είναι το νεαρό μου, μήκους οκτώ εκατοστομέτρων (8 cm) του είδους  C. furcifer “Kigoma”

Αυτό είναι το σύστημα που φιλοξενούνται τα ψάρια του είδους C. furcifer.

Το ενυδρείο έχει διαστάσεις ένα μέτρο και σαράντα εκατοστόμετρα επί πενήντα εκατοστόμετρα επί εξήντα εκατοστόμετρα (140 cm x 50 cm x 60 cm) και όγκο τετρακόσια είκοσι λίτρα (420 l). Διαθέτει μία βραχώδη περιοχή, στο μέσον του και δύο ανοιχτές αμμώδεις περιοχές στα δύο του άκρα για τα ♂♂ ζώα. Διατηρώ σ’ αυτό δύο (2)  ♂♂  και επτά (7) ♀♀ ψάρια που διαβιούν περίφημα στο σύστημα. Εάν είχα και τρίτο ενδέχεται να αντιμετώπιζα προβλήματα.

Ως συγκατοίκους των ψαριών αυτού του είδους δεν μπορώ να προτείνω άλλο είδος εκτός από κάποια είδη ψαριών του γένους Cyprichromis. Καλό είναι τα ενυδρεία που θα φιλοξενήσουν αυτά τα ψάρια να έχουν ένα βάθος γύρω στα εξήντα εκατοστόμετρα (60 cm) για να μπορούν να ζώα να κατασκευάσουν τους κρατήρες τους.

Και μια παρατήρηση της τελευταίας στιγμής: Μόλις παρατήρησα πως το κυρίαρχο ♂ μου, δρώντας σαν και κλέβει άμμο από την περιοχή του άλλου ♂ μου για να επεκτείνει το δικό του ανάχωμα!!

Μια σύντομη «αυτοσύσταση» από τον ίδιο το συγγραφέα:

Η αλήθεια είναι πως δεν θεωρώ τον εαυτό μου χομπίστα. Είμαι εθισμένος ακουαρίστας. Βρήκα μάλιστα τις προάλλες φωτογραφίες από την παιδική μου ηλικία, όταν ήμουν τριών ετών περίπου, όπου είχα βουτηγμένο το ένα μου χέρι σε ένα ενυδρείο. Ζω στην Istanbul της Τουρκίας, όπου μέχρι πρότινος (πριν πέντε με έξι χρόνια) ήταν πολύ δύσκολο να βρει κανείς καλής ποιότητας ψάρια. Τώρα βρίσκει κανείς σχεδόν τα πάντα και σε ειδικές τιμές λόγω της ύπαρξης του συλλόγου μας που μας βοηθάει να εισάγουμε ψάρια από τη Γερμανία και από τη Δημοκρατία της Τσεχίας. Στην αρχή βέβαια δυσκολευτήκαμε ώσπου να οργανωθούν κάμποσοι άνθρωποι και να γίνει κάτι επί τέλους.

Αυτή είναι η Ιστορία μου

Όταν πήγαινα στο γυμνάσιο άρχισα να συμμετέχω και πάλι στο hobby. Απέκτησα έτσι τρία (3) ψάρια της ομάδας των mbuna και τα διατηρούσα σε ένα σύστημα όγκου εξήντα λίτρων (60 l). Καυγάδιζαν τόσο πολύ, ώσπου βρήκα τα δύο από αυτά σκοτωμένα. Τότε ο πατέρας μου (ο οποίος είναι και ο άμεσα υπεύθυνος γι’ αυτόν τον εθισμό μου) με βοήθησε να κατασκευάσω ένα μεγαλύτερο σύστημα με  όγκο τετρακόσια είκοσι λίτρα (420 l). Διατηρούσα τότε κάποια Astronotus ocellatus (Oscars), τα οποία και αναπαρήγαγα, μαζί με Thorichthys meeki (firemouth) που επίσης μου γεννούσαν. Τα Cyphotilapia frontosa που επίσης διατήρησα, ζευγάρωναν και αυτά. Πέντε χρόνια περίπου μετά είχα αρχίσει να μαθαίνω αρκετά, οπότε ήρθε η σειρά των «δίσκων» (που ακόμη δεν έχω εγκαταλείψει). Μαζί με τους «δίσκους» κατάφερα και αναπαρήγαγα «αγγελόψαρα» και λατινοαμερικάνικες κιχλίδες νάνους, έως ότου μια μέρα, σε ένα περιοδικό είδα τη φωτο ενός είδους ψαριού που λεγόταν C. furcifer και ερωτεύτηκα κεραυνοβόλα, οπότε άρχισα να διατηρώ τέτοια ψάρια από τότε και έχω καταφέρει να πάρω κάμποσους απογόνους του είδους. Μαζί με μερικούς φίλους τότε καθίσαμε και οργανώσαμε μια ακουαρίστικη λέσχη. Σήμερα ο σύλλογός μας αριθμεί διακόσια (200) μέλη. Μέσα στις δραστηριότητές μας είναι και η πληροφόρηση αρχαρίων ακουαριστών και η διάθεση, εκτός από πληροφορίες, ψαριών.

 

Επισκεφτείτε την  επόμενη σελίδα για να δείτε περισσότερες φωτο των ψαριών αυτού του είδους

Η επιμέλεια του Ελληνικού MCH γίνεται εξ' ολοκλήρου από τον Ανδρέα Ηλιόπουλο, στον οποίο οφείλεται άλλωστε και η ύπαρξη της ελληνικής έκδοσης.

Back ] Up ] Next ]

Site Search 

Contact us

       

Malawi Cichlid Homepage © 1999-2006. All rights reserved.