HOME

GEORGE RECLOS

FRANK PANIS

FRANCESCO ZEZZA

PATRICIA SPINELLI

ARTICLES

FISH INDEX

PROFESSIONALS

AQUARIUM CONSERVATION PROGRAMME (ACP)

PHOTO GALLERY

LINKS

BOOK REVIEW

AWARDS

MARINE TANK

DISCOVER MEDITERRANEAN

SIDE EFFECTS

HOBBYIST'S GALLERY

MACRO & NATURE PHOTOGRAPHY

DISASTERS WITH DAVE

MCH-DUTCH

MCH-DEUTSCH

ARTIKELN

MCH PO POLSKU

ARTYKUŁY

ΑΡΧΙΚΗ

ΑΡΘΡΑ

ΕΙΔΗ ΨΑΡΙΩΝ

ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΕΣ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

ΒΡΑΒΕΙΑ

 

 

 

Eretmodus cyanostictus 

Eretmodus cyanostictus

Κείμενα και φωτογραφικό υλικό Paolo Salvagiani. Η μετάφραση στα αγγλικά του πρωτότυπου κειμένου (από τα ιταλικά) έγινε από τον Francesco Zezza

Τα γένη Eretmodus, Spathodus και Tanganicodus ανήκουν στην ομάδα των Eretmodines. Είναι όλα τους μέλη της οικογένειας των CICHLIDAE, είναι ενδημικά της λίμνης Tanganyika και παρουσιάζουν παρόμοια φυσικά χαρακτηριστικά και συμπεριφορά. Στη φύση φτάνουν τα επτά με δέκα εκατοστόμετρα (7 cm – 10 cm) σε μήκος  και λόγω του σουλουπιού τους και της στάσης κολύμβησής τους, είναι γνωστά, από τους αγγλόφωνους, με το κοινό όνομα κιχλίδες gobbies. Ζουν σε πολύ ρηχά νερά κοντά στις ακτογραμμές, όπου οι συγκεντρώσεις του οξυγόνου είναι υψηλότατες από την αδιάκοπη κίνηση των νερών. Τα ψάρια του γένους Eretmodus, όπως και τα υπόλοιπα μέλη της υποοικογένειας Eretmodines, τρέφονται με άλγες που αφθονούν και αναπτύσσονται ραγδαία πάνω στους βράχους, λόγω του ισχυρού φωτός. Σύμφωνα με κάποιους Ιχθυολόγους (της συστηματικής βιολογίας) μπορεί και να διαχωριστούν μελλοντικά σε διαφορετικά είδη. Τα ζώα που προέρχονται από διαφορετικές περιοχές του υγροτόπου της λίμνης παρουσιάζουν ευδιάκριτες διαφορές στο σχήμα του στόματός τους και στη μορφή των οδοντοστοιχιών τους. Οι τοπικές ποικιλίες έχουν και χρωματικές διαφορές: μπλε στίγματα στο κεφάλι και στο σώμα που ποικίλουν σε μέγεθος (ή να είναι εντελώς απόντα), ενώ όλο το σώμα τους είναι χρωματισμένο από κιτρινοπράσινο έως καφεκόκκινο, όπου αυτά μάλιστα τα δείγματα, επί το πλείστον, δεν έχουν στίγματα.

Πριν λίγα χρόνια πήρα έξι (6) νεαρά άτομα του είδους E. cyanostictusμπλε στίγματα», που επέλεξα γιατί ήταν μεγαλύτερα σε μέγεθος και εντονότερα μπλε στίγματα: πανέμορφα ζώα (δείτε τη φωτο). Σύμφωνα με τον Mikael Karlsson του Africa Diving (εξαγωγέα κιχλίδων από την Τανζανία), βάσει μιας φωτο που του έστειλα, τα ψάρια μου είναι μάλλον μιας ποικιλίας από την Isonga, της κεντρικής Τανζανίας, νοτιοανατολικά του Sybwesa.

Δυστυχώς κατά τη διάρκεια του ταξιδιού της επιστροφής μου (από τη Γερμανία στην Ιταλία) ένα ψάρι μου πέθανε. Όταν έφτασα στο σπίτι μου όλοι οι «επιζήσαντες» εισήχθησαν σε ένα σύστημα όγκου επτακοσίων πενήντα λίτρων, όπου ήδη ζούσαν άλλα είδη κιχλίδων της λίμνης Tanganyika: Μια ομάδαδέκα πέντε (15) ατόμωνψαριών του είδους Cyprichromis sp. ”Kitumba”, λίγα Ophtalmotilapia boops “neon stripe – Nkondwe”, μαζί με κάποια Lamprologines. Μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα τα πέντε (5) μου E. cyanostictus άρχισαν να εμφανίζουν την πραγματική τους «ιδιοσυγκρασία». Πάρα πολύ επιθετικά μεταξύ τους, που δεν έδιναν καμιά σημασία στους υπόλοιπους συγκατοίκους τους. παρά το διαθέσιμο χώρο, συνέβαιναν περισσότεροι από αρκετοί καυγάδες. Συνέχιζαν έτσι «χαρούμενα» και σε λίγες βδομάδες βρήκα (προς μεγάλη μου λύπη!) ένα ψάρι νεκρό. Κατέληξα να ξεμείνω με τέσσερα (4) ψάρια που το καθένα ζούσε στην κάθε μια από τις επάνω γωνίες του ενυδρείου! Μετά, σιγά-σιγά, περιέργως τα δύο (2), άρχισαν να ζουν στο βαθύτερο σημείο του συστήματος, ένα στα αριστερά και ένα στα δεξιά, ενώ τα άλλα δύο παρέμεναν στις επάνω γωνίες τους. Παρά την κακότροπη ιδιοσυγκρασία τους, το να τα παρατηρεί κανείς να αποξέουν άλγες ήταν ενδιαφέρον (και συνάμα διασκεδαστικό) και συνέβαινε επί το πλείστον τους καλοκαιρινούς μήνες (αφού το ανοιχτό από επάνω σύστημά μου παίρνει φυσικό φως), τότε τα μπλε στίγματά τους αστράφτουν πραγματικά!

Ζευγάρι E. cyanostictus, ενώ ζευγαρώνει

Μου πήρε δύο (2) χρόνια μέχρι να εντοπίσω αναπαραγωγικές προσπάθειες μεταξύ των δύο (2) κυρίαρχων ψαριών, μόνο το ζευγάρι στην αρχή δεν έκανε σωστά τη «δουλειά» κι έτσι οι πρώτες πέντε έξι προσπάθειές τους δεν απέδωσαν καρπούς (τα αβγά είτε φτύστηκαν, ή καταπόθηκαν ή τέλος δεν ήταν γονιμοποιημένα). Άρχισα να πιστεύω πως ήταν ΟΛΑ τους ♀♀, μέχρι που στο τέλος του καλοκαιριού, αφού τα πράγματα έδειχνε να προχωρούν κατά τα επιθυμητά αναμενόμενα, εντοπίζοντας στοματεπώαση που κρατούσε πάνω από τις τέσσερις (4) μέρες, οπότε άρχισα να ελπίζω πως θα «έπαιρνα» μερικά μωρά πια. Μετά από δώδεκα (12) μέρες στοματεπώασης, μου ήρθε κι άλλη μια κεραμίδα η «αλλαγή του μεταφορέα» του γόνου (βλέπετε τα E. cyanostictus παρουσιάζουν διγενή μεταφορά κατά τη στοματεπώαση). Προς μεγάλη μου έκπληξη μάλιστα έβλεπα πως κανείς από τους δύο γονείς δεν έδειχνε ιδιαίτερο ενδιαφέρον σχετικά με αυτό το θέμα! Τέλος, για να μη μακρηγορώ και παρά τους φόβους μου, η ανταλλαγή έγινε και το βράδυ της εικοστής πρώτης μέρας (ακόμη κι αν αυτό μου κόστισε το να γυρίσω το ενυδρείο τα πάνω κάτω, μετακινώντας μεγάλα μέρη του τεχνητού μικροπεριβάλλοντος) κατάφερα να πιάσω με την απόχη εκείνο το ψάρι! Επειδή ενδιαφερόμουν πολύ να αποκτήσω μερικά νεογνά από αυτό το είδος, μόλις συνέλαβα το ♂, το κράτησα με βρεγμένα χέρια και το ανάγκασα να τα φτύσει, χρησιμοποιώντας μια οδοντογλυφίδα. Πήρα δώδεκα (12) μικρά. Εξέτασα το γενετικό του πόρο για να βεβαιωθώ για το φύλο του ζώου και το επέστρεψα στο κυρίως σύστημα. Οι νεοφερμένοι παρέμειναν σε ένα θάλαμο που επέπλεε στο ίδιο ενυδρείο και ταΐζονταν με ναυπλίους Artemia salina και εν συνεχεία με μικροσκοπικά flakes και pellets. Ο ρυθμός αύξησής τους ήταν αργός, αλλά ευτυχώς δεν είχα προβλήματα. Περαιτέρω ζευγαρώματα έλαβαν χώρα και αργότερα, αλλά τα αποτελέσματα ήταν γενικώς ανεπιτυχή. Δεν ξανάκανα stripping στο ♂, ελπίζοντας σε πιο «φυσικούς» τρόπους αναπαραγωγής, αλλά του κάκου, δεν υπήρξε κανένα θετικό αποτέλεσμα. Ίσως σε αν ενυδρείο με περισσότερες κρυψώνες …

Βόσκοντας επάνω στις πέτρες

Βασιζόμενος σ’ αυτή μου την εμπειρία (και μια παλαιότερη με τα S. erythrodon), μπορώ να πω πως τα μέλη της υποοικογένειας Eretmodines είναι πολύ ενδιαφέροντα είδη για λάτρες των ενυδρείων διατήρησης κιχλίδων της λίμνης Tanganyika, λόγω του ωραίου σχήματός τους, της ενδιαφέρουσας τροφικής τους συνήθειας και της εντελώς εξαιρετικής τους ιδιοσυγκρασίας (απέναντι μόνο σε συγκατοίκους τους που δεν ανήκουν στο ίδιο είδος, όμως). Η ακραία επιθετική τους συμπεριφορά απέναντι σε ζώα του είδους τους, πρέπει να λαμβάνεται υπ’ όψιν, όταν κανείς διαμορφώνει το τεχνητό περιβάλλον του συστήματος που θα τα στεγάσει και σημαντικότερο όλων, όταν κανείς αγοράζει αυτά τα ψάρια, θα πρέπει: να παίρνει είτε «σίγουρο» αναπαραγωγικό ζεύγος (κατόπιν προσεκτικής παρατήρησης των διαθέσιμων ζώων στο τοπικό κατάστημα πώλησης καλλωπιστικών υδρόβιων ειδών, εάν είναι, παρ’ ελπίδα, δυνατό), ή να αγοράζει έξι (6) άτομα τουλάχιστον και να τα μεγαλώσει ο ίδιος.

Στοματεπωάζον E. cyanostictus

Τελικές σημειώσεις (του Francesco Zezza): Κατά την ταπεινή μου άποψη, αυτά τα ζώα είναι ενδιαφέροντα και πάνω από όλα, γιαμένα, διατηρήθηκαν σωστά (ΑΝΑΛΟΓΙΣΤΕΙΤΕ το μέγεθος του συστήματος εάν σκοπεύετε να βιώσετε την εμπειρία). Παρ’ όλα αυτά, από θεωρητικής απόψεως, δεν συμφωνώ – ΚΑΘΟΛΟΥ – με το stripping. Έχοντας υπ’ όψιν μου όλες τις σχετικές αναφορές για τα προβλήματα που έχει ως αποτέλεσμα αυτή η «τεχνική», θεωρώ πως πρέπει να χρησιμοποιείται μόνο κατά συγκεκριμένες εξαιρέσεις. Μια φορά στο τόσο (και θα το επαναλάβω ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΣΤΟ ΤΟΣΟ …), μπορεί αυτή η πρακτική να υιοθετηθεί ως Η ΕΣΧΑΤΗ λύση, για ψάρια που αναπαράγονται πολύ δύσκολα.

Η επιμέλεια του Ελληνικού MCH γίνεται εξ' ολοκλήρου από τον Ανδρέα Ηλιόπουλο, στον οποίο οφείλεται άλλωστε και η ύπαρξη της ελληνικής έκδοσης.

Back ] Up ] Next ]

Site Search 

Contact us

       

Malawi Cichlid Homepage © 1999-2006. All rights reserved.