HOME

GEORGE RECLOS

FRANK PANIS

FRANCESCO ZEZZA

PATRICIA SPINELLI

ARTICLES

FISH INDEX

PROFESSIONALS

PHOTO GALLERY

LINKS

BOOK REVIEW

AWARDS

MARINE TANK

DISCOVER MEDITERRANEAN

SIDE EFFECTS

HOBBYIST'S GALLERY

MACRO & NATURE PHOTOGRAPHY

DISASTERS WITH DAVE

MCH-DUTCH

MCH PO POLSKU

ARTYKU£Y

ΑΡΧΙΚΗ

ΑΡΘΡΑ

ΕΙΔΗ ΨΑΡΙΩΝ

ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΕΣ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

ΒΡΑΒΕΙΑ

 

 

 

Αφρικανικές Κιχλίδες: Ερωτήσεις και Απαντήσεις ΙΙ

Μια συλλογή από το African Cichlid List

Αυτή η συλλογή είναι έργο της Sandra και του Allen – μέλη και οι δύο του African Ciclid E-mail List (Λίστα ηλεκτρονικής αλληλογραφίας για τις Αφρικανικές Κιχλίδες).

 Περιέχει αποσπάσματα συζητήσεων που έλαβαν χώρα ανάμεσα σε διάφορα μέλη της διαδικτυακής αυτής «λέσχης» που ασχολείται με θέματα σχετικά με τη διατήρηση και αναπαραγωγή κιχλίδων προερχόμενων από τις λίμνες της κατακρημνισιγενούς κοιλάδας της ανατολικής Αφρικής στην αιχμαλωσία, αλλά για γενικότερα με τη διατήρηση υδρόβιων οργανισμών.

Όπως θα διαπιστώσετε είναι σε μορφή Ερώτηση (Ε) – Απάντηση (Α), τύπου FAQ (Frequently Asked Questions = ερωτήσεις που διατυπώνονται πολύ συχνά).

Ε – Τι να κάνω που οι κιχλίδες μου ξεθάβουν το φίλτρο βυθού σκάβοντας;

Α – Εγώ χρησιμοποίησα νάιλον πλέγμα (σήτα για πόρτες ή παράθυρα) από την αποθήκη Eagle, στο αρχικό “στήσιμο”. Αρχικά τύλιξα σαν σάντουιτς το φίλτρο βυθού με σήτα. Οι ζέβρες [Σ.Τ.Μ. υποθέτουμε πως μιλάει για Pseudotropheus species “Zebra”] έσκαψαν μεν μέχρι το φίλτρο βυθού αλλά αποκάλυψαν το γκρίζο χρώμα της σήτας. Την τελευταία φορά που μετακίνησα το ενυδρείο, έκανα κάτι άλλο. Τοποθέτησα τα πλακάκια του φίλτρου βυθού, μετά έβαλα ένα στρώμα χαλικιού (μίγμα για κιχλίδες), ένα φύλλο σήτας, ένα διαχωριστικό από πλέγμα διαχυτήρα (από αυτούς που χρησιμοποιούνται στις οροφές σε συστήματα για λάμπες φθορισμού) και μετά έστρωσα ένα παχύ στρώμα από ψιλό χαλίκι ενυδρείων. Τα ψάρια μπορούν να σκάψουν μέχρι το πλέγμα. Έτσι δεν μπορούν να ανακατέψουν το μίγμα κιχλίδων και να θολώσουν έτσι το νερό. Πριν αλλάξω το «στήσιμο» μπορούσαν να σκάψουν σήραγγες κάτω από τις πέτρες και περίμενα πότε μια πέτρα θα ξέφευγε από τη θέση της και θα πλάκωνε κανένα ψάρι. Το πλέγμα κρατάει τις πέτρες σταθερές στη θέση τους.

A – Πήγαινε στο τοπικό κατάστημα Wal-Mart και ψάξε στο κομμάτι χειροτεχνίας για πλαστική σήτα που χρησιμοποιείται για πλέξιμο νήματος [Σ.Τ.Μ. (?)]. Βγαίνει σε ένα δύο διαφορετικά μεγέθη. Αγόρασε αρκετό για ένα ενυδρείο όγκου 55 γαλονιών με περίπου 1$ κόστος. Τοποθέτησε ένα στρώμα στο υπόστρωμά σου περίπου 1 με 1½ ίντσα ψηλότερα από τα πλακάκια του φίλτρου βυθού, μετά τοποθέτησε την άμμο ή το χαλίκι. Χρησιμοποίησε και σπασμένα κελύφη στρειδιών – και ωραία σαν χρώμα και φτηνά – αφού τα ξεπλύνεις καλά πριν τα χρησιμοποιήσεις. Παίζουν τον ίδιο ρόλο με το σπασμένο κοράλλι, αλλά με πολύ μικρότερο κόστος – προσωπικά μου αρέσει πολύ περισσότερο και το χρώμα τους – που θα βρεις εύκολα αν ψάξεις στα τοπικά καταστήματα-μάντρες με κόστος περίπου 4$ για κάθε σακούλα των 50 λιμπρών (χρησιμοποιείται για χρήση σε κοτέτσια σαν εμπλουτιστικό τροφής). Στοιβάζεται λίγο πιο σφιχτά από το κοράλλι, αλλά πολύ πιο χαλαρά από την άμμο. Κάνει καλό μείγμα σε συνδυασμό με άμμο για ενυδρεία χωρίς φίλτρα βυθού και προσθέτει κάποια γκρίζα σκοτεινότερα χρώματα στο χαλίκι.

[Σ.Τ.Μ. Η άποψή μας για σπασμένα κοράλλια και όστρακα σε ενυδρεία για κιχλίδες είναι ήδη γνωστή. Η απορία μας εδώ είναι πώς και δεν μπλοκάρουν τα φίλτρα βυθού με χρήσης σήτας και των άλλων λεπτόκοκκων προτεινόμενων υλικών.]

Ε – Λοιπόν να μία ερώτηση προς όλους σας. Σας έχω μιλήσει για τα “Haplochromis” Pundamilia nyererei που έχω αποκτήσει – πέντε από αυτά μάλιστα – και από τότε ανακάλυψα ακόμη πως τα τέσσερα είναι αρσενικά και μόνο ένα θηλυκό. Τώρα, θα πρέπει να πουλήσω τα δύο και να κρατήσω το κυρίαρχο αρσενικό, το υποκυρίαρχο αρσενικό και το θηλυκό; Ή θα πρέπει να τα κρατήσω όλα; Σκέπτομαι μην και αρχίσουν να βαράνε μέχρι θανάτου το μοναδικό θηλυκό. Καλά σκέπτομαι; Είναι πολύ άγρια μεταξύ τους, ακόμη και εάν θεωρούνται μάλλον ήμερα ψάρια. Το pH είναι γύρω στο 8,0 και η θερμοκρασία του νερού περίπου στους 79°F. Το ενυδρείο έχει όγκο 55 γαλόνια.

Α – Ποτέ μου δεν είχα  “H Pundamilia nyererei που να μπορώ να τα χαρακτηρίσω ως «ήρεμα» ψάρια. Εγώ θα κρατούσα μόνο ένα αρσενικό και τουλάχιστον ένα θηλυκό άτομο (εκτός και αν θέλεις να μου δώσεις αυτό το θηλυκό J) και  όσο για το υποκυρίαρχο αρσενικό, εάν θέλεις, να το κρατήσεις πρόσθεσε στο ενυδρείο ένα με δύο θηλυκά ακόμη, ώστε τα αγόρια να αποσπούν την προσοχή τους. Εάν μπορέσεις να βρεις “H species orthostoma, θα έχεις καλούς συγκατοίκους , κατά τη γνώμη μου, αλλά είναι κάπως δυσεύρετα …

Μία εμπειρία που αφορά στο «στήσιμο» και στον εξοπλισμό ενυδρείου.

Είχαμε αναφέρει ότι επρόκειτο να «στήσουμε» ένα ενυδρείο όγκου 125 γαλονιών. Μετά από αρκετές έρευνες στο διαδίκτυο, αλλά και έπειτα από πάμπολλες συζητήσεις σε τοπικά καταστήματα πώλησης καλλωπιστικών ψαριών και ειδών ενυδρείων, καταλήξαμε στην αγορά δύο εξωτερικών φίλτρων Fluval 304. Ακούγοντας τις συζητήσεις για το υπόστρωμα επιλέξαμε σπασμένο κοράλλι και χαλίκι της εταιρείας Carib Sea. Το νερό εδώ στο  Bridgeton του N.J., είναι μαλακό με pH 6,0. Ανησυχούσαμε για το γεγονός ότι θα έπρεπε να φτιάξουμε  το νερό αυτό κατάλληλο για αφρικανικές κιχλίδες. Αφού γεμίσαμε με νερό το ενυδρείο και το αφήσαμε να δουλέψει με τα φίλτρα σε λειτουργία, τα οποία είχαν από ένα σακουλάκι σπασμένο κοράλλι, το νερό έγινε κανονικά σκληρό και με pH 8,0. Αυτό μας άρεσε. Ξεκινήσαμε τον κύκλο του Αζώτου και θα σας ενημερώσουμε. Θα δημιουργήσουμε ένα ενυδρείο για να στεγαστούν Malawi m’buna και ένα ζευγάρι utaka. Και πάλι η επιλογή των ψαριών καθοδηγήθηκε από τις συζητήσεις με πολλά άτομα στο διαδίκτυο. Μπορεί να βρούμε έναν τοπικό παραγωγό για να μας βοηθήσει να γεμίσουμε με τα ψάρια που επιθυμούμε το ενυδρείο μας.

E – υπάρχει καμιά καλή συνταγή για Παρασκευή τροφής φυτικής προέλευσης;

Α – Τα plecos [Σ.Τ.Μ εννοεί κάποια από τα είδη της τεράστιας οικογένειας των Λορικαριιδών, αλλά δεν καθορίζει ποια ακριβώς . Το πρόβλημα είναι πως κάμποσα από αυτά δεν είναι χορτοφάγα γι’ αυτό θίγω την ανάγκη της χρήσης των επιστημονικών ονομάτων], θα φάνε το πράσινο μέρος από τα κολοκυθάκια (τα δικά μου τουλάχιστον έτσι κάνουν). Δεν βράζω ούτε περνάω από ατμό τα λαχανικά που χρησιμοποιώ. Αυτά που δεν βουλιάζουν, τα δένω με ένα λαστιχάκι σε μία πέτρα (αυτό εξ’ άλλου βοηθάει και για να τα απομακρύνω). Έχω έναν pleco δύο χρονών που μαζί με τα κλόουν [Σ.Τ.Μ. Botia macracanthus] μου, θα φάνε εντελώς μισό κολοκυθάκι κατά τη διάρκεια της νύχτας (κόβω ένα ολόκληρο στα δύο). Το δίνω τη νύχτα και βγάζω τα υπολείμματα το πρωί, αλλά μπορείς κάλλιστα να το αφήσεις στο νερό για 24 ώρες, αλλά όχι για περισσότερο. ΄Έχω ακόμη ακούσει καλά λόγια για τις γλυκοπατάτες, αλλά δεν τις ‘έχω δοκιμάσει.

Ε –  Θα πρέπει να χρησιμοποιήσω φίλτρο βυθού και ποιες είναι οι ιδανικές συνθήκες διατήρησης κιχλίδων από τις λίμνες του κατακρημνισιγενούς Ρήγματος της νοτιοανατολικής Αφρικής;

Α – Δεν θα χρησιμοποιούσα φίλτρο βυθού αφού όλες αυτές οι κιχλίδες της περιοχής που αναφέρεις (και ουσιαστικά μιλάμε κυρίως για τις λίμνες και) είναι σκληροπυρηνικοί σκαπανείς… Το σκάψιμό τους θα αποσταθεροποιήσει το φίλτρο. Θα προσθέσω τελικά (είτε χρησιμοποιήσεις είτε όχι τέτοια συσκευή) ότι αυτή η άποψη είναι προσωπική μου, ακόμη και αν συμφωνούν με αυτή αρκετοί που διατηρούν κιχλίδες.

Το ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ pH που οι αφρικάνικες κιχλίδες προτιμούν, εξαρτάται από την εκάστοτε λίμνη καταγωγής των ειδών. Έτσι έχουμε να πούμε πως το pH 9,0 είναι πολύ για τις, ενώ οι κιχλίδες της Tanganyika αρέσκονται και σε υψηλότερες τιμές όπως 9,2 έως και 9,5!!!. Με απλά λόγια οι κιχλίδες των λιμνών Malawi και Victoria μπορούν να διατηρηθούν (ακόμη και εάν δεν είναι «απολύτως σωστό» να γίνεται) μαζί, ενώ οι κιχλίδες της Tanganyika καλύτερα να διατηρούνται μόνες τους. Εάν ενδιαφέρεσαι για τις ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ τιμές των φυσικοχημικών παραμέτρων του νερού της λίμνης Malawi, ρίξε μια ματιά στο: http://www.rddiagnostics.com/malawi_parameters.html

A – Αυτή είναι η ΑΠΟΨΗ μου. Πιστεύω μάλιστα, πως θα υπάρξουν και αυτοί που θα διαφωνήσουν με αυτή.

Αρχικά θα πρέπει να ξεκινήσεις με φίλτρο βυθού. Μην χρησιμοποιήσεις πωρόλιθους, αλλά άφησε σκέτα τα σωληνάκια αέρα και έτσι δεν θα ανησυχείς για μπλοκαρισμένες αερόπετρες. Χρησιμοποίησε χαλίκι με μέγεθος κόκκου όσο το μέγεθος των σπόρων του αρακά, ή ποταμίσιο χαλίκι. Αυτά μπορείς να τα βρεις σε κάποια αποθήκη. Θα χρειαστείς περί τις 50 με 75 λίμπρες ΑΠΛΗΣ ΑΜΜΟΥ που θα βάλεις σαν τελευταίο στρώμα. Θα πρέπει να την πλύνεις καλά προηγουμένως. Βεβαιώσου πως όλο το χαλίκι καλύπτεται από άμμο, αλλιώς η φίλτρανσή σου θα είναι ασταθής (σχεδόν άχρηστη θα μπορούσα να προσθέσω). Έπειτα φτιάξε με πέτρες ψηλές φόρμες στις γωνίες και στο πίσω μέρος. Οι περισσότερες αφρικάνικες κιχλίδες λατρεύουν τις πέτρες. Εφ’ όσον πρόκειται να διατηρήσεις κελυφοωοτόκα είδη, πρόσθεσε στο «στήσιμο» του περιβάλλοντος και 6 – 8 κελύφη σαλιγκαριών με άνοιγμα περίπου όσο ο αντίχειράς σου.

Φρόντισε να «συνωστίσεις» σε ομάδες τα όστρακα. Το φυτό με την κοινή ονομασία horwort [Σ.Τ.Μ. εννοεί το φυτό Ceratophyllum demersum], ταιριάζει καλά με τις κιχλίδες και ειδικότερα με αυτές της λίμνης . Τα δικά μου φυτά έχουν φτάσει στην επιφάνεια και συνεχίζουν να μεγαλώνουν. Πάρε ένα κρεμαστό εξωτερικό φίλτρο ρευστοποιημένου υποστρώματος σαν το. Πρόκειται περί ενός βιολογικού φίλτρου που θα σε βοηθήσει να μειώνεις τα νιτρικά και τους ρυπαντές που προέρχονται από τις απεκκρίσεις των ψαριών. Πάρε ακόμη μια λάμπα φθορισμού καλής ποιότητας για χρήση σε ενυδρεία. Εάν δεν χρησιμοποιήσεις τέτοια λάμπα θα χάνεις την ευκαιρία να βλέπεις όλα τα χρώματα που έχουν αυτά τα ψάρια. Μπορείς βέβαια εκτός από το χοντρόκοκκο χαλίκι να χρησιμοποιήσεις μία στρώση σπασμένο κοράλλι, επάνω από τα πλακάκια του φίλτρου βυθού. Αυτό θα σου λειτουργήσει σαν buffer, αφού το νερό που διατηρεί κανείς αφρικάνικες κιχλίδες θα πρέπει να έχει pH 7,8 έως pH 9,0. Παρεμπιπτόντως κάποιοι θα διαφωνήσουν με τη χρήση του φίλτρου βυθού. Χρησιμοποιώ τέτοιο φίλτρο για ένα πολύ ΜΑΚΡΥ χρονικό διάστημα, σε πείσμα κάποιων αξιοσέβαστων φίλων και έχω διαπιστώσει πως κάνει φανταστική δουλειά, φιλοξενώντας στο υπόστρωμά του χρήσιμους μικροοργανισμούς που κρατάνε διαρκώς τα νιτρικά στις ελάχιστες συγκεντρώσεις και διατηρούν το νερό του ενυδρείου σε κρυστάλλινη καθαρότητα. Τέλος, θα συνιστούσα ένα φίλτρο κανίστρου ώστε να σε διευκολύνει να τελειοποιήσεις τη φίλτρανση.

Ε – Ποιος είναι ένα καλός τρόπος για να «φτιάχνω» το νερό των ενυδρείων μου χωρίς να χρησιμοποιώ αλάτια και τέτοιου είδους υλικά;

Α – Εγώ πάντως χρησιμοποιώ μίγματα που φτιάχνω μόνος και όχι τα υλικά που κυκλοφορούν στην αγορά. Χρησιμοποιώ στ’ αλήθεια Θειικό ασβέστιο (CaSO4, το οποίο είναι αρκετά δυσδιάλυτο και απαιτείται ζεστό νερό για να διαλυθεί), Ανθρακικό ασβέστιο (CaCO3 σε μικρές ποσότητες γιατί είναι πολύ λίγο διαλυτό), Θειικό μαγνήσιο (MgSO4), Διττανθρακικό νάτριο (NaHCO3), Χλωριούχο νάτριο (NaCl) και Χλωριούχο κάλιο (KCl). Τα τέσσερα τελευταία προστίθενται σε συγκεκριμένες ποσότητες, ενώ τα συμπλέγματα ασβεστίου σε ποσότητες οι οποίες διαλύονται οριακά. Οι ποσότητες που χρησιμοποιώ μπορούν να χρησιμεύσουν σαν οδηγός, αλλά στην πραγματικότητα αυτές οι ποσότητες σχετίζονται με την ποιότητα του νερού του δικτύου σου. Στην ιστοσελίδα μας διατίθενται πίνακες που μπορούν να σε πληροφορήσουν πόση ποσότητα κάθε ουσίας σε p.p.m. (mg/l = χιλιοστόλιτρα ανά λίτρο), θα πρέπει να προσθέσεις ώστε να επιτύχεις συγκεκριμένες τιμές του GH και του ΚΗ.

Οι πίνακες δίνουν τις τιμές και σε γαλόνια και σε λίτρα, οπότε θα μπορέσεις να τους χρησιμοποιήσεις εύκολα. Πρέπει απλά να πας στο Ευρετήριο πληροφοριών (Information index) από την κεντρική σελίδα (Homepage) και να πατήσεις τον κέρσορα επάνω στους πίνακες GH και ΚΗ. Εάν έχεις κάποιες ερωτήσεις γνωστοποίησέ το μου. Τα χημικά τα αγοράζω από την MERK Darmstadt (τα φτηνότερα που έχουν, αφού η ποιότητά τους είναι πάντα κορυφαία). Δεν μπορείς να χρησιμοποιήσεις έτσι απλά επιτραπέζιο αλάτι, γιατί περιέχει ιώδιο και ειδικά [Σ.Τ.Μ. τοξικά για τα ψάρια σε υψηλές συγκεντρώσεις] «πρόσθετα ροής». Για οικονομία, τα αγοράζω σε πεντόκιλες συσκευασίες (τα συμπλέγματα ασβεστίου και μαγνησίου), σε δεκάκιλες το Χλωριούχο κάλιο και πενηντόκιλες (το Χλωριούχο νάτριο και το Διττανθρακικό νάτριο). Αυτές οι ποσότητες μου φτάνουν για περίπου ένα χρόνο (περίπου ένας τόνος νερού μηνιαίως ή δώδεκα τόνοι νερού ετησίως αλλάζονται στα ενυδρεία μου, σύνολο δηλαδή 3.174 γαλόνια νερού). Το κόστος τους στην Ελλάδα είναι περίπου 310$ Αμερικής. Βεβαίως θα πρέπει να τα αναμιγνύεις και τα τοιαύτα (το δύσκολο μέρος). Θα πρέπει ακόμη να δεις το καινούργιο άρθρο για τις αλλαγές νερού στο ίδιο σημείο της ιστοσελίδας μας (δηλ. το ευρετήριο πληροφοριών), που περιέχει και φωτογραφίες που σε πληροφορούν για το πώς τα χειρίζεσαι όλα αυτά. Η διεύθυνση της ιστοσελίδας είναι: www.rddiagnostics.com/aquaria.html

Οι τιμές στο νερό των ενυδρείων μου είναι διαμορφωμένες ως εξής: ΚΗ = 14, pH = 8,5 (αρχική τιμή pH = 7,7 από το νερό του δικτύου μου) και GH = 12. Εάν χρησιμοποιήσεις αυτή τη «συνταγή» θα έχεις ένα πολύ σταθερό περιβάλλον. Θα σου πρότεινα μάλιστα να φτιάξεις και ένα αρχείο στο . Πάρε τις αξίες (σε λίτρα) και πρόσθεσε τον όγκο νερού που θέλεις να «φτιάξεις», ώστε να βρεις τις ποσότητες που χρειάζεσαι (αυτό μου γλιτώνει χρόνο).

Πληροφοριακά σταμάτησα τα αλάτια του εμπορίου και τα υλικά για αύξηση του GH πριν από ένα χρόνο περίπου και τα ψάρια μου φαίνεται καλύτερα τώρα. Ακόμη και εάν αυτό ακούγεται σαν κάπως προκατειλημμένο, τουλάχιστον πάντως δεν δείχνουν και χειρότερα.

Νομίζω πως θα έπρεπε να το δοκιμάσεις αυτό. Λεπτομέρειες θα βρεις στην ιστοσελίδα μας: Malawi Cichlid Homepage. Πήγαινε στα ανάλογα κεφάλαια για το Διττανθρακικό νάτριο (μαγειρική σόδα, NaHCO3) – και την Ανθρακική σκληρότητα (ΚΗ) και ψάξε στην συγκεκριμένη διεύθυνση: http://www.rddiagnostics.com/malawi10.html

Ε – Μπορείτε να μου πείτε εάν θα πρέπει να αλλάξω ενυδρείο στα Aulonocara. Φοβάμαι μήπως φάνε τα αυγά και το γόνο των κιχλίδων της λίμνης Tanganyika που στεγάζω στο ίδιο ενυδρείο!

Α – Έχω ένα σύστημα τριάντα λίτρων [Σ.Τ.Μ. Μάλλον εννοεί γαλόνια και όχι λίτρα γιατί τα ψάρια που αναφέρει παρακάτω αποκλείεται να μπορούσαν να ζουν όλα μαζί σε τριάντα μόνο λίτρα νερού].

Είχα ένα ζευγάρι brichardi [Σ.Τ.Μ. Neolamprologus brichardi μάλλον], μπόλικα  marlieri [Σ.Τ.Μ. Julidochromis marlieri] και έξι μικρά «παγώνια της λιακάδας» [Σ.Τ.Μ. δεν πρόκειται για πτηνά βέβαια, αλλά για κάποιο strain Aulonocara. Θεός βέβαια είδε για ποια ακριβώς χρωματική ποικιλία πρόκειται] εκεί μέσα. Χρησιμοποιείται σαν ενυδρείο για ιχθύδια. Όταν ο γόνος φτάνει σε κάποιο μέγεθος, μεταφέρονται από το ενυδρείο με τους γονείς σε άλλο, ώστε να βρεθεί χώρος για τις καινούργιες γέννες. Πρόσφατα έβαλα 86 daffodil brichardi [Σ.Τ.Μ. Προφανώς εννοεί το είδος Neolamprologus pulcher “Daffodil”, αφού δεν υπάρχει κανένα γνωστό είδος που να λέγεται daffodil brichardi, ή κάπως έτσι, από όσο είμαι σε θέση να γνωρίζω τόσο από τη βιβλιογραφία, όσο και από την προσωπική μου εμπειρία] σ’ αυτό το ενυδρείο, καθώς οι γονείς τους είχαν γεννήσει δύο φορές στο κυρίως ενυδρείο. Θεωρούσα πως όλα ήταν στο ίδιο μέγεθος, ώστε να μην δημιουργείται πρόβλημα μεταξύ τους. Μόνο τα πέντε από τα βρήκα. Τα υπόλοιπα έγιναν γεύμα. [Σ.Τ.Μ. Απορίας άξιο είναι για το ποιες ακριβώς χημικές παράμετροι (GH, KH, pH) βολεύουν ταυτόχρονα τις κιχλίδες από τη λίμνη Malawi (δηλ. τα Aulonocara) και τα είδη κιχλίδων της λίμνης Tanganyika (N. brichardi, N. pulcher και J. marlieri) που ο φίλος - ο οποίος έδωσε και την παραπάνω απάντηση - συστεγάζει αβασάνιστα.]

Ε – Το ενυδρείο μου έχει έναν κατάλευκο τοίχο πίσω του, οπότε έχω αρκετά έντονη λαμπερότητα. Τι μπορώ να κάνω;

Α – Για ότι αφορά στους λευκούς τοίχους, εγώ βάφω την πίσω πλευρά των ενυδρείων μου με μαύρη μπογιά. Αρχικά γιατί μου αρέσει η ύπαρξη contrast και ηρεμούν και τα ψάρια και δευτερευόντως κρύβονται τα καλώδια τα σωληνάκια του αέρα και όλα όσα βρίσκονται πίσω από το ενυδρείο. Ο τρίτος λόγος, εξ’ άλλου,  είναι η έντονη λαμπερότητα από τις αντανακλάσεις φωτός επάνω στον λευκό τοίχο!!

Α -  Χρησιμοποιώ 100% ακρυλική μπογιά με βάση το κόμμι και ένα μικρό ρολό βαψίματος. Χρησιμοποιώ αποχρώσεις του μπλε για να βάψω τις τρεις πλευρές του ενυδρείου, αλλά βάφω και το γυαλί του πάτου με καφετί αποχρώσεις όμως. Προτιμώ το μπλε από το μαύρο φόντο αν και το μαύρο δείχνει πολύ καλύτερα τα χρώματα των ψαριών. Χρησιμοποιώ πάντοτε φόντο στα ενυδρεία παρουσίας μου. Χρησιμοποιώ τη φαρδιά διάφανη ταινία που χρησιμοποιείται για συσκευασία. Νομίζω ότι σταθεροποιεί καλύτερα το υλικό κάλυψης και κρατάει πιο σφιχτά [Σ,Τ.Μ. ?]. Είναι όμως μπελάς.

Ε – Μπορεί κανείς να μου δώσει πληροφορίες για τα Neolamprologus brichardi;

Α – Αν και είμαι καινούργιος στη λίστα δεν μπορώ να συγκρατηθώ. Τα  τα Neolamprologus brichardi είναι αξιαγάπητοι μικροθηρευτές-κιχλίδες της λίμνης. Είναι αρκετά επιθετικά και με έντονη περιοχική συμπεριφορά. Εάν αγοράσεις έξι και τα στεγάσεις σε ένα αποκλειστικό ενυδρείο ειδών, τα δύο που θα σου μείνουν [Σ.Τ.Μ. Γιατί θεωρείται ως δεδομένο πως θα του μείνουν μόνο τα δύο; Τι εννοεί ο απαντών;], θα είναι ζευγάρι. Εάν είσαι τυχερός και το ενυδρείο σου είναι αρκετά ευρύχωρο, μπορεί να καταλήξεις με ένα δύο αναπαραγωγικά ζευγάρια ή με ένα τρίο. Τα διατηρώ αρκετό καιρό και επιτυχημένα. Χρησιμοποιώ ενυδρείο 20 ψηλό [Σ.Τ.Μ. Μάλλον εννοεί ψηλό 20 ίντσες] και η θερμοκρασία στους 80°F.

Το ένα αρσενικό ήταν το κυρίαρχο και διάλεξε δύο θηλυκά. Σκότωσε ένα δύο ψάρια, οπότε έπρεπε να απομακρύνω τα εναπομείναντα. Έτσι έμεινε μόνος στο ενυδρείο με τα δύο θηλυκά (ένα σε κάθε πλευρά) να κυριαρχούν. Ζευγάρωνε – ακόμη και ταυτόχρονα – και με τα δύο θηλυκά. Είναι υποδειγματικοί γονείς και θα δεις σύννεφα γόνου που οι γονείς προστατεύουν, κολυμπώντας γύρω τους. Επιτρέπουν στα ιχθύδιά τους να παραμένουν κοντά στις φωλιές ακόμη και αν ζευγαρώνουν εκ νέου. Τα μεγαλύτερα ιχθύδια μάλιστα, κατά κάποιο τρόπο, βοηθούν στο μεγάλωμα, στην προστασία και στη φροντίδα των μικρότερων.

Εάν παρατηρηθεί η οποιουδήποτε τύπου επιθετικότητα, ενάντια στα ιχθύδια των μεγαλύτερων ηλικιών, καλύτερα να τα απομακρύνεις, ώστε τα υπόλοιπα να έχουν αρκετό ζωτικό χώρο. Σκάβουν πάρα πολύ και θα μετακινήσουν σκάβοντας, όλο το χαλίκι έως το τζάμι του πάτου σε μικρό χρονικό διάστημα, καλό είναι να διατηρείς καλά σταθεροποιημένες τις πέτρες. Τα φίλτρα βυθού αντενδείκνυνται γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο. Θα αποκαλυφθούν τα πλακάκια, οπότε το φίλτρο αυτό καθίσταται ουσιαστικά άχρηστο, αλλά επίσης κινδυνεύουν τα ιχθύδια να απορροφηθούν από τη ροή του νερού. Τα  “Daffodil” και οι αλφικές ποικιλίες είναι ακριβώς όπως η κανονική ποικιλία. Έχω και από τις δύο και αναπαράγονται με τρελούς ρυθμούς στο υπόγειό μου. Είναι δύσκολο να διαχωριστούν τα φύλα λόγω του μεγέθους τους, πάντως τα αρσενικά μου είναι πιο μεγαλόσωμα από τα θηλυκά. Δείχνουν πιο σωματώδη και παίρνουν το ύφος λες και διαθέτουν τον δυνατό «ώμο του ταύρου». Είχα θηλυκά που ξεκίνησαν να γεννούν από το μέγεθος της μίας μόλις ίντσας μήκους. Τα αρσενικά είναι συνήθως κάπως μεγαλύτερα.

Ε – Μπορεί κανείς να μου πει περί των ψαριών που χρησιμοποιούνται ως προσθήκη σε ενυδρεία με ντροπαλά ψάρια, ώστε να  ξεθαρρεύουν τα δεύτερα (dither fish);

A -  Πιστεύω πως υπόκειται στην προτίμηση του εκάστοτε ακουαρίστα για το τι ψάρια θα χρησιμοποιήσει γι’ αυτόν τον σκοπό – τα  Tinfoil [Σ.Τ.Μ. Barboides schwanenfeldi] προσδίδουν αρκετή λάμψη – τα τιγράκια [Σ.Τ.Μ. Capoeta tetrazona] προσθέτουν χρώμα. Τα είδη αυτά προτιμούν να είναι σε κοπάδια και κινούνται ασταμάτητα. Εδώ κάποιοι χρησιμοποιούν τα γιγάντια danios [Σ.Τ.Μ. Danio aequipinnatus].

Να θυμάσαι πάντως πως εφ’ όσον χρησιμοποιήσεις κοπαδιαστά είδη, πάρε περισσότερα από δύο άτομα, αφού νοιώθουν μεγαλύτερη ασφάλεια σαν πλήθος.

Όταν αγόρασα τα tinfoil barbus, ήταν μισά σε μέγεθος από τις κιχλίδες μου. Θεώρησα πως θα έχανα κάποια, έτσι αγόρασα πέντε. Αποδείχθηκαν πολύ καλά στο να αποφεύγουν τις κιχλίδες, οπότε έχουν επιζήσει και τα πέντε και είναι αρκετά μεγάλα ψάρια πλέον, μεγαλύτερα από τα υπόλοιπα ψάρια. Τα tinfoil μεγαλώνουν γρήγορα και πολύ. Έχω δει σε τοπικά καταστήματα tinfoil με μήκος πάνω από 10 ίντσες. Δεν νομίζω πως τα tiger barbus μπορούν να φτάσουν το μισό μέγεθος των tinfoil, όταν είναι εντελώς ενήλικα. Είμαι λίγο θορυβημένος μήπως και το 50 γαλονιών όγκου ενυδρείο μου σε λίγο δεν είναι αρκετά μεγάλο για όλους τους κατοίκους του, αφού φοβάμαι μήπως τα tinfoil μεγαλώσουν ακόμη περισσότερο και βλάψουν τα υπόλοιπα ψάρια.

[Σ.Τ.Μ. Η πρώτη απορία που προκύπτει είναι σχετική με το τι είδη κιχλίδων διατηρεί ο απαντών μαζί με τα tinfoil και το τι είδη κιχλίδων θα μπορούσε κανείς να διατηρήσει μαζί με tiger barbus ή τα giant danios και λόγω συμπεριφοράς αλλά βασικότερα λόγω χημείας νερού.

Πάντως καλά κάνει και ανησυχεί για το ενυδρείο του. Σε 50 γαλόνια (200 περίπου λίτρα δηλαδή) το να διατηρεί κανείς πέντε άτομα του είδους Barboides schwanenfeldi που φτάνουν σε τελικό μέγεθος πάνω από 25 εκατοστά του μέτρου συν κάποιες κιχλίδες, είναι τουλάχιστον παρακινδυνευμένο. Είναι μαθηματικά βέβαιο πως κάποιες κιχλίδες του θα φαγωθούν από τα tinfoil - και γιατί θα μπορούν να τις φάνε λόγω μεγέθους αλλά και γιατί τα tinfoil είναι αρκετά αδηφάγα ψάρια.

Σαν dither fish πάντως για τα δειλά βραχόψαρα της λίμνης (πχ Altolamprologus species) προτείνω το μοναδικό ενδημικό killie fish της λίμνης Tanganyika (Lamrichthys tanganyikanus).

Εξ’ άλλου διαφωνώ με τη χρήση τέτοιων ειδών ως dither fish, αφού αυτόν τον ρόλο μπορούν κάλλιστα να τον παίξουν άλλα είδη κιχλίδων θαυμάσια. Για να μην αναφερθώ στο γεγονός πως η σωστή δομή μιας κοινωνίας σε ένα ενυδρείο με συμβατά μεταξύ τους είδη και οι ιδανικές συνθήκες του νερού, εξασφαλίζουν πλήρως την έλλειψη της οποιασδήποτε δειλίας των φιλοξενουμένων ψαριών.]

Α – Έχασα αρκετές κιχλίδες – ένα θηλυκό johanni [Σ.Τ.Μ. Melanochromis johanni], ένα  joanjohansonni [Σ.Τ.Μ. Εννοεί προφανώς το είδος M. joanjohnsonae] και ένα Pseudotropheus “Zebra” [Σ.Τ.Μ. P. species “Zebra”], συν το κακόμοιρο bushynose pleco [Σ.Τ.Μ. Πιθανώς το είδος Ancistrus temminckii ή το είδος A. dolichopterus] που το μάτι της ήταν βγαλμένο. Θεωρώ ως υπεύθυνο το κακό αρσενικό johanni [Σ.Τ.Μ. M. johanni], που από τη στιγμή που απέκτησε τα αναπαραγωγικά του χρώματα «ρίχνει ξύλο» σε οτιδήποτε κινείται μέσα στο ενυδρείο.

Το δεύτερο πρόβλημά μου είναι το ότι όποτε και να πλησιάσω το ενυδρείο μου οι κιχλίδες κρύβονται. Δεν βγαίνουν ούτε για να φάνε εάν δεν απομακρυνθώ. Αυτό ξεκίνησε όταν έφτασαν σε μήκος τις +2,5 ίντσες και όχι ενωρίτερα.

Τελικά δοκίμασα τη μέθοδο των dither fish. Αγόρασα πέντε τιγράκια, πέντε tinfoil και ένα κινέζικο αλγοφάγο [Σ.Τ.Μ. Μάλλον εννοεί το είδος Gyrinocheilus aymonieri], για να αντικαταστήσω το pleco [Σ.Τ.Μ. βλ. πιο πάνω]. Το πρώτο tiger barbus το «τσιμπίσανε» από την πρώτη νύχτα και σε ένα άλλο είχαν φαει σχεδόν όλη την ουρά, αλλά επέζησε και η ουρά του ξαναμεγάλωσε. Έχουν περάσει αρκετοί μήνες και έχασα κι άλλο tiger barbus, που μάλλον φαγώθηκε ολόκληρο γιατί δεν βρήκα καθόλου υπολείμματα στο ενυδρείο. Πότε πότε βλέπω κανένα κατεστραμμένο πτερύγιο, αλλά γενικώς και τα και οι κιχλίδες είναι καλά. Το κινέζικο αλγοφάγο, μοιάζει να έχει υδρωπικία, αλλά είναι χοντρό για πολλούς μήνες τώρα και έτσι δεν δίνω καμιά σημασία. Τα tinfoil πάνε πάρα πολύ καλά και είναι μεγαλύτερα ακόμη και από κάποιες από τις κιχλίδες μου. Πιστεύω πως το οφείλουν στο ότι είναι άριστα στην εύρεση τροφής με τη μέθοδο του ρουφήγματος της τροφής που πηγαίνει χαμένη από το βυθό. Θα πρότεινα τα tiger barbus, σε αριθμό όχι μικρότερο των πέντε ατόμων. Κινούνται αρκετά γρήγορα και έχουν και ωραία χρώματα και δεν έχω δει να επιδεικνύουν επιθετικότητα απέναντι στους υπόλοιπους συγκατοίκους τους. Αργότερα μάλιστα θα μπορούσατε και να τα αναπαράγετε.

Α – Τα dither fish, εκτός των άλλων λειτουργούν σαν προειδοποίηση στις κιχλίδες σου για ενδεχόμενο κίνδυνο που μπορεί να πλησιάζει.

Α – Διατηρώ giant danios [Σ.Τ.Μ. Danio aequipinnatus] στο ενυδρείο με τα m’buna και δεν τα τσιμπολογούν οι κιχλίδες. Θα έλεγα μάλιστα ότι αυτά κυνηγούν τις κιχλίδες κάποιες φορές. Ο σκοπός της χρήσης των dither fish είναι να προσφέρει το αίσθημα της ασφάλειας στα ψάρια που κυνηγιούνται από τους θηρευτές. Ο σκοπός δεν είναι να «ξυλοκοπούνται» από τα άλλα ψάρια. Έχω ένα ενυδρείο με jullies [Σ.Τ.Μ. Μάλλον εννοεί Julidochromis species] και Neolamprologus brevis και έβαλα στο ενυδρείο zebra danios [Σ.Τ.Μ. Brachydanio rerio], όταν οι κιχλίδες μου ήταν μικρότερες από μισή ίντσα σε μήκος. Τα πάνε αρκετά καλά μαζί.

Ε – Αγόρασα μερικά ζωτικά συμπληρώματα για ψάρια των λιμνών της κατακρημνισιγενούς κοιλάδας της νοτιοανατολικής Αφρικής και αναρωτιέμαι εάν είναι καλό να προσθέσω και αλάτι μαζί με αυτά

Α – Βεβαίως. Χορηγώ τέτοια βελτιωτικά δις της εβδομάδος στα πολυπληθή ενυδρεία μου και μία φορά στα υπόλοιπα που είναι πιο αραιοκατοικημένα. Η κατασκευάζει ένα προϊόν που λέγεται Rift Lake Trace Elements [Σ.Τ.Μ. Ιχνοστοιχεία δηλαδή]. Το προϊόν αυτό δουλεύει. Ξεκίνησα τη χρήση σε ιχθύδια το Σεπτέμβρη και είχα 22 ζευγαρώματα από τότε.

Ε – Ποια είναι μία καλή, φτηνή τροφή για Κιχλίδες;

Α – Εγώ ταΐζω τα μου [Σ.Τ.Μ. Είναι πολύ λυπηρό να χρησιμοποιείται το όνομα του αείμνηστου πρωταθλητή της πυγμαχίας ως όνομα του είδους Nandopsis octofasciatum] με τα εξής:

Κάθε δεύτερη ημέρα Tetra Color Bits

Τις μέρες που δεν ταΐζω Bits, τους δίνω flakes με φυτικές πρωτεΐνες.

Τρεις φορές την εβδομάδα ταίζω ζωντανά mealworms (προνύμφες μαύρων σκαθαριών).

Μία φορά κάθε μέρα κατεψυγμένη γαρίδα Mysis.

Μία φορά την εβδομάδα πολτοποιημένα κολοκυθάκια.

Μία φορά την εβδομάδα πράσινα φασόλια από κονσέρβα.

Μία φορά την εβδομάδα άριστης ποιότητας τροφή με βάση τη σπιρουλίνα, αγορασμένη από pet shop.

Τα χρυσόψαρά μου προσλαμβάνουν σχεδόν την ίδια δίαιτα. Όλα αγαπούν αυτή τη διατροφή!!

[Σ.Τ.Μ. Ο μόνος λόγος που θα μπορούσε να δικαιολογήσει τη χρήση mealworms για τροφή ψαριών είναι το ότι ενδέχεται να τους «εξάπτει» το κυνηγετικό ένστικτο. Κατά τα άλλα πρόκειται για μια πολύ λιπαρή τροφή. Στα χρυσόψαρά μου δεν θα έκανα τον κόπο να ταΐζω Mysis ή Bits. Και δεν χρειάζονται τέτοιες τροφές και είναι ακριβές για χρυσόψαρα. Για κάποια ιδιαίτερα είδη ή strains ψαριών κρύου νερού, μπορεί να έκανα εξαιρέσεις που και που.]

Α – Ταΐζω τις κιχλίδες μου με την παρασκευαζόμενη στο σπίτι τροφή που παρουσιάζει ο Ad Konings στην ιστοσελίδα του [Σ.Τ.Μ. Shrimp mix]. Αγοράζω φρέσκια γαρίδα, λίγα μύδια και φύλλα σπανακιού. Τα αλέθω όλα μαζί, φροντίζοντας όμως ώστε οι γαρίδες να μην πολτοποιηθούν τελείως. Παρέχω το μίγμα κάθε δεύτερη ημέρα. Τις υπόλοιπες ημέρες δεν ταΐζω καθόλου. Έχω παρατηρήσει τρομερά αποτελέσματα σχετικά με τα χρώματα των ψαριών και δεν μου έχει ποτέ παρουσιαστεί .

Ξέχασα να σας πω πώς παρασκευάζω την τροφή. Βάζω το σπανάκι στο  και πριν γίνει εντελώς φίνος πολτός προσθέτω τις γαρίδες και τα μύδια φροντίζοντας να μείνουν ελαφρά χοντροκομμένα.

Μετά βράζω λίγη ζελατίνη χωρίς προσθετικά γεύσης σε νερό και την αναμιγνύω με τα παραπάνω αλεσμένα πλέον υλικά. Τοποθετώ αυτό το μείγμα σε ταψιά και το βάζω για λίγο να σκληρύνει στην κατάψυξη. Όταν σκληρύνει το βγάζω και το κόβω σε κύβους και έπειτα το ξαναβάζω στην κατάψυξη για να παγώσει μέσα σε πλαστικές σακούλες. Πριν ταΐσω το μίγμα το βάζω σε λίγο ζεστό νερό για να μαλακώσει αλλά και για να γίνει κάπως χλιαρό.

Οι κιχλίδες το λατρεύουν. Έχω βρει στο διαδίκτυο και κάποια άλλα μείγματα, στα οποία αντί για σπανάκι χρησιμοποιείται αρακάς ή πράσινα φασόλια. Έχω χρησιμοποιήσει τέτοια μίγματα λαχανικών για τα ακρεοφάγα είδη που επίσης διατηρώ. Τα αγαπούν αυτά τα μίγματα.

Μπορείτε να βάλετε το μίγμα σε σακούλες, να το «πατήσετε» για να γίνει λεπτό και έπειτα να το σκληρύνεται στην κατάψυξη πριν το κόψετε. Πληρώνω γύρω στα 30$ το μήνα για τα υλικά του μίγματος και η ποσότητα που φτιάχνω μου φτάνει για ένα μήνα ή και λίγο παραπάνω εάν φροντίζω να ταίζω και μεταξύ των γευμάτων με το μίγμα. Το χρησιμοποιώ και για τα ιχθύδιά μου αλλά φροντίζω να είναι περισσότερο αλεσμένα τα υλικά. Διαπιστώνω πολύ καλά χρώματα όταν τα ιχθύδια φτάνουν στο εμπορικό τους μέγεθος και είναι αρκετά μεγάλα για να πουληθούν στα τοπικά καταστήματα πώλησης καλλωπιστικών ψαριών και ειδών ενυδρείων. Πάντα οι ιδιοκτήτες μου λένε πως οι κιχλίδες μου έχουν όμορφα χρώματα.

[Σ.Τ.Μ. Επειδή ο απαντών δεν δίνει συγκεκριμένα στοιχεία και ποσότητες θα το κάνω εγώ γι’ αυτόν (και προ πάντων για ‘σας!).

Κατ’ αρχήν να σημειώσω πως δεν βρήκα πού παρουσιάζει το μίγμα γαρίδας (shrimp mix) ο Ad Konings στην ιστοσελίδα του. Παρ’ όλα αυτά επειδή τυχαίνει να έχω το βιβλίο Enjoying Cichlids της Cichlid Press, που περιέχει τη συνταγή του Kjell Fohrman, μεταφράζω (μάλλον αποδίδω στα ελληνικά) από τις σελίδες 35 και 36 και σας παραθέτω τα εξής:

ΥΛΙΚΑ

1     κιλό κατεψυγμένος αρακάς

1     κιλό κατεψυγμένες γαρίδες με το κέλυφός τους

10   ml σκόνη σπιρουλίνας

100 γραμμάρια ΦΥΤΙΚΗΣ ζελατίνης σε σκόνη

10   σταγόνες συμπυκνωμένων πολυβιταμινών (για πουλιά ή άλλα κατοικίδια, από pet shop)

100 γραμμάρια τροφής για αύξηση σε μορφή πελλέτας (εναλλακτικά, εάν πρόκειται να ταΐσετε ιχθύδια)

ΕΚΤΕΛΕΣΗ

Τοποθετήστε τις ΣΧΕΔΟΝ ξεπαγωμένες γαρίδες και τον αρακά σε ένα ή μία μηχανή του κιμά και αλέστε τα μέχρι μία ΦΙΝΑ μάζα. Προσθέστε τη σπιρουλίνα, την τροφή σε πελλέτες (εάν παρασκευάζεται shrimp mix για ιχθύδια) και τις πολυβιταμίνες.

Διαλύστε τη ζελατίνη ακολουθώντας τις οδηγίες της συσκευασίας της. Θα πρέπει να ρέει εύκολα, να είναι κολλώδης μάζα αλλά να μην έχει σβολιάσει καθόλου γιατί οι σβώλοι της ζελατίνης μπορούν να αποβούν μοιραίοι για ιχθύδια. Ανακατέψτε διεξοδικά τη ζελατίνη με τα πολτοποιημένα υλικά. Καλύτερα αυτό να το κάνετε σε δόσεις, ώστε να μην σας παγώσει η ζελατίνη. Αφού τελειώστε βάλτε το μίγμα σε δίσκους και σκληρύνετέ το για λίγη ώρα στην κατάψυξη. Αφού σκληρύνει κόψτε το σε κομμάτια βολικού μεγέθους και βάλτε το στην κατάψυξη για να παγώσει.

Επειδή η θρεπτική δυνατότητα του μίγματος είναι υψηλή ταίζετέ το μόνο μία φορά την ημέρα.

Αυτά, ακριβώς και μόνον αυτά, προτείνει ο κύριος Fohrman στο βιβλίο Enjoying Cichlids Παρ’ όλα αυτά επειδή τυχαίνει να έχω το βιβλίο Enjoying Cichlids της Cichlid του Ad Konings.]

Ε – Έχει κανένας καμιά καλή ιδέα για το τι να βάλω μέσα στο ενυδρείο μου για να κρύβονται τα ψάρια μου μέσα;

Α – Μπορείς να βάλεις κομμάτια σωλήνων αποχέτευσης διατομής 3 ή 4 ιντσών (τα 10 πόδια κοστίζουν γύρω στα 6$ στις αποθήκες υλικών για οικιακή χρήση). Είναι λευκό PVC και μπορεί να κοπεί με πριόνι  σε κομμάτια των 4 έως 6 ιντσών μήκους. Δημιουργούν φοβερές κρυψώνες για Κιχλίδες και μέρη για να γεννήσουν τα αβγά τους. Δεν θα επηρεάσουν καθόλου το pH και είναι και φτηνότερη σαν λύση από τη χρήση πήλινων γλαστρών. Άλλωστε μπορείς να τις κόψεις όπως θέλεις για να ταιριάζουν με τα μεγέθη των ψαριών σου.

Α – Εγώ χρησιμοποιώ μαύρους σωλήνες ABS [Σ.Τ.Μ. (?)] (καμπύλες 45°, 60° και 90°) σε διάφορες διατομές ανάλογα τα ψάρια μου. Νομίζω πως προτιμούν  μαύρο χρώμα από λευκό.

Ε – Ποια είναι μία καλή ρητίνη για φίλτρανση οργανικών καταλοίπων;

Α – Το Polifilter. Bγαίνει σε φύλλα διαφόρων μεγεθών. Μοιάζει με άκαμπτο «υαλοβάμβακα» ενυδρείων και μπορεί να κοπεί για να προσαρμοστεί οπουδήποτε θέλει κανείς. Αλλάζει χρώμα καθώς απορροφά διάφορα στοιχεία και αντίθετα με τις άλλες ρητίνες και τον άνθρακα, δεν πρόκειται να «ξεφορτώσει» τις ακαθαρσίες που έχει απορροφήσει πίσω στο νερό, όταν πλέον γεμίσει. Το αλλάζεις όταν το χρώμα του γίνει σκούρο σοκολατί σε όλη του την επιφάνεια. Ζω στο Ενωμένο Βασίλειο και έτσι δεν ξέρω εάν αυτό το προϊόν είναι διαθέσιμο αλλού, αλλά φαντάζομαι πως θα’ ναι.

Υπάρχει ακόμη ένα μέσο φίλτρανσης το Bio Marine Polifilter, που μπορεί να χρησιμοποιηθεί και σε γλυκό και σε θαλασσινό νερό. Απομακρύνει την Αμμωνία, τα νιτρώδη ιόντα, τα νιτρικά άλατα, το χαλκό και ένα σωρό άλλα πράγματα. Επίσης αντίθετα με άλλα μέσα, δεν θα «ξεφορτώσει» τους ρυπαντές και τις τοξίνες που απορρόφησε, πίσω στο νερό και αλλάζει χρώμα, οπότε κανείς καταλαβαίνει πότε χρειάζεται αντικατάσταση. Θα πρέπει να μπορεί να το βρεις κανείς σε κάθε καλό κατάστημα πώλησης ειδών ενυδρείων. Το φτηνότερο σε τιμή το βρίσκει κανείς στο, που δέχεται ηλεκτρονικές παραγγελίες. Το τηλέφωνό του είναι 0870 5443033. Το προϊόν βγαίνει σε διάφορα μεγέθη και μπορεί να κοπεί. Η τιμή του ξεκινάει από 9,99£, αλλά αξίζει τα λεφτά του.

Ε – Πώς μπορώ να κατασκευάσω ένα φίλτρο κανίστρου;

A – Κατ’ αρχήν διαθέτω δύο σχέδια. Ένα για κρεμαστό (στην «πλάτη» του ενυδρείου) φίλτρο κανίστρου, που πιστεύω πως είναι το απλούστερο και είναι και αποτελεσματικό, εφ’ όσον τροφοδοτείται με νερό μέσω αντλίας νερού και είναι στεγανό. Πήγαινε σε ένα κατάστημα πώλησης πλαστικών ειδών και ζήτησε να σου τσακίσουν ένα κομμάτι ,πάχους ¼ της ίντσας ή ακόμη καλύτερα (που είναι ανθεκτικότερο υλικό). Θα χρειαστείς ακόμη δύο «πλαστικές» βίδες (δεν είμαι σίγουρος από τι ακριβώς φτιάχνονται) για να το κρατάνε σταθερό.

Το δεύτερο θα κάτσει (εάν το κάνεις σωστά) στη βάση σου ή στο έδαφος.

Τα βασικά: 3 σωλήνες P.V.C. μήκους 12 ιντσών. Πάρε τις λευκές από (αντέχουν σε μεγαλύτερη πίεση). Ο πρώτος σωλήνας να έχει διατομή 4 ίντσες. Αυτό θα είναι το μηχανικό φίλτρο (θα αναφέρω το τι θα βάλεις εκεί αργότερα). Οι άλλοι δύο είναι οι θάλαμοι χημικής φίλτρανσης. Μπορείς να κάνεις το ίδιο με δύο αντί τρία διαμερίσματα, αλλά με τρία καλύπτεις όλο το φάσμα φίλτρανσης του ενυδρείου σου. Μπορείς να προσθέσεις και ένα θάλαμο για το θερμοστάτη σου, αλλά σου εύχομαι να έχεις τύχη με αυτό. Με σωλήνα διατομής ½ ίντσας θα τροφοδοτείς με νερό τα κάνιστρα. Τώρα για καπάκια χρησιμοποίησε βιδωτά (είναι λευκά και έχουν ένα τετράγωνο επάνω τους. Πρέπει να βιδώσεις τα καπάκια στον πάτο ανάποδα, οπότε η κατασκευή θα παραμένει επίπεδη στη βάση της, και θα πρέπει να τα στεγανοποιήσεις απόλυτα. Τα επάνω καπάκια πηγαίνουν κανονικά και χρησιμοποίησε κανάβι [Σ.Τ.Μ. το Τeflon είναι πιο σύγχρονο] για να μην έχεις καθόλου διαρροές, αλλά να μπορείς να επεμβαίνεις για να αλλάζεις τα μέσα. Δεν ξέρω εάν θέλεις να χρησιμοποιήσεις κόλλα P.V.C. ή εποξιδική κόλλα. Ξέρω πως η κόλλα  P.V.C. είναι τοξική οπότε αυτή η απόφαση βαρύνει τον κατασκευαστή [Σ.Τ.Μ. Την κόλλα P.V.C. χρησιμοποιούν οι υδραυλικοί στις οικιακές εγκαταστάσεις. Όταν στεγνώσει είναι εντελώς αδρανής].

Χρησιμοποίησε σωλήνα διατομής ½ της ίντσας και κάνε τρύπες στα άκρα των καπακιών. Κάνε μία δύο τρύπες σε ένα ρετάλι από σωλήνα για να βεβαιωθείς ότι δεν λειώνει. Χρησιμοποίησε νερό για να το παγώνεις. Εάν το προσαρμόσεις επάνω στο ενυδρείο, ο σωλήνας που πηγαίνει στο βυθό, μπορεί να πάει στο κάτω μέρος του καπακιού, οπότε μπορείς να χρησιμοποιήσεις απλά καπάκια για τη βάση. Στον πρώτο σωλήνα-χώρισμα το νερό μπαίνει και ανεβαίνει από επάνω, έπειτα βγαίνει από το κάτω μέρος, περνάει από το κάτω μέρος του επόμενου και από εκεί στο επάνω μέρος του τρίτου και επιστρέφει στο ενυδρείο από κάτω. Έτσι το νερό περνάει δια μέσου όλων των υλικών φίλτρανσης. Βεβαιώσου ότι ο σωλήνας βρίσκεται στις άκρες των καπακιών για να μπορείς να τα ανοίγεις.

ΜΕΣΑ: Μπορείς να χρησιμοποιήσεις ένα σφουγγάρι για προφιλτράρισμα του νερού πριν να εισέλθει στο φίλτρο κανίστρου, αλλά θα δουλέψει και αλλιώς. Κόψε στα μέτρα του ένα υλικό προφίλτρανσης, ανάλογα με τη συντήρηση που πρόκειται να παρέχεις στο φίλτρο. Εγώ χρησιμοποιώ ως μηχανικό/βιολογικό το πρώτο χώρισμα και βάζω δύο κομμάτια από αφρώδες υλικό της Fluval. Είναι χοντροκομμένο αφρώδες. Κάτω από αυτό γεμίζω με «υαλοβάμβακα» ενυδρείων (γύρω στα 2$ κόστος από τα καταστήματα πώλησης ειδών ενυδρείων). Στο δεύτερο χώρισμα βάζω ένα στρογγυλό ταμπόν της Fluval στο κάτω μέρος (οπότε τα χημικά μέσα δεν θα πάνε στο άλλο χώρισμα) και το μισογεμίζω με άνθρακα.

Μετά τοποθετώ άλλο ένα ταμπόν Fluval και προσθέτω απορροφητικά φωσφορικών ή νιτρικών αλάτων, ή σπασμένο κοράλλι σαν buffer του νερού ή τύρφη για να μαλακώνω νερό. Μετά βάζω άλλο ένα ταμπόν. Στο τρίτο χώρισμα μπορείς να βάλεις ότι μέσα θέλεις εσύ. Εγώ συνήθως εκεί αποθηκεύω τα buffers. Να προσέχεις πώς θα προσαρμόσεις καλά το αφρώδες ταμπόν της Fluval, για να μην πεταχτεί έξω (μέσα στο ενυδρείο ή στα άλλα χωρίσματα). Μπορείς να χρησιμοποιήσεις και κάτι άλλο εκτός από το αφρώδες της Fluval, όπως το σφουγγάρι. Απλά μην στριμώξεις πολύ τα υλικά γιατί δεν θα μπορεί να κυκλοφορεί ελεύθερα το νερό.

Χρησιμοποίησε μία αντλία νερού επί κεφαλής, με δυνατότητα κυκλοφορίας 400 γαλονιών ανά ώρα τουλάχιστον για φίλτρο κανίστρου με τρεις θαλάμους. Πάρε μία αντλία που να βγάζει αρκετή πίεση. Μπορείς να χρησιμοποιήσεις και δύο αντλίες, μία για να τροφοδοτεί με νερό και η άλλη για να το επιστρέφει στο ενυδρείο. Δεν θα χρησιμοποιούσα αντλίες μάρκας Rio, γιατί δεν έχουν καλή πίεση [Σ.Τ.Μ. Παρουσιάζουν διαρροές και έχουν μικρό μανομετρικό ύψος.] Βάλε την είσοδο στην άλλη άκρη του ενυδρείου, για να έχεις καλή ροή. Εγώ πάντως χρησιμοποιώ «υαλοβάμβακα», σχεδόν αποκλειστικά, στα δυναμικά φίλτρα μου. Γλιτώνω χρήματα και εάν χρειάζεται βάζω μία σακούλα άνθρακα. Μου προσφέρει και αρκετό χώρο για αποικισμό χρήσιμων βακτηριδίων.

Πριν ξεκινήσεις την κατασκευή, επισκέψου την ιστοσελίδα cichlidae.com   και ρίξε μια ματιά στα D.I.Y. [Σ.Τ.Μ. Κάνε το Μόνος σου, οδηγίες ιδιοκατασκευών] άρθρα που αναφέρονται στην κατασκευή φίλτρων Bed Fluidized [Σ.Τ.Μ. Φίλτρα ρευστοποιημένου υποστρώματος]. Μπορεί να βοηθηθείς σε σχέση με τα στεγανά υλικά. ΑΚΟΜΗ σιγουρέψου πως η αντλία νερού που θα πάρεις να ταιριάζει στους μαστούς που θα ταιριάξεις . Έχω προσέξει πως οι σωλήνες με διατομή ½ της ίντσας ταιριάζουν μόνο στις εισόδους των αντλιών που κατασκευάζει η Hagen. Χρησιμοποίησε πλαστικούς συνδέσμους για να σφραγίσεις καλά τους μαστούς.

Έχω ακούσει πως μπορείς να φτιάξεις «σπογγόφιλτρα». Πάρε ένα κομμάτι σφουγγάρι για το στρώσιμο της τσιμεντοκονίας από κατάστημα για είδη οικιακής χρήσης ή κάποιο ανάλογο κατάστημα. Σιγουρέψου πως δεν περιέχει καθόλου σαπούνι. Μούλιασέ το σε νερό και βάλε το στην κατάψυξη. Όταν παγώσει κάνε του μία τρύπα ή χρησιμοποίησε ένα κομμάτι χαλκοσωλήνα με «δόντι» και κόψε μία τρύπα ώστε να μπορεί να χωρέσει ένα κομμάτι σωλήνα P.V.C. διατομής ½ της ίντσας. Κάνε αρκετές τρύπες πάνω στο σωλήνα και «κάρφωσέ» το σε μία αντλία νερού. Εγώ αγόρασα ένα δύο σφουγγάρια για να «στήσω» ένα ενυδρείο με περιβάλλον ποταμού για το 55 γαλονιών όγκου ενυδρείο μου. Μου κόστισαν μόνο 2$ και πιστεύω πως θα κατασκευαστεί μάλλον εύκολα.

Θυμηθείτε πως αυτό το hobby έχει πλάκα

Η επιμέλεια του Ελληνικού MCH γίνεται εξ' ολοκλήρου από τον Ανδρέα Ηλιόπουλο, στον οποίο οφείλεται άλλωστε και η ύπαρξη της ελληνικής έκδοσης.

Back ] Up ] Next ]

Site Search 

Contact us

       

Malawi Cichlid Homepage © 1999-2006. All rights reserved.