HOME

GEORGE RECLOS

FRANK PANIS

FRANCESCO ZEZZA

PATRICIA SPINELLI

ARTICLES

FISH INDEX

PROFESSIONALS

AQUARIUM CONSERVATION PROGRAMME (ACP)

PHOTO GALLERY

LINKS

BOOK REVIEW

AWARDS

MARINE TANK

DISCOVER MEDITERRANEAN

SIDE EFFECTS

HOBBYIST'S GALLERY

MACRO & NATURE PHOTOGRAPHY

DISASTERS WITH DAVE

MCH-DUTCH

MCH-DEUTSCH

ARTIKELN

MCH PO POLSKU

ARTYKU£Y

ΑΡΧΙΚΗ

ΑΡΘΡΑ

ΕΙΔΗ ΨΑΡΙΩΝ

ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΕΣ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

ΒΡΑΒΕΙΑ

 

 

 

Ακουαρίστικη Πινακοθήκη – Γιάννης Γ. Ρεκλός

 
 

Γιάννης Ρεκλός (Ενυδρείο που φιλοξενεί Κιχλίδες της κεντρικής Αμερικής – σύστημα διατήρησης του είδους Parachromis managuensis) Αθήνα, Ελλάδα, e-mail: jreklos@hotmail.com

Χημικές παράμετροι του νερού : pH=7,8, GH 8,0, KH 8,0, μη ανιχνεύσιμες συγκεντρώσεις NH3, NO2 ή NO3 (οι μετρήσεις έχουν παρθεί πριν το τάισμα). Φωτισμός : Δύο (2) λαμπτήρες φθορισμού, ισχύος τριάντα οκτώ Watts, έκαστος(2 x 38 W). Ένας (1) ζεστού φωτός ημέρας και ένας (1) ψυχρού φωτός ημέρας. Φίλτρανση : Ένα (1) εξωτερικό σύστημα φίλτρανσης κάδου της εταιρείας Hydor, με κυκλοφορία εννιακοσίων λίτρων ανά ώρα (900 l/h) και ακόμη ένα (1) εσωτερικό εργοστασιακό σύστημα φίλτρανσης της εταιρείας κατασκευής του συστήματος (Juwel), με δυνατότητα κυκλοφορίας της επί κεφαλής αντλίας νερού χίλια διακόσια λίτρα ανά ώρα (1.200 l/h) – που πωλείται μαζί με το ενυδρείο. Διαστάσεις του σκάφους του συστήματος : ένα μέτρο και είκοσι εκατοστόμετρα επί πενήντα εκατοστόμετρα επί εξήντα εκατοστόμετρα (120 cm x 50 cm x 60 cm) που ισούται με όγκο τριακοσίων εξήντα λίτρων (= 360 l), κάτι περισσότερο από τριακόσια «καθαρά» λίτρα νερού (300+ l). Φιλοξενούμενα είδη : Δύο (2) δείγματα του είδους Parachromis Managuensis, που θεωρούμε πως είναι ζευγάρι (όχι αναπαραγωγικό ζεύγος, προς το παρόν). Αυτό συνάγεται εκ του γεγονότος πως το πιο μικρόσωμο ζώο (που θεωρείται αρσενικό μήκους δέκα τριών εκατοστομέτρων), δεν έχει προς το παρόν θανατωθεί ούτε και έχει δεχτεί επίθεση από το πιο μεγαλόσωμο ψάρι που θεωρούμαι ως το θηλυκό (με μήκος είκοσι έξι εκατοστόμετρα – τριάντα εκατοστόμετρα εάν συμπεριληφθεί και το μήκος της ουράς.)

Στο σύστημα, έχει δημιουργηθεί υποβρύχιο μικροπεριβάλλον με χρήση αμμώδους υποστρώματος και μεγάλα κομμάτια bogwood. Τα τελευταία, λόγω του τελικού πλήρους μεγέθους των φιλοξενούμενων ζώων που διατηρούνται σ’ αυτό το ενυδρείο, έχουν στερεωθεί μεταξύ τους με εποξικό συγκολλητικό υλικό δύο συστατικών (προϊόν της εταιρείας Aquarium Systems). Ακόμη το σύμπλεγμα από bogwood έχει επικολληθεί επάνω στο εξωτερικό τοίχωμα του κάδου του εσωτερικού φίλτρου, για περαιτέρω σταθερότητα. Κατασκεύασα αυτό το σύμπλεγμα με τέτοιο τρόπο ώστε το μικρότερου μεγέθους ψάρι να έχει τη δυνατότητα να αποτραβηχτεί στις «σπηλιές» που δημιουργήθηκαν, οι οποίες είναι στενές αρκετά ώστε να μην επιτρέπεται να εισέλθει το μεγαλύτερο ψάρι. Και τα δυο ζώα, περνούν το μεγαλύτερο διάστημα της μέρας κάτω από αυτό το σύμπλεγμα bogwood και εξέρχονται που και που, μόνο όταν θέλουν να διαπιστώσουν αν βρίσκομαι τριγύρω στο χώρο για να τα ταΐσω ή για να μετακινήσουν το υπόστρωμα. Γνωρίζω βέβαια πως αυτό το σύστημα είναι σχετικά μικρό για αυτά τα ψάρια, αλλά το αρχικό μου σχέδιο ήταν να στεγαστούν σε αυτό το ενυδρείο τρία (3) ψάρια του είδους Nandopsis salvini και όχι «κιχλίδες ιαγουάροι». Βρήκα όμως το πιο μεγαλόσωμο από τα δύο δείγματα να διατηρείται σε ένα petshop, εντός ενός πολύ μικρού όγκου σύστημα, εκατό μόλις λίτρων (100 l), δείγμα πως το ζώο ήταν ανεπιθύμητο από τον καταστηματάρχη, που με χαρά προσεφέρθη να μου το χαρίσει και να κερδίσει ένα ακόμη ενυδρείο για τις ανάγκες της εργασίας του. Η διατήρηση του ζώου κατά μόνας σε έναν μικρό χώρο θεώρησα πως ήταν απάνθρωπη, οπότε αποφάσισα να το πάρω και να ψάξω για ένα δεύτερο του ίδιου είδους και εάν ήταν δυνατόν του αντιθέτου φύλου. Δεν χρειάστηκε να περιμένω και πολύ για να βρω άλλο ένα ανεπιθύμητο δείγμα του είδους, που επίσης μου δώρισε με χαρά άλλος καταστηματάρχης. Λόγω του μικρού όγκου του συστήματός μου απαιτούνται ογκώδεις μερικές αλλαγές νερού. Προς το παρόν κάνω μία (1) μερική αλλαγή νερού, της τάξεως του ογδόντα τοις εκατό (80%), κάθε σαββατοκύριακο και άλλη μία (1) μερική αλλαγή νερού, της τάξεως του σαράντα τοις εκατό (40%), μεσοβδόμαδα. Οι ογκώδεις μερικές αλλαγές νερού είναι αναγκαίες, ώστε να απομακρύνονται από το νερό όσο περισσότεροι ρυπαντές είναι εφικτό, επιτρέποντας έτσι στα ψάρια να φτάσουν ακόμη και το τελικό τους μέγεθος, μετατρέποντας «τεχνητά» τον όγκο νερού του ενυδρείου σε μεγαλύτερο όγκο. Τα ζώα ταΐζονται δις (2 x) ημερησίως με πολύ μεγάλες πελλέτες για διατροφή “Arowanas” (Arowana sticks) της εταιρείας Tetra, και με ζωντανούς γαιοσκώληκες, τρις (3 x) της εβδομάδος. Κάθε Σάββατο παραμένουν ατάιστα. Στις φωτο φαίνεται μόνο το ενυδρείο (τα ψάρια βρίσκονται πίσω από το σύμπλεγμα των bogwood). Το μεγάλο δείγμα είναι το «θηλυκό» (μάλλον) και το μικρότερο το «αρσενικό» (μάλλον) ζώο

Η απόφαση-τεκμηρίωση του MCH

Το μοναδικό τρανταχτό αρνητικό στοιχείο αυτού του συστήματος είναι ο «σχετικά μικρός» του όγκος για αυτές τις κιχλίδες που μπορούν να φτάσουν σε μήκος και τα σαράντα εκατοστόμετρα (40 cm) και να είστε βέβαιοι, αφού έχουμε δει κάποτε δέκα (10) δείγματα διαφορετικού μεγέθους σε ένα ενυδρείο σε μία έκθεση. Το γηραιότερο είχε ηλικία δέκα πέντε (15) ετών!!!. Πολύ πρωτότυπη ιστορία, η τελευταία! Ποιοι είμαστε άλλωστε εμείς που θα κατηγορήσουμε έναν νεαρό για τον ενθουσιασμό του που τον οδήγησε να διατηρεί μία από τις αγριότερες και πλέον θανατηφόρες (για άλλους συγκατοίκους) κιχλίδες της κεντρικής Αμερικής; Οι περισσότεροι από τους ενήλικους ακουαρίστες διαθέτουν μόλις το ένα δέκατο (1/10) της επίγνωσης αυτής της «ιχθυολογικής» λεπτομέρειας, που φαίνεται να κατέχει σε μεγάλο ποσοστό οι οικογένεια Ρεκλού, με αποτέλεσμα ο μικρός Γιάννης να είναι, σαφώς, σε θέση να διατηρήσει το συγκεκριμένο είδος σε ιδανικές συνθήκες αιχμαλωσίας. Ποιος άλλωστε έχει το δικαίωμα να αποφανθεί πως το εν λόγω ενυδρείο είναι πολύ μικρό και με διαφορά; Να αναφέρω και κάτι άλλο εδώ: Διατηρώ μία μεγάλη ομάδα από ψάρια του είδους Copadichromis azureus, σε ένα σύστημα όγκου τριών χιλιάδων λίτρων (3.000 l) και είμαι έκπληκτος, διαπιστώνοντας πως τα κυρίαρχα αρσενικά άτομα αυτού του είδους των σχετικά μικρόσωμων κιχλίδων, μήκους μόνο δέκα πέντε εκατοστομέτρων (15 cm), κατάφεραν να σκοτώσουν ήδη δύο (2) υποκυρίαρχα άτομα!!! Μόνο ο χρόνος μπορεί να μας πει τελικά εάν αυτά τα δύο (2) Parachromis managuensis μπορούν να συμβιώσουν. Όπως διάβαζα στο διαδίκτυο, είναι τρομερά δύσκολη και σπάνια η ανεύρεση αναπαραγωγικών ζευγαριών αυτού του είδους. Όσο για τον ενυδρείο τώρα: Το υποβρύχιο μικροπεριβάλλον του είναι πολύ όμορφα διαμορφωμένο, αφού το αμμώδες υπόστρωμα, οι πέτρες και το bogwood «δένουν» μεταξύ τους καλαίσθητα. Μεγαλύτερα ακόμη κομμάτια bogwood, μάλλον θα προσέθεταν στο μικροπεριβάλλον μία πιο «άγρια» αίσθηση. Τα φιλοξενούμενα ζώα δείχνουν να απολαμβάνουν πολύ τις κρυψώνες, όπως φανερώνει η εκτεταμένη τους χρήση από τα δυο δείγματα. Σβήνοντας κανείς τον πίσω λαμπτήρα του συστήματος θα μπορούσε να τα κάνει να αισθάνονται πιο ασφαλή στο σκοτεινότερο φόντο, αν και κάτι τέτοιο δεν πρόκειται να τα ενθαρρύνει να κινηθούν στην εμπρός πλευρά. Τέλος, αλλά εξ’ ίσου ουσιαστικό, είναι πως οι φυσικοχημικές παράμετροι του περιβάλλοντος νερού είναι θετικά εντυπωσιακότατες!

Κατά την προσωπική μου άποψη πρόκειται περί ενός ΟΜΟΡΦΟΥ ενυδρείου. Το μικροπεριβάλλον του είναι σωστά δομημένο και η συντήρηση του συστήματος είναι άψογη, όπως διαπιστώνεται από τις τιμές των φυσικοχημικών παραμέτρων για τόσο «μικρό» όγκο νερού. Τα σχόλιά μου είναι δύο (2): 1) Η τοποθέτηση της επίπεδης πέτρας (στα αριστερά, όπως βλέπουμε το ενυδρείο), μπορεί και να δείχνει κάπως υπερβολική σ’ αυτό το «ανοιχτό» σημείο, για να καταλήξει χώρος απόθεσης αβγών. Πιστεύω πως απλά τα ψάρια θα προτιμήσουν να τα εναποθέσουν κάπου αλλού! 2) Σπηλιές: μέχρι στιγμής όλο το «στήσιμο» είναι θαυμάσιο (μόνο το μικρότερο δείγμα μπορεί να εισέλθει στις κρυψώνες που έχουν δημιουργηθεί κάτω από το σύμπλεγμα bogwood) , αλλά στο μέλλον που τα πράγματα θα ακολουθήσουν τα φυσικά τους επακόλουθα και το αρσενικό θα μεγαλώσει (κάτι που συνήθως συμβαίνει ούτως ή άλλως), θα πρέπει να φροντίσει κανείς να προμηθεύσει με κρυψώνες το – προς το παρόν, μεγαλύτερο – θηλυκό, ώστε να προστατεύεται για όσο διάστημα δεν είναι δεκτικό για να ζευγαρώσει … αλλιώς θα περάσει πολύ «δυσάρεστα» … Αυτά όμως είναι ελάσσονα «λάθη», ενώ παράλληλα λαμβάνω υπ’ όψιν μου πως αυτό το σύστημα είναι το πρώτο που «στήνει» ο μικρός Γιάννης.

Να υπογραμμιστεί πως ο Γ. Ι. Ρεκλός δεν βαθμολόγησε αυτό το ενυδρείο – για προφανείς λόγους.

Συνολική βαθμολογία του MCH :  79/100

Η επιμέλεια του Ελληνικού MCH γίνεται εξ' ολοκλήρου από τον Ανδρέα Ηλιόπουλο, στον οποίο οφείλεται άλλωστε και η ύπαρξη της ελληνικής έκδοσης.

Back ] Up ] Next ]

Site Search 

Contact us

       

Malawi Cichlid Homepage © 1999-2006. All rights reserved.