HOME

GEORGE RECLOS

FRANK PANIS

FRANCESCO ZEZZA

PATRICIA SPINELLI

ARTICLES

FISH INDEX

PROFESSIONALS

PHOTO GALLERY

LINKS

BOOK REVIEW

AWARDS

MARINE TANK

DISCOVER MEDITERRANEAN

SIDE EFFECTS

HOBBYIST'S GALLERY

MACRO & NATURE PHOTOGRAPHY

DISASTERS WITH DAVE

MCH-DUTCH

MCH PO POLSKU

ARTYKUŁY

ΑΡΧΙΚΗ

ΑΡΘΡΑ

ΕΙΔΗ ΨΑΡΙΩΝ

ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΕΣ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

ΒΡΑΒΕΙΑ

 

 

 

Φυτεμένο ενυδρείο που στεγάζει είδη mbuna - ΙΙ

Ένα άρθρο του Γιώργου Ι. Ρεκλού 

Ένας άλλος καλός λόγος για να «στήσετε» φυτεμένο ενυδρείο είναι πως σε ένα φυτεμένο ενυδρείο απομακρύνονται πολύ επιτυχημένα οι τοξικές ουσίες, εν προκειμένω τα νιτρικά άλατα. Ενώ το βιολογικό φιλτράρισμα μετατρέπει την αμμωνία σε νιτρώδη ιόντα και εν συνεχεία σ4ε νιτρικά άλατα (πολύ λιγότερο τοξικά για τα ψάρια από ότι η αμμωνία και τα νιτρώδη ιόντα, δεν υπάρχει τρόπος να απομακρυνθούν τα νιτρικά άλατα από το νερό (γι’ αυτό χρειάζονται και η συχνές μερικές αλλαγές νερού). Το να φυτέψει κανείς το ενυδρείο του μπορεί να μειώσει τις συχνότητες των μερικών αλλαγών νερού αφού τα φυτά χρησιμοποιούν τα νιτρικά άλατα σαν τροφή για την ανάπτυξή τους.

Επίσης θα πρέπει να τονίσω ότι τα πιο εξελιγμένα, από τις άλγες, μακρόφυτα, θα ανταγωνίζονται τις άλγες για τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά και συνήθως (εφ’ όσον τα φυτά είναι υγιή και αυξανόμενα) δεν θα επιτρέψουν στην άλγη να αναπτυχθεί. Από αυτής της απόψεως ίσως να είμαι και τυχερός. Παρατηρώ πως επάνω σε κάποια κομμάτια λάβας μέσα στο ενυδρείο, που βρίσκονται σε σημεία που δεν υπάρχει βλάστηση και τα φτάνει το φως αναπτύσσεται φρέσκια πράσινη άλγη σε όλη τους την επιφάνεια, αν και δεν έχω αντιμετωπίσει τα τελευταία δυο χρόνια τώρα αναπτύξεις προβληματικών αλγών. Συνήθως χρησιμοποιώ λεπίδες ξυραφιών για να ξύσω προσεκτικά και να απομακρύνω αποτελεσματικά την άλγη από τα τζάμια του ενυδρείου και στη  συνέχεια να καθαρίζω με μαγνήτες ότι ξεμένει, κάθε δύο περίπου εβδομάδες. Μπορεί να χρειάζεται να περάσουν και επτά ή οκτώ μήνες πριν να αναγκαστώ να χρησιμοποιήσω ξανά το ξυράφι για να ξύσω την άλγη από τα χαμηλότερα σημεία (τα κοντινότερα στον πυθμένα) των τζαμιών.

Πολλές φορές όταν συζητάω για τέτοιου είδους ενυδρεία με γνωστούς μου ακουαρίστες, συνειδητοποιώ πως νομίζουν ότι τα φυτεμένα ενυδρεία θα πρέπει να είναι αυστηρά ενυδρεία μεγάλου όγκου και μόνο. Αυτό βέβαια απέχει πολύ από την αλήθεια. Το σημαντικό σε αυτήν την διαδικασία είναι η προσωπική επιθυμία του καθενός για να έχει φυτεμένο ενυδρείο και να φτιάξει τον συνδυασμό περιβάλλοντος που προτείνω. Γι’ αυτό έκρινα σκόπιμο ότι θα πρέπει να παραθέσω τη φωτογραφία ενός (σχετικά) μικρού ενυδρείου μου, το οποίο πρόσφατα φύτεψα με υδρόβια φυτά. Κατά τη διάρκεια του συνηθισμένου κλαδέματος φυτών στα άλλα μου ενυδρεία, αποφάσισα να χρησιμοποιήσω τα φυτά που έβγαλα για να δημιουργήσω βλάστησης και σε αυτό το ενυδρείο. Ο όγκος του είναι περίπου 140 λίτρα και είναι γυάλινο ενυδρείο, χωρίς κάλυμμα, χωρίς σύστημα για φώτα και χωρίς εξωτερικά φίλτρα. Μία αντλία αέρα, ένα εσωτερικό φίλτρο με σφουγγάρι (που το καθαρίζω κάθε εβδομάδα) και ένας θερμοστάτης μόνο, υποστηρίζουν το ενυδρείο αυτό.

Τα φώτα προστέθηκαν στο ενυδρείο μετά. Ακόμη με κάποια φυσικά υλικά, χωρίς καθόλου κόστος (όπως άμμος, πέτρες μαζεμένες από την παραλία και παραφυάδες υδρόβιων φυτών από το κλάδεμα των άλλων ενυδρείων μου), φρόντισα να δημιουργήσω το τοπίο που βλέπετε στην κάτω φωτο. Εκεί μέσα στεγάζονται κάποια Malawi Haps, που θα μείνουν ώσπου να μεγαλώσουν τόσο ώστε να μπορέσω να τα εισάγω στο χιλιοτρακοσάρι κυρίως ενυδρείο. Πρόκειται για επτά άγρια πιασμένα Fossorochromis rostratus, τρία γεννημένα στην αιχμαλωσία Cyrtocara moorii, ένα αρσενικό Nimbochromis polystigma και άλλο ένα αρσενικό Copadicrhomis azureus (και αυτά γεννημένα στην αιχμαλωσία). Ανάμεσα στα φυτά είναι Anubias species και Hygrophilla corymbosa (το φυτό που προτιμάω λόγω της γρήγορης ανάπτυξής του). Δεν θα χρειαστεί πάνω από μία ώρα για να «στήσετε» το περιβάλλον σε ένα ενυδρείο αυτού του μεγέθους και μπορείτε βέβαια να προσθέτετε ένα καινούργιο φυτό ή μία πέτρα κάθε τόσο. Αφού αυτό το «στήσιμο» μπορεί να δουλέψει σε ένα τέτοιο «Σπαρτιάτικο» ενυδρείο, φανταστείτε τι μπορεί να κάνετε στα κυρίως ενυδρεία σας με τον ίδιο τρόπο.

Σαν τελικό συμπέρασμα, μπορώ να αναφέρω ότι μπορεί κάλλιστα κάποιος να παρέξει φυτεμένο ενυδρείο σε mbuna. Δεν λέω πως είναι πανεύκολο, όμως είναι εφικτό. Το αποτέλεσμα μάλιστα είναι πραγματικά όμορφο και κάποιος μπορεί να το πετύχει συνδυάζοντας απλά δύο κόσμους. Η ξεκούραστη όψη ενός φυτεμένου ενυδρείου με έντονα χρώματα και εξαιρετική συμπεριφορά από πλευράς των ψαριών mbuna.

Χρήσιμες συμβουλές

Το Microsorium pteropus (υδρόβια φτέρη της Ιάβα) μπορεί να προσδεθεί με πετονιά επάνω σε ρίζες (πχ mopani) κατάλληλες για χρήσης σε ενυδρεία. Τα mbuna αρέσκονται στη σκιά που προσφέρει αυτό το φυτό και στη σιγουριά που τους παρέχει. Ένα Labidochromis speciesyellow φαίνεται να έχει βρει καταφύγιο στη σκιά του ενώ ένα θηλυκό “Haplochromis” Pundamilia nyererei (βραχόψαρο της λίμνης Victoria) επιθεωρεί το φυτό.

Ένας βολβός από Nymphaea lotus αναπτύσσει τα πρώτα φύλλα του. Προστατευμένο από τις συνεχείς μετακινήσεις με ογκώδεις πέτρες και ρίζες κατάλληλες για ενυδρεία, σκεπάζεται που και που από άμμο που ανασκάβουν οι κιχλίδες. Το φυτό αυτό έχει περάσει δύο χρόνια ζωής μέσα στο ενυδρείο μου με τα Haps.

Όπως είδατε στο προηγούμενο άρθρο, το φυτεμένο ενυδρείο για mbuna (ή γενικότερα για κιχλίδες που προέρχονται από τις λίμνες της κατακρημνισιγενούς κοιλάδας της νοτιοανατολικής Αφρικής), δεν απέχει πολύ από το εφικτό. Στην πραγματικότητα είναι δυνατό να «στηθεί», αν και μπορεί να πάρει λίγο χρόνο, εάν σχεδιαστεί σωστά και βάλετε και λίγη προσπάθεια. Βέβαια είναι γνωστό πως οι νοτιοανατολικοαφρικάνικες κιχλίδες έχουν δύο κακές συνήθειες (που τις έχουν και τα περισσότερα είδη της ίδιας οικογένειας): σκάβουν πολύ και προσπαθούν να αναδιαμορφώσουν το περιβάλλον τους συνεχώς και αναλόγως των αναγκών τους. Όμως ο ακουαρίστας που επιθυμεί την επιτυχημένη εισαγωγή «πρασινάδας» στα ενυδρεία τους πρέπει να σκέπτεται προσεκτικά και να προγραμματίζει από πριν.

Οι κιχλίδες θα σκάψουν και θα ξεριζώσουν φυτά εάν έχουν την δυνατότητα. Αυτό είναι κανόνας. Επίσης θα φάνε φυτά εάν μπορούν, αλλά μπορείτε να κάνετε κάτι ώστε να το αποφύγετε αυτό: διαλέξτε φυτά με τρομερά κακή γεύση (όπως τα Anubias species και τα δηλητηριώδη Microsorium pteropous). Πρόσφατα ανακάλυψα και μία Τρίτη κακή συνήθεια των κιχλίδων. Μερικά από τα Haps μου (και περισσότερο τα Cyrtocara moorii) αρέσκονται στο να παίζουν με τα φύλλα των φυτών. Κόβουν ένα φύλλο και μετά το κυνηγούν σε όλο το ενυδρείο καθώς αυτό ταξιδεύει με το ρεύμα του νερού. Ωραίο σαν θέαμα αλλά δεν βοηθάει την ανάπτυξη των φυτών, ούτε και είναι καλό για την εμφάνιση του ενυδρείου. Εάν και οι δικές σας κιχλίδες παίζουν με τα φύλλα, μπορείτε μόνο να ελπίζετε πως κάποτε θα βαρεθούν αυτό το παιγνίδι, ή πως το συγκεκριμένο φυτό που συνηθίζουν να «κλαδεύουν» για το παιγνίδι τους θα αυξάνεται πέρα από τις δυνατότητές τους να το καταστρέψουν, λόγω απωλειών του φυλλώματός τους. Το χειρότερο όμως από όλα είναι η συνήθεια που έχουν να ξεριζώνουν φυτά και αποτελεί την πιο καταστρεπτική τους συνήθεια.

Το σκάψιμο αρέσει στις κιχλίδες και το κάνουν μόνο και μόνο γιατί είναι η φυσική συμπεριφορά τους. Σκάβουν ώστε να χρησιμοποιήσουν την άμμο για να καθαρίσουν τα βράγχια τους ή να βοηθήσουν την πέψη των δύσπεπτων φυτικών τροφών που καταναλώνουν. Επίσης σκάβουν για να μορφοποιήσουν το αναπαραγωγικό χαντάκι που φτιάχνουν για να ζευγαρώσουν ή να μεταφέρουν τις λάρβες τους. Καθαρίζουν σκάβοντας από κάθε κόκκο που θα μπορούσε να μπερδέψει το θηλυκό, λόγω μεγέθους ή χρώματος, νομίζοντας πως πρόκειται για αβγά (ειδικά στα στοματεκκολαπτόμενα είδη). Επίσης σκάβουν για να αλλάξουν το περιβάλλον της ζωτικής τους περιοχής κατά τις ανάγκες τους. Σαν συμπέρασμα να πω πως το σκάψιμο και οι κιχλίδες πάνε χέρι-χέρι.

Αυτό που βέβαια θα πρέπει να φροντίσετε είναι ώστε να μην αφήσετε αρκετό χώρο για τις κιχλίδες ώστε να μπορέσουν να ξεριζώσουν σκάβοντας τα φυτά σας. Χρησιμοποιήστε πέτρες σαν προστατευτικές «άγκυρες» ή για να καλύψετε το μίσχο της βάσης τους. Έτσι οι κιχλίδες δεν θα έχουν χώρο για να σκάψουν και να εκριζώσουν αλλά ο χώρος θα είναι αρκετός για τους μίσχους των φυτών (όπως η Hygrophila corymbosa). Συνήθως το χαμηλότερο μέρος του μίσχου των φυτών χάνει όλα τα φύλλα του, αυξανόμενο σε μήκος, οπότε και δεν χρειάζεται πολύς κενός «χώρος» γύρω από τις ρίζες τους. Στην κάτω φωτο στην αρχή της σελίδας φαίνεται μία «φυσική» γλάστρα φτιαγμένη από τρεις μεγάλες πέτρες και ένα κομμάτι ρίζας κατάλληλης για χρήσης σε ενυδρεία.

Ανάμεσά τους υπάρχουν ένας βολβός Nymphaea lotus που μόλις έχει «πετάξει» κάποια φύλλα. Βέβαια οι κιχλίδες θα φτύνουν που και που κάμποση άμμο, όπως άλλωστε φαίνεται καθαρά στη φωτο. Αυτός ο βολβός έχει κρατηθεί σχεδόν μία τριετία στο χιλιοτρακοσάρι μου με τα Haps. Σε αντίθεση τα φυτά με φύλλωμα σε σχηματισμό ροζέτας (όπως τα Echinodorus και  Cryptocorine species) χρειάζονται χώρο για να αναπτυχθούν και το σημαντικό είναι ότι αυξανόμενα, αυξάνουν ταυτόχρονα τη διάμετρο της βάσης τους. Εδώ μπορείτε να χρησιμοποιήσετε άλλη εναλλακτική λύση. Στην περίπτωση φυτών που αναπτύσσονται ριζώνοντας επάνω σε πέτρες ή ρίζες (πχ Microsorium pteropus και τα περισσότερα από τα είδη Anubias species), μπορείτε να δέσετε τα φυτά με πετονιά και εφ’ όσον αναπτύξουν δυνατά ριζικά συστήματα να αφαιρέσετε την πετονιά.

Αυτό φαίνεται καθαρά στην επάνω φωτο όπου βλέπετε τρεις ροζέτες από υδρόβια φτέρη της Ιάβα, δεμένη επάνω σε ένα κομμάτι ρίζας. Στην αποκάτω φωτο βλέπετε ένα μέρος του ενυδρείου μου που στεγάζω τα είδη mbuna. Δεν ήταν τίποτε περισσότερο από ένα σωρό από πέτρες μετά την παρέμβαση. Υπάρχουν εκεί τέσσερις ρίζες φτέρης της Ιάβα, μία ρίζα Anubias species και δύο ακόμα ρίζες από Alternathera reineckii, στο βυθό. Η διαφορά ύψους είναι αναγκαία αφού η Alternathera reineckii δεν προσκολλάται σε πέτρες ή ρίζες, οπότε χρειάζεται υπόστρωμα χαλικιού και δεύτερον λόγω του διαφορετικού τρόπου αύξησής της. Οπότε επειδή η Alternathera reineckii θα πάρει αρκετό ύψος (φτάνει έως και τα 50 cm), η Anubias species και η φτέρες θα αναπτυχθούν μόνο σε πλάτος (φτάνουν σε μέγιστο ύψος των 20 cm και 35 cm αντίστοιχα). Εάν ένα ευχάριστα συμμετρικό αποτέλεσμα είναι το ζητούμενο, τότε θα πρέπει να ακολουθήσετε αυτή τη μορφή φυτέματος.

Τρεις ρίζες Alternathera reineckii διατηρούνται στη θέση τους με τη βοήθεια πετρών. Όπως βλέπετε η σωστή τοποθέτηση των φυτών «κρύβει» τις πέτρες. Καθώς τα φυτά μεγαλώνουν η προσοχή αυτού που παρατηρεί το ενυδρείο εστιάζεται στα ίδια τα φυτά και η πέτρα γίνεται λιγότερο αντιληπτή.

Συνέχεια στην επόμενη σελίδα

Η επιμέλεια του Ελληνικού MCH γίνεται εξ' ολοκλήρου από τον Ανδρέα Ηλιόπουλο, στον οποίο οφείλεται άλλωστε και η ύπαρξη της ελληνικής έκδοσης.

Back ] Up ] Next ]

Site Search 

Contact us

       

Malawi Cichlid Homepage © 1999-2006. All rights reserved.