HOME

GEORGE RECLOS

FRANK PANIS

FRANCESCO ZEZZA

PATRICIA SPINELLI

ARTICLES

FISH INDEX

PROFESSIONALS

PHOTO GALLERY

LINKS

BOOK REVIEW

AWARDS

MARINE TANK

DISCOVER MEDITERRANEAN

SIDE EFFECTS

HOBBYIST'S GALLERY

MACRO & NATURE PHOTOGRAPHY

DISASTERS WITH DAVE

MCH-DUTCH

MCH PO POLSKU

ARTYKU£Y

ΑΡΧΙΚΗ

ΑΡΘΡΑ

ΕΙΔΗ ΨΑΡΙΩΝ

ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΕΣ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

ΒΡΑΒΕΙΑ

 

 

 

Paratilapia polleni (Bleeker 1868) - II

Ένα άρθρο των Francesco Zezza και Γιώργου Ι. Ρεκλού

Η αρχική ημέρα, Αθήνα : 23η Σεπτεμβρίου, 2002

Αριθμός ιχθυδίων: δέκα οκτώ - 18 (της ποικιλίας με τις «μικρές βούλες»). Εκτιμάται πως η ηλικίας τους, κατά την παραλαβή, είναι τρεις (3) μήνες.

Μέγεθος (αρχικό): εννέα με έντεκα χιλιοστόμετρα (9 mm – 11 mm).

Όγκος ενυδρείου: σαράντα λίτρα (40 liters), η πίσω και η μία πλάγια πλευρά καλυμμένες, στρώμα ενός εκατοστομέτρου (1 cm) άμμου για υπόστρωμα, τρεις πετρούλες και ένα δυο φυτά.

Διατροφή: Ζωντανές λάρβες κουνουπιών (mosquito larvae), κόκκινο σκουλήκι (bloodworms), τροφή για νεογνά ωοτόκων ψαριών (των εταιρειών Tetra και Sera), πολύ ψιλοκομμένες γαρίδες. Ταΐζονται πέντε με έξι (5 – 6) φορές καθημερινά με μικρές ποσότητες τροφής. Ο τύπος τροφής ποικίλει καθημερινά.

Θερμοκρασία: Αρχικά είκοσι τέσσερις βαθμοί Κελσίου (24° C) που αυξήθηκε στους είκοσι οκτώ (28° C), ακολουθώντας τις συμβουλές του Patrick.

Μερικές αλλαγές νερού: εξήντα πέντε τοις εκατό (65%) κάθε βδομάδα με «παλιωμένο» νερό, απ’ ευθείας από το δίκτυο – χωρίς προσθήκη αποχλωριωτικού.

Φίλτρανση: Ένα (1) εξωτερικό φίλτρο της εταιρείας EHEIM, μοντέλο Ecco 2233 με προφίλτρανση σπόγγου, προσαρμοσμένη στην είσοδό του. Τα μέσα ξεπλένονται ελαφρά, μία (1) φορά το μήνα για να απομακρυνθούν τα αδιάλυτα σωματίδια και να αποφευχθεί το μπλοκάρισμα.

Φωτισμός - Φωτοπερίοδος: Μία (1) λάμπα φθορισμού ισχύος δέκα πέντε Watts (15 W) – πλήρους φάσματος, εξίμιση χιλιάδων βαθμών της κλίμακας Κέλβιν (6.500° K), για εννέα (9) ώρες τη μέρα, συν το έμμεσο φως περιβάλλοντος, διάρκειας επτά (7) περίπου ακόμη ωρών τη μέρα.

Σχόλια - Παρατηρήσεις:

1η εβδομάδα (30/9/02) : Τα ιχθύδια είναι μια χαρά και – αν και είναι κάπως δύσκολο να είμαι ακριβής – φαίνεται πως έχουν πάρει λίγο μέγεθος. Μέχρι στιγμής δεν έχω διαπιστώσει σημάδια επιθετικότητας (όπως συνέβαινε με τα ιχθύδια κιχλίδων της λίμνης Victoria). Χρειάζονται εξαιρετικά πολύ μικρά σωματίδια τροφής, αφού δείχνουν δυσκολία ακόμη και για να προσλάβουν τις μεγαλύτερες από τις λάρβες κουνουπιών. Φαίνεται πως ανήκουν σε δύο «ομάδες» ιχθυδίων διαφορετικών μεγεθών, αλλά καθαρά ορατών. Παρουσιάζουν ασημί χρωματισμό σε όλο τους το σώμα με μία μεγάλη μαύρη βούλα – γνώρισμα των Tilapinae – σχεδόν στη βάση του ραχιαίου πτερυγίου και κάθετες λωρίδες στα πλευρά. Η μαύρη κηλίδα θα εξαφανιστεί όταν τα ιχθύδια θα ενηλικιωθούν.

Φωτο ενός εκ των μεγαλυτέρων σε μέγεθος ιχθυδίων του ενυδρείου μου.

2η εβδομάδα (6/10/02) : Ακόμη καμιά απώλεια. Παρουσιάζουν πολύ όρεξη – δείγμα υγείας – και δεν θα αντιτίθεντο να ταΐζονται όλη τη μέρα συνεχώς. Κατά τη διάρκεια αυτής της εβδομάδος η αύξησή τους είναι ανιχνεύσιμη – μετά από ενδελεχέστερο έλεγχο συγκρίσεων που έκανα σε φωτο που «τράβηξα» την περασμένη εβδομάδα. Επί πλέον δύο (2) από αυτά, που είναι και τα μεγαλύτερα (πιθανώς αρσενικά) δείχνουν λίγες βούλες στα εδρικά και ραχιαία πτερύγιά τους και πιο μελανά πλευρά. Ήδη έχουν μάθει να ζητιανεύουν για φαγητό. Τα μεγαλύτερα ιχθύδια έχουν ήδη φτάσει περίπου τα δέκα τέσσερα με δέκα έξι χιλιοστόμετρα (14 mm – 16 mm) σε μήκος.

3η εβδομάδα (13/10/02): Ακόμη καμιά απώλεια … Τα ψαράκια έχουν φτάσει σε μήκος τα δέκα οκτώ χιλιοστόμετρα (18 mm), αν και τα θηλυκά (υποθέτω πως είναι θηλυκά) είναι σαφώς μικρότερα, σχεδόν στα δέκα τρία χιλιοστόμετρα (13 mm). Όλα τα αρσενικά (υποθέτω πως είναι τέτοια), που κατά πάσα πιθανότητα είναι και τα πιο πολλά, από αυτά που διατηρώ, έχουν αναπτύξει σειρά μελανών κηλίδων, ενώ οι πρώτες βούλες έχουν εμφανιστεί στα ουραία, ραχιαία και εδρικά πτερύγιά τους. Συνεχίζω να χορηγώ τροφή πέντε με έξι (5 – 6) φορές τη μέρα, ενώ αύξησα τις μερικές αλλαγές στο ογδόντα τοις εκατό (80%) σε εβδομαδιαία βάση. Εδώ να σημειώσω πως υπ’ αυτές τις συνθήκες, τα περισσότερα είδη κιχλίδων της λίμνης Malawi θα είχαν αυξήσει το μέγεθός τους κατά είκοσι πέντε τοις εκατό (25%).

Φωτο ενός από τα μεγαλύτερα ιχθύδιά μου. Συγκρίνεται αυτή τη φωτο με την ακριβώς προηγούμενη που παρουσίασα πιο πάνω. Είναι εμφανές πως το ψαράκι έχει αυξήσει το ύψος του σώματός του και η κοιλίτσα του φαίνεται πλήρης.

4η εβδομάδα (20/10/02): Έχει περάσει κοντά ένας (1) μήνας και ακόμη δεν έχω αντιμετωπίσει καμιά απώλεια … Τα μεγαλύτερα από αυτά φτάνουν τα είκοσι δύο χιλιοστόμετρα (22 mm) σε μήκος (συμπεριλαμβανομένου του ουραίου πτερυγίου), ενώ τα υποτιθέμενα θηλυκά, παραμένουν χαρακτηριστικά μικρότερα και φτάνουν τα δέκα τρία μόλις χιλιοστόμετρα (13 mm). Το να πάρει κανείς μέτρηση του μήκους τους δεν είναι δα και εύκολο πράγμα, αφού διαρκώς κινούνται. Όλα αυτά που θεωρώ ως αρσενικά άτομα – που φαίνεται να αποτελούν και την πλειοψηφία – έχουν αναπτύξει σειρές μαύρων βουλών, ενώ έχουν αρχίσει να είναι εμφανείς οι πρώτες τους βούλες στην ουρά στα ραχιαία και τα κοιλιακά πτερύγια. Συνεχίζω να τα ταΐζω πέντε με έξι (5 – 6) φορές τη μέρα ενώ έχω αυξήσει κι άλλο τις μερικές αλλαγές του νερού στις δύο (2) φορές από ογδόντα τοις εκατό την εβδομάδα (σύνολο 160% εβδομαδιαίως, δηλαδή), ενώ μείωσα τη θερμοκρασία στους είκοσι έξι βαθμούς Κελσίου (26° C). Ο λόγος γι’ αυτή τη μείωση ήταν τα πρώτα σημάδια επιθετικότητας, μεταξύ των (υποτιθεμένων) αρσενικών ατόμων. Σκέφτομαι ήδη μήπως θα ‘πρεπε να τα μοιράσω σε δύο (2) ενυδρεία. Θα τους αφήσω ένα χρονικό περιθώριο μιας εβδομάδας πριν να κάνω κάτι τέτοιο, ενώ παράλληλα θα έχω το νου μου. Παρ’ όλα αυτά πρέπει να καταδείξω πως η αύξηση, που δείχνουν, της τάξεως του, σχεδόν εκατό τοις εκατό (100%) μέσα σε έναν (1) μήνα δεν είναι και μικρή.

5η εβδομάδα (27/10/02): Ξεκινώντας από τα βασικά – όλοι χαίρουν άκρας υγείας και έχουν αχόρταγη όρεξη (τρώνε σαν γουρούνια). Τα χρώματά τους έχουν αρχίσει να γίνονται αντιληπτά και «παίζουν» από το μαύρο τους φόντο (που μοιάζει με το τελικό τους χρώμα), έως το μπεζ με σκούρες κάθετες ρίγες (δείτε επάνω φωτο). Το μέγεθός τους αυξάνεται με χαμηλότερο ρυθμό – τα μεγαλύτερα έχουν αγγίξει τα είκοσι οκτώ χιλιοστόμετρα (28 mm) – αλλά η διαφορά στη σωματική τους μάζα έχει αυξηθεί θεαματικά. Συγκρίνεται την παραπάνω φωτο με την πρώτη φωτο για να αντιληφθείτε τη διαφορά ύψους που έχει το σώμα των ιχθυδίων σήμερα. Η επιθετικότητα είναι πλέον αρκετά εμφανής, αν και ακόμη δεν είναι σοβαρή, αλλά καλού κακού έχω ετοιμάσει ήδη ένα δεύτερο σύστημα. Ενόσω γράφονται αυτές η αράδες, εμείς (εγώ και ο Francesco) διαβάσαμε το μήνυμα του Manuel Zapater (Από την Ισπανία), που αναφέρεται στα ιχθύδια του είδους P. polleni που αυτός διατηρεί, τα οποία αλληλοσκοτώθηκαν όταν έφτασαν σε μήκος τα πέντε με οκτώ εκατοστόμετρα (5 cm – 8 cm). Δεν χρειάζεται να πούμε πως αυτό μας τρομοκράτησε. Λίγες ώρες αργότερα ήλθαν δύο απαντήσεις, μία από τον Louis Rovner: «η εμπειρία μου σχετικά με το μεγάλωμα των νεαρών ιχθυδίων του είδους, μου υπαγορεύει να αναφέρω πως η επιθετικότητά τους αυξάνεται κατά τη διάρκεια των ταϊσμάτων. Κάποιες φορές και εφ’ όσον η ποσότητα της τροφής δεν είναι επαρκής, συνεχίζουν τις επιθετικές τους τάσεις και μετά το τάισμα, μέχρις του σημείου της θανάτωσης κάποιων από τα μικρότερα σε μέγεθος ατόμων» και άλλη μία από τον Dave Tourle: «Η Sonia (Guinane) και εγώ δεν αντιμετωπίσαμε ανάλογα προβλήματα με το είδος P. polleni «της ποικιλίας με τις μικρές βούλες», που αναπαράγαμε πριν λίγα χρόνια παλιότερα. Ενώ τα ιχθύδια ήταν στριμωγμένα σε ένα σχετικά μικρού όγκου σύστημα – για να ξεκινήσω από κάπου – και αργότερα τα μετακινήσαμε σε ογκωδέστερο σύστημα, καθώς αυξάνονταν, φτάνοντας σε μήκος τα δύο με τρία εκατοστόμετρα (2 cm – 3 cm). Συμφωνώ με τις παρατηρήσεις του Lou Rovner, πως γίνονται δηλαδή, πολύ περισσότερο ενεργητικά και επιθετικότερα όταν ταΐζονται (πράγμα κοινό στις κιχλίδες από την Μαδαγασκάρη, κάθε ηλικίας ή μεγέθους!). Μετά από αυτό βέβαια, νοιώθουμε κάπως πιο αισιόδοξοι.

6η εβδομάδα (3/11/02: Αρχίζω και πάλι από το ουσιωδέστερο σημείο: απουσία απωλειών. Τα ιχθύδια μοιάζουν πλέον όλο και περισσότερο με τα ενήλικα Paratilapia polleni. Παρά το ότι πίστευα, η καμπύλη αύξησής τους παραμένει ίδια, εάν δεν έχει αυξηθεί κιόλας κατά κάποιον τρόπο. Τα μεγαλύτερα φτάνουν πολύ κοντά στα τριάντα πέντε χιλιοστόμετρα (35 mm) σε μήκος, ενώ έχουν τώρα αποκτήσει και πιο στρογγυλεμένα σώματα. Η ποσότητα τροφής που χορηγείται σε κάθε τάισμα έχει επίσης αυξηθεί, κατά δύο (2) γεύματα αποτελούμενα από κατεψυγμένες γαρίδες και μύδια – ενώ τα υπόλοιπα γεύματα αποτελούνται, επί το πλείστον, από ιχθυοτροφές για ιχθύδια του εμπορίου. Ο αριθμός των ταϊσμάτων έχει παραμείνει συνεχώς σταθερός στα πέντε με έξι (5 – 6) ταΐσματα τη μέρα και θα παραμείνουν έτσι για αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα ακόμη, μετά μάλιστα και από αυτά που μας πληροφόρησαν άλλοι έμπειροι χομπίστες. Τώρα διαπιστώνω πως μπορούν να προσλάβουν μεγαλύτερα κομμάτια τροφής, οπότε και ίσως αποφύγω το βήμα «κόψιμο της τροφής σε μικρά κομμάτια». Δυστυχώς όλη η αποθηκευμένη ποσότητα κατεψυγμένων λαρβών κουνουπιών έχει ήδη καταναλωθεί. Όταν μεγαλώσουν περισσότερο θα εισάγω στη δίαιτά τους και μικρόσωμους ζωντανούς γαιοσκώληκες. Έχω αυξήσει, εξ’ άλλου και τις μερικές αλλαγές νερού σε δύο (2) της τάξεως του ογδόντα τοις εκατό (2 x 80%) συν μία (1) της τάξεως του πενήντα τοις εκατό (1 x 50%) κάθε βδομάδα. Όταν φτάσουν το μήκος των πενήντα χιλιοστομέτρων (50 mm), τα δύο τρίτα (⅔) από αυτά θα μεταφερθούν σε ενυδρείο όγκου εκατό (100) λίτρων, εκτός και η επιθετικότητά τους με αναγκάσει να το επισπεύσω.

Συνεχίζεται στην επόμενη σελίδα

Η επιμέλεια του Ελληνικού MCH γίνεται εξ' ολοκλήρου από τον Ανδρέα Ηλιόπουλο, στον οποίο οφείλεται άλλωστε και η ύπαρξη της ελληνικής έκδοσης.

Up ] Next ]

Site Search 

Contact us

       

Malawi Cichlid Homepage © 1999-2006. All rights reserved.