HOME

GEORGE RECLOS

FRANK PANIS

FRANCESCO ZEZZA

PATRICIA SPINELLI

ARTICLES

FISH INDEX

PROFESSIONALS

PHOTO GALLERY

LINKS

BOOK REVIEW

AWARDS

MARINE TANK

DISCOVER MEDITERRANEAN

SIDE EFFECTS

HOBBYIST'S GALLERY

MACRO & NATURE PHOTOGRAPHY

DISASTERS WITH DAVE

MCH-DUTCH

MCH PO POLSKU

ARTYKU£Y

ΑΡΧΙΚΗ

ΑΡΘΡΑ

ΕΙΔΗ ΨΑΡΙΩΝ

ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΕΣ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

ΒΡΑΒΕΙΑ

 

 

 

Επιστροφή στη λίμνη Malawi – Η αποστολή του 1999 (μέρος 2ο)

Ένα άρθρο του Francesco Zezza

Ιπποπόταμοι στον ποταμό Shire στο Εθνικό Πάρκο της Liwonde

14/10/1999: Το νυχτερινό τοπίο θα μπορούσε κάλλιστα να αποτελεί τα σκηνικά μίας από της ταινίες “Indiana Jones”: Δυνατός αέρας, τύμπανα, νυχτοπούλια που σκούζουν … μετά, σταδιακά τα πάντα σωπαίνουν και να βυθίζονται στο σκοτάδι άλλης μιας αφρικάνικης νύχτας. Όταν ξυπνήσαμε το επόμενο πρωί αντιμετωπίσαμε μία ευχάριστη κατάσταση: Άπνοια και λαμπερός ήλιος … Μετά από μία μακρά αναμονή (δύο ‘ώρες παρακαλώ!) με οδηγό τον Jannadi, σαλπάραμε άλλη μια φορά για το Otter Point. Αυτές τις δύο ώρες που περιμέναμε αναρωτήθηκα το εξής: όλοι αυτοί οι μήνες με τα συνεχόμενα fax, τα υπεραστικά τηλεφωνήματα, τους προγραμματισμούς, άραγε αξίζουν τον κόπο; Πράγματι θα μπορούσε να υπάρχει τρόπος να κάνω την αναμονή λιγότερο στενάχωρη αλλά μετά σκέφτηκα «εδώ είναι η Αφρική», αν και κάποτε φτάνεις στο μη περαιτέρω … Αποφάσισα ότι θα συζητούσα το θέμα με τον Erling αργά το βράδυ, πιστεύοντας βαθιά μέσα μου, βέβαια, πως δεν επρόκειτο να αλλάξει τίποτε! Και σαν αποτέλεσμα η απάντηση ήταν ένας ευγενής τρόπος για να εφιστήσει την προσοχή μου στις πραγματικές διαστάσεις της κατάστασης: η φράση «σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα» δεν ανήκει σ’ αυτόν τον τόπο και «εάν θέλετε να καταδύεστε σε προσυμφωνημένες και προγραμματισμένες ώρες να πάτε να κάνετε καταδύσεις στις λίμνες της Ελβετίας» … Αλλά αρκετά είπα γι’ αυτό!

15/10/1999: Η επίσκεψη (μετά αντιτίμου) στο «Κεντρικό Αρχείο» του Πάρκου ήταν ένας εφιάλτης: παλιά, βρώμικα κτίρια, σκουπίδια, αποκαΐδια, άδεια ενυδρεία (έσταζαν!) ή με λίγα «άρρωστα» ψάρια, δύο σχεδόν «μουμιοποιημένες» χελώνες … ένας χαμός! Αυτό το Πάρκο είναι (μάλλον θα έπρεπε να είναι) προστατευόμενο από την UNESCO σαν παγκόσμια ανθρώπινη κληρονομιά! Το απόγευμα πήγαμε για ψώνια (στο Chipoka). Κιχλίδες βγήκαμε να αγοράσαμε για όσους δεν το κατάλαβαν, από έναν έμπορο αλλά όχι από τοπικό κατάστημα πώλησης καλλωπιστικών ψαριών. Εάν μάλιστα όλα αυτά τα ψάρια φτάσουν ζωντανά στην Ιταλία, θα έχουμε αρκετά ψάρια για να ανοίξουμε ένα Δημόσιο Ενυδρείο!

16/10/1999: Θα πρέπει να γράψω δύο λόγια, αντί σχολίου, ενώ παρακολουθώ την ανατολή του ηλίου, η οποία ανακοινώνει τον ερχομό μιας ζεστής ακόμη ημέρας: Δυστυχώς οι μισές μας διακοπές τελειώσανε. Το δεύτερο είναι κάπως περίεργο: η Stefania άρχισε να μου μιλάει στα αγγλικά: μάλλον έχουμε αρχίσει να «ξεχνιόμαστε» …

Περαιτέρω σχόλια σε ότι αναφορά στις καταδύσεις μας: Ακόμα και ένας οπερατέρ αξιώσεων, μπορεί να λαθέψει: Ο Wilson (παρά τα 15 χρόνια συνεργασίας του με τον Stuart Grant στη συλλογή ψαριών) «έχασε» το σημείο κατάδυσης στο ανατολικό Thumbi και βρεθήκαμε ξαφνικά να κολυμπάμε σε μία θάλασσα λάσπης … ωραία! Το απόγευμα στην «αγροικία» (δεν πρόκειται για κάποιο συγκεκριμένο μέρος αλλά πήγαμε εκεί όταν φύγαμε από το «Καταφύγιο Chembe») πιάσαμε πολλά ιχθύδια, που θα παραμείνουν σε καραντίνα, μέσα σε ένα πλαστικό βαρέλι (υπό την επίβλεψη και φροντίδα ενός ανθρώπου από το προσωπικό του Erling). Τελικά γυρίζουμε στο «Καταφύγιο Chembe».

17/10/1999: Έπειτα , λυπάμαι που το λέω, αφήσαμε το «Καταφύγιο Chembe» και κινηθήκαμε προς την «αγροικία». Από εδώ θα πάμε πίσω στο «Εθνικό Πάρκο της Liwonde» και μετά … ΟΧΙ! Έχουμε χρόνο γι’ αυτό!!!

Η ανακάλυψη της ημέρας: Κατάδυση στο Βράχο Zimbawe ( Ορκίζομαι πως είδα Otopharynx lithobates “Zimbawe Rock”, όχι τόσο κοινό αλλά … βρέθηκαν σε βάθος περίπου 29 μέτρων. Η βουτιά έμοιαζε πολύ μ’ αυτή στην Τανζανία (στον ύφαλο Higga περισσότερο), αλλά το νερό εδώ είναι κατά τι λιγότερο διαυγές. Είδαμε ακόμη κάποια μεγάλα γατόψαρα κρυμμένα στο σκοτάδι (έστηναν τις ενέδρες τους). Είναι απίστευτο, όταν τα βλέπει κανείς από πάνω θυμίζουν τις σιλουέτες των καρχαριών …

Νομίζω πως ήλθε η ώρα να μιλήσουμε για τα σκάφη που διαθέτει ο Erling! Το μεγάλο είναι ένα είδος «τέρατος με μεγάλη ιπποδύναμη» (175 άλογα εσωλέμβιο μοτέρ!), αλλά για πολλούς λόγους δεν δουλεύει σωστά ακόμη. Το σκάφος είναι αφιερωμένο στη μνήμη του Mattajo Jackson που υπήρξε ο σύντροφος καταδύσεων (ανάμεσα σε πολλούς άλλους) των Andreas Spreinat και Ad Konings, που πέθανε εξ’ αιτίας ενός καταδυτικού ατυχήματος Το άλλο (μικρότερο σκάφος) έχει αλουμινένια γάστρα βαμμένη κίτρινη και έχει επίσης χρησιμοποιηθεί από τους παραπάνω κυρίους κατά τη διάρκεια των αποστολών τους, καθώς επίσης και από εμάς (τους ταπεινούς) πριν δύο χρόνια στην Τανζανία. Δουλεύει θαυμάσια αλλά διαθέτει ένα δίχρονο εξωλέμβιο μοτέρ 15 μόνον αλόγων και θα πρέπει να κουβαλήσει πέντε άτομα, καταδυτικό εξοπλισμό για τέσσερις, το φαγητό μας και το νερό κλπ κλπ κλπ … Αυτή η μηχανή μην περιμένετε πως μπορεί  να τα καταφέρει με όλο αυτό το φορτίο, αλλά για να μην μακρηγορώ, φαίνεται δυνατή και «ετοιμοπόλεμη». Το μόνο που δεν μπορώ να κατανοήσω είναι πώς αυτός ο έμπειρος Νορβηγός, αντιμετωπίζει τόσα προβλήματα σε σχέση με τα σκάφη …

18/10/1999: Ο εφιάλτης έγινε πραγματικότητα! Εμετοί, πονοκέφαλοι, πονόλαιμος, δύσπνοια (προσθέστε ελεύθερα όποιο άλλο σύμπτωμα σας κατέβει στο κεφάλι, τα είχα όλα!), αλλά τελικά κατάφερα να επιζήσω, αν και το επόμενο πρωί ξύπνησα μ πόνους σε όλα τα κόκαλά μου και μία απαίσια γεύση στο στόμα. Νοιώθω φριχτά! Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά δεν μπορεί να μου ξεκολλήσει από το κεφάλι το πρόγραμμα που είχαμε. Κατάδυση στα νησάκια Maleri για την εύρεση μία ενδημικής “κίτρινης” Aulonocara species. Το ψάξιμο κράτησε αρκετά αλλά στο τέλος βρήκαμε τα ψάρια, ίσως μάλιστα κάνουμε και μία δεύτερη βουτιά στον Ύφαλο Malamapibwe (κοντά στα Maleri), όπου, σύμφωνα με τον Erling, ούτε ο Ad Konings έχει βουτήξει εκεί! Θα πρέπει να προσθέσω πως αυτό το τελευταίο δεν ήταν και το πολλά υποσχόμενο θαύμα! Ανάμεσα στις κιχλίδες που παρατηρήσαμε ήταν αρκετά Pseudotropheus callainos (και λευκά άτομα και μπλε του κοβαλτίου). Και σαν το «κερασάκι στην τούρτα» να προσθέσω και το τελευταίο γεγονός αυτής της «τέλειας ημέρας». Ενώ εμείς ήμασταν κάτω από το νερό, ένας από τα «παιδιά» εμβόλισε με όλη του τη δύναμη ένα ΤΕΡΑΣΤΙΟ δέντρο με το τετρακινητήριο αυτοκίνητο! Ζει ακόμη απλά γιατί δεν είχε έρθει η ώρα του. Αλλά για ‘μας είναι ένας ακόμη μπελάς: θα πρέπει να αναβάλουμε την επίσκεψή μας στο «Εθνικό Πάρκο της Liwonde» για την επόμενη ημέρα.

19/10/1999: Στο τέλος και έπειτα από πολλή φασαρία, κινηθήκαμε προς το Πάρκο. Πήγαμε δηλαδή ξανά προς τα νότια. Περάσαμε τις πόλεις στον όρμο του Monkey και την Mangochi, την κοντινή λίμνη Malombe. Η λίμνη Malombe είναι κάτι σαν βάλτος, στην πραγματικότητα, με τρία μέτρα βάθος, που συνδέεται μέσω του ποταμού Shire με τη λίμνη Malawi. Στις όχθες αρχίζουν να φαίνονται όλο και περισσότερα δέντρα και πρασινάδα, ακόμη και αν δεν βρισκόμαστε στην εποχή των βροχών. Βλέπουμε ακόμη και φοινικόδεντρα. Όλα αυτά μόνο ένα πράγμα μπορεί να σημαίνουν: περισσότερο διαθέσιμο νερό στην περιοχή.

 

Παραπλέοντας κάθετα τη λίμνη.

Συνέχεια στην επόμενη σελίδα.

Η επιμέλεια του Ελληνικού MCH γίνεται εξ' ολοκλήρου από τον Ανδρέα Ηλιόπουλο, στον οποίο οφείλεται άλλωστε και η ύπαρξη της ελληνικής έκδοσης.

Back ] Up ] Next ]

Site Search 

Contact us

       

Malawi Cichlid Homepage © 1999-2006. All rights reserved.