HOME

GEORGE RECLOS

FRANK PANIS

FRANCESCO ZEZZA

PATRICIA SPINELLI

ARTICLES

FISH INDEX

PROFESSIONALS

PHOTO GALLERY

LINKS

BOOK REVIEW

AWARDS

MARINE TANK

DISCOVER MEDITERRANEAN

SIDE EFFECTS

HOBBYIST'S GALLERY

MACRO & NATURE PHOTOGRAPHY

DISASTERS WITH DAVE

MCH-DUTCH

MCH PO POLSKU

ARTYKU£Y

ΑΡΧΙΚΗ

ΑΡΘΡΑ

ΕΙΔΗ ΨΑΡΙΩΝ

ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΕΣ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

ΒΡΑΒΕΙΑ

 

 

 

Επιστροφή στη λίμνη Malawi – Η αποστολή του 1999 (μέρος 3ο)

Ένα άρθρο του Francesco Zezza

20/10/1999: Πλησιάζουμε το στόχο μας. Θα πρέπει να πω εδώ, πως θα μου μείνει αξέχαστο το «Παιγνίδι της Οδήγησης» (μία ξενάγηση με ανοιχτό 4x4) στο «Εθνικό Πάρκο της Liwonde», σαν η καλύτερη εμπειρία που είχα μέχρι τώρα στην Αφρική. Πολλές αντιλόπες όπως Impala [Σ.Τ.Μ. αντιλόπη του είδους Aepycercos melampus], Kudu και Waterbuck [Σ.Τ.Μ. είδος αντιλόπης που ζει κοντά σε υγροτόπους], πουλιά με απίστευτων χρωματικών συνδυασμών πτέρωμα, σκίουροι, αλλά και ζέβρες και ιπποπόταμοι. Όλα σε τόσο κοντινές αποστάσεις που θα μπορούσε κανείς να τα αγγίξει (για να είμαι ακριβής αυτή η ξενάγηση έγινε χτες το απόγευμα). Σήμερα ξυπνήσαμε στις πέντε παρά τέταρτο, τα ξημερώματα (ο ήλιος ήδη καιει αρκετά!) λόγω των νοτιοαφρικανών γειτόνων μας με τα πολλά «γκάζια» (οδηγούν κάτι εκτός δρόμου που μοιάζουν με διαστημόπλοια από τον «Πόλεμο των Άστρων»!). Περάσαμε τη νύχτα μας σε μία απελπιστικά μικρή σκηνή, ανάμεσα σε χιλιάδες κραυγές και θορύβους της ζούγκλας, συμπεριλαμβανομένων «γαυγισμάτων» ιπποποτάμων στα πενήντα μέτρα μακριά μας … Μετά από όλον αυτό το χαμό θα απολαύσω την ησυχία του «Καταφυγίου Mvuu» και τον ποταμό Shire, που πηγάζει από τη λίμνη Malombe και εκβάλει μέσα στον Zambezi, αντανακλώντας το φως του λαμπρού αφρικάνικου ήλιου. Το τοπίο κόβει την ανάσα …

Ώρα 08:00: Βαρκάδα στον ποταμό Shire. Αμέτρητοι ιπποπόταμοι που στην τοπική διάλεκτο λέγονται Mvuu (= Μβούου. Και το όνομα της κατασκήνωσής μας είναι Mvuu), κροκόδειλοι, δύο ξεχωριστά κοπάδια ελεφάντων, τρία άτομα σαύρες Monitors [Σ.Τ.Μ. σαρκοφάγες μεγαλόσωμες σαύρες του γένους Varanus], πουλιά (αλιαετοί, πολλές αλκυόνες, Ίβιδες [Σ.Τ.Μ. πουλιά της οικογένειας των Tresciornithidae = Θρεσκιορνιθιδών], ερωδιοί (ένας μάλιστα κλωσούσε αβγά στη φωλιά του!). Όλα αυτά, σε αν ποτάμι που κυλάει αενάως χωρίς βιασύνη κάτω από τον ζεστό αφρικάνικο ήλιο. Είναι πράγματι μία εμπειρία που αξίζει να παραμείνει στη μνήμη μας. Σε αντίθεση κάτι που αξίζει να διαγραφεί από τη μνήμη μας (και όσο ποιο γρήγορα γίνεται) ήταν το ταξίδι της επιστροφής. Πολύ ζέστη, ιδρώτας, μηχανικές βλάβες (μία μάλιστα από αυτές, μας βρήκε όταν πέσαμε «μούρη με μούρη» με μία αγέλη βουβαλιών!). Για να συνοψίσω: συνέβη για άλλη μία φορά, προσθέστε ότι σας έρθει στο μυαλό, η Stefania, αφού εγώ ξεπέρασα τα γαστρεντερικά μου προβλήματα, άρχισε να έχει τρομερούς στομαχόπονους. Υποθέτω πως η υπέροχη πουτίγκα σοκολάτας με τις (ωμές!) φράουλες ήταν η αιτία. Θα πρέπει ακόμη να προσθέσω πως όλοι γνωρίζουμε ότι δεν θα πρέπει να τρώμε ωμά φρούτα!

Αργότερα στην «αγροικία» αρχίσαμε να φροντίζουμε τα ψάρια μας. Αυτό θα πρέπει να το κάνουμε εμείς, γιατί στο παρελθόν είχαμε κάποιες απώλειες, λόγω της έλλειψης ορθότητος από πλευράς των ατόμων που ήταν υπεύθυνα για να φροντίζουν τα ψάρια μας. Παρ’ όλες τις προσπάθειές μας, τις ίδιες απώλειες είχαμε και πριν δύο χρόνια. Φαίνεται πως μερικά πράγματα δεν μπορεί να τα αποφύγει κανείς. Ελπίζω πως αυτή τη φορά η υδρόβιοι φίλοι μας να έχουν καλύτερο ταξίδι και μάλλον έτσι θα γίνει, αφού πιστεύω πως έχουμε μάθει από τα λάθη μας.

21/10/1999: Αφού «φάγαμε» όλο το πρωί φροντίζοντας τους μπελάδες του Erling (μην ξεχνάμε άλλωστε πως εδώ είναι Αφρική!) … αρχίσαμε να ξεδιαλέγουμε από τα ψάρια που συλλέξαμε αυτά που θα πάρουμε μαζί μας στην Ιταλία. Το απόγευμα θα πάμε να ρίξουμε μια ματιά στο τι θα φέρουν οι ψαράδες στον όρμο Monkey. Μία αυταπάτη καταστρέφεται: Το εντατικό ψάρεμα, η ρύπανση του νερού στο λιμάνι, τα άσχημα κτίρια γύρω από τις αποβάθρες … Η λίμνη Malawi που ονειρευόμουν στη Ρώμη, είναι πολύ διαφορετική ένα κρύο βροχερό απόγευμα! Για να σας στεναχωρήσω περισσότερο θα σας αναφέρω ότι το 2001 (Οδύσσεια στη Λίμνη;) θα αρχίσει η ύπαρξη πετρελαιοκηλίδων … Αυτό το τελευταίο είναι αρκετά ανησυχητικό.

22/10/1999: Το ταξίδι μας σχεδόν τελειώνει. Η λίμνη «αναπαύεται» κάτω από τα χρώματα της ανατολής και φαίνεται όλο και καθαρότερη στο επερχόμενο φως της ημέρας, προσφέροντάς μας μία ακόμη θεαματική εικόνα. Νοιώθω την ανάγκη να πάρω μερικές φωτογραφίες, ώστε να κρατήσω ζωντανή αυτή τη στιγμή! Είναι πάντως κρίμα που οι μύγες και τα κουνούπια είναι τόσο υπερκινητικά σήμερα το πρωί … κανένα νέο από τον Erling, αλλά αυτό δεν είναι δα και κανένα νέο! Μία αξέχαστη κατάδυση στο ανατολικό Thumbi (αυτή τη φορά στο «σωστό» μέρος): Καθαρό νερό και πολλή ζωή: Copadichromis Mloto “midnight” (πολλά αρσενικά που επιδεικνύονται στα ανοιχτά νερά), Pseudotropheus zebra “red dorsal”, Protomelas, Aulonocara gertrudae (δεν έτυχε να τα δω πριν στο φυσικό τους περιβάλλον). Πριν την κατάδυση ανέφερα στους συντρόφους μας τον αγαπημένο μου φίλο Sandro Anticoli (επίσης μέλος του AIC), που δεν τα κατάφερε να έρθει μαζί μας, αν και είχαμε μιλήσει πολλές φορές γι’ αυτά τα νερά πριν ακόμη από το ταξίδι μας του 1997.

23/10/1999: Εδώ είμαστε: Η τελευταία μας ημέρα στη λίμνη ξεκινάει με το πακετάρισμα των αγαπημένων μας κιχλίδων (βλ. το άρθρο Περιβαλλοντική προσαρμογή κιχλίδων (που συνελλέγησαν από το φυσικό τους περιβάλλον) στην αιχμαλωσία) για το ταξίδι της επιστροφής. Στο δρόμο για το αεροδρόμιο της Lilongwe (ικανοποιώντας την παράκληση του Marco) επισκεφτήκαμε τον Stuart Grant στο Salima και έτσι είχα την ευχαρίστηση να τον γνωρίσω και προσωπικά. Φάγαμε μαζί στο εστιατόριο της Ester της γυναίκας του, που ονομάζετε (μαντέψτε) «Red Zebra Cafι» …

24/10/1999: Απασχολώ το μυαλό μου με ασήμαντα πράγματα, για να αποφύγω να σκεφτώ τους πιθανούς μπελάδες, ανησυχίες και πόνο, αφού αυτήν ακριβώς τη στιγμή δεν ξέρουμε πώς και ΕΑΝ τα ψάρια μας θα ταξιδέψουν στην Ιταλία! Ξέρουμε μόνο ότι η πτήση μας είναι προγραμματισμένη για τις εξήμιση το απόγευμα. Μετά βέβαια από μακρόχρονη ταυτοποίηση στο αεροδρόμιο και ένα σωρό τελωνιακούς ελέγχους, προβλήματα με τα πρακτορεία μεταφορών κλπ υπερπηδήσαμε αυτά τα τελευταία εμπόδια. Τελείωσε! Ότι απέμεινε να γίνει είναι τα συνηθισμένα ενοχλητικά πράγματα που σχετίζονται με την πτήση και τους τελωνιακούς ελέγχους …

Επίλογος: Η λίμνη είναι ακόμη όμορφη αλλά κάποια «βρώμικα σημεία» φαίνονται εδώ και εκεί … Έπρεπε να «προσέχουμε» αρκετά τα πράγματά μας και κάποια σημάδια ρύπανσης και σκουπίδια έχουν αρχίσει να κάνουν την εμφάνισή τους. Σ’ αυτό το σημείο της λίμνης υπάρχει ηλεκτρικό ρεύμα. Παρ’ όλα αυτά ο επισκέπτης δεν θα πρέπει να πιστέψει πως πρόκειται για ένα λιγότερο «άγριο» περιβάλλον. Το εντατικό ψάρεμα έρχεται … ακόμη και αν τίποτε προς το παρόν τουλάχιστον δεν απειλείται με εξαφάνιση. Μερικά τέτοια πράγματα όμως, είναι το αντίτιμο για την ανάπτυξη που θα πρέπει να επιτευχθεί και εδώ ώστε να ανέβει το βιοτικό επίπεδο των ανθρώπων που είναι (και σωστά) το ζητούμενο σ’ αυτήν την περιοχή.

Αυτό είναι αναπόφευκτο. Θα πρέπει βέβαια όλοι να κάνουν το καλύτερο δυνατόν για να αποφευχθεί η κακοδιαχείριση των φυσικών πόρων. Το έχουμε δει αυτό να γίνεται στη χώρα μας και είναι άλλωστε και ένας λόγος που μας ωθεί να τρέφουμε αυτά τα αισθήματα γι’ αυτήν την ηλιόλουστη Γη, την καμωμένη από χρώματα, μυρουδιές, φως και ερημιές τόσο μεγάλες που δεν τολμά κανείς να τις μετρήσει … Δεν μας επιτρέπεται να κάνουμε άλλα λάθη πια. Ίσως προσπαθώντας να κατανοήσουμε και να σεβαστούμε αυτή την όμορφη Γη θα καταφέρουμε να μάθουμε «πώς δουλεύει» και τελικά να διορθώσουμε τα λάθη του παρελθόντος μας. Θέλω να πιστεύω πως αυτό ήταν το μάθημα που προσπάθησε να μας διδάξει η «Μεγάλη Μητέρα Αφρική», σ’ αυτό μας το ταξίδι.

 

Ανατολή ηλίου μπρος στην «αγροικία» στη λίμνη Malawi.

 

 Η καταδυτική ομάδα: Η Stefania,  ο Jannadi και εγώ

Συνέχεια στην επόμενη σελίδα.

Η επιμέλεια του Ελληνικού MCH γίνεται εξ' ολοκλήρου από τον Ανδρέα Ηλιόπουλο, στον οποίο οφείλεται άλλωστε και η ύπαρξη της ελληνικής έκδοσης.

Back ] Up ] Next ]

Site Search 

Contact us

       

Malawi Cichlid Homepage © 1999-2006. All rights reserved.